(จบ)พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร

        เมื่อรู้ว่าตนเองไม่อาจยกอาวุธระดับราชาอย่างหอกจักรพรรดิทองคำได้ หวงเยี่ยก็ไม่ได้เสียเวลาครุ่นคิดกับมันอีกต่อไป

        ความเสียดายที่เคยก่อกวนจิตใจค่อยๆเลือนหาย เหลือเพียงความนิ่งสงบที่บอกกับตัวเองว่ายังไม่ถึงเวลา

        เขาหันหลังให้กับกล่องโลหะขนาดใหญ่ ปล่อยให้อาวุธหนักอึ้งนั้นนอนสงบนิ่งอยู่ภายในดังเดิม

        จากนั้นสายตาของชายหนุ่มก็เคลื่อนไปยังทรัพยากรชิ้นสุดท้ายที่ทางผู้อำนวยการหย่าเฟยได้มอบให้ ขวดหยกโปร่งใสวางอยู่บนโต๊ะ ตัวขวดมีผิวเรียบเนียนราวกับแกะสลักจากน้ำแข็งบริสุทธิ์ แสงสะท้อนภายในทำให้สิ่งที่บรรจุอยู่ข้างในยิ่งโดดเด่นชัดเจน

        มันคือเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟ

        ภายในขวดนั้น มีเมล็ดพันธุ์ลักษณะคล้ายเมล็ดถั่ว ขนาดไม่ใหญ่นัก ทว่ามันลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงอันร้อนแรง ริ้วแสงสีส้มสลับกันไหลวนรอบตัวเมล็ดเหมือนดวงอาทิตย์สองดวงผสานเข้าหากัน ส่องประกายหมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง

        แม้จะถูกผนึกอยู่ในภาชนะหยก พลังวิญญาณที่แผ่ออกมาก็ยังชัดเจนจนสัมผัสได้

        หวงเยี่ยก้าวเข้าไปใกล้ด้วยสายตาที่เปล่งประกายอย่างคาดหวัง

        “นี่สินะ..”

        เสียงพึมพำหลุดออกมาโดยไม่รู้ตัว พลางยกขวดหยกขึ้นช้าๆ ความเย็นของผิวหยกตัดกับความร้อนที่แผ่ออกมาจากภายในอย่างชัดเจน เปลวเพลิงภายในส่องสะท้อนใบหน้าของเขาให้ดูเรืองรองด้วยแสงสีส้ม

        ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจอย่างฉับพลัน

        ถ้าข้ากลืนกินมันเข้าไปในทันที.. ข้าจะกลายมาเป็นผู้กลืนกินมังกรที่ไม่ต้องเกรงกลัวเปลวไฟใดๆ

        ความเป็นไปได้นั้นทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง

        ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

        หวงเยี่ยยกมืออีกข้างหนึ่งเปิดฝาขวดหยกออกอย่างรวดเร็ว

        ทันทีที่ผนึกถูกคลาย กลิ่นอายของพลังวิญญาณที่พลุ่งพล่านและรุนแรงก็ระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน

        เส้นผมของเขาพลิ้วไหวราวกับถูกพายุเพลิงพัดผ่าน

        “ร้อนจริงๆ”

        เขาหรี่ตาเล็กน้อย แต่ใบหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

        เมล็ดพันธุ์ลอยขึ้นจากก้นขวดราวกับมีชีวิต มันหมุนวนอยู่เหนือฝ่ามือของเขา เปลวไฟเล็กๆแตกตัวออกมาเป็นสะเก็ดแสง

        หวงเยี่ยไม่รอช้า อ้าปากแล้วกลืนกินมันเข้าไปในทันที

        ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง พลังอำนาจของเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟก็ระเบิดออกมาภายในร่างอย่างรุนแรง

        ความร้อนพุ่งทะยานผ่านลำคอลงสู่หน้าอก จากนั้นกระจายไปทั่วทั้งอณูของเส้นชีพจรโลหิต เลือดในร่างคล้ายถูกเผาไหม้ เสียงปะทุดังอยู่ภายใน เส้นชีพจรโลหิตทุกสายที่ไหวเวียนอยู่ภายในร่างกายส่องประกายสีแดงส้ม

        “อึก..”

