หลังจากเหอหลงอวี่ผ่านบททดสอบต้นไม้คริสตัล สำนักน้ำแข็ง–ไม้เริ่มมีเสียงลือสะพัด
ศิษย์ต่างชาติผู้ใช้ไฟ–น้ำแข็ง–ไม้ได้พร้อมกัน
หลินเซียวอวี่ ซึ่งเป็ดาวเด่นของสำนัก กลับเลือกจับคู่กับเขา
ทำให้หลายคนไม่พอใจ โดยเฉพาะศิษย์ชั้นสูงชื่อ ไป๋ิเจ๋อ – บุรุษรูปงาม ใบหน้าคมสันดุจน้ำแข็ง ยศศิษย์อันดับหนึ่ง และยังเป็ คู่หมั้นตามสัญญาของหลินเซียวอวี่
เขาก้าวออกมากลางลานประลอง
“หากสำนักจะยอมรับคนแปลกหน้า เช่นเ้า… เ้าต้องผ่านคมดาบน้ำแข็งของข้าก่อน!”
หลินเซียวอวี่ถูกวางให้อยู่ในที่นั่งผู้ชม แต่สายตาเต็มไปด้วยความกังวล
ไป๋ิเจ๋อแม้เ็า แต่ก็เคยช่วยเหลือเธอมาก่อน
ทว่าหัวใจเธอกลับสั่นไหวเมื่อเห็นเหอหลงอวี่
“หากเขาพ่าย… ข้าจะถูกบังคับให้ตัดสัมพันธ์กับเขาไปตลอดกาล”
เสียงฆ้องดังสนั่น ลานน้ำแข็งสะท้อนแสง
ไป๋ิเจ๋อเหวี่ยงกระบี่น้ำแข็ง สร้าง กำแพงน้ำแข็งเก้าชั้น กักพื้นที่รอบลาน
เหอหลงอวี่โคจรปราณ ดวงตาเป็ประกาย เขารู้ว่าคู่ต่อสู้ไม่ใช่ธรรมดา
การปะทะครั้งแรก
กระบี่น้ำแข็งเฉือนอากาศ ราวจะตรึงทุกสิ่งให้หยุดนิ่ง
เหอหลงอวี่ตอบโต้ด้วยเปลวไฟสลับน้ำ สร้างไอหมอกบดบังสายตา
เสียงปะทะ “ปังงงงง!” น้ำแข็งแตกกระจาย ผสมเปลวไฟกลายเป็ละอองควัน
ไป๋ิเจ๋อหัวเราะเย็น
“ไฟของเ้าไร้ประโยชน์ต่อข้า…น้ำแข็งของข้าคือความตายที่ไม่ละลาย”
เขาปลดปล่อยเคล็ด ดาบน้ำแข็งพันชั้น ก่อเกิดหอกน้ำแข็งทะยานใส่
เหอหลงอวี่ตอบกลับด้วย
ไฟอบอุ่น หลอมละลายจุดสำคัญ
น้ำ ป้องกันแรงกระแทก
และ ไม้ ที่เขาเพิ่งฝึก ควบคุมพลังหมอกให้กลายเป็เถาวัลย์พันธนาการ
เสียง “ครึกกกกก!!” ลานประลองสั่นะเื
เมื่อดูเหมือนเหอหลงอวี่เริ่มเสียเปรียบ
ไป๋ิเจ๋อะเิพลัง ิญญาน้ำแข็งโลหิต เผยสัญลักษณ์น้ำแข็งสีเืบนหน้าผาก
ความเย็นะเืแผ่กระจาย จนแม้แต่ผู้ชมยังต้องถอยห่าง
แต่แทนที่จะถอย เหอหลงอวี่ก้าวไปข้างหน้า
“น้ำแข็งมิใช่เพียงความตาย… หากผสานไฟที่ถูกต้อง มันจะก่อเกิดชีวิตใหม่”
เขาปลดปล่อยพลัง ไฟ–น้ำแข็ง–ไม้ ผสานเป็ เปลวเพลิงมรกต เผาแต่ไม่ทำลาย กลับเปลี่ยนพลังน้ำแข็งโลหิตให้แตกกระจาย
ไป๋ิเจ๋อถูกผลักกระเด็น เืสดไหลออกปาก
เหอหลงอวี่แม้าเ็ แต่ยืนมั่นกลางลานด้วยร่างที่ยังส่องแสง
อาจารย์สำนักลุกขึ้นประกาศ
“ศึกนี้ เหอหลงอวี่ชนะ! เขาจะได้รับสิทธิ์เป็ศิษย์รับเชิญแห่งสำนักน้ำแข็ง–ไม้”