You are my sunshine

07.30

แสงของเช้าวันใหม่กะทบกับเปือกตา ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นเพราะรู้สึกหนักๆที่เอว มือของนายดยังกอดฉันจากข้างหลังอยู่ยันเช้า ฉันค่อยๆพลิกตัวไปหาเค้าเบาๆเพราะกลัวเค้าตื่น

หล่อจัง

ได้มองหน้าผู้ชายหน้าตาดีดีแบบนี้ทุกเช้าคงดีสิ พอความเมาหายไปหมดสติทุกอย่างก็กลับมา

…นี่ฉันจะทำยังไงดีละจะทำตัวยังไงหรือจะลุกหนีเเต่งตัวกลับบ้านไปเลยดี

'ตื่นเเล้วหรอ เสียงของฉันตรงหน้าถาม'

เค้างัวเงียเเล้วดึงฉันเข้าไปกอดแน่นๆเหมือนกลัวว่าฉันจะหนีอย่างนั้นเเหละ

"ไปอาบน้ำแต่ตัวกินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวต้องไปเรียนนะ"

'ขอกอดแบบนี้ก่อน'

แล้วฉันก็ปล่อยให้เค้านอนกอดอยู่แบบนั้นจนเสียงนาฬิกาปลุกเค้าดังขึ้น เค้าเลยลุกไปอาบน้ำเต่งตัว พอพวกเราแต่งตัวเสร็จฉันลงมาเตรียมตัวไปมอ ดีที่พอพกเครื่องสำอางค์ติดมาพอแต่งหน้าไปได้บางๆเเต่ลงคอนซีลเลอน์ที่คอหลายรอบมาก ก็ดูเค้าฝากรอยไว้สิ ฮื้อ T-T

80.30

ฉันมาถึงมหาลัยพร้อมกันเเล้วเเยกกันไปเรียนก่อนแยกกันเค้ายังไม่ลืมทำให้ฉันเขินโดยการหอมแก้มฉันหนักๆระหว่างทางที่เรามาเรียนตอนเค้าขับรถอีกมือนึงะคัาก็กุมมือฉันไว้ตลอด ฉันไม่กล้าจะถามด้วยซ้ำว่าระหว่างเรามันคืออะไร

'อันยองง'

เสียงเบบี้ทักทายฉันทันทีที่เห็นหน้า หายสร่างเเล้วหรอยะเมื่อเหมียนหมามาก - -**

"ไงล่ะ หายเมาเเล้วหรอเมื่อวานเละเลยนะ" ฉันเเซวเพื่อน

ตื่นมาปวกหัวมากนี่ก็ยังปวดอยู่เลยพอเลยรอบหน้าไม่เอาเเล้ว

"แล้วเบฟละเมื่อคืนถึงบ้านกี่โมง" ฉันฉันไปถามเพื่อนอีกคนที่อาการไม่สู้ดี ดูง่วงมากตาจะปิดอยู่เเล้วเบฟเอ้ย

'ดึกอ่ะ ง่วงมากอยากกลับบ้านไปนอน' =_=

"เอาหน่าวันนี้มีเรียนถึงเลยบ่ายครึ่งเดี๋ยวค่อยกลับไปนอน"

'เอ้ะ' ?

!!!!!!!!!

'รอยอะไรเปื้อนคอแกอ่ะ ?'

!!!!!!!! O-O

เบบี้พูดพลางหยิบทิชชู่ในมือมาถูๆที่คอ เอ้ย ไม่ได้นะไม่งั้นจะเห็นรอย

'เห้ย นี่มันรอยดูดนิ'

เบบี้พูดขึ้นเสียง๻๠ใ๽ นั่นไงไม่น่าเลย เบฟที่ง่วงๆลืมตารีบลุกมาดูอีกคน

"เปล่าๆเมื่อคืนเมาไงเเล้วฉันแพ้แอลกอฮอลเลยเกามันเลยแดง" ฉันแก้ตัข้างๆคูๆ เชื่อเถอะเพี้ยง T0T

'ตลกเหอะ เกายังไงม่วงบ้างแดงบ้าง ดูออก บอกมานะใครทำบอกมาเลย?' เบบี้คะยั้นคะนอถาม ฉันจึงจำนนเล่าเ๱ื่๵๹เมื่อคืนแล้วก็ตัดบางฉากไปบ้างที่มันติดเรท ระหว่างเล่าก็จะมีเสียง

โหหห

OMG

กรี๊ดดดดดดดดดด!!

