สองหนุ่มสาวยังคงขยับซอยสะโพกแทงท่อนเอ็นใหญ่ใส่กันอย่างเมามันสองมือใหญ่แหวกสาบเสื้อออกกว้าง ดึงสองเต้าอวบออกมาบีบเคล้นจนเนื้อนุ่มล้นง่ามนิ้วยาวทั้งยังมิลืมบี้ขยี้จุกสีชมพูเพิ่มความเสียวซ่านให้หญิงสาวด้วยไปพร้อม ๆ กัน
ตับ ตับ ตับ ตับตับ
"อ๊าา อ๊าา เสียวรูสุด ๆ อืมมม เร่งหน่อยข้าจะเสร็จแล้ว อะ อ๊าาอร๊างงง"
"อู๊ยยย รูศิษย์พี่ตอดท่อนข้าดีจริง อ้าา ข้าก็จะแตกแล้วเช่นกัน อะอ๊าาา" ร่างหนาเร่งสอบสะโพกแทงท่อนเอ็นเข้ารูสวาทถี่รัวตามความ้าของหญิงสาวจนร่างเล็กกระตุกเสร็จสมปลดปล่อยน้ำรักหวานเขาถึงเตรียมจะกระตุกท่อนเอ็นปลดปล่อยน้ำกามออกมาบ้าง
ทว่าร่างเล็กกลับยกสะโพกตนออกให้ท่อนเอ็นหลุดออกจากรูสวาทก่อนจะหันมาใช้มือจับสาวรูดท่อนเอ็นใหญ่รัวเร็วให้ปลดปล่อยน้ำกามขุ่นใส่ปากเล็กที่อ้ารออยู่แทน
"ข้ามิได้บอกศิษย์น้องก่อนหรอกหรือ ว่าให้หลั่งด้านนอก"
"บอกแล้วขอรับ ข้าขอโทษด้วยที่ลืมอารมณ์มันกำลังพาไปเลยห้ามไว้มิอยู่"
หญิงสาวดูดเลียท่อนเอ็นให้จนสะอาดก่อนจะช่วยกันแต่งกายให้เรียบร้อยดังเมื่อครู่มิได้เกิดเหตุการณ์อันใดขึ้นเสร็จแล้วทั้งคู่จึงต่างแยกย้ายกัน เดินจากไปคนละทางเหมือนคนมิรู้จักกัน
"หึ นางคงให้เ้าปล่อยข้างในหรอกนะ คนก่อน ๆ ก็เป็เช่นนี้"ไป๋ฉานมองหนุ่มสาวทั้งสองเดินจากไปแล้วถึงเอ่ยขึ้นอย่างรู้ทัน
นางแอบดูสตรีนางนั้นมานับครั้งมิถ้วนจนรู้ดีว่าเป็สตรีเช่นไร
"อาจารย์แอบดูเช่นนี้ มิอยากทำเองบ้างหรือขอรับ"
"นี่เ้า ปล่อยข้าได้แล้ว" จนคนที่อยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้นมาไป๋ฉานถึงรู้สึกตัวว่านางกำลังโดนโอบรัดอยู่ด้านหลัง
ร่างเล็กใช้แรงสุดกำลังกลับยังสลัดให้หลุดจากอ้อมแขนมิได้ยิ่งนางขยับหนีรอบแขนกลับยิ่งรัดแน่นขึ้น ริมฝีปากร้อนก้มมาแนบชิดกับลำคอระหงจนนางรู้สึกขนลุกไปทั้งกาย
"อาจารย์ยังมิตอบศิษย์เลย มิอยากทำบ้างหรือขอรับ"
"อยากทำหรือมิอยากทำแล้วเกี่ยวอันใดกับเ้าด้วย ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ"
"ก็หากอาจารย์คิดอยากจะลองทำบ้าง ศิษย์ได้..."
"นี่เ้า กลับไปคัดกฎสำนักมาร้อยจบ จะได้มิมีใจคิดอกุศลเช่นนี้" ไป๋ฉานใช้กำลังเฮือกสุดท้ายจนแกะลำแขนที่กอดนางไว้แน่นดังงูรัดออกนิ้วชี้เรียวชี้คาดโทษลูกศิษย์ลามก ก่อนจะรีบะโหนีไปอย่างรวดเร็ว
เถียนอวี่มองหญิงสาวที่ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อมิรู้ว่าโกรธจัดหรือกำลังเขินอายอยู่กันแน่ะโหนีหายขึ้นต้นไม้ใหญ่ไปอย่างมิคิดจะหันกลับมา
ััผิวกายเนียนนุ่มกลิ่นหอมที่ติดอยู่ปลายจมูก ช่างคุ้มค่ากับการคัดกฎสำนักร้อยจบยิ่งนัก
ในสำนักอันเฉิงจะมี่เวลาที่ทุกคนต้องเรียนรู้วิชาขั้นพื้นฐานพร้อมๆ กัน ส่วนนอกเนื่องจากนั้นจะขึ้นอยู่กับการสอนของอาจารย์แต่ละบุคคลว่าจะสั่งสอนลูกศิษย์ตนให้เก่งกล้าได้มากน้อยเพียงใด
"เป็อันใดถึงทำหน้าตาเช่นนั้น"ลั่งอิงมองศิษย์น้องตนเองที่ยืนนิ่งมองไปที่ห้องเรียนด้านในอาคารทำสีหน้าเหมือนกำลังโกรธแค้นสิ่งใดอยู่
"มิอันใดเ้าคะ แล้วนี่ศิษย์พี่จะไปไหนหรือเ้าคะ" ไป๋ฉานเงยหน้ามองศิษย์พี่ตนที่มีความสูงต่างจากนาง
ข้างกายชายหนุ่มมีสตรีร่างเล็กในชุดอาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์คลุมทับด้วยเสื้อคลุมประจำสำนักอันเฉิง ลูกศิษย์ของศิษย์พี่ผู้นี้ภายนอกดูสง่างามอ่อนหวานสูงส่ง ผู้ใดจะคาดคิดว่าเป็สตรีนางเดียวกันกับที่รูดน้ำกามบุรุษใส่ริมฝีปากเล็กนั้นด้วยความชำหนิชำนาญ
มิรู้ว่าศิษย์พี่รู้หรือไม่ว่าแท้จริงลูกศิษย์ตนนั้นเป็สตรีเช่นไร
"จะไปหอคัมภีร์เสียหน่อย อาจารย์ลู่ว่ามีตำราที่น่าสนใจเข้ามาใหม่เลยจะลองไปดูเผื่อว่าจะเจอตำราดี ๆ ไปด้วยกันไหมเล่า เ้าก็มิมีอันใดทำอยู่แล้วมิใช่หรือ"
ดวงตากลมโตส่งสายตาค้อนวงใหญ่ให้ศิษย์พี่ก่อนจะยอมรับความจริงว่าตนก็มิมีอันใดทำจริง ๆ เลยจำยอมเดินตามร่างสูงไปด้วยอีกคน
และเป็อีกครั้งที่มีสายตาคมจับจ้องการกระทำของนางอยู่มิวางตารอบมองมาทางอาคารเรียนที่นางเพิ่งละสายตามาเมื่อครู่
2K
