ตอนที่ 12 เธอเป็ใคร?
“ิ อลาโน่ ช่วยยันไว้ก่อนนะสู้แบบยืดเยื้อก็พอไม่จำเป็ต้องทุ่มสุดตัว เฮ้ มีจอมเวทธาตุไฟช่วยตามข้ามาที” ทีชหันไปบอกกับสมาชิกปาร์ตี้ เมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
“พี่ทีช รู้วิธีฆ่าราชินีแมลงแล้วหรอครับ” ิ หันมาถามทั้งๆที่กำลังเอาพลองฟาดราชินีแมลงอยู่
“ได้สิ ข้าจะยันเอาไว้ให้เ้าจนกว่าชีวิตจะหาไม่!!” อลาโน่ตอบด้วยประโยคสุดพิลึกอีกครั้ง
“ไม่มีเวลาแล้ว เอาไว้ค่อยอธิบายทีหลังแล้วกัน” ทีชะโบอกพร้อมกับพุ่งตัวผ่านราชินีแมลงไป จอมเวทในปาร์ตี้อีก 2 คนก็รีบวิ่งตามไปติดๆ
“…….!!” ดาร์ค ที่กำลังนั่งฟื้นตัวอยู่เห็นทีชวิ่งออกไปก็หันหน้าไปมองที่ราชินีแมลงได้สักพักตาก็เบิกกว้างเหมือนกับรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง
ในความเป็จริง ดาร์ครู้สึกถึงสิ่งผิดปกติได้เร็วกว่าทีชมากนักเพราะทีชกับสมาชิกคนอื่นนั้นต่อสู้กับราชินีแมลงนานถึง 10 กว่านาทีแล้วแต่ดาร์คหลังจากที่รับการโจมตีครั้งแรกไปก็นั่งฟื้นตัวดื่มน้ำยาเพิ่มเือย่างเร่งรีบมาตลอดนั้นกลับรู้ตัวได้ทันทีที่มองไปทางราชินีแมลง เมื่อรู้สึกได้ถึงสิ่งผิดปกติ ดาร์คก็ลุกขึ้นพร้อมกับพุ่งเข้าร่วมวงต่อสู้ทันที
........
ทีช และจอมเวท 2 คนวิ่งลึกเข้ามาในป่าห่างจากจุดที่สมาชิกกำลังต่อสู้กับราชินีแมลงประมาณ 300 เมตร ก็พบกับผีเสื้อตัวหนึ่งกำลังเกาะอยู่บนกิ่งไม้ เป็ผีเสื้อขนาดพอๆกับฝ่ามือของมนุษย์ ปีกของผีเสื้อตัวนี้มันกำลังขยับเบาๆ อยู่ตลอดเวลา รอบๆปีกของผีเสื้อมีวงแสงสีม่วงและสีเขียวที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าวงแสงทั้งสองสีกำลังกระจายออกเป็วงกว้างตามการขยับปีกของผีเสื้อในวงแสงนั้นถ้าเพ่งมองให้ดีๆจะเห็นละอองบางอย่างกระจายออกไปตามการเคลื่อนที่ของวงแสง
เมื่อทีชเห็นภาพของผีเสื้อและวงแสงเขาได้บอกให้จอมเวททั้ง2 คนโจมตีใส่ผีเสื้อทันที สาเหตุที่ทีชเลือกจอมเวทธาตุไฟนั่นก็เพราะพวกแมลงมักจะแพ้ธาตุไฟเมื่อจอมเวทเห็นผีเสื้อก็ร่ายเวทย์ไฟโจมตีใส่ทันที
ไฟบอล!!
ไฟบอล!!
ตูม!! ตูม!!