        หวงเยี่ยรีบทรุดตัวลงนั่งขัดสมาธิทันที มือทั้งสองวางบนเข่าอย่างมั่นคง

        พลังเพลิงไหลผ่านพลังวิญญาณของเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับกระแสน้ำหลากที่ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้

        หวงเยี่ยเริ่มโคจรวิชาขับเคลื่อนพลังของตนเองอย่างเร่งด่วน ลมหายใจเข้าออกยาวลึกตามจังหวะที่คัมภีร์ธาตุพฤกษาสอนเอาไว้ พลังวิญญาณสีม่วงเข้มจากต้นไม้ราชันย์พงไพรพิฆาตดาราเริ่มเคลื่อนไหวตอบสนอง

        เปลวไฟที่เคยดุร้ายค่อยๆถูกควบคุมให้อยู่ในกรอบของการไหลเวียน

        กระทั่งในอึดใจต่อมา พลังทั้งหมดของเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุก็เริ่มไปบรรจบกันที่รากฐานแห่งพลัง

        บริเวณหัวใจของเขา

        ที่ซึ่งต้นไม้สีม่วงฝังรากอยู่

        เปลวไฟสีส้มแดงหมุนวนรอบลำต้นและกิ่งก้าน ราวกับกำลังทดสอบความแข็งแกร่งของมัน

        ต้นไม้ราชันย์พงไพรพิฆาตดาราสั่นไหวเล็กน้อย กิ่งก้านที่เคยสงบนิ่งเริ่มเรืองรองด้วยประกายไฟเล็กๆ

        ภาพในห้วงจิตปรากฏชัดเจน

        เมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟค่อยๆหลอมรวมเข้ากับโครงสร้างของต้นไม้สีม่วง พลังวิญญาณสีม่วงเริ่มถูกแทรกแซงไปด้วยประกายแห่งเปลวไฟเล็กน้อย ราวกับมีดวงอาทิตย์ขนาดจิ๋วแฝงตัวอยู่ภายในเครือข่ายกิ่งก้าน

        ความร้อนที่เคยเผาผลาญค่อยๆกลายเป็นพลังที่ควบคุมได้

        หวงเยี่ยสัมผัสได้ถึงอณูธาตุไฟที่เป็นดั่งพื้นฐานแห่งกฎเกณฑ์

        มันไม่ใช่เพียงความร้อน แต่คือหลักการของการเผาไหม้ การแผ่ขยาย และการแปรเปลี่ยน

        เปลวไฟโดยปกติ ไม่อาจทำอะไรต่อร่างกายของตนเองได้อีกต่อไป

        ซึ่งหวงเยี่ยที่สัมผัสได้เช่นนั้นก็ลืมตาตื่นขึ้นอย่างช้าๆ

        “เป็นแบบนี้นี่เอง!”

        ดวงตาของเขาฉายประกายสีม่วงปนส้มจางๆ ก่อนจะค่อยๆกลับสู่ความนิ่งสงบดังเดิม ความร้อนที่หมุนเวียนอยู่ในอกยังไม่ทันจางหาย เขาก็พ่นลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ แฝงไว้ด้วยความร้อนจากเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟที่ผสานเข้ากับร่างกายของตน

        ไอร้อนสีแดงส้มลอยออกมาจากริมฝีปากอย่างชัดเจน อากาศเบื้องหน้าบิดเบี้ยวราวกับถูกเผาไหม้จากภายใน

        หวงเยี่ยยกมือขึ้นแตะลำคอเล็กน้อย พลางรับรู้ถึงพลังที่กำลังกระเพื่อมอยู่ภายใน

        เขาลุกขึ้นยืนอย่างมั่นคง จากนั้นเริ่มไหลเวียนพลังวิญญาณให้ควบแน่นกันที่บริเวณลำคอ ปราณสีม่วงแทรกด้วยประกายไฟเล็กๆ หมุนวนอยู่ภายในราวกับพายุเพลิงขนาดย่อม ก่อนจะอ้าปากและปลดปล่อยเสียงคำรามออกมาอย่างเต็มกำลัง

        “มังกรไฟคำราม!”

