บทที่ 18
เข้าพบองค์ฮ่องเต้
[ ชื่อเควสคำเชิญจากผู้เป็บิดา ระดับ ทั่วไป ]
[ เงื่อนไขสารเชิญจากผู้เป็บิดาเฉินบุตรชายไปเข้าเฝ้าตอบรับคำเชิญและเดินทางไปเข้าเฝ้าองค์ฮ่องเต้ ]
[ ของรางวัลความแข็งแกร่งร่างกายเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วย ]
[ สามารถปฏิเสธได้]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้
คำเชิญจากผู้เป็บิดาให้เข้าเฝ้าหวงิได้ยินแบบนั้นเขาพยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็ว
เป็เพราะว่ารู้ดีอยู่แล้วว่าคำเชิญจากผู้เป็บิดาที่เป็องค์ฮ่องเต้เป็คำเชิญที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้
รายละเอียดของเควสที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าก็แสดงขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาไม่สามารถปฏิเสธคำเชิญนี้ได้ไม่ว่าด้วยกรณีใดก็ตาม
หวงิขอเวลาในการเตรียมตัวที่จะไปเข้าเฝ้าผู้เป็บิดา
ใช้เวลาในการเตรียมตัวประมาณครึ่งชั่วยามเท่านั้นก็รีบเดินทางมุ่งตรงไปยังบริเวณห้องทรงอักษรที่เป็สถานที่นัดหมาย
ภายในวังตอนนี้มีผู้คนมากมายกำลังแตกตื่นกับสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะว่าองค์รัชทายาทโดนลอบสังหารอีกครั้งจากผู้ใดก็ไม่รู้
ใน่เวลาที่ผ่านมาเพียงแค่ไม่กี่วันองค์รัชทายาทโดนลอบสังหารเป็ธรรมดาที่ผู้คนมากมายจะเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
เมื่อเกิดการลอบสังหารขึ้นในแต่ละครั้งสิ่งที่เกิดขึ้นก็คือการที่ผู้คนมากมายจะได้รับผลกระทบกับสิ่งที่เกิดขึ้นภายในวังจะเต็มไปด้วยความปั่นป่วนและความอลหม่านมากมาย
การป้องกันภายในวังถูกยกระดับขึ้นจนถึงจุดสูงสุดิเดินทางไปยังห้องทรงอักษรที่เป็สถานที่นัดหมายกับผู้เป็บิดา
หลังจากที่ตัวของเขาเดินทางไปถึงห้องทรงอักษรที่เป็สถานที่นัดหมายกับผู้เป็บิดา
บริเวณประตูทางเข้าด้านหน้าห้องทรงอักษรเป็ประตูขนาดใหญ่สีทองที่มีรูปลักษณะแปลกหูแปลกตา
มันดูเป็ประตูที่มีความงดงามและก็ดูมีความล้ำค่าเป็อย่างมากหลังจากที่เดินทางมาถึงบริเวณนี้หวงิเตรียมตัวพักหนึ่งก่อนที่เขาจะตัดสินใจเดินทางเข้าไป
ั้แ่มาเกิดใหม่ภายในร่างกายของเอ็นบีซีนามหวงินี่ก็เป็ครั้งแรกที่ได้พบเจอกับผู้เป็บิดา
หวงิเดินตรงเข้าไปบริเวณด้านในห้องทรงอักษรภายในสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความเงียบสงัด
บริเวณด้านในบริเวณด้านในเต็มไปด้วยความเงียบผู้คนส่วนใหญ่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาภายในห้องทรงอักษรขององค์ฮ่องเต้
ภายในสถานที่แห่งนี้ถือว่าเป็สถานที่ส่วนพระองค์คนที่รับใช้อยู่ภายในห้องก็มีเพียงแค่ขันทีข้างกายและบางครั้งก็มีพวกขุนนางบางคนที่เข้ามาช่วยทำราชกิจการงานเท่านั้น