'เออ หนูซอนอาของเรามันแซ่บว่ะ' เบฟพูดแล้วชูนิ้วเยี่ยมให้ฉันสายตาดูภูมิใจเพื่อนคนนี้สะเต็มประดา

'แล้วแบบนี้คือยังไงอ่ะแกไม่ถามไปเลยว่าเป็ยอะไรกัน ?'

นั่นสิ คำถามนี้ทำไมฉันไม่ถามไปนะ

'แต่จริงๆเมื่อคืนอ่ะ ฉันเห็นมินนี่ก็อยู่ที่ผับนะตอนฉันออกไปเต้นกะว่าจะกลับมาบอกที่โต๊ะเเต่ลืมอ่ะ'

'มินนี่ อ้อ แฟนเก่านายนใช่มั้ย'

งั้นเมื่อคืน ตอนที่ฉันจูบกับเค้า มินนี่จะเห็นมั้ยนะ แล้วเค้ารู้หรือเปล่าว่ามินนี่อยู่ หรือว่าเค้าประชดแฟนเก่า ฉันอดคิดกับตัวเองไม่ได้จริงๆ เพราะตอนอยู่ร้านอาหารเค้าไม่ได้ดูสนใจอะไรฉันเลยต่างจากสิ่งที่เค้าทำที่ผับเมื่อคืน

13.00

ฉันอดคิดเ๱ื่๵๹เมื่อคืนไม่ได้เลย แต่ชั่งเถอะ ถ้ามันจะแค่เป็๲เ๱ื่๵๹ขำๆฉันก็เข้าใจนะแต่ถ้าเค้าทำแบบนั้นประชดแฟนเก่าอันนี้ฉันรับไม่ได่จริงๆ

หลังสิ้นเสียงทีเชอรออกจากห้องบ่งบอกว่าหมดคลาสเเล้ว วันนี้ฉันมีเรียนเเค่บ่ายพวกฉันก็ลงมาปักหลักกันที่แคนทีนเหมือนเดิม มหาลัยเราไม่ใช่มหาลัยใหญ่อะไรเป็๞มหาลัยอินเตอรที่คนทั้งมอเเทบจะรู้จักกันหมดเลยมั้ง ฉันอ่านมาตามเว็ปก่อนจะเข้ามาเรียน เค้าว่ากันแบบนั้นหน่ะ…

พวกฉันวางกระเป๋าลงก่อนจะแยกกันไปซื้ออาหาร ว่าแต่นิคไปไหนนะวันนี้ ฉันส่งไลนไปหาเค้าเมื่อคืนเค้าอ่านแต่ไม่ได้ตอบอะไร แล้วก็หายไปเลย

'ว่าไงหนูซอนมี่~'

เสียงของพี่ซันแน่ๆเสียงนี้ฉันหันไปตามเสียงเรียกก็เห็น พี่ซัน พี่มิกกี้ นิคกำลังเดินมาทางฉัน

'ผู้ชายของแกไปไหนวะ' เบบี้กระซิบถาม ผู้ชายของฉันบ้าอะไรล่ะดูพูดเข้า

ทั้งสามคนเดินมานั้งร่วมโต๊ะ ฉันไม่กล้าถามว่านายเค้าไปไหนเพราะมันจะดูแปลกๆที่ถาม เดี๋ยวนิคจะสงสัยเอาด้วย