        ทันใดนั้นเปลวเพลิงขนาดเล็กเท่ากำมือก็พวยพุ่งออกมาจากปากของเขา มันหมุนวนเป็นเกลียวคล้ายหัวมังกรจิ๋วที่กำลังแผดเสียงคำราม ก่อนจะพุ่งออกไปด้านหน้าเป็นระยะไม่ไกลนัก เสียงเปลวไฟแตกปะทุดังเปรี๊ยะเบาๆ

        ภาพที่เกิดขึ้นชวนให้นึกถึงมังกรที่กำลังปลดปล่อยลมหายใจเพลิงของตน ทว่าหลังจากพุ่งไปได้เพียงชั่วครู่ เปลวไฟก็สลายตัวไปกลางอากาศ

        หวงเยี่ยยืนอึ้งเล็กน้อย

        “เอ่อ…”

        เขากะพริบตาปริบๆ มองพื้นที่ที่ถูกเผาไหม้เป็นรอยดำเล็กๆบนผนัง มันดูไม่ต่างจากรอยไฟจากคบเพลิงธรรมดาเท่าใดนัก

        ขณะนั้นเอง เสียงหัวเราะก็ดังขึ้นในห้วงจิต

        【คิกคิกคิก นั่นคือมังกรไฟคำรามจริงๆเหรอคะโฮสต์ คิดว่าเป็นไฟจุดเทียนวันเกิดเสียอีก】

        น้ำเสียงของระบบกลืนกินมังกรเต็มไปด้วยความขบขัน ทำให้หวงเยี่ยต้องชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเบะปากอย่างไม่พอใจ

        “เงียบไปเลยคนสวย!”

        เขายกมือขึ้นเกาศีรษะเล็กน้อย จากนั้นอ้าปากแล้วค่อยๆจับฟันของตนเองราวกับกำลังตรวจสอบบางอย่าง

        “มังกรไฟคำรามจริงๆต่างหาก”

        เขาขมวดคิ้ว พลางนึกทบทวนความรู้สึกเมื่อครู่ แม้จะสามารถพ่นไฟออกมาได้ แต่พลังอำนาจที่ออกมานั้นดูเหมือนจะไม่ได้เสี้ยวของมังกรคำรามที่แท้จริงเลย มันเป็นเพียงเงาของพลัง คล้ายการเลียนแบบที่ยังไม่สมบูรณ์

        “คงเป็นเพราะเมล็ดพันธุ์มังกรกลืนกินธาตุไฟมันเป็นแค่ระดับต่ำใช่ไหม?”

        คำถามนั้นหลุดออกมาอย่างครุ่นคิด

        ก่อนจะเปิดหน้าต่างระบบกลืนกินมังกรขึ้นมาตรวจสอบ

        ข้อมูลถูกเรียงรายอย่างชัดเจน

        【หวงเยี่ยซื่อจื่อ อายุ 17 ปี】

        【เผ่าพันธุ์มนุษย์สายเลือดระดับต่ำ】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 100,000

        【ร่างศักดิ์สิทธิ์มังกรไฟระดับต่ำ】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 10,000

        【เจตจำนงธาตุพฤกษาระดับราชา ราชันย์พงไพรพิฆาตดารา】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 500,000

        【พลังวิญญาณระดับสองขั้นขั้นแรกเริ่ม】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 5,000

        【ร่างกายระดับสองขั้นขั้นแรกเริ่ม】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 5,000

        【วิชาขับเคลื่อนพลังธาตุพฤกษาระดับราชา】- สามารถพัฒนาได้ ใช้แต้มวิญญาณ 100,000

        【แต้มวิญญาณ 0 】(แต้มวิญญาณจะได้รับจากการสังหารสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเผ่าพันธุ์มังกรโดยตรง)

        หวงเยี่ยจ้องมองข้อมูลเหล่านั้นอย่างเงียบงัน ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อยและบ่นพึมพำขึ้น

        “เป็นอย่างที่คิดจริงๆ”

        “ผู้กลืนกินมังกรถูกเรียกว่าเป็นผู้มีร่างศักดิ์สิทธิ์สินะ?”

        “งั้นก็แปลว่าผู้กลืนกินมังกรก็ย่อมมีระดับที่แตกต่างกันออกไป”

        “ข้าตอนนี้คงอาจกลืนกินพลังวิญญาณธาตุไฟของนักล่ามังกรระดับแรกเริ่ม ระดับหนึ่ง หรือระดับสองได้ก็เท่านั้น!”