“พี่ธงอย่าใจร้อน บอกผมได้ไหมว่าเซ่งคุนกับพวกนั้นพักแถวไหน”
“ มันอยู่แถวเวิ้งนาครเกษม บ่อนของเฮียเก้าต้องเดินเข้าซอกเข้าซอยหลายจุด คนแปลกหน้าไม่มีทางเข้าไปได้ กูจะไปเตรียมหาอาวุธ หากในสามวันนี้กูเป็อะไรไป มึงไม่ต้องสนใจ ไม่ว่ายังไง กูจะเอาไอ้เซ่งคุนลงนรกไปกับกูให้ได้”
ขจรจะเอ่ยห้ามปรามอีกแต่ก็คิดแล้ว คงไม่ฟังแน่ จึงได้แต่พยักหน้าออกไป
ขจร่ลุงแย้มจัดทั้งสองศพอยู่ในศาลาเดียวกัน รอให้ญาติของทั้งสองมาเตรียมทำพิธีอื่นๆ ต่อ จากนั้นขจรเกิดสังหรณ์ใจแปลกๆ เลยไปหาแม่กับน้องที่ตึกแถวร้านค้า แล้วก็คิดจะอยู่ค้างที่ตึกแถวกับพวกน้องๆ
แล้วลางสังหรณ์ของขจรก็เป็จริง มีรถตู้มาจอดด้านหน้าตึกแถวสองคัน มี คนร้ายสวมไอโม่งสิบห้าคน ถือปืนอาก้าครบทุกคน พวกมันมีชะแลงมาด้วย พวกมันงัดประตูเหล็กเข้ามาในตึกแถว ชั้นล่างไม่เจอใคร พอขึ้นไปชั้นสอง คนร้ายก็ถูกของแข็งฟาดเข้าที่ต้นคอ สองคนแรกถึงกับสลบ
ที่เหลือต่างใยิ่งนัก เพราะไม่เห็นใครเลย พอหันไปหันมา พวกทีเหลือ ก็ถูกไม้ฟาดจนล้มลงไปนอนกับพื้นทีละคน จนเหลืออยู่สามคนทำท่าจะหนี แต่ทว่าประตูเหล็กกลับปิดลง พวกมันที่เหลือ ต่างก็ถูกอัดจนขาหักแขนหักนอนสลบกันเกลื่อนชั้นล่างไปหมดย
ร่างของขจรก็ปรากฏขึ้นมาโดยที่ในมือของเขา ถือกระบองยามของพ่อ ที่ท่านพกเอาไว้ตอนทำงาน
ขจรรีบแจ้งตำรวจให้มาที่เกิดเหตุทันที
พวกคนร้ายทั้งหมดเป็คนกลุ่มน้อยที่หนีเข้าชายแดนมา พักอาศัยอยู่ที่ชุมชนแออัด พวกมันยอมรับว่ามีผู้ว่าจ้างให้มาจัดการกับ ครอบครัวของขจร แต่ไม่ทราบคนว่าจ้าง เพราะคนที่ว่าจ้างมันอีกที เป็พวกนายหน้ารับงานอยู่ที่แม่สอด แล้วโทรสั่งการมาอีกที เพื่อไม่ให้มีใครสาวไปถึงผู้บงการได้
“ พวกมันปฏิเสธเื่ของ หมวยกับเจ้คิ้ม ว่าไม่ได้ทำ รถที่มันเอามาใช้ก็เป็รถที่ถูกแจ้งหายทั้งสองคัน พวกมันเตรียมการมารัดกุมมากทีเดียว” ผู้กองนพพร เอ่ยสรุปให้ขจรกลับครอบครัวให้ฟัง
“ แสดงว่า พวกมันคงไม่จบแค่นี้แน่” ขจรเอ่ยออกมาเบาๆ
“ ระวังตัวกันให้ดี หากพวกมันมาอีก ก็รีบโทร. แจ้งความ อย่าเสี่ยงสู้กับพวกมันแบบนี้อีก หากพลาดไป แม่และน้องของนายอาจจะเจ็บหรือตายได้”
