21.00 น.
Ti.Sa : ทานข้าวเย็นหรือยัง ทานยาด้วยนะคะ
Li lisa : คิดถึง
Ti.Sa : ตอบไม่ตรงคำถาม พี่ถามสาว่า ทานข้าว ทานยาหรือยัง
Li lisa : ยังไม่ได้กินข้าวเย็น ยาลืมเอามาคะ แต่สาไม่ปวดหลัง ปวดตัว อะไรแล้ว ขอบคุณนะคะ คิดถึงจริงๆนะ
Ti.Sa : ถ้าคิดถึงจริงๆ ทานข้าว แล้วก็พักผ่อนนะคะ
Li lisa : ของเยี่ยมเยอะคะ เดี๋ยวกิน
Ti.Sa : คุณพ่อเป็ยังไงบ้าง เฝ้าคุณพ่อเองเลยเหรอ
Li lisa : ฟื้นแล้วค่ะ เดี๋ยวเล่าให้ฟังนะคะ เฝ้ากับพี่ชัย เลขาพ่อคะ
Ti.Sa : ดูแลตัวเองนะคะ
Li lisa : คิดถึงสาบ้างหรือเปล่า
Ti.Sa : ขับรถดีดี นอนพักผ่อน ห่มผ้านอนด้วย ออกมาจากนอกห้องคุณพ่อ ใส่หน้ากากอนามัยด้วย
Li lisa : อ่ะ นอกเื่ ตอบไม่ตรงคำถาม เหมือนกันละพี่นะ
Ti.Sa : แล้วที่บอก มันไม่ได้สื่อว่าเป็ห่วงเหรอคะ ไม่คิดถึงเหรอ
**--*****
Ti.Sa : นอนแล้วนะคะ พรุ่งนี้ พี่ออกตรวจงานนอกสถานที่ เดินทางั้แ่ตี 5
Li lisa : ค่ะ สาก็เป็ห่วงพี่นะ แล้วใช้รถอะไรคะ สาให้คนเอาไปคืนให้หรือเปล่า
Ti.Sa : รถบริษัทจ้ะ รถคันที่เขาเอามาคืนจอดที่นั้นด้วย ขากลับก็ใช้คันนั้น สาจัดการธุระตัวเองเลยนะ ไม่ต้องห่วง
Li lisa : ค่ะ ฝันดีนะคะ ดีเหมือนกันใช้รถพี่ ก็เหมือนมีพี่อยู่ใกล้ตัว
คนพี่จบบทสนทนาในแอปเขียวเพียงแค่นั้น แอบเขินเ้าเด็กที่หยอดใส่กันตลอด ก่อนจะ สวดมนต์ไหว้พระ แผ่เมตานอน หลังจากไม่ได้ทำหลายวัน เพราะวุ่นวายกับคนไม่สบาย
---
ที่โรงพยาบาล ห้องพิเศษ VIP คุณสาธิต ประธานบริษัท นอนหลับด้วยฤทธิ์ยา โดยมี ชัย เลขาหนุ่มใหญ่ คู่ใจวัย 48 นั่งอยู่เก้าอี้ นำเอาโต๊ะทานข้าวคนป่วยมานั่งเปิดโน๊ตบุคทำงาน ส่วนริสาก็นั่งเช็คเอกสาร ที่เลขาเอามาให้
ริสา : พี่ชัยหิวหรือเปล่าคะ ทานข้าวยัง
ชัย : ผมกินอาหารคนไข้ไปแล้วครับ พยาบาลเอามา คุณสาธิต ไม่ทานของโรงพยาบาล ให้ผมสั่งอย่างอื่นมาให้