กิ๊ชชชชชชชช
เมื่อลูกบอลไฟที่เกิดจากเวทย์ไฟบอลพุ่งเข้ากระทบกับผีเสื้อก็มีเสียงที่เหมือนกับราชินีแมลงร้องออกมาด้วยความเ็ปผีเสื้อที่เกาะกิ่งไม้เมื่อโดนโจมตีแต่มันกลับยังไม่ตาย ผีเสื้อพยายามจะบินหนีแต่ทว่า.......ทีชได้อาศัยจังหวะที่การโจมตีของจอมเวทบดบังการมองเห็นอยู่นั้นพุ่งตัวด้วยพลังปราณทั้งหมดที่มีเข้าประชิดตัวของผีเสื้อตัวนั้นเรียบร้อยแล้ว
ฉัวะ!! ทีชชักกระบี่ฟันใส่มันอย่างรวดเร็ว
……..
[สมาชิกปาร์ตี้ ‘ทีช’ ได้สังหารทำการ ‘ราชินีแมลง’ สำเร็จ]
[ขอแสดงความยินดี ปาร์ตี้ของท่านได้ทำการพิชิตดันเจี้ยนสำเร็จแล้ว]
เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของสมาชิกทุกคนทุกคนต่างพากันโห่ร้องออกด้วยความดีใจ ดันเจี้ยนนี้ถือว่าเป็ดันเจี้ยนที่สัตว์อสูรไม่เก่งเท่าไหร่เพราะเป็ดันเจี้ยนเลเวล 120 เท่านั้น แต่สัตว์อสูรกลับมีจำนวนมากจนทำให้การต่อสู้ยากลำบากค่าพละกำลังของหลายๆ คนต่างหมดลงจนไม่มีเรี่ยวแรงเหลือแล้วแต่หลายคนก็พยายามฝืนยืนหยัดกันอย่างอดทนพอได้ยินเสียงของระบบต่างก็พากันดีใจกันถ้วนหน้า
“สุดยอดสมกับเป็พี่ทีช!!” ิในเวลานี้กำลังนอนแผ่หลาพร้อมกับชูกำปั้นขึ้นบนฟ้า
“เทพทีช ช่างฉลาดสมคำร่ำลือจริงๆ”อลาโน่กำลังยืนมองไปยังทิศทางที่ทีชวิ่งออกไป พร้อมกับพูดประโยคแปลกๆ อีกครั้ง
“หึ หมอนั่นเองก็ใช้ได้เหมือนกันนะถึงจะเลเวลน้อยไปหน่อยก็เถอะ” ดาร์ค หันไปพูดกับอลาโน่
“ใช้ได้อะไรกัน เทพทีช ทั้งฉลาดแล้วก็มีฝีมือเหนือเซียนตอนฝูงผึ้งก็เป็คนแนะนำให้ไปหานางพญาผึ้งมาตอนนี้ก็รู้ตัวคนแรกว่าราชินีแมลงคือร่างปลอม สมกับเป็เทพทีช”อลาโน่ที่ยิ่งพูดยิ่งเพ้อเจ้อไปกันใหญ่
“……..” ดาร์คเห็นแบบนั้นก็พูดไม่ออกได้แต่ยืนส่ายหัวในความบ้าของเพื่อน
วาปปปปปปปป
เมื่อแสงสว่างจ้าหายไปพอลืมตาพอให้สายตาได้ปรับสภาพทีช ก็พบกับิที่น่าจะพึ่งออกมาจากดันเจี้ยนเช่นกันใช่แล้วระบบได้ทำการส่งสมาชิกในปาร์ตี้ทุกคนกลับมาเรียบร้อยแล้ว
ติ้ง!! ติ้ง!! ติ้ง!! ติ้ง!!
[ผู้เล่น อลาโน่ได้ทำการขอเป็เพื่อนกับท่าน]
[ผู้เล่น ดาร์ค ได้ทำการขอเป็เพื่อนกับท่าน]
[ผู้เล่น .......ได้ทำการขอเป็เพื่อนกับท่าน]
[ผู้เล่น .......ได้ทำการขอเป็เพื่อนกับท่าน]
…….
