ตำนานผู้วิเศษ

ป๊องแป๊ง ป๊องแป๊ง ป๊องแป๊ง

ดวงตาของเซี่ยซีหานตอนนี้เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยคราบเหงื่อ นับตั้งแต่บรรลุสู่ทักษะช่างหลอมระดับ 6 นายช่างเลื่องชื่อ ตัวเซี่ยซีหานก็คล้ายมีความรู้มากมายหลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่มีวันหมดในเรื่องของการหลอมสร้