“ ผมทราบดีครับ” ขจรคิดว่า ขืนรอตำรวจมาคงได้ตายกันหมด
พอตำรวจลากตัวคนร้ายไปหมดแล้ว ก็ได้เวลาตีสอง ขจรเห็นคนอื่นนอนกันแล้ว ก็ออกมานอกบ้าน เขาวิ่งฝ่าความมืดเข้าไปที่เยาวราชที่ห่างจากบ้านของเขาประมาณ 5 กิโลเมตร ผ่านตรอกซอยเล็ก ปิดหน้าด้วยหน้ากากอนามัย จนมาถึงตึกสูงแห่งหนึ่ง ซึ่งเรียกว่าบ่อนเก้าเยาวราช ซึ่งเป็หนึ่งสถานที่ทำเงินของเฮียเก้า เ้าพ่อเยาวราช คืนนี้ เซ่งคุน ก็อยู่เฝ้าบ่อนตามปกติ แต่แล้วพอได้ยินว่าลูกน้องทำพลาด ก็โมโหยิ่งนัก เรียกชุดมืออาชีพที่จัดการกับหมวยให้ออกมาพร้อมลุยกันอีกครั้ง
“ คืนนี้พวกมึงไม่ต้องคุมบ่อนนี้แล้ว ไปจัดการครอบครัวของไอ้จร เชือดมันทั้งหมดเลย อย่าให้เหลือหลักฐานมาถึงกูได้ ตอนนี้พวกมันคงจะตายใจ ไม่คิดว่าจะมีใครกล้าบุกมาทำร้ายพวกมันได้อีก”
“ ครับนาย”
ผู้คุมนักฆ่าต่างด้าว เดินออกมาจากห้อง แล้วผ่านไปที่ห้องต่างๆ แล้วรวบรวมคน
แล้วเดินลงมาที่ชั้นจอดรถชั้นที่ 9 พวกมันไปกันด้วยรถตู้คันใหม่ แต่ว่าคันเดียวเท่านั้น อัดกันไป 10 คน
แต่พอมันขับรถออกจากชั้นจอดรถที่อยู่ชั้นที่เก้า จู่ๆ ก็มีหัวดับเพลิง พุ่งเข้ามาฟาดกระจกแตก ทำให้คนขับเสียหลักขับรถชนกำแพงชั้นที่ 9 ลอยลิ่วลงไปที่ชั้นล่าง
เกิดเสียงดังลั่น คนร้ายทั้งสิบคนไม่ตายทันที พวกมันพยายามกระเสือกกระสนออกมาจากรถตู้ แต่ไม่สามารถออกได้เพลิงได้เผาร่างของพวกมันตายอย่างทรมานช้าๆ
ขจรที่หายตัวเข้าไปแอบฟังเื่ราวที่ เซ่งคุนสั่งงานในตึก แล้วจึงรีบอออกมาจัดการกับคนร้ายทั้งหมด แล้วตัวเอง ก็พรางตัวหายไปชั้นที่ 9 ซึ่งเป็ชั้นที่เซ่งคุนทำงานอยู่อีกครั้ง ซึ่งความจริงทั้งตึกนี้ล้วนแล้วแต่เป็บ่อนเถื่อนของ เฮียเก้า เ้าพ่อเยาวราช แต่เปิดใช้เป็บ่อนแค่สี่ชั้น คือ ชั้น 6 7 8 และ9เท่านั้น ที่เหลือก็ให้เป็ที่อยู่อาศัยของพนักงานบ่อน และพวกนักฆ่ารับจ้าง
ตอนขจรเข้ามาตอนแรก ก็เดินตามนักพนันเข้ามา ซึ่งก็ไม่ยากที่จะค้นหา บ่อนขนาดใหญ่แบบนี้ แล้วพอเห็นเซ่งคุน และรู้ว่ามันยังไม่จบ ก็เลยรีบไปจัดการกับคนร้ายก่อน แล้วจึงกลับขึ้นมาใหม่ เพื่อจะจัดการกับ เซ่งคุน
“ ฮ้า !! ตกตึกที่จอดรถตายหมดเลย มันขับรถไม่เป็หรือไงวะ”