[ยอมรับ]
สมาชิกในปาร์ตี้ต่างก็ส่งคำขอเป็เพื่อนกับทีชแล้วก็ิ
“รางวัลของการพิชิตดันเจี้ยนจะส่งให้ทางจดหมายสินะไม่เหมือนกับการลุยดันเจี้ยนทั่วไปหรือดันเจี้ยนลับใช่มั้ย” ทีชที่กำลังสงสัยว่าทำไมถึงถูกส่งออกมาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้แบ่งรางวัลกับเพื่อนเลย
“ใช่แล้วพี่ทีชรางวัลของดันเจี้ยนจะส่งให้ตามคะแนนที่เราทำได้เพราะฉะนั้นเราต้องรอให้ครบ 3ชม. ก่อน ผมดูเวลาแล้วน่าจะเหลือเวลาอีก 45นาทีแหนะเราสั่งอะไรมากินกันก่อนดีมั้ยพี่ระหว่างรอ” ิตอบพร้อมกับอธิบาย
“เอาสิ ว่าแต่เราอยู่อันดับที่เท่าไหร่ละเนี่ย......เห้ย!!”ทีชเปิดดูตารางคะแนนก็อุทานออกมาอย่างใ
[อันดับที่ 1 สมาชิกปาร์ตี้ 1.อลาโน่ 2.ิ 3.ดาร์ค 4......5.ทีช 6..... 7...... 8....... 9...... 10...... คะแนนที่ได้ 1,000 คะแนน
อันดับที่ 2 สมาชิกปาร์ตี้ 1.โคล่า 2.เนล 3.มาร์ค 4...... 5......6..... 7......8....... 9...... 10......คะแนนที่ได้ 980 คะแนน
อันดับที่ 3 สมาชิกปาร์ตี้ ........ คะแนนที่ได้ 910 คะแนน]
บอร์ดโลกจะแจ้งคะแนนแค่ 3 ปาร์ตี้ที่ได้คะแนนสูงสุดเท่านั้นซึ่งปาร์ตี้ของทีชได้อันดับที่ 1 แถมคะแนนเต็ม 1,000 ซึ่งเท่ากับการันตีว่ายังไงก็ได้ที่ 1 แน่นอนแล้วเพราะถ้าคะแนนเท่ากันปาร์ตี้ไหนที่ทำเวลาได้ไวกว่าจะชนะ
กฎของการให้คะแนนจะคำนวณจากระบบเองไม่มีใครรู้แน่ชัดแต่เกม LC เปิดมาแล้ว 12 ปีถ้านับเวลาในเกมย่อมมีคนที่พยายามหาข้อมูลของการคิดคะแนนสุดท้ายข้อมูลที่ได้ก็ถือว่าพอใช้ได้แม้จะยังไม่100% เต็มแต่ก็สรุปได้คร่าวๆ คือ
1.สมาชิกในปาร์ตี้ถ้ามีคนตายก็จะโดนหักคะแนน
2.การเคลียเงื่อนไขของดันเจี้ยน เป็เพราะข้อนี้เองที่ทำให้การคำนวณทำได้ยากเพราะเงื่อนไขของแต่ละดันเจี้ยนไม่เหมือนกัน
ในความเป็จริงแล้วการที่สมาชิกปาร์ตี้ของทีชนั้นได้คะแนนเต็มมาจากหลายๆเหตุผล
1.สมาชิกไม่มีใครตายเลยได้คะแนนส่วนนี้เต็มโดยไม่โดนหัก
2.ทีชเคลียเงื่อนไขได้ทันเวลาทุกครั้งเงื่อนไขแรกคือตามหานางพญาผึ้งแล้วฆ่าทิ้งทั้ง 2 ตัวก่อนครบ 1ช.ม. ซึ่งปาร์ตี้ของทีชนั้นจบตรงนี้ด้วยเวลา 50 นาที
3.ตามหาตัวราชินีแมลงที่แท้จริงให้เจอก่อนครบ 2.30 นาที
4.ฆ่าราชินีแมลงให้ได้โดยการโจมตีห้ามเกิน 2 ครั้ง ซึ่งปาร์ตี้ของทีชใช้ไป 3 ครั้งทำให้โดนหักคะแนนในส่วนนี้แต่ทว่าระบบได้ให้คะแนนกับดาร์คที่เลเวล99 แต่แสดงฝีมือสูงส่งโดยการฆ่าฝูงผึ้งด้วยตัวคนเดียวไปถึง30 ตัว แถมยังรับการโจมตีของราชินีผึ้งร่างปลอมได้โดยไม่ตายต้องบอกก่อนว่าการโจมตีนั้นสามารถฆ่าได้ทุกคนที่เลเวลยังไม่ถึง 100 แต่ดาร์คนั้นปฏิกิริยาตอบโต้ระดับเดียวกับิทำให้เอี้ยวตัวหลบจุดสำคัญไปได้หวุดหวิดจึงรอดมาได้
.........
