จอมยุทธออนไลน์

ทุกคนถึงกับสตั้นกันไปอีกครั้งกับรอยยิ้มของเฉินเฟิง "เอ่อ เราออกเดินทางกันเถอะ"ไมเคิลเกาศรีษะ"ใช่ๆ ออกเดินทางกัน"โคน่าทำท่าทางเป็นกับตันเรือ สั่งไมเคิล เมื่อเธอเห็นเฉินเฟิงมองมา เธอทำได้แค่หลบตาและก้มลงพื่นบรืนนนนน!!!! เรือออกเดินทางอย่างรวดเร็ว ----- อีกด้านหนึ่งในห้องประธานาธิบดีของสหรัฐ อุฟุฟวยกำลังหันหน้าออกไปยังหน้าต่าง เขาพูดกับ เจคอป ลูกน้องคนสนิทของเขาว่า"ได้เรื่องว่าอย่างไรบ้าง""ตอนนี้ เราสามารถค้้นหาได้แค่10%ของทั้งหมดเท่านั้นครับท่าน"อุฟุฟวยหันมาแล้วพูดว่า"10%ช้าเกินไป เร่งความเร็วให้มากกว่า เราต้องรู้สาเหตุของการเกิดถล่มครั้งนี้ให้ได้""ท่านครับ ผมขอถามท่านสักอย่างได้หรือไม่"เจคอปมองไปยังอุฟุฟวย"ว่ามา"อุฟุฟวยพยักหน้าตอบ"ทำไมท่านถึงคิดว่าการถล่มครั้งนี้ถึงไม่เกิด-"เจคอปยังพูดไม่จบอุฟุฟวยได้แทรกขึ้น "แผ่นดินไหว? ไม่เลย มันต้องเกิดจากสาเหตุอื่น ฉันจำได้ว่าวันนี้เป็นวันทดลองขั้นสุดท้ายของสิ่งนั้น การเกิดการถล่มมันต้องเกิดจากแลปของวิลเลี่ยมแน่ๆ" "แต่ท่านครับ แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง พวกเขาไม่ตายไปแล้วเหรอครับ" "ตอนนี้มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ เราทำได้แต่ภาวนาให้มีคนรอดชีวิตเท่านั้น"อุฟุฟวยนั่งลงบนเกาอี้แล้วหลับตาลง -------ทางด้านเฉินเฟิงแล้วคนอื่นๆ ตอนนี้พวกเขากำลังเข้าใกล้้กับฐานลอยน้ำ มันมีขนาดใหญ่มาก พื่นที่ทั้งหมดของมันเกือบ20กิโลเมตร มันคือที่่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไป "นั้นไงเห็นแล้ว!!"ไมเคิลชี้ไม่ยังฐานลอยน้ำที่อยู่ไกลออกไป "อ้าาา ไม่ว่าจะเห็นกี่ครั้ง ฉันยังคงอึ้งทุกครั้ง"โคน่าพึมพำคนเดียว"ใช่!! การจะสร้างของแบบนี้ขึ้นมาได้ต้องใช้เวลากี่สิบปี? ใช้คนสักเท่าไร? มันเกินจากความคิดของฉันจะรับไหว"ไมเคิลส่ายหัวกับความคิดของเขา ฐานลอยน้ำแห่งนี้ ถูกเปิดเผยเมื่อ40ปีที่แล้ว มันเป็นพื่นที่ขนาดใหญ่ที่สามารถเคลื่อนที่ได้ พวกคนต่างฮือฮากับกสรปรากฏตัวของมัน ด้วยการครอบครองของ มินเวอร์ตัล มาเเทนเซีย เขาได้ย้ายมันมาถึงจุดกึ่งกลางของมหาสมุทรแปซิฟิก แต่ก่อตั้งที่นี้เป็นมหาวิทยาลัยขึ้นมา "มหาวิทยาลัย SEA OF ROYAL ฉันกลับมาแล้ว"ไมเคิลมองฐานลอยน้ำด้วยสายตาภูมิใจ โคน่าเห็นเฉินเฟิงมองฐานลอยน้ำด้วยสายตาเมินเชย"อ่าาาา มันคือมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของโลกเลยน่า มันคือสิ่งประดิษฐ์ที่สุดยอดของมนุษย์เราอย่างหนึ่งเลยก็ว่าได้" โคน่าพยายามให้กับเฉินเฟิง ในใจของเธอคิดว่าเขาอาจจะไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ คนที่ฝึกศิลปะการต่อสู้อย่างเขา คงเอาแต่ฝึกขาดการรับรู้ข่าวสารของโลกภายนอก "ขอบใจที่อธิบายฉัน"เฉินเฟิงพยักหน้าให้กับโคน่า ในใจของเขาฐานลอยน้ำแห่งนี้ไม่มีอะไรหนาดูเลย ในทวีปมังกรคำรามของเขา มีเกาะลอยฟ้ามากมาย กับอีแค่ฐานลอยน้ำไม่ได้ก่อให้เกิดความสนใบของเขาสักนิด "ใช่ไหมล่ะ ฉันมีประโยชน์ใช่ไหม มีอะไรก็มาถามฉันได้เลย"โคน่าดีใจอย่างมากกับคำพูดของเฉินเฟิง "เอาล่ะ โคน่านั่งลงเราจะเข้าใกล้เขตตรวจสอบแล้ว" "อ่ะ!! โอเครๆ"โคน่านั่งลงอย่างรวดเร็ว ไมเคิลขับเรือเข้าใกล้เรื่อยๆ ไมเคิลชลอเรือเมื่อเข้าใกล้เส้นสีแดงที่ลอยอยู่เหนือน้ำ เส้นแดงนี้คือเขตตรวจสอบ มันจะอยู่ห่างจากตัวฐาน500เมตร เพื่อความปลอดภัยในการเข้าสู่มหาลัย เรือทุกลำจะมาหยุดที่เส้นสีแดงนี้ก่อน จากนั้นรอให้เรือตรวจการของมหาลัยมาตรวจสอบ

บรืนนนนน!!!! เรือสปี๊ดโบ๊ทสีดำพุ่งเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว มาจอดเทียบข้างกับเรือของพวกเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่7 มหาลัย SEA OF ROYAL

นิยายแนะนำ

จอมยุทธออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่7 มหาลัย SEA OF ROYAL

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้