ริสา : หึหึ เลยได้เป็สโตรก (Stroke) ดีนะคุณชัยไปเห็นให้ยาทัน 4 ชั่วโมง ดีที่เส้นเืไม่แตก ไม่เป็อัมพฤกษ์ อัมพาต ต้องบอกพ่อให้โบนัสปังๆ เยอะๆนะ
ชัย : คุณหมอเก่งด้วยครับ โรคหลอดเืสมอง ถ้าเราสังเกตคนใกล้ตัว ผมเห็นท่านดื่มน้ำแล้วไหลลงข้างปากเลยเดินตาม พอเห็นท่าจะล้มเลยช่วยได้ทัน แล้วก็มาหาหมอให้ยา ให้ยาละลายลิ่มเืทันเวลา
ริสา : ขอบคุณนะคะ ขอบคุณในฐานะลูกนะคะ ไม่ใช่ลูกเ้านาย
ชัย : ผมก็ดูแลท่าน ในฐานะผู้มีพระคุณครับ คุณสากลับไปนอนพักที่บ้านดีหรือเปล่าครับ เดียวทางนี้ ผมดูแลเอง
ริสา : ไม่ดีกว่าคะ เดียวสลับกัน สานอนโซฟา พี่ชัย นอนตรงโซนรับแขกก็ได้ค่ะ จะได้หลับสนิทไม่ตื่นเวลาคุณพยาบาลกับหมอ เข้ามาตรวจ
ชัย : สลับกันก็ได้ครับ คุณสาหิวก็ไปทานอะไร ไม่ต้องเพื่อผมนะครับ ผมนอนโซฟาแหละ คุณสาพักในห้องรับแขก พรุ่งนี้ คุณสาเจอปัญหาแต่เช่าแน่ที่รออยู่
---
ริสาลงมาข้างล่างตึกผู้ป่วย เดินไปร้านสะดวกซื้อ เพื่อแก้เบื่อ ใจอยากจะโทรหาคนพี่ แต่นางก็นอนหลับไปเพราะมีงานตอนเช้า จนไปพบร่างที่คุุ่นตา
ริสา : หมอขวัญ มาม่าอีกแล้ว
ขวัญ : อ้าวพี่สา มาทำอะไรแถวโรงพยาบาล
ริสา : พ่อไม่สบาย
ขวัญ : สาลืม พี่สา บอกอยู่ โอ้ย งง สานั้นนี่ เรียกพี่ว่า พี่อ้ายแล้วกัน
ริสา : พี่อ้าย หมายความว่ายังไง
ขวัญ : พี่เขย ภาษาอีสาน
ริสา : ถือเป็ชื่อที่ดี พี่จะกินอะไรเลี้ยง อีหล่าเอง
ขวัญ : หื้อ รู้จักด้วย
ริสา : แม่เป็สาวอุบล รอรักนะจ้ะ แต่พูดไม่ได้เยอะหรอกค่ะ
ขวัญ : อ้อ ติดไว้เลี้ยงคราวหน้านะคะพี่ ขวัญยังต้องทำงาน กลับบ้านพรุ่งนี้เย็นนู้นคะ
ริสา : เดียวพี่ซื้ออะไรขึ้นไปกินข้างบนก่อน รอเดินไปด้วยกันนะ
ขวัญ : โอเคคะ มาม่ารสนี้ออกใหม่ อร่อยนะ
ริสาหัวเราะกับแฟนพันธุ์แท้มาม่า ของหมอขวัญ ก่อนจะเดินคุยกันขึ้นตึก สืบเื่ราวความชอบคนพี่ ไม่ชอบอะไร แลกไลน์ไว้กับน้อง ให้หายคิดถึงก่อนจะขึ้นไปบนตึก พร้อมรับปัญหาใหญ่ที่จะตามมาพรุ่งนี้
.