“ แม่งเอ้ย เดี๋ยวตำรวจก็แห่มากันหมด ประกาศออกไปบอกลูกค้าว่า วันนี้บ่อนหยุด ไม่อยากมีปัญหากับตำรวจ แล้วแจ้งลูกค้าให้รีบออกไปด่วนเลย”
ห้องที่เซ่งคุนนั่งอยู่เต็มไปด้วยกล้องวงจรปิด ที่ติดอยู่นับร้อยตัว มันเลยลองสแกนภาพย้อนหลังไปที่ลานจอดรถ ชั้นที่ 9
“ เฮ้ย ทำไมหัวดับเพลิงถึงลอยได้วะเนี่ย”
“ ผี ผี มันต้องเจอผีแน่” ลูกน้องอีกสองคนที่ยังอยู่ด้วย เอ่ยออกมาอย่างหวาดผวา
“ ผีบ้า ผีบออะไร ไม่มีจริงหรอก”
พอเซ่งคุนพูดจบ ลำคอของลูกน้องคนแรก ก็มีรอยกรีดออกมา เืพุ่งเข้าเต็มหน้าของเซ่งคุน อีกคนกรีดร้องเสียงดัง แต่แล้วก็เงียบไป ที่แท้มันก็โดนมีดปักที่คอไปแล้ว
“ เฮ้ยมึงเป็ใครวะ แน่จริงก็ออกมาเซ่?” เซ่งคุนถือปืนเอาไว้ในมือ แล้วส่ายไปมารอบๆ ขจรถอนลมหายใจออกมา ปรากฏร่างให้เซ่งคุนได้เห็น
“ มึงเองหรือนี่”
“ มึงฆ่าหมวยกับแม่ที่เขาไม่มีความผิดอะไร มึงต้องตาย”
“ ก็ลองถามปืนกูดูก่อน” เซ่งคุนยกปืนจ่อเข้าที่หัวของขจร แต่ท่ว่าขจรใช้มือซ้ายสอดเข้าไปที่ไกปืน ทำให้เซ่งคุนไม่อาจยิงได้ แล้วมีดเสือบินของเขา ก็ตวัดปาดเข้าที่คอของเซ่งคุน หลอดลมของมันขาดออกมา แล้วร่างของมันก็ชักกระตุก ลงไปนอนดิ้นกับพื้นอยู่ ไมถึง 30 วินาที ก็สิ้นใจไป
“ เจ้คิ้ม หมวย ผมแก้แค้นให้แล้ว หวังว่า ทั้งสองคนจะไปอยู่ภพภูมิที่ดีขึ้นกว่านี้ อย่าได้ยึดติดกับโลกใบนี้อีกเลย”
สายลมพัดเข้าใส่ขจรวูปหนึ่ง ทั้งๆที่เขาอยู่ในห้องที่ปิดอากาศไม่ให้เข้า ทำให้เขารู้ได้เลยว่า สองคนแม่ลูกรับรู้เื่ราวทั้งหมดที่เขาทำให้แล้ว
ขจร ทำลายข้อมูลในกล้องวงจรปิดจนหมด แล้วก็สังเกตเห็นห้องด้านข้างคล้ายเป็ประตูลับ เลยใช้คาถาสะเดาะกลอน เปิดประตู ปรากฏว่า ข้างในมีอาวุธมากมาย อย่างกับคลังแสงของพวกทหาร และมีะเิมือ เรียงกันอยู่เต็มไปหมด
ขจรไม่รอช้าปลดสลักะเิ แล้วรีบหายตัวไปจากชั้นที่เก้าทันที
ไม่นานรถตำรวจก็มาถึง พร้อมกับได้ยินเสียงะเิดังมาจากชั้นที่ 9 ทีแรกตำรวจก็แค่มาดูเื่อุบัติเหตุรถตกจากลานจอดรถ แต่ว่า คราวนี้ตึกชั้นที่เก้าเกิดะเิมีไฟไหม้ จึงต้องรีบแจ้งตำรวจดับเพลิง แม้จะรู้ว่า ตึกนี้เป็บ่อนของเฮียเก้าก็ตาม