ติ้ง!
[ประกาศจากระบบโลก : สมาชิกปาร์ตี้ 1.อลาโน่2.ิ 3.ดาร์ค 4...... 5.ทีช6..... 7...... 8....... 9...... 10...... ได้ทำลายสถิติโดยการพิชิตดันเจี้ยนเลเวล120 ด้วยคะแนนเต็ม 1,000 คะแนนระบบได้มอบรางวัลพิเศษให้กับสมาชิกทุกคน]
!!
ทีช กับ ิ นั้นมองหน้ากันอย่างอึ้งๆเพราะปกติระบบจะประกาศให้ได้ยินแค่ปาร์ตี้ที่ชนะ ถ้าอยากรู้ว่าใครชนะต้องเข้าไปดูในบอร์ดเองแต่ครั้งนี้กลับประกาศไปทั่วโลกเพราะเป็การทำลายสถิติเดิมนั่นเอง
[ท่านได้รับจดหมาย]
“เปิดจดหมาย”
[ขอแสดงความยินดีท่านได้รับรางวัลจากการพิชิตดันเจี้ยนเลเวล 120เป็อันดับ 1 ท่านได้รับ บัตรอัพเลเวล 5เลเวล 1ใบ เหรียญทอง 50,000 เหรียญ และ ปีกของราชินีแมลง 1 ชิ้น]
[ปีกของราชินีแมลง]
เกรด : A
__________________________________________________________
ปีกที่สวยงามของราชินีแมลงสามารถนำไปให้ช่างตัดเย็บหรือช่างตีเหล็กเป็ส่วนผสมของการสร้างชุดหนังและชุดเกราะมีคุณสมบัติต้านทานพิษ 10%
และมีโอกาสทำให้ภาพลวงตาไม่เป็ผล80%
__________________________________________________________
น้ำหนัก : 1
[ระบบขอมอบรางวัลพิเศษให้สำหรับสมาชิกปาร์ตี้ที่ได้คะแนนเต็ม]
[ท่านได้รับเหรียญทอง 500,000 เหรียญ]
ทีช กับ ิได้แต่มองหน้ากันอย่างอึ้งๆของรางวัลที่ได้มาถือว่าเยอะกว่าที่คิดมากเพราะนี่เป็ดันเจี้ยนเลเวล 120 เท่านั้นเองแถมประเด็นสำคัญคือทั้งสองคนมีชื่อเสียงขึ้นมาแล้ว!!
“พี่ทีชสุดยอดเลยพวกเราได้ทั้งหมดนี่ก็เพราะพี่เลยนะพี่เคลียเงื่อนไขของดันเจี้ยนได้ไวมากถ้าไม่มีพี่บางทีอาจได้คะแนนไม่ถึง 900 คะแนนด้วยซ้ำ!”ิหันมากล่าวอย่างดีใจ
“นายเองก็สุดยอดเลยนะ ฝีมือดีกว่าสมัยสู้กับสุนัขจรจัดเสียอีกแล้วนี่เราจะเอาไงกันต่อดี” ทีช ตอบด้วยรอยยิ้ม
“ผมต้องล็อกเอ้าท์แล้วละครับบอกตามตรงที่ผมกลับมาเล่นช้าเพราะผมเกิดอุบัติเหตุตอนนี้ผมต้องออกไปทำกายภาพบำบัด” ิตอบพร้อมกับทำหน้าตาเศร้าๆ
ทีชเห็นเช่นนั้นก็เลยพูดปลอบ “เอาน่ารีบทำกายภาพบำบัดให้หายดีแล้วลองมาเที่ยวที่ประเทศไทยสิเดี๋ยวพี่จะแนะนำที่เจ๋งๆ ให้เองเอาล่ะงั้นเราแยกย้ายกันก่อนพี่ต้องไปหากุยแกก่อนแล้วก็ว่าจะออกไปทำธุระเหมือนกัน”
.......
