ั้แ่วันที่เกมกับกอล์ฟได้เผชิญหน้ากันจนถึงวันนี้ กอล์ฟก็ยังไม่โผล่หัวมาเจอเล็กอีกเลย ซึ่งในระหว่างที่กอล์ฟเงียบไปนั้นเล็กก็ได้ขึ้น ม.5 แล้ว ปีนี้เธอถูกเลื่อนขั้นให้เป็ประธานนักเรียนและเธอก็ทำหน้าที่นั้นได้ดี ความกดดันจากกอล์ฟ หายไปพักใหญ่ ทำให้เธอเผลอลำพองใจว่าเขาคงจะไม่มายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเธอแล้ว วันนั้นเล็กใช้โทรศัพท์ของเพื่อนสนิทคนหนึ่งชื่อว่าตูมตามเพื่อโทรหาเกม
"ฮัลโหล..นี่เล็กเองนะ เกมทานข้าวหรือยังอ่ะ?"
"(โทรมาทำไมไม่อยากคุยกับคนที่ชอบไล่!!)"
"โกรธหรอ?"
"(ไม่มั้ง!! มีอะไร?)"
"จำได้ไหมว่าวันนี้มันเป็วันอะไร?"
"(วันเสาร์ไง ทำไมมีธุระอะไร?)"
"ไม่เอาหน่า..อย่าพูดตัดพ้อถึงขนาดนั้นสิ วันนี้มันวันที่ 2 พฤศจิกายนไง จำได้รึยัง?"
"(ก็ใช่ไงแล้วมันทำไมอ่ะ มีธุระอะไรงั้นหรอ รีบๆพูดมา เกมไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะเล็ก!!)" คำพูดที่เกมตะคอกเสียงมานั้น ทำให้เล็กรู้ได้ทันทีว่าเกม คงจะลืมไปแล้วว่าวันนี้เป็วันเกิดของเธอ เล็กรู้สึกน้อยใจมากที่เกมจำวันเกิดเธอไม่ได้
"อืม..มันก็เป็แค่วันที่ 2 พฤศจิกายน ธรรมดาๆนี่แหละ ไม่มีอะไรพิเศษหรอก งั้นเราไม่รบกวนเวลาเกมแล้วนะ ขอโทษด้วยที่โทรมาผิดเวลา...และเราก็...ตุ้ดๆๆๆๆๆๆๆ" เล็กยังพูดไม่จบประโยค เกมก็กดตัดสายทันที ซึ่งนั่นก็ยิ่งทำให้เล็กน้อยใจสุดๆ จากที่พวกเค้าคบกันมาปีกว่าๆ เกมไม่เคยลืมวันสำคัญของพวกเขาได้เลย เเต่พอมาปีนี้เกมกับจำไม่ได้เอาซะงั้น เล็กยื่นมือถือให้ตูมตามด้วยสีหน้าท่าทางที่เศร้าสร้อยจนเพื่อนในกลุ่มผิดสังเกต
"เป็อะไรของแกวะเล็ก ทำหน้าอย่างกับขี้ไม่ออก วันนี้วันเกิดแกนะเว้ย ร่าเริงสดใสหน่อยสิวะ!!"
"ตูมตาม..เกมเขาจำวันเกิดเราไม่ได้ว่ะ!"
"อ๋อ..สาเหตุที่มึงทำหน้าเหมือนปวดขี้ ก็เพราะว่าเมียมึงจำวันเกิดมึงไม่ได้งั้นหรอวะ?"
"เออสิ..กูมีแฟนคนเดียวนะมึงหรือว่าเขาจะมีคนอื่นก็เลยจำอะไรเกี่ยวกับกูไม่ได้วะ พวกมึงคิดยังไงวะเปิ้ล ตูมตาม?"
"มึงมีแฟนคนเดียวซะที่ไหน ลองคิดดีๆ มึงมีผัวด้วยไม่ใช่หรอ ก็ไอ้ลูกมาเฟียคนนั้นไง ที่ชอบทำตัวกร่างๆแล้วก็มาบังคับ ผอ.ไม่ให้มึงสอบตอนขึ้นม.5 นี่ไง จำได้ยัง?"
"เฮ้ย!! เพื่อนมึงกำลังเศร้าอยู่นะตูมตาม จะเล่นอะไรก็ดูเวลาด้วยสิวะไอ้บ้านี่ เเล้วนี่แกจะเอายังไงต่อวะเล็ก?"
"เราอยากไปหาเกมที่บ้านว่ะ เเต่เราไม่รู้ว่าจะไปยังไง มือถือก็พังไปแล้ว..เฮ้อ!!"
"เื่นั้นไม่ยากเลยมึง ลืมแล้วหรอว่ากูเป็คนบ้านอะไรและบ้านกูขับผ่านบ้านอะไรบ้าง เอางี้ดิ.งั้นไปเที่ยงนี้เลยไหมล่ะ..กูว่าจะขอออกไปเอาหนังสือภาษาไทยพอดีเลย แต่มึงต้องรีบๆนะเว้ย เพราะมีเวลาแค่ชั่วโมงเดียวอ่ะ..โอเคไหม?"