ขจรวิ่งกลับมาอยู่ที่ตึกแถว แล้วกำลังดูข่าวไฟไหม้ตึกสูงกลางเยาวราช ผู้คนหนีตาย แต่ทุกคนที่หนี ล้วนเป็นักพนันทั้งนั้น แล้วอีกทั้ง ตำรวจดับเพลิงก็เข้าไปเจอแต่โต๊ะพนัน ั้แ่ชั้น 6 – ชั้น 9 ข้าราชการตำรวจระดับใหญ่ๆ มากันเต็มพรึดไปหมด
พร้อมให้ข่าวแต่เช้าเลยว่า เป็บ่อนเก่า ไม่มีใครมาเล่น แค่ไฟฟ้าลัดวงจรเท่านั้น มีคนตายอยู่แค่สามคน เป็ผู้ดูแลตึกเท่านั้น เฮียเก้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอันใด
แล้วก็มีเสียงมือถือของขจรดังขึ้น เป็พี่ธงโทรเข้ามา
“ แม่งเอ้ย มีคนจัดการไอ้เซ่งคุนตัดหน้ากูไปแล้ว กูกำลังเตรียมอาวุธไปฉะกับมันอยู่แล้วเชียว โชคดีที่มันด่วนลาโลกไปเสียก่อน ตำรวจก็แม่งโคตรเลย บอกเป็บ่อนร้างไม่มีคน แล้วมึงเป็ไงบ้างวะ เห็นมีคนบอกว่า พวกแม่งบุกบ้านมึงเหรอ?”
“ ครับพี่ แต่พวกมันช้ากว่าผม ถูกผมไล่ตีจนแขนขาหัก ไปทั้งหมด”
“ ไม่ตีแม่งให้ตายไปเลย พวกเลวๆ นี้อยู่ไปก็หนักแผ่นดิน รังแกแต่คนที่อ่อนแอกว่า เดี๋ยวคืนนี้กูจะไปฟังพระสวดที่วัด แล้วเจอกัน”
“ ทำไงล่ะที่นี่ แม่อดไปบ่อนเฮียเก้าเลย” เจนแอบแซวแม่ ที่ทำปากไม่ให้พูดไม่อยากให้ขจรได้รู้
“ แม่การพนันมันไม่ได้ทำให้คนร่ำรวยนะแม่ มีแต่ทำให้จนลงๆ เลิกได้ก็เลิกเสียเถอะนะ”
“ จ๊ะ แม่คงไม่ได้เข้าเล่นแล้ว ตอนนี้เขาคงปิดบ่อนกันหมดแล้วล่ะ”
“ แม่ นี่ถ้าบ่อนเปิดแม่ก็จะไปใช่ไหม?” เจนรีบดักคอแม่ของตน
“ นังเจน” แม่เริ่มโมโห
“ แม่ ถือว่าผมขอละกัน รออีกไม่นาน ผมก็จะหาเงินดาวน์ตึกแถวแบบนี้ให้แม่กับน้องได้อยู่กัน ทุกคนก็จะมีห้องนอนเป็ของตัวเอง ไม่ต้องนอนรวมกันแบบนี้”
“ จ้อยขอ หุ่นยนต์ นอนเป็เพื่อนด้วยนะ พี่จร”
“ ได้ซิ”
“ น่าเสียดาย จอยมันไม่อยากอยู่กับพวกเรา มันไปอยู่หอกับเพื่อนมันแล้ว” เจนเอ่ย
“ ไม่ต้องห่วง ขอให้มีบ้านกับเขาเถอะ แล้วมันก็จะกลับมาเอง” แม่เอ่ยอย่างมั่นใจ
ขจรคิดว่า เขาคงต้องขอครูยอด ชกมวยให้ถี่ขึ้นดีกว่า บางทีเดือนละครั้งคงไม่มีเงินดาวน์บ้านแน่ๆ
ขจรได้เข้าเรียนในตอนเช้า พอบอกข่าวเื่ หมวยกับกิ๊ฟไป ทำให้กิ๊ฟใยิ่งตั้งใจว่าคืนนี้จะไปงานศพของหมวยด้วย
“ น่าสงสารจัง ยังเด็กอยู่เลยนะ”
“ หมวยเขาทำบุญมาแค่นี้”
“ แล้วมีเบาะแสคนร้ายบ้างไหม?”