ในห้องของโรงเตี้ยม กุยแกกำลังขออนุญาตทีชว่าจะเดินทางไปตรวจสอบอะไรบางอย่างรอบๆ เมืองเริ่มต้น เจิ้งโจวซึ่งอาจใช้เวลาประมาณ 1-2 อาทิตย์ เขาได้ขอร้องให้ทีชดูแลตัวเอง่นี้ไปก่อนพร้อมกับแนะนำให้ทีชออกไปเก็บเลเวลแถวประตูทิศตะวันออกของเมืองหลังจากทีชได้อนุญาตแล้วทีชก็ล็อกเอ้าท์ออกจากเกม.......
..........
ติ๊ก ลุกออกจากเตียงแคปซูลแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปวิ่งออกกำลังกายพลางสำรวจรอบๆ ร้านคาเฟ่หลังจากที่ออกกำลังกายเสร็จกลับมาถึงคาเฟ่ก็เป็เวลาประมาณ 6 โมงเช้าแล้วเขาเห็นต๋องกับพนักงานกำลังจัดของอยู่ภายในร้าน ก็เลยเดินไปทักทาย
“ไงต๋องปกติเปิดร้านกันกี่โมงหรอ”
“อ้าวพี่ตื่นเช้าจัง ผมนึกว่าพี่จะเล่นยาวจนครบ 12 ช.ม.เลยซะอีก” ต๋องถามกลับด้วยน้ำเสียงแปลกใจ
“สวัสดีครับ! ผมชื่อ ฮิวโก้ ครับ เป็พนักงานพาร์ทไทม์ครับ”พนักงานที่กำลังช่วยต๋องจัดร้านเห็นติ๊กเดินเข้ามาก็รีบกล่าวแนะนำตัวพอดี จริงๆแล้วเขาเห็นติ๊กั้แ่เมื่อวานแต่ไม่มีเวลาทักทายเพราะตอนนั้นลูกค้ากำลังเข้าร้านเยอะแล้วติ๊กเองพอมาถึงก็เดินขึ้นไปชั้นบนทันที
ฮิวโก้ เป็เด็กอายุ 17 ปีรูปร่างอ้วนๆ ใบหน้ากลมมากใครเห็นก็คงอยากหยิกแก้มสักครั้ง เป็เด็กที่ฉลาดและขยัน รู้จักกับต๋องั้แ่ยังเด็ก ต๋องเลยจ้างมาเป็พนักงานที่ร้าน
คาเฟ่นี้ชื่อ Admiration Café เป็ร้านกาแฟที่ตกแต่งสไตล์มินิมอลให้ดูอบอุ่นแต่แฝงด้วยความเรียบหรูนี่คือไอเดียที่ต๋องเป็คนคิดเองเพราะทีชสั่งแค่ว่าให้ทำร้านคาเฟ่ที่ตึกแห่งนี้ทีชทุ่มเงินซื้อเพราะทำเลดี แต่ในหัวเขาตอนนั้นจริงๆ แล้วยังไม่รู้ว่าจะเปิดร้านอะไรดีด้วยซ้ำจนคิดได้ว่าถ้าอยากจะแก้แค้นตระกูลอัครพิมุขอยู่แล้วงั้นทำธุรกิจแบบเดียวกันไปเลยดีกว่าส่วนตัวเขาเองชอบกินกาแฟอยู่แล้วด้วยจึงวางแผนแล้วให้ต๋องเปิดร้านคาเฟ่นั่นเอง
“สวัสดีฮิวโก้ ตั้งใจทำงานละ เออต๋องเดี๋ยวพี่อาบน้ำเสร็จจะลงมาคุยอะไรด้วยหน่อย” ติ๊กพูดเสร็จก็เดินขึ้นไปอาบน้ำ
..........