"ว่าแต่ไอนายมันอยู่ไหนวะ วันนี้ก็ไม่เขเาเรียน สงสัยจะแฮ้ง"

หะ เค้ามาเรียนนะเรามาพร้อมกันหนิแล้วทำไมเค้าไม่เข้าเรียนล่ะ ฉันคิดกับตัวเองในใจ เบอรหรือไลนก็ไม่ได้แลกกันไว้เลยไม่รู้จะติดต่อกันยังไง

'อยู่กับมินนี่เปล่าเมื่อคืนก็เห็นมินนี่ที่ผับ' พี่มิกกี้พูดในขณะที่เคี้ยวข้าวตุ้ยๆ

'อาจจะใช่ วันนี้ก็ไม่เห็นมินนี่มาเรียนหนิ'

คราวนี้เพื่อนๆฉันที่กำลังกินข้าวหันมามองหน้าฉันกัน เฮ้ ฉันไม่ได้เศร้าอะไรนะเราไม่ได้เป็๞อะไรกันสักหน่อย เหมือนวันไนทไงแต่เราแค่ไม่ได้มีอะไรกัน แค่มันไม่ใช่ความรู้สึกด้านบวกแค่นั้นเอง .__.

'พี่นายเค้ายังคบกับมินนีอยู่หรอ' เบบี้เหมือนจะรู้ว่าฉันอยากรู้เลยชิงถามให้สะเอง

'ไอคู่นี่เลิกกันยาก ไปๆกลับๆกันล้านรอบแล้วไปคั่วผู้หญิงกี่คนสุดท้ายก็กลับมาหามินนี่อยู่ดี มินนี่มันอยู่ทนอยู่นาน แถมอยู่ข้างๆไอนายมาตลอด'

'เเล้วเค้าไปมีคนอื่น มินนี่ไม่เสียใจหรอ?' คราวนี้เป็๲ฉันเองถามขึ้นมาบ้าง

'คงเสียใจมั้ง แต่มันก็กลับไปหามินนี่ตลอดนะ' มินนี่ก็ง้อตลอด

แสดงว่าเมื่อคืน เค้แค่ทำประชดแฟนเค้าหรอ หรือว่าเหงา

ฉันเริ่มรู้สึกไม่ดีขึ้นมาหน่อยๆไม่ชอบที่ตัวเองไปเป็๞หมากเกมส์ในชีวิตใครแบบนี้

'นี่ไง อยู่กับมินนี่จริงด้วย' พี่ซันยื่นหน้าจอโทรศัพท์มา เห็นนายกำลังนนอนหลับอยู่บนเตียงและมีแคปชั่นในสตอรี่ว่า ตื่นได้แล้วคุณคนงอแง

แสดงว่าเมื่อเช้าเค้ามาส่งฉันเสร็จก็วนไปหามินนี่นี่เอง แบบนี้ฉันจะได้รู้ว่าควรทำยังไงต่อเค้ามีแฟนจะได้ไม่ต้องไปยุ่งให้ปวดหัว เ๹ื่๪๫เมื่อคืนก็ลืมๆมันไปเนอะ

'จะกลับบ้าเลยมั้ยเดี๋ยวต้องวนไปทำธุระอีกเดี๋ยวรถติด' นิคหันมาถามฉัน

"กลับเลยก็ได้ง่วงนอนด้วย อยากกลับไปพักผ่อน"

'เออๆงั้นแกกลับไปเถอะเจอกันพรุ่งนี้ซอน'

ฉันลาเพื่อนๆและคนอื่นบนโต๊ะเสร็จก็เดินนาบคู่นิคออกมาขึ้นรถเตรียมตัวกลับบ้าน ที่บอกว่าง่วงหน่ะไม่ได้อ้างนะฉันง่วงจริงๆอยากกลับไปพักผ่อนจะแย่แล้ว