“ พวกมันตายไปหมดแล้ว”
กิ๊กหันมามองหน้าขจร แล้วทำตาโตจ้องหน้าขจรนิ่ง
“ ฝีมือจรใช่ไหม”
“ อืม”
จรตอบไปตามตรง
“ จร ไม่ได้นะ ขืนใช้ศาลเตี้ยแบบนี้ แล้วจะมีขบวนการยุติธรรมไว้ทำไม”
“ หมวยถูกพวกคนชั่วสิบคนรุมข่มขืน ทั้งประตูหน้าและหลัง จนอวัยวะภายในฉีกขาด ในขณะที่ผู้เป็แม่จะเข้ามาช่วย ก็ถูกพวกมันปาดที่คอจนตาย จากนั้นมันก็บีบคอน้องหมวยจนลิ้นจุกปาก เส้นดวงตาแตกออกมาเป็สายเื แล้วพวกมันก็ทิ้งร่างอันเปลือยเปล่าเอาไว้แบบนั้นกว่า 1 วันจนมีคนไปพบศพของทั้งสอง กิ๊ฟยังอยากให้ศาลสั่งให้พวกมันติดคุกตลอดชีวิตอย่างนั้นรึ?”
กิ๊ฟได้ฟังรายละเอียดน้ำตาก็ไหลออกมา แล้วโผเข้ากอดขจร ไม่กล้าเอ่ยเื่แบบนี้อีก มันโหดร้ายสำหรับลูกคุณหนูอย่างกิ๊ฟมากเกินไปแล้ว
ซี กับ กรกันต์มาเห็นฉากนี้ ก็เข้ามาแซวทั้งสองคนทันที
“ โอ๊ะ โอ่ หวานกันแต่เช้าเลยนะ”
“ เอ๊ะ กิ๊ฟร้องไห้ทำไม”
พอกิ๊ฟเล่าให้ทุกคนฟังเื่หมวย ทุกคนต่างก็ะเืใจไปพร้อมๆ กัน และคิดว่าจะใส่ซองร่วมทำบุญด้วย แต่แล้วกรกันต์ก็นึกขึ้นมาได้รีบบอกกับ ขจรว่า
“ แย่แล้วฉันมีเื่ต้องบอกนาย”
“ เื่อะไร?”
“ ป๊าฉัน บอกกับ พี่สี่ว่า ให้จีบนายมาเป็สามีให้ได้”
“ ฮ้า” ทุกคนร้องออกมาอย่างใ
“ นายฟังผิดหรือเปล่า อายุห่างกันเกือบ 10 ปีเลยนะ” ซีรีบเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ ไม่ผิดแน่ เื่นี้คุณปู่ของฉันเกิดชอบตัวนายมาก เลยบอกกับป๊ามา หากว่าพี่สี่แต่งงานกับนาย ท่านจะแต่งตั้งพี่สี่กับนาย เป็รองประธานบริหารในเครือของสกุลหลี่กรุ๊ป”
คราวนี้ทุกคนหันมามองหน้าขจร กิ๊ฟถึงกับเสียอาการไปในทันที
“ เราไม่รู้เื่นะกิ๊ฟ เ้าสัวหลี่คิดเองเออเองแบบนี้ เราก็แย่นะซิ?”