หลังจากที่ติ๊กอาบน้ำเสร็จวันนี้เขาสวมชุดสบายๆเป็เสื้อยืดคอกลมสีขาวแขนยาว พับแขนเสื้อนิดหน่อย กางเกงเป็กางเกงสแลคสีเทาอ่อนๆดูเรียบๆ คล้ายหนุ่มเกาหลี เพียงแต่ใบหน้าของติ๊กนั้นเหมือนคนไทยแต่ว่าหลังจากเดินลงมาก็เป็เวลาประมาณ 7 โมงเช้าแล้วเริ่มมีลูกค้าที่แวะเวียนมาซื้อกาแฟก่อนไปทำงานกับลูกค้าที่มานั่งพักรอเวลาทำงานลูกค้าที่เป็ผู้หญิงตอนนี้อยู่ในร้าน 5 คนต่างก็หันมามองติ๊กกันหมดมีถึง 3 คนที่มองตาค้างติ๊กเห็นเช่นนั้นก็ยืดอกเดินไปนั่งเก้าอี้พร้อมกับไขว่ห้างทำเท่ทันที!!
“ต๋องเคลียลูกค้าเสร็จมานี่หน่อยนะ”
“ครับพี่ พี่มีอะไรว่ามาเลยครับ เ้าอ้วนฮิวโก้คนเดียวก็เอาอยู่เพราะลูกค้ายังไม่เยอะมาก”ต๋อง ที่ได้ยินติ๊กเรียกก็รีบเดินมานั่งฝั่งตรงข้าม
“อ้อ...งั้นก็โอเคคือแบบนี้ พี่คิดว่าร้านของเราตอนนี้มันเหมือนขาดอะไรบางอย่างไปแต่พี่เองก็คิดๆไม่ค่อยออก พี่แค่รู้สึกว่าเป้าหมายของพวกเรานั้นไม่น่าจะสำเร็จได้ด้วยร้านนี้”ติ๊ก พูดถึงปัญหาที่มองเห็นออกมาตรงๆ
“ผมเองก็พอจะเข้าใจนะพี่เพราะผมรู้สึกว่าเหมือนร้านเราก็ขายดีแต่ถ้ามองไปที่เป้าหมายมันช่างห่างไกลเหลือเกินพี่จะเอาไงต่อพี่สั่งผมมาได้เลยครับ” ต๋องพูดตอบอย่างเห็นด้วย
“เท่าที่พี่จะคิดออกคือร้านของเรานั้นทำกำไรได้ก็จริงแต่ก็ไม่มาและที่ขาดไปเลยก็คือชื่อเสียง!!ร้านกาแฟมันขายได้อยู่แล้วเพราะคนแค่มาซื้อกาแฟกินก็จบแต่ถ้าเราอยากจะทำให้เป็ธุรกิจที่ทำกำไรได้เพิ่มมากขึ้นพี่คิดว่าเราต้องสร้างชื่อเสียงให้ได้แล้วขยายธุรกิจออกไป เพียงแต่พี่เองก็ไม่รู้จะสร้างชื่อเสียงทางไหนดีนี่สิตอนแรกพี่คิดว่าจะเร่งสร้างตัวในเกม LC แล้วอาศัยชื่อเสียงในนั้นช่วยโปรโมทแต่คงจะยากซะแล้ว”
ติ๊กพูดอธิบายถึงสิ่งที่คิดอย่างละเอียดพร้อมถึงบอกปัญหาให้ต๋องฟัง เผื่อว่าต๋องจะมองหาช่องทางบางอย่างได้
“หืม....พี่เจอปัญหาบางอย่างในเกม LC งั้นหรอครับ”
