ตอนที่ 19 เจอกันอีกครั้ง
เมื่อถึงเวลาเปิดร้าน ทั้งสองคนก็ลงมาชั้นหนึ่ง ใน่เช้าร้านคาเฟ่ยังคงเงียบ มีเพียงกลิ่นหอมของกาแฟลอยคลุ้งในอากาศ เมย์วางแก้วกาแฟที่ดื่มไปครึ่งแก้วลงบนเคาน์เตอร์แล้วหันไปบอกชัยด้วยเสียงเบา ๆ
“พี่ชัย…เมย์ขอขึ้นไปพักหน่อยนะคะ วันนี้รู้สึกมึนหัว ไม่ค่อยสบาย”
ชัยรีบหันมามองด้วยความเป็ห่วง
“ได้สิ ไปพักเถอะ เดี๋ยวพี่ดูแลร้านเอง”
เมย์ยิ้มบาง ๆ
“ขอบคุณนะคะ”
แล้วเดินขึ้นบันไดไปอย่างเชื่องช้า
ชัยมองตามจนเธอลับตา ก่อนหันกลับมาเคลียร์โต๊ะ เตรียมเครื่องดื่มต่ออย่างสบาย ๆ เขารู้สึกได้ว่า่นี้เขาทำงานได้อย่างมีความสุขมากกว่าเดิม
เสียงกระดิ่งที่ประตูร้านดังขึ้นเบา ๆ ทำให้ชัยหันไปมอง และสิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้หัวใจเขาเต้นแรงขึ้นทันที
เพราะหญิงสาวที่เขาอยากเจออีกครั้งได้เดินเข้ามาในร้าน เธอคือ มินนี่สาวนักศึกษาที่เขาเคยสะกดจิตเธอมาก่อน
วันนี้เธอสวมชุดนักศึกษา กระโปรงสั้นเหนือเข่าเล็กน้อย ทำให้เห็นเรียวขาขาวเนียนชัดเจน เสื้อเชิ้ตนักศึกษาถูกเก็บชายอย่างเรียบร้อยแต่รัดรูปจนเห็นสัดส่วน หน้าอกแม้จะไม่ใหญ่เท่าของเมย์แต่ก็พอจะดันเสื้อให้เห็นความอวบอิ่มเล็ก ๆ ที่ดึงดูสายตาได้
“อ๊ะ…”
มินนี่ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นชัยยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ แววตาของเธอมีความประหลาดใจชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ เพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย
“สวัสดีค่ะ”
ชัยยิ้มกลับ
“สวัสดีครับน้องมินนี่ วันนี้รับอะไรดีครับ”
“เอ่อ…ขอชาเย็นแก้วนึงค่ะ”
เธอตอบด้วยน้ำเสียงที่เบากว่าปกติเล็กน้อย
“ได้ครับ รอสักครู่นะ”
ชัยตอบอย่างใจเย็น แต่ในใจเขารู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก
มินนี่พยักหน้าแล้วเดินไปเลือกโต๊ะที่มุมร้าน นั่งลงอย่างเรียบร้อย วางกระเป๋าไว้ข้างตัว เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดู แต่ก็แอบเหลือบมองมาที่ชัยเป็ระยะ ใบหน้าขาวอมชมพูของเธอดูเหมือนจะมีร่องรอยประหม่าบางอย่างอยู่
ชัยหันกลับไปเริ่มชงชาเย็น แต่สายตาก็เผลอมองเธอบ่อยครั้ง ความทรงจำเมื่อครั้งที่เขาเคยใช้ปากกาสะกดจิตเธอเริ่มหวนกลับมา ทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นทุกที
ชัยชงชาเย็นเสร็จในไม่กี่นาที ก่อนจะถือแก้วเดินไปยังโต๊ะที่มินนี่ยังนั่งรออยู่ เขาวางแก้วลงตรงหน้าเธอด้วยรอยยิ้ม
“ชาเย็นได้แล้วครับ”
มินนี่เงยหน้าขึ้น ยิ้มบาง ๆ ให้แล้วพยักหน้ารับ
“ขอบคุณค่ะ”
ชัยใช้จังหวะนั้นหยิบปากกาวิเศษขึ้นมาแนบ ก่อนจะสะกดจิตเธอ
“ดื่มสิ แล้วมินนี่จะรู้สึกว่ามันอร่อยมาก”
เขาพูดเสียงนุ่มเหมือนเป็ประโยคธรรมดา แต่จริง ๆ คือคำสั่งสะกดจิต