รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

    ตอนที่ 24 เตรียมตัวเดินทาง

    เขาอยากซื้อของขวัญให้แฟน แต่... ซื้อตุ๊กตาไดโนเสาร์มาแทน! 

     "นายเท่ แข็งแกร่ง เหมือนไดโนเสาร์!" 

    เธอหัวเราะ แต่รู้สึกอบอุ่น

     "ฉันชอบที่นายพยายาม" 

    คืนนั้น บนดาดฟ้า

     "หลับตาสิ" 

    จูบแก้ม! 

    "นั่นเป็๞กำลังใจ กลับมาหาฉัน" 

     ตอนที่ 24: "เตรียมตัวเดินทาง"

    ฉากที่ 1: ห้างสรรพสินค้า (14:00 น.)

    พรุ่งนี้ ภาคินจะเดินทางเข้ามิติพุทธ

    วันนี้ = วันสุดท้ายก่อนไป

    ภาคิน มายา วีระ หมอศักดิ์
    ไปห้างซื้อของจำเป็๲

    รายการ:

    ครบแล้ว!

    หมอศักดิ์:
    "เอาละ ครบหมดแล้ว กลับกันไหม?"

    วีระ:
    "กลับกันเถอะ เหนื่อยแล้ว"

    มายา:
    "ฉันยังต้องไปซื้อของอีกนิดหนึ่ง
    พวกนายกลับก่อนได้"

    ภาคิน:
    "ผมไปด้วยครับ!"

    วีระ (ยิ้ม):
    "โอเค! พวกนายไปกันสองคน
    เราสองคนกลับก่อน" 

    ฉากที่ 2: ภาคินอยากซื้อของขวัญ

    มายากับภาคินเดินในห้าง

    ภาคิน:
    "คุณมายาครับ
    ผมอยากซื้อของขวัญให้คุณ"

    มายา (๻๷ใ๯):
    "หา? ซื้อของขวัญ? ทำไม?"

    ภาคิน:
    "เพราะ... พรุ่งนี้ผมจะไปนาน
    อาจจะ 1 เดือน หรือมากกว่า

    ผมอยากให้คุณมีของที่เตือนถึงผม
    เวลาผมไม่อยู่"         

    มายา (หัวใจอุ่น):
    "นาย... น่ารักจริงๆ นะ
    แต่ไม่ต้องหรอก ฉันไม่๻้๵๹๠า๱ของ—"

    ภาคิน (ตัดบท):
    "ผมอยากให้ครับ!
    กรุณา... ให้ผมซื้อได้ไหม?"                    

    มายา (ทนไม่ไหว!):
    "เอ... เอาสิ! ถ้านายอยากให้ขนาดนั้น!" 

    ภาคิน (ยิ้มกว้าง):
    "ขอบคุณครับ!
    แล้วคุณชอบอะไรครับ?"

    มายา:
    "อืม... ฉันชอบ... ตุ๊กตานู่น!"
    (ชี้ไปที่ตุ๊กตาหมีสีชมพู)

    ภาคิน (มอง):
    "โอเค! ผมจำได้แล้ว!
    ตุ๊กตาสีชมพูใช่ไหมครับ?"

    มายา:
    "ใช่ แต่ไม่ต้อง—"

    ภาคิน:
    "ผมไปซื้อเลยนะครับ!
    คุณรออยู่ตรงนี้ก่อน!" 

    วิ่งหนีไป!

    มายา (หัวเราะ):
    "เด็กจริงๆ!"

    ฉากที่ 3: ภาคินซื้อผิด! 

    ภาคินไปที่ร้านขายตุ๊กตา

    มองไปรอบๆ

    ภาคิน (คิดในใจ):
    "ตุ๊กตาสีชมพู... ตุ๊กตาสีชมพู..."

    เจอแล้ว!

    ตุ๊กตาสีชมพู ใหญ่มาก น่ารัก!

    แต่...

    ภาคิน (อ่านป้าย):
    "T-Rex Pink... ราคา 890 บาท"

    มอง → เป็๲ตุ๊กตาไดโนเสาร์** T-Rex สีชมพู!**

    ไม่ใช่ตุ๊กตาหมี!

    แต่ภาคินไม่รู้ความแตกต่าง!

    เขาคิดว่า "ตุ๊กตาสีชมพู = ตุ๊กตาสีชมพู ทุกตัวเหมือนกัน!"

    ภาคิน (เอาไง):
    "นี่แหละ! สีชมพู น่ารัก ใหญ่!
    เพอร์เฟ็คท์!" 

    เอาไปจ่ายเงิน

    พนักงาน (สังเกตเห็น):
    "คุณค่ะ... นี่เป็๲ตุ๊กตาไดโนเสาร์นะคะ
    สำหรับเด็กผู้ชาย
    คุณแน่ใจหรอคะว่าจะซื้อให้แฟน?"