แพท : แม่คะ อาสาธิต ป่วยแบบนี้ คุณปู่จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงหรือเปล่าคะ คงไม่ให้ยายสา ขึ้นเป็ประธานแทนอานะ
(ถ้าเป็แบบนั้นแม่ก็ไม่ยอมหรอก ถ้าพ่อของลูกไม่ตาย คนที่รับตำแหน่งประธานนะ ต้องเป็พ่อของลูก และตำแหน่งยายสา ต้องเป็ของลูกเหมือน)
แพท : ไม่รู้จะเกิดอัมพาตหรือเปล่านั้น แต่เท่าที่หนูเห็นมานะ โรคหลอดเืสมองเนี้ย เป็แล้วไม่ปกติสักคน
(เป็ยังงั้นได้ก็ดี นี่ตาแพนน้องชายแกไปไหน ไม่มีหรอกวันนี้เขามาให้คุณปู่เห็นตัว ไม่รู้จะสายไปไหน เราต้องรอขึ้นไปพร้อมคุณปู่ข้างล่าง ผู้ถือหุ้นมาเยี่ยมตาสาธิตจะได้รู้ว่าหลานรักคือใคร )
--
ห้องคนป่วย
แพน : พี่สา เอาน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋กับข้าวเหนียวหมูปิ้งมาฝาก เพื่อเบื่ออาหารไฮโซโรงพยาบาล แต่ตอนไปซื้อหมูปิ้ง โดนยัยหมอหน้าตาไม่ตื่นชนหล่นไป 1 ถุงใหญ่เหลือเท่านี้
ริสา : ขอบใจแพน กินด้วยกันสิ กินมายัง
แพน : เดินกินมาตามทางแล้ว เห็นแม่นั่งอยู่ร้านกาแฟข้างล่างโรงพยาบาลกับพี่แพท เลยรีบขึ้นมาหาพี่กับคุณอา เป็ยังไงบ้างครับ พอดีผมอยู่สาขาชลบุรีที่พี่ให้ไปจัดการ
ริสา : ก็มาทัน 4 ชั่วโมงให้ยาทัน หมอบอกเส้นเืในสมองยังไม่แตก แขนขาอ่อนแรงข้างซ้าย ปากยังเบี้ยวบ้าง หมอจะไป CT Scan สมองซ้ำนะ โชคดี พี่ชัยสังเกตอาการ ตอนนี้ยังไม่ถอดท่อ พ่อยังพูดไม่ได้
แพน : เชิญรอรับความวุ่นวายได้เลยพี่ เขาลือไปถึงคุณอา เดินไม่ได้ สมองไปแล้ว เดียวคุณปู่คงมา ผู้ถือหุ่น ญาติ รวมถึง แม่กับพี่สาวผมด้วย
ริสา : พี่สาวมีแฟนใหม่รู้หรือยังคะเ้าน้องชาย
แพน : ไอ้เอกพล ผู้จัดการการตลาดเหรอ รู้จักดีเลยละ รุ่นพี่ผมเอง เห็นเปลี่ยนรถนิ ถ่ายลงไอจีอวด โถ่เอ้ย แมงดา
ริสา : ไปว่าเขา ระวังพี่เราโกรธนะ โลกกลมอันนี้พี่เชื่อแล้ว
ชัย : คุณสาเอกสารมาแล้วครับ
แพน : พี่ชัย น้ำเต้าหู้ หมูปิ้งฮะ
ก๊อกๆๆ
พยาบาล : ขออนุญาต เช็ดตัวคนไข้ แล้วให้แม่บ้านทำความสะอาดสักครูนะคะญาติ
ริสา : เราไปคุยในห้องรับแขกเถอะ ก่อนญาติๆจะมา เื่นี้ละ ที่พี่อยากจะคุยกับเรา
2 ชั่วโมงผ่านไป
ริสา : ปู่เล็กสวัสดีค่ะ
ปู่เล็ก : ยายสาได้นอนบ้างหรือเปล่าลูก
ริสา : ดูช่วยกันกับพี่ชัยคะ
ปู่เล็ก : หมอคุยกับปู่แล้ว (ก่อนจะสบตาสื่ออะไรบางอย่างกับหลาน)
ปู่เล็ก :เื่งานคุณพ่อกับสา ่นี้อาจจะต้องให้ใครมาดูแลรักษาการแทน
ปู่เล็ก : สาไม่ดูเองหรือลูก
แพท : ทำไมจะให้ยัยสารักษาการละคะคุณปู่ คนที่พร้อมกว่ามีอีกหลายคน ยัยสายังเด็ก
ปู่เล็ก : จะให้ใครดูแล แกหรือยังไงยัยแพท เอาแค่งานตัวเองทำให้ดีกว่านี้ ค่อยมาเสนอตัว
แพท : คุณปู่ !