“ เดี๋ยว แล้วพี่สี่ของนายว่ายังไงบ้าง” ซียังคิดว่า คนหยิ่งทะนงว่า สูงศักดิ์เช่นนั้นคงไม่ยอมแน่
“ พี่สี่บอกว่า คืนนี้เขาจะเลี้ยงปาร์ตี้ชุดนอนที่ห้องของเขา ให้ฉันมาพาขจรไปให้ได้”
“ อะไรนะ” คราวนี้กิ๊ฟเสียงดังกว่าใคร
“ ไม่ไปเด็ดขาด นายไปบอกพี่สาวนายด้วย ฉันมีแฟนแล้ว และไม่มีวันที่จะเปลี่ยนใจด้วย”
กิ๊ฟยิ้มจนแก้มปริ แต่ว่ากรกันต์เอ่ยว่า
“ ฉันเกรงว่า เื่ราวจะไม่ยุติเพียงแค่นี้ เพราะว่าพี่สี่ของฉันเป็คนที่ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เสียด้วย ยิ่งตอนนี้ ลูกสาวของป้าใหญ่ กับ ลูกสาวของน้าเล็ก ต่างก็ขอเบอร์นายจากฉันไปทั้งสองคนแล้วด้วย”
“ อย่าบอกนะ ว่านายให้เขาไปแล้ว”
กรกันต์พยักหน้า อย่างยอมรับผิด
“ นี่นายเป็เพื่อนพวกเราหรือเปล่า คิดจะแยกคู่ของเราให้ห่างกันเร๊อะ” กิ๊ฟเริ่มพูดบ้างแล้ว
ไม่ทันที่จะพูดอะไรกัน มือถือของจร ก็เข้ามาหาทีเดียวสองสาย เป็เบอร์ที่เขาไม่รู้จักมาก่อน จึงให้กรกันต์ดูว่าใช่ญาติของเขาหรือไม่ กรกันต์พยักหน้า
ขจรก็ทำการตัดสาย แล้วบล็อคเบอร์ต่อหน้ากิ๊ฟทันที
ณ วังนาคบดินทร์
ท่านชายภาสกร กำลังดื่มน้ำชา กับ อาหารว่าง ที่เรือนริมน้ำ มีสองสาววัยห้าสิบต้นๆเดินเข้ามา
“ เธอทั้งสองมาหาฉันนี่ หวังว่าคงไม่ใช่เื่เงินอีกแล้วนะ”
“ โธ่ พี่ชายใหญ่ก็ เราแค่มาถึง มาเยี่ยมเยียน คุณพี่เท่านั้นไม่เกี่ยวกับเื่เงินๆ ทองเลย”
“ ใช่ค่ะ พวกเราไม่ได้สนใจเื่เงินเลย พี่ชายใหญ่ยังคงมีสุขภาพดีนะคะ”
“ ดี ฉันสุขภาพดีอยู่แล้ว ไม่ตายง่ายๆ หรอก”
“ แต่ว่า เื่นี้ก็ไม่พูดไม่ได้นะ พี่ชายใหญ่ก็อายุมากแล้ว ไม่มีใครคอยดูแล ให้หญิงเล็ก ส่งยัยหนิงมาช่วยดูแล คุณพี่ดีไหม”
“ ยัยหนิงยังเรียนป.ตรีไม่จบเลย ให้ลูกแพรของหญิงสาม มาช่วยดูแลดีไหมคะ”
“ โถ ยัยแพรเรียนจบแล้วหรือจ่ายจบแล้วกันแน่ คุณพี่คะ”
“ นี่หญิงเล็กคิดหาเื่กันหรือไงหา?”