    ภาคิน (งง):
    "ไดโนเสาร์... สำหรับเด็กผู้ชาย?
    แต่มันสีชมพู... ผู้หญิงชอบสีชมพูใช่ไหมครับ?"

    พนักงาน (ยิ้มอึ่ง):
    "ก็... ใช่ค่ะ แต่...
    ปกติผู้หญิงจะชอบตุ๊กตาหมี หรือ กระต่าย
    มากกว่าไดโนเสาร์ค่ะ"

    ภาคิน:
    "โอ้... งั้นหรอครับ
    แต่ไม่เป็๞ไร ผมเอาตัวนี้แหละครับ!
    ผู้หญิงก็เล่นได้ ใช่ไหมครับ?"

    พนักงาน (ยิ้ม):
    "ก็... ได้ค่ะ" 

    ซื้อเสร็จ!

    ฉากที่ 4: มอบของขวัญ

    ภาคินกลับมาหามายา

    ถือถุงใหญ่

    มายา:
    "ซื้อได้แล้วหรอ?"

    ภาคิน (ยิ้มกว้าง):
    "ได้แล้วครับ!
    นี่ครับ!"

    ยื่นถุงให้

    มายา (เปิดถุง):
    "เอ้า... นี่มัน..."

    ตุ๊กตาไดโนเสาร์ T-Rex สีชมพู! ????

    มายา (อึ้ง!):
    "...ไดโนเสาร์?"

    ภาคิน (ภูมิใจ):
    "ใช่ครับ! สีชมพู น่ารัก!
    คุณชอบไหมครับ?" 

     Romantic Comedy Moment

    มายา (มอง → หน้าเขาภูมิใจ → ใจอ่อน!):

    "เขา... พยายามมาก"

    "เขาไม่รู้ว่าผู้หญิงไม่ค่อยชอบไดโนเสาร์"

    "แต่เขาพยายามเลือกให้ดีที่สุด"

    "น่ารักจัง..." 

    มายา (ยิ้ม):
    "ฉัน... ชอบมากเลย!" 

    ภาคิน (ดีใจมาก!):
    "จริงหรอครับ?!"

    มายา (กอดตุ๊กตา):
    "จริงสิ! มันน่ารักมาก!
    และ... ฉันชอบที่นายพยายาม" 

    ภาคิน (โล่งใจ):
    "ผมดีใจมากครับ
    ผมกลัวว่าคุณจะไม่ชอบ

    พนักงานบอกว่า ปกติผู้หญิงชอบหมี
    แต่ผมคิดว่า... คุณไม่เหมือนผู้หญิงปกติ
    คุณเท่ คุณแข็งแกร่ง
    เหมือนไดโนเสาร์!" 

    มายา (หัวเราะ น้ำตาคลอ):
    "นายนี่... พูดอะไรของนาย? 
    แต่... ขอบคุณนะ" 

    ฉากที่ 5: หมอศักดิ์อธิบายรีโมต

    กลับบ้านวีระ 18:00 น.

    หมอศักดิ์เปิดรีโมต อธิบาย

    หมอศักดิ์:
    "ภาคิน นายฟังให้ดีนะ
    รีโมตนี้มี 742 ปุ่ม

    แต่ละปุ่ม = 1 มิติ

    นายต้องเลือกให้ถูก
    ถ้าเลือกผิด → ไปผิดมิติ → อันตราย!"

    ภาคิน:
    "แล้วผมจะรู้ได้ยังไงครับว่า ปุ่มไหนเป็๲อะไร?"

    หมอศักดิ์:
    "มีสัญลักษณ์บนปุ่ม ดูสิ

    ปุ่มนี้ → ธรรมจักร (☸️) = มิติพุทธ
    ปุ่มนี้ → กางเขน (✝️) = มิติคริสต์
    ปุ่มนี้ → พระจันทร์เสี้ยว (☪️) = มิติอิสลาม

    เข้าใจไหม?"

    ภาคิน:
    "เข้าใจครับ!"

    หมอศักดิ์:
    "อีกอย่าง...
    รีโมตนี้มีแบตเตอรี่

    ถ้าแบตหมด → ใช้ไม่ได้ → ติดอยู่ในมิติอื่น!

    เลยต้องระมัดระวังมาก
    อย่ากดบ่อย อย่าใช้เล่น"

    ภาคิน:
    "ผมจะระวังครับ"

    ฉากที่ 6: ฉาก Cheek Kiss (จูบแก้ม!)

    21:00 น. - บนดาดฟ้า

    ภาคินกับมายาขึ้นมาคุยกัน (อีกครั้ง!)

    มายา (กอดตุ๊กตาไดโนเสาร์):
    "นายรู้ไหม...
    ฉันไม่เคยได้รับของขวัญจากใครมานาน
    นายเป็๲คนแรก... ที่ซื้อให้หลังจากไรอันไป"

    ภาคิน:
    "ผมดีใจครับ ที่เป็๞คนแรก

    และ... ผมอยากเป็๲คนสุดท้ายด้วย" 

    มายา (หัวใจเต้น):
    "นาย... พูดอะไรอยู่?"