บริเวณรอบๆห้องด้านนอกก็มีพวกทหารอีกมากมายที่เฝ้าอยู่เป็พวกยอดฝีมือที่มีระดับฝีมือที่ไม่ธรรมดา
เพราะแบบนั้นภายในสถานที่แห่งนี้ก็ถือว่าเป็สถานที่ที่ผู้คนมากมายไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาหวงิเดินเข้ามาบริเวณด้านในเขาค่อยๆลงไปยังบริเวณใจกลางห้องทรงอักษรที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้า
โถงขนาดใหญ่ใจกลางห้องทรงอักษรด้านหน้ามีโต๊ะทรงอักษรขนาดใหญ่ตั้งผงาดอยู่สูงจากพื้นประมาณหนึ่ง
บริเวณโต๊ะทรงอักษรที่ตั้งอยู่บริเวณด้านหน้ามีร่างของคนผู้หนึ่งนั่งอยู่บริเวณ้านั้น
ผู้ที่กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะทรงอักษรด้านหน้าคือองค์ฮ่องเต้แห่งอาณาจักรฉี
คนผู้นี้เป็ชายวัยสี่สิบปลายปลายมีบุคลิกท่าทางดูดีสง่างามร่างกายสมส่วนไม่อ้วนไม่ผอมบนใบหน้ามีรอยเหี่ยวย่นเล็กน้อย มีดวงตาที่เฉียบคมมีริมฝีปากหนากว่าปกติใบหน้าเคร่งขรึมจริงจัง ผมสีดำบริเวณ้าศีรษะมีหงอกขาวอย่างประปราย
โดยตัวของเขาสวมใส่ฉลองพระองค์ลวดลายัสีทองภายในมือถือพู่กันเล่มหนึ่งตวัดวาดไปมากำลังเขียนลงแผ่นกระดาษที่อยู่บริเวณ้าโต๊ะอย่างจริงจัง
ชายผู้นี้คือองค์ฮ่องเต้แห่งอาณาจักรฉีมีนามว่าหวงหลงเซียน
[ ชื่อหวงหลงเซียน LV 70 ]
“ ตึ้ง!!! ”
[ องค์ฮ่องเต้ผู้ปรีชาสามารถแห่งอาณาจักรฉีเหล่าราษฎรรักเป็ผู้ปกครองโดยธรรมผู้คนมากมายเคารพยกย่อง ]
[ หวงหลงเซียนเป็บิดาที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อหวงิแม้ว่าบุตรชายหวงิจะเป็คนเสเพลแต่กลับรักบุตรชายผู้นี้มากกว่าผู้ใด]
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าแสดงให้เค้ามองเห็นว่าตอนนี้ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าคือผู้ใด
หวงิแม้ว่าในตอนที่เขาเล่นเกมนี้อยู่จะเป็ผู้เล่นแต่ว่าก็ไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเื่พวกรายละเอียดเกี่ยวกับพวกราชวงศ์หรือว่าพวกเอ็นพีซีภายในเกมสักเท่าไหร่ในตอนนี้เลยไม่เคยเห็นใบหน้าของฮ่องเต้แห่งอาณาจักรฉี
ในตอนนี้ก็เพิ่งเคยพบเห็นถ้าไม่มีข้อความจากระบบบริเวณด้านหน้าแจ้งเตือนขึ้นมาเขาคงจะไม่รู้อย่างแน่นอนว่าชายผู้นี้เป็บิดาของเขา
หวงิคิดภายในใจของตนเองหลังจากเห็นข้อความจาก “มองดูจากข้อความจากระบบที่แสดงขึ้นมาก็ทำให้มองเห็นว่าองค์ฮ่องเต้ผู้นี้ก็ไม่น่าจะไว้ใจได้”
“ อย่างน้อยก็มีความสัมพันธ์อันดีและก็รักหวงิเป็อย่างมาก” หวงิคิดแบบนั้นเพราะว่าในตอนนี้เขาไม่สามารถไว้ใจผู้ใดได้เลย
สถานการณ์ในตอนนี้คือตัวของเขานั้นกำลังโดนผู้คนมากมายหมายเอาชีวิตไม่ว่าจะเป็ผู้เล่นที่เล่นเกมนี้อยู่ที่้าเคล็ดลับหรือแม้กระทั่งพวกNPC ที่พวกมันนั้น้าสังหารรัชทายาทผู้นี้เพราะว่าหมายบัลลังก์