"ได้ ขอบใจมึงมากนะตาม อ่อ..ถ้าครูถามหา ก็ให้บอกว่าเราออกไปเอาหนังสือภาษาไทยเป็เพื่อนตามละกันนะเปิ้ล"
"เื่นั้นไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเราเคลียร์ให้ แกไปเถอะขอให้ง้อสำเร็จนะอิเพื่อนกะโหลก!!" และแล้วเวลาเที่ยงวันก็มาถึง เล็กซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ออกไปกลับตูมตามเพื่อหวังจะไปง้อเกมที่บ้าน ในขณะเดียวกัน...รถเก๋งสีดำที่สวนเข้ามานั้นก็ตรงไปยังโรงเรียนของเล็กโดยที่เล็กไม่ทันได้สังเกตว่าเป็รถของใคร ไม่นานนักตูมตามก็พาเล็กมาถึงหน้าบ้านของเกมและก็เห็นว่าเกม กำลังนั่งห่อของขวัญอยู่ใต้ถุนบ้านพอดี เล็กรู้สึกใจชื้นขึ้นมาเพราะคิดว่าของขวัญนั้นจะต้องเป็ของเธอได้แน่ๆ เล็กค่อยๆแอบย่องมาทางด้านหลังและใช้มือปิดตาของเกมไว้
"อย่าเพิ่งเล่นได้ไหมมอส(น้องชายข้างบ้าน)พี่กำลังห่อของขวัญให้แฟนพี่อยู่ วันนี้วันเกิดเค้าพี่จะเอาไปเซอร์ไพรส์เขาที่บ้าน ปล่อยเลย!" เล็กได้ยินอย่างนั้นก็แทบจะยิ้มแก้มปริ เพราะที่แท้แล้วเกมก็แค่แกล้งจำวันเกิดเธอไม่ได้ เพื่อที่จะไปเซอร์ไพรส์เธอให้ถึงบ้านนั้นเอง เล็กใช้จังหวะนั้นเอี้ยวตัวลงมาหอมแก้มของเกมและเปิดตาเธอออก
"เล็ก!!มาได้ไงเนี้ย?"
"ก็เล็กจะมาดูไง ว่าเกมจำวันเกิดเล็กไม่ได้จริงๆหรือเปล่า ฮั่นแน่!พบผู้ร้ายปากแข็ง 1 อัตรา นี่ของขวัญใคร?"
"ของเพื่อน!!วันนี้วันเกิดเพื่อนของเกมก็เลยตั้งใจที่จะเอา ของขวัญนี้ไปเซอร์ไพรส์เขาที่บ้าน ไม่ใช่ของเล็กซะหน่อย ชิ!"
"เกมเป็คนที่โกหกไม่เก่งนะรู้ตัวป่ะ อิอิ..เมื่อกี้เล็กได้ยินหมดแล้วว่าเกมตั้งใจจะห่อให้แฟน ถ้าของขวัญนี่ไม่ใช่ของเล็ก ก็แสดงว่าเกมมีแฟนอีกคนแล้วหรอ นอกใจกันป่ะเนี้ย!!?"
"บ้า!!ไม่ใช่ซะหน่อย เออก็นั่นเเหละ เฮ้อ!!หมดกันแผนเซอร์ไพรส์วันเกิดของเกม พังไม่เป็ท่าเลย เพราะเล็กนั่นแหละจะมาทำไมเนี้ย!!"
"เอ้า!ก็เกมเองไม่ใช่หรอที่เล่นไม่รู้เื่ก่อนนะ แอบน้อยใจนะเนี้ย!"
"โอ๋ๆๆๆไม่งอนๆนะ ไหนๆก็มาแล้วเค้กอยู่ตู้เย็น้าอ่ะ ไปเอาลงมาเป่าเลยไหมล่ะ" ปิ้ดๆๆ ปิ้ดๆๆ เสียงบีบเเตรที่ดังขึ้นทำให้เล็กนึกได้ขึ้นมาทันทีว่าเธอเหลือเวลาอีกไม่นานแล้วเพราะตอนนี้ตูมตามได้กลับมาแล้ว
"เอาไว้เป่าตอนเย็นก็ได้ วันนี้คงไม่ทันแล้วเพราะเล็กจะต้องกลับแล้ว อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลาเรียนแล้วเนี่ย เล็กไปนะขอหอมหน่อยดิ"
"เมื่อกี้ก็หอมไปแล้วไม่ใช่หรอ?"
"อยากหอมอีก นะนะ" เล็กไม่รอให้เกมอนุญาต เธอรีบดึงคอเกมมาหอม 2 ข้างแก้มก่อนจะรีบวิ่งไปขึ้นรถกับตูมตามและตรงกับไปยังโรงเรียน ซึ่งเมื่อเธอมาถึงโรงเรียนแล้วตรงไปยังศาลาที่เธอเก็บกระเป๋า เธอก็แอบเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดแปลกไป บนกระเป๋าของเธอมีช่อดอกไม้ 1 ช่อและเค้กที่หล่นกระจายทั่วพื้นไปหมด เเน่นอนว่าเปิ้ลกำลังเอาไม้กวาดมาทำความสะอาดตรงศาลาอยู่ จังหวะนั้นเล็กแอบหันไปมองหน้าของเปิ้ล แล้วเธอก็เห็นว่าตรงคอเสื้อของเปิ้ลมีรอยยับยู่ยี่รวมถึงผมเผ้าที่ดูยุ่งเหยิงนั้น ตูมตามก็เลยตัดสินใจอ่านการ์ดที่ดอกไม้ช่อนั้นเพื่ออยากจะรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ใครคือเ้าของช่อดอกไม้และเค้กที่หล่นกระจายเต็มพื้นปอนด์นี้กันแน่..ติดตามต่อได้นะ EP หน้านะคะ
2K
![(อ่านฟรี) แผลงรัก นายรูมเมต [Black Cupid]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1730967763_72733897.webp)