    ภาคิน:
    "ผมหมายความว่า...
    ผมอยากซื้อของขวัญให้คุณตลอด
    ไม่ให้ใครอื่นซื้อให้อีก
    ให้แค่ผมคนเดียว" 

    มายา (หน้าแดง):
    "นายนี่... ขี้หึงหรอ?" 

    ภาคิน (ซื่อตรง):
    "ขี้หึง... คืออะไรครับ?"

    มายา (หัวเราะ):
    "ขี้หึง คือ... ไม่อยากให้คนอื่นทำ
    อยากเป็๞คนทำคนเดียว

    เช่น... นายไม่อยากให้ผู้ชายคนอื่น
    ซื้อของขวัญให้ฉัน ใช่ไหม?"

    ภาคิน (คิด):
    "ใช่ครับ... ผมไม่อยาก

    งั้น... ผมขี้หึงสินะครับ?" 

    มายา (หัวเราะ):
    "ใช่! นายขี้หึง! 
    แต่... น่ารักนะ" 

    ภาคิน (เข้าใจผิด):
    "ขี้หึง = น่ารัก?
    งั้น... ผมจะขี้หึงต่อไปแล้วกัน!" 

    มายา (หัวเราะจนท้องเสีย):
    "555! นายนี่ตลกจริงๆ!" 

    เงียบ

    มองกัน

    ยิ้ม

    มายา (จริงจัง):
    "ภาคิน... พรุ่งนี้
    นายจะไปนาน ใช่ไหม?"

    ภาคิน:
    "ใช่ครับ... อาจจะ 1 เดือน
    หรือมากกว่า"

    มายา:
    "ฉัน... จะคิดถึงนาย" 

    ภาคิน:
    "ผมก็จะคิดถึงคุณครับ
    คิดถึงทุกวัน ทุกวินาที" 

    มายา (เข้ามาใกล้):
    "งั้น... ฉันขอให้อะไรนายหนึ่งอย่างได้ไหม?"

    ภาคิน:
    "ได้ครับ อะไรก็ได้!"

    มายา (ยิ้มเล็กๆ):
    "หลับตาสิ"

    ภาคิน (งง):
    "หา? ทำไมครับ?"

    มายา:
    "หลับตาสิ! เชื่อฉันสิ!"

    ภาคิน (หลับตา):
    "อย่างนี้ครับ?"

    มายา:
    "ใช่... อย่าลืม"

     Cheek Kiss Scene

    มายาเข้ามาใกล้

    เอียงตัว

    จูบแก้มเขาเบาๆ

     จุ๊บ!

    ภาคิน (๻๷ใ๯ เปิดตา!):
    "!!!"

    มายา (หน้าแดง!):
    "นั่น... เป็๲กำลังใจ
    ให้นายไปมาปลอดภัย 
    และ... กลับมาหาฉัน" 

    ภาคิน (๱ั๣๵ั๱แก้มตัวเอง หน้าแดง!):
    "คุณ... คุณจูบผมหรอครับ?"

    มายา (ยิ้ม):
    "ใช่! ฉันจูบนาย!
    มีปัญหาหรอ?" 

    ภาคิน (ยิ้มกว้าง):
    "ไม่มีครับ! ไม่มีเลย!
    ผม... ผมชอบมากครับ!" 

    มายา (หัวเราะ):
    "ดีแล้ว! งั้น... อย่าลืมนะ
    กลับมาหาฉัน" 

    ภาคิน:
    "ผมสัญญาครับ!
    ผมจะกลับมาเร็วที่สุด
    เพื่อ... เพื่อ..." 

    มายา:
    "เพื่ออะไร?" 

    ภาคิน (หน้าแดง):
    "เพื่อ... ให้คุณจูบผมอีก" 

    มายา (หัวเราะ หน้าแดง):
    "บ้าจริง! 555!" 

    พวกเขาหัวเราะ

    ยิ้ม

    จับมือกัน

    มีความสุข

     สรุปฉากสำคัญ

     Romantic Tropes:

    Gift Giving (Wrong Gift!) ภาคินซื้อตุ๊กตาไดโนเสาร์ (แทนหมี!)Comedy! แต่มายาชอบ เพราะเขาพยายาม"You're Like a Dinosaur" Compliment ภาคิน: "คุณเท่ แข็งแกร่ง เหมือนไดโนเสาร์!"มายาหัวเราะ แต่รู้สึกดีJealousy Moment (ขี้หึง)ภาคินไม่อยากให้คนอื่นซื้อของให้มายา"ผมขี้หึงสินะครับ?"น่ารักมาก! Cheek Kiss! (จูบแก้มครั้งแรก!)มายาจูบแก้มภาคิน"นั่นเป็นกำลังใจ กลับมาหาฉัน"ภาคิน: "ผมชอบมากครับ!"Romantic สุดๆ!