จากนั้นก็เป็การถกเถียงกันระหว่าง อา อา ลุงลุง ที่สนใจในเื่ผลประโยชน์ ผลของหุ่นจะขึ้นจะลง ถ้าตลาดรู้ว่าพ่อไม่สบาย ฐิสามองดูภาพเ่าั้ด้วยความสมเพชครอบครัวคนรวบแบบบ้านเธอ
ปู่เล็ก :หยุดเถียงกันได้แล้ว ตำแหน่งเ้าสาธิตฉันจะดูแลเอง แกดูสภาพพี่แก น้องแก คนที่ทำงาน บริหารเงินให้มันพอกพูน มาให้พวกแกและครอบครัวใช้ แกสนใจถามว่าอาการมันจะรักษายังไง จะดีเมื่อไหร่ มาจี้ถา่มแต่ใครจะทำงานแทน ฉันในฐานะคนก่อตั้ง ร่วมกับพี่ชาย จะรักษาตำแหน่งนี้ไว้เอง จบปัญหานะ จะมีใครเถียง
น้ำตาริสาไหลออกมาเมื่อได้ยินประมุขของบ้านใหญ่พูดสิ่งแทนใจออกมาทั้งหมด
ปู่เล็ก : ส่วนตำแหน่งรองประธาน สา หนูบอกเห็นคนเหมาะสมแล้วใช่หรือเปล่า
ริสา : ริสาจะให้ "แพน" มาทำแทนคะ สาเชื่อใจ มั่นใจ น้องทำได้ดีไม่แพ้สา หรือจะเก่งกว่าสาด้วยซ้ำ โดยสาจะแต่งตั้ง คุณชัย เลขาคุณพ่อเป็ผู้ช่วยคะปู่
แพท : ยัยสาแกข้ามหน้าฉันไป แกจงใจหักหน้าฉันนิ ยกให้น้องฉัน แกเอาเื่ส่วนตัวมาปนเื่งาน
(ยัยแพทพอเถอะลูก หนูสาเก่งมองออกว่าตาแพนเหมาะ) แม่เ้าตัวเปลี่ยนสีทันที อย่างน้อยก็ลูกชายหล่อน
ปู่เล็ก : ยัยแพท แกแค่ไปแยกคน ดูคนให้ออกก่อนเถอะ ถึงฉันแก่ก็ไม่ใช่ไม่รู้เื่อะไร แค่ไม่อยากจะพูด
แพท : คุณปู่!
ปู่เล็ก : นิแม่ศรี หล่อนพาลูกหล่อนไปแว๊ดๆ ที่อื่น ลำไย
ริสายิ้มกับคำว่าลำไย ก่อนจะหันไปทางแพนให้พูดอะไร
แพน : ผมจะไม่ทำให้คุณปู่ ท่านประธานที่ป่วย และพี่ริสาผิดหวังครับ และ คุณอา คุณลุง คุณน้า และหุ้นส่วนทุกท่าน ผมฝากเนื้อฝากตัว ให้คำแนะนำผมได้นะครับยินดี
ห้นส่วนและญาติ ต่างเบาลง และเห็นแววความเป็ผู้นำ และผู้ตามของคนที่ริสาเลือกมา จึงลากลับบ้าน ร่วมถึงปู่เล็กด้วย .
.
แพท : พี่สา โยนอะไรมาให้ผมเนี้ยยยย
แพทหนุ่มรูปงามกับพาร่างสูงดิ้นงอแงบนโซฟา เป็คนละคนกับตอนอยู่หน้าปู่และครอบครัว
ริสา : ช่วยพี่ไม่ได้หรือไง ไม่นาน ขอเวลาจริงๆ
แพท : โห ก็ได้แหละ เห็นแก่พี่นะเนี้ย ไม่ได้อยากจะเป็หรอกท่ารอง
ริสามองผู้ชายตัวสูงสะบัดสบิ้งงอแง แบบที่ชอบทำกับต้นมากกว่าแม่และพี่สาว แพนได้ทางลุงวาทิตมาเต็มๆ เสียดายที่ลุงอายุสั้น และสิ่งที่พ่อ และเธอ คิดตรงกันตอนนี้ คืออยากจะคืนสิทธิ์ในสิ่งที่ลุงใหญ่สร้างไว้ให้ทายาท แต่ถ้าเป็พี่แพทกับแม่ สิ่งที่สร้างมาคงล้มไม่เป็ท่า
ก๊อกๆๆๆๆ .....หมอขอเข้าไปนะคะ
ริสา : เชิญคะ
ประตูเปิดออกมา เป็คุณหมอคนคุ้นตา และพยาบาล 2 คนเดินมาเยี่ยมอาการไข้
ริสา : อ้าว หมอขวัญ
แพนเงยหน้าขึ้นมอง แล้วสองเสียงก็ พูดอุทานเกือบพร้อมกันว่า
ขวัญ : นายหมูหล่น !
แพน : ยัยหมอหน้าซีด
ฝากเื่น้องสาวของริสาด้วยนะคะ
https://www.kawebook.com/story/16469/%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2/%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2-y-yuri/%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%A2%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B9%80%E0%B8%A8%E0%B8%A9