“ก็ไม่เชิงว่ามีปัญหาหรอกนะบอกตรงตรงพี่ได้สุดยอดขุนพลมาเป็ผู้ติดตามแถมเพื่อนร่วมทีมที่เก่งกาจก็เหมือนจะได้มาแล้วอย่างน้อยก็1 คนเพียงแต่ว่าตัวพี่เองนี่แหละที่อ่อนแอ พี่คิดว่าเกม LC จะไม่ได้ยากกว่าเกมอื่นเท่าไหร่แผนของพี่ที่ว่าจะเร่งเก็บเลเวลแล้วก็ไปสร้างทีมสร้างชื่อเสียงตอนนี้กลับเป็ว่าเลเวลไม่น่าใช้ปัญหา พี่เข้าไปวันเดียวจากเลเวล 5 ก็มาเป็เลเวล 95 แล้วแต่ปัญหาคือเลเวลเพิ่มแต่ตัวพี่กลับยังไม่มีสกิลให้ใช้เลย”
“ทำไมพี่ไม่เอาเงินไปซื้อสกิลมาใช้ละครับ” ต๋องถามอย่างสงสัย
“พี่เล่นจอมยุทธน่ะ เป็สายปราณ สกิลที่ขายมีแต่ห่วยๆแถมหายากด้วยไม่เหมือนพวกจอมเวท ถ้าอยากเก่งต้องหาคัมภีร์วิชาเกรด B ขึ้นไปเท่านั้น ไม่มีใครเอาวิชาเกรด D หรือ Cมาใช้หรอก พอดีจอมยุทธสามารถเรียนวิชาหลักได้แค่ 3 วิชาเท่านั้นถ้าอยากมีมากกว่านั้นต้องคิดวิชาเองซึ่งพี่ได้ลองพยายามแล้วก็ยังทำไม่ได้เลย”ติ๊กตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ
“งั้นเราคงต้องหาทางจากโลกภายนอกกันไปก่อนสินะครับในเกมพี่คงต้องใช้เวลาอีกสักพัก เฮ้อ.....หนทางของพวกเรามันไม่ได้ง่ายจริงๆ นะเนี่ย”ต๋องพูดพร้อมกับถอนหายใจ
“เอาน่านายอย่าพึ่งท้อละ พี่จะลองคิดหาวิธีแก้ปัญหาดูยังไงซะเราสองคนก็ไม่คิดว่ามันจะง่ายั้แ่ต้นอยู่แล้วนี่มาได้ถนาดนี้โดยใช้เวลาแค่ 1 ปีกว่าๆ พี่ว่า 2 คนก็ถือว่าทำได้ดีมากแล้วนะ” ติ๊กพูดปลอบเมื่อเห็นต๋องถอนหายใจ
“ผมแค่อยากช่วยพี่หาทางแก้ ผมไม่เคยคิดท้อแน่นอนพี่ไม่ต้องเป็ห่วงครับ” ต๋องที่เห็นติ๊กเข้าใจผิดพลางยืดอกขึ้นตอบด้วยท่าทีมั่นใจ
“ขอบคุณนายมากนะที่เชื่อใจคนอย่างพี่”ติ๊กเห็นรุ่นน้องเชื่อมั่นในตัวเขาก็พลางรู้สึกได้ถึงเืที่กำลังฮึกเหิม
แต่ทว่า ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่นั้นมีผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในร้านพลันลุกขึ้นยืนแล้วก็เดินตรงมาเข้ามาหาทั้งสองคนพร้อมกับกล่าวว่า
“สวัสดีค่ะ เื่ที่พวกคุณกำลังคุยกันอยู่นั้นฉันพอเข้าใจแล้ว้าให้ฉันช่วยมั้ยคะ”
“!!” ต๋องใ
“!! ......ติ๊กที่เห็นว่ามีคนแอบฟังก็ใเช่นกันแต่พอตั้งสติได้ก็ถามออกไปทันที “เธอเป็ใคร?”