“ฟ้าต้องใส่จริงๆหรอค่ะพี่ฝัน”ฟ้าใสโว้ยวายลั่นห้อง พี่สาวเธอเซอร์ไพรส์เธอแค่ชุดงานเช้าไม่พอ งานเย็นเล่นใหญ่กว่า ฟ้าใสนั่งลงกับพื้นห้องโว้ยวาย
“เอาน่า พี่ตัดมาให้แล้ว ใส่ให้พี่ดูไม่ได้หรอฟ้า วันที่พี่มีความสุข ตามใจพี่ไม่ได้หรอ”
เอาเชียวมุกเดิมเมื่อเช้าเป๊ะ
ภาพประกอบชุดราตรีของฟ้าใสเท่านั้น
(นางแบบไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง)
ฟ้าใสยืนมองชุดที่พี่สาวเธอสั่งตัดมาให้ตาปริบๆ เอ้าก็เอา หวังว่าพี่เธอคงไม่อยากมีวันแห่งความสุขทุกวันน่ะ ไม่งั้นเธอต้องแต่งตัวแบบนี้ทุกวันไม่ไหวน่ะ
ฟ้าใสหลังจากทำผมแต่งหน้าเสร็จ ก็เดินไปหยิบชุดมาใส่ เธอแต่งหน้ากับช่างอีกทีม ด้วยที่เธอไม่ใช่เ้าสาวเลยไม่จำเป็ต้องกินเวลาการแต่งนาน
“เสร็จยังฟ้าใส” วาวาเพื่อนสาวที่พึ่งแต่งตัวเสร็จในห้องฟ้าใสเดินเข้ามา
“ว้าววววววววววว ตายแล้วนิเพื่อนฉันที่อยู่ด้วยกันมา18ปีหรอเนี้ย”วาวา เดินมาพริกตัวฟ้าใสไปมา
“ไปไปได้แล้วรีบลงไปข้างล่างกัน ถ้าอยู่นานกว่านี้เดี๋ยวพี่ฉันจับอะไรยัดใส่อีก ไปเร็ว”ฟ้าใสรีบดันตัววาวา ออกนอกประตู
ฟ้าใส วาวา เดินลงมาชั้นล่าง ของบ้าน ตอนนี้ที่ชั้นล่างโล่ง เพราะแขกและญาติๆต่างไปเตรียมตัวรวมกันที่สนามหลังบ้านกันหมด พวกเธอจึงพากันเดินตรงไปที่สนาม
“ฟ้า พี่เขยเธอหล่อจังอ่าาาาาา”เมื่อสองสาวเดินมาที่สนาม เพื่อนเธอก็ชมพี่เขยเธอทันที
ลานสนามหญ้าเต็มไปด้วยโต๊ะ สีขาวสวยงามประดับด้วยดอกไม้นานาพรรณ เวทีและฟอ บ่าวสาวถูกวางอยู่ตรงกลาง ร้อมรอบไปด้วยโต๊ะแขก เรียกได้ว่า360อาศาเลยทีเดียว
“เธอนี้วันๆชมอย่างอื่นบ้างน่ะนอกจากผู้ชาย”ฟ้าใสแห้วใส่เพื่อน
“เฮ้ยยยยยยยยๆ นั้นไง นั้นไง ชางเผือกเมืองBของเรา ”เสียงร้องจนเสียงหลงของเอเอ ทำเอาโซนโต๊ะที่เต็มไปด้วยบรรดาเพื่อนเ้าบ่าวทั้งชาย หญิง ร่วม50 กว่าคนชีวิต ณ.ตอนนี้ หันจากการสนทนา การดื่มมองไปทางมือที่ชี้ไปของเอเอ
“ว้าว”
“ว้าววววววว”
“โห”
“นางฟ้าชัดๆ”
คีตะมองตามที่เอเอและทุกคนมองไป เขามองร่างผู้หญิงที่กำลังเดินมาทางที่พวกเขานั่ง ตาไม่กระพริบ เธอส่วมชุดราตรียาว สีควันบุหรี่ ผมถูกเกล้าเก็บทัดผมด้วยดอกไม้สีขาว เขามองไปที่่ลำคอลงมาจนถึงเนินหน้าอกนั้น ที่ประดับด้วยลูกไม้เป็ดอกๆ ใบหน้าที่ถูกแต้งแต้มอย่างมืออาชีพ คิ้วที่เรียวงาม ดวงตาที่กลมโตดูเฉี่ยว ใบหน้าที่ดูเก๋ ทำให้หญิงสาวดูโฉบเฉี่ยว โดดเด่น