ไม่ว่าจะหันไปทางไหนเขาก็มีเเต่ศัตรู
หวงหลงเซียนที่นั่งอยู่ค่อยๆลุกขึ้นมาอย่างช้าๆมองไปยังหวงิค่อยๆเดินออกมาจากที่นั่งของ
องค์ฮ่องเต้ผู้นี้รีบเดินตรงเข้าไปหาหวงิอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ไปดูบุตรชายผู้นี้เอ่ยถามขึ้นมา“ เ้าไม่เป็อะไรมากใช่หรือไม่!!! ”
หวงิส่ายใบหน้าของตนเองใบมาและพูดขึ้นอย่างไม่เป็ธรรมชาติ“ ไม่เป็อันใดพะย่ะค่ะ… ”
หวงหลงเสียนแสดงใบหน้าสงสัยมองเห็นท่าทางที่ผิดแปลกออกไปของบุตรชาย
[ แจ้งเตือนตัวละครเกิดการสงสัยกับท่าทางของท่านโปรดสวมบทบาทให้แเี]
[ ถ้าเกิดว่าท่านสวมบทบาทไม่แเีระบบจะเริ่มทำการลงโทษ]
หวงิพบแจ้งเตือนที่อยู่ด้านหน้าสบถคำภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว“ บดซับ!!! ไอ้ระบบเวรนี้ก็คนมันไม่ใช่จะให้แสดงให้แนบเรียนยังไง ”
หวงิสูดหายใจเข้าไปลึกลึกก่อนที่เขานั้นจะตั้งสติและพูดขึ้นมา“ ไม่เป็อันใดพะยะค่ะตัวของข้ารอดพ้นจากมือสังหารพวกนั้นมาได้ ”
หวงหลงเซียนผู้เป็บิดาเอ่ยถามขึ้น “รอดพ้นมาได้จะรอดพ้นจากพวกมือสังหารพวกนั้นมาได้แต่อย่างไร ”
“ มองดูจากคำรายงานบอกว่าเ้าเป็คนสังหารพวกมือสังหารพวกนั้นคนเดียวจนหมด”
หวงิถึงกับไปต่อไม่ถูกเขาเอสายตาไปทางซ้ายทีขวาทีไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้กลับไปอย่างไร
ในสายตาคนอื่นองค์รัชทายาทผู้นี้เป็เพียงแค่คนไรความสามารถในตอนนี้ตัวของมันกับสามารถสังหารมือสังหารมากมายได้คงเป็เื่ที่น่าประหลาดใจสำหรับผู้คนมากมาย“”
“ เอ่อคือว่าเื่นั้น… ”
หวงหลงเซียนก้าวเท้าเข้ามาใช้มือััร่างกายของบุตรชายมันััได้ถึงกล้ามเนื้อที่แน่นขึ้นพร้อมกับร่างกายที่แข็งแรงขึ้น
หวงหลงเซียนดวงตาเบิกกว้างเอ่ยถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “นี่หรือว่าเ้าฝึกฝนวรยุทธ์งั้นรึ ”
“ ใช่พะยะค่ะกระหม่อมฝึกฝนวรยุทธ์!!! ”หวงิตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว
“ ดูเหมือนว่าจะคิดได้แล้วสินะที่ผ่านมาเ้าไม่เคยคิดจะฝึกฝนกลยุทธ์เลยเหตุการณ์ลอบสังหารที่ผ่านมาดูเหมือนว่าจะทำให้เราคิดได้ว่าตนเองต้องฝึกฝนวรยุทธเอาไว้ป้องกันตัว”
ก่อนหน้านี้ผู้เป็บิดาเคี่ยวเข็ญให้บุตรชายของตนเองเป็รัชทายาทร่ำเรียนวรยุทธซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่ว่าตัวของหวงิไม่เคยคิดจะร่ำเรียนวรยุทธเลยวันๆเอาแต่เสเพลไปวันๆ
ในตอนนี้ผู้เป็บิดามองเห็นบุตรชายของตนเองร่ำเรียนวรยุทธต้นสามารถเอาตัวรอดจากพวกมือสังหารได้ก็รู้สึกพึงพอใจเป็อย่างมากพยักหน้าขึ้นลงด้วยความพึงพอใจและก็พูดขึ้นมาต่อ“ ในเมื่อเ้าเริ่มฝึกฝนวรยุทธก็ดีตัวของข้าเองก็มีบางอย่างจะให้เ้าทำ ”
[ หวงหลงเซียนประทับใจ]
[ หวงหลงเซียนกำลังจะมอบภารกิจ]
“ เอ๋!!! ”
จบบท