"แล้วจะไปทำธุระที่ไหนอ่ะให้ไปด้วยมั้ย" ฉันถามคนข้างๆและคาดเข็มขัดเตรียมปรับเบาะเอนตัวหลับรอ

'ทางผ่านอยู่เเล้วไปห้องเพื่อนแวะเอากุญแจรถไปคืนแปปเดียว'

อ่อโอเคๆ

นิคขับรถมาเรื่อยๆจนมาจอดอยู่ที่คอนโดหนึ่งย่านธุรกิจ ตอนแรกกะจะนอนรอบนรถแต่กลัวจะนานเลยต้องตามไปด้วยเพื่อกดดันเดี๋ยวเอาแต่คุยกับเพื่อนละยาวไม่กลับสักที

…ติ๊ง ต่อง

นิคกดกริ่งหน้าห้อง ไม่นานนักก็มีคนมาเปิดประตู ผู้หญิงคนนึงใส่ชุดลำลองเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นออกมารับหน้าห้อง ต่อให้เค้าไม่ใส่ชุดนักศึกษาหรือไม่ได้เเต่งหน้าเหมือนตอนไปเรียนฉันก็จำได้ เพราะฉันเพิ่งไปส่องไอจีสตอรี่ของเค้าเมื่อชัวโมงที่เเล้ว มินนี่

มันตื่นหรือยังหน่ะ นิคจูงมือฉันมานั้งที่โซฟาข้างๆกันเเล้วโอบไหล่ตามความชินที่เค้าชอบทำ ทำให้มินนี่มองเหมือนงง ฉันอ่านสายตาเธอออกจ่ะ ว่าสงสัยว่าเป็๲อะไรกัน

'ตื่นมาโทรบอกให้เพื่อนเช็คชื่อให้ละก็นอนต่ออ่ะ ลองปลุกดูดิ' มินนี่พูดแล้วเทน้ำมาวางให้ฉันกับนิค ตอนนี้ฉันรู้สึกประหม่าขึ้นมานิดนึงล่ะมันรู้สึกแปลกยังไงก็ไม่รู้

'โห มาถึงนี้เลยหรอ'

เสียงนายนงัวเงียเดินออกมาจากห้องเค้ายังอยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนที่มาส่งฉันเมื่อเช้า เค้าหันมาเจอฉันที่นั้งข้างนิค แค่เเวบนึงเท่านั้นที่สีหน้าเค้าดู๻๷ใ๯ เเล้วเปลี่ยนมาเป็๞ปกติ หึ

'เออดิ กลัวเพื่อนไม่มีรถใช้ หรือจะให้ยึดไว้ก็ไม่ว่า'

'นิคจะอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนมั้ยเรากินกันแค่สองคนกลัวกินไม่หมดสั่งมาตั้งเยอะ'

ไม่เอานะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่

'ไม่เป็๞ไรดีกว่า ซอนมันง่วงเเล้วเดี๋ยวไปส่งซอนกลับบ้านละอาจจะแวะค้างที่นู้นเลยง่วงเหมือนกัน'

'นอนค้างเลยหรอ ?' นายนถาม ทำไมยะนอนแล้วทำไม

'ถ้าเหนื่อยจัดๆหรือเมาก็นอนนู้นเลยปกติ' อ่า นั่นก็จริง…

'ฮั่นแน่ๆ~' มินนี่ชี้มาที่เราสองคนแล้วยิ้มเขินเเซว แต่อารมณฉันตอนนี้ไม่เขินเลยสักนิด

'เงี้ยแหละ เราสองคนมองตาก็รู้ใจ เนอะตัวเอง'

!!!!!!!!

โครม..

นี่เป็๲เสียงจริงเเละคนแสดงก็เจ็บจริง ฉันถีบมันค่ะเพราะมันหันมาหอมแก้มฉันไอนิคไอเวร!

'โห่ เล่นนิดเดียวเองทีเมื่อก่อนจูบยิ่งกว่าหอมแก้มยังทำได้เลย'