คีตะกลื่นน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มองเธอเดินผ่านกลุ่มพวกเขาไปยังแขกผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่โซนตรงข้าม
“นั่นไงเ้าบ่าว น้องเมียแก”เอเอสะกิดคีตะ แล้วยิ้มอย่างรู้ทัน เมื่อเห็นชายหนุ่มนิ่งไป ดูเหมือนคนใจลอย
“ฉันออกตัวก่อนเลยน่ะ คนนี้จองเว้ย”บีพูดหันหน้าใส่เอเอ
“มาจงมาจองอะไรมึง คนนี้แม่ของลูกกู”เพื่อนในกลุ่มอีกคนพูดขึ้น
“ใครดีใครได้ มึงไม่ต้องเถียงกัน”ทีสรุป
คีตะ มองไปยังฟ้าใส ประจวบกับพอดีฟ้าใสหันมา ทั้งคู่จึงสบตากัน ไม่รู้นานแค่ไหน กว่าคีตะจะสามารถละสายตาจากร่างหญิงสาวได้
“เฮ้ยยยย จ้องน้องเมียแบบนี้ไม่ได้น่ะเ้าบ่าว”เอเอเดินมาแตะไหล่คีตะ
“ทำไมฉันจะจ้องไม่ได้”คีตะค้าน
“อ้าวน้องเมียน่ะมึง” บีแย้งขึ้น
“น้องเมียแล้วไง”คีตะหันไปพูดกับเพื่อน
“เฮียสิมึง”พวกเพื่อนเ้าบ่าวต่างอุทานกันเป็แถว แล้วหัวเราะกันลั่น
“มึงจะมาพูดงิได้ไง แค่สาวๆในสต๊อกมึงป่านิกินยาฆ่าตัวตายไปแล้วไม่รู้กี่พันคนแล้วมั้ง”
“โน้นไอ้เ้าบ่าว เ้าสาวแสนสวยมาแล้ว”ทุกคนต่างพากันหันไปมองเ้าสาวของคีตะ พวกเขายอมรับว่าเ้าสาวเพื่อน สวยหวานหยาดเยิ้มสมค่ำล่ำลือจริงๆ พี่น้องคู่นี้กินกันไม่ลงเลย
คีตะถูกดึงตัวไปรับแขก มากมาย พร้อมร่วมเฟรมถ่ายรูป บ่าวสาวมีแต่ผู้คนชื่นชมว่าสมกัน ในงานเลี้ยงอบอวนไปด้วยบรรยากาศที่มีแต่ความปลื้มปิติยินดีของครอบครัวทั้งสองฝ่าย
เ้าสาวก็สวย เ้าบ่าวก็หล่อ พรุ้งนี้คงเป็ข่าวหน้าหนึ่งของ เมืองB แน่นอน
คีตะ และ ทอฝัน พากันเดินต้อนรับแขกมากมายที่มาร่วมงาน จนเวลาล่วงเลยมาเริ่มดึก แขกเริ่มกลับ ทอฝันขอตัวขึ้นไปพักที่เรือนหอ มีแต่คีตะ ที่ยังเมามันกับการดื่มกับเพื่อนฝูงไม่รู้จบ เขาไม่สนใจหลอก เขาแต่งงานให้พ่อแม่แล้ว เพราะฉะนั้นพ่อกับแม่เขาไม่สามารถบังคับอะไรเขาได้อีก
“ไอ่คุณเ้าบ่าว มึงกินั้แ่เช้าจนตอนนี้ไม่หยุด นิกะจะนอนแม่งตรงนี้รึไงวะ”บีถามเพื่อนเมื่อเห็นเพื่อนกินเหล้าอย่างเมามัน
“ใครหนีกูเป็หมา”คีตะพูดแค่นั้นก็ยกแก้มเหล้าดื่ม
2K