“ พอกันได้แล้ว ฉันไม่อยากฟังเื่แบบนี้อีก ฉันบอกแล้วไง ฉันดูแลตัวเองได้ หากฉันไม่สบาย ฉันจะจ้างพยาบาลมาเอง หากไม่มีอะไรแล้ว พวกเธอกลับไปได้ ฉันจะพักผ่อน”
“ เดี๋ยวคะ ไหนๆ ก็พูดกันแล้ว พี่ชายใหญ่ควรเขียนพินัยกรรมออกมาได้แล้วนะคะ เพราะหากพี่ชายใหญ่เป็อะไรไป จะให้น้องหญิงทั้งสอง มีเื่ฟ้องร้องกันหรือยังไงคะ”หญิงสามเอ่ยอย่างไม่เกรงใจแล้ว
“ นั่นซิคะ พี่ชายใหญ่หากยังไม่ทำพินัยกรรมของตัวเอง แต่ของพี่ชายรอง ก็น่าจะเอาออกมาแบ่งกันได้แล้วนะคะ นี่จะครบ ยี่สิบปีแล้วที่พี่รองตายไป”
“ ฉันไม่แบ่ง ส่วนของพวกเธอที่ได้รับกันไป ชาตินี้ ถึง ชาติหน้าก็ใช้ไม่หมด แล้วยังคิดมาเอาส่วนของ น้องรองอีก มันจะโลภมากไปแล้ว”
“ น้องรองและครอบครัวก็ตายไปหมดแล้ว แล้วยังมีใครเป็ทายาทของเขาอีก พี่ชายใหญ่ ทำเช่นนี้มันไม่เป็ธรรมกับเราสองคนนะคะ”
“ แล้วจะทำไม คิดจะฟ้องร้องฉันรึ?”
น้องสาวทั้งสองกลับไม่กล้าพูด ได้แต่ก้มหน้าแล้วเอ่ยด้วยโทนเสียงที่เบาลงว่า
“ พวกเราแค่ขอความคิดเห็นกับพี่ชายใหญ่ ไม่ได้คิดเป็อื่นเลย”
“ ใช่ ใช่ พวกเราแค่เสนอให้พี่ชายใหญ่ลองพิจารณาดูเท่านั้น”
“ พวกเธอกลับไปซะ วันนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี”
ท่านชายไม่อยากพูดกับน้องสาวทั้งสอง เลยเอ่ยปากไล่กลับทางอ้อม แล้วน้องทั้งสองก็เดินออกมา อย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ทั้งสองแยกกันขึ้นรถกลับไปคนละคัน คุณหญิงสาม นั่งไปกับสามีที่ชื่อว่า พลตำรวจตรี สมยศ เป็ถึง รองผบ.ตำรวจภาค
“ เป็ไง ได้เื่อะไรไหม”
“ เหมือนเดิม พี่ชายใหญ่ไม่ยอมนำทรัพย์สินของ พี่ชายรองออกมาแบ่งกัน บอกว่าจะเก็บเอาไว้ให้ทายาทของพี่ชายรอง เฮอะ ! มีที่ไหนกันเล่า ทั้งหมดก็ตายด้วยอุบัติเหตุไปหมดแล้วนี่”
“ ให้คนของฉันจัดการไหมล่ะคุณ”
“ จัดการ?”
“ ใช่ จัดการกับพี่ใหญ่ของคุณยังไงเล่า ให้เขาจากไปเหมือนคนเป็โรคซึมเศร้า แล้วก็ฆ่าตัวตาย แล้วพวกเราก็ปลอมพินัยกรรมขึ้นมาก็จบเื่”
“ จะบ้าหรือไง พี่ชายใหญ่เขามี บอดี้การ์ดอยู่หลายคน ที่ไม่ได้เปิดเผย หากพลาดพลั้งไป ถูกจับได้นอกจากติดคุกหัวโตแล้ว สมบัติของพี่ชายใหญ่มีมากกว่าของพี่ชายรองนับสิบเท่า ฉันก็อดได้กันพอดี”
“ ก็แค่เสนอความคิดเห็นเท่านั้น ระวังเสธ.กระทิง สามีของน้องเล็กคุณจะลงมือก่อน แล้วพวกเราก็จะไม่ได้อะไรเลยนะ”
คุณหญิงสามได้ฟัง ก็ได้แต่นึ่งอึ้งไปเช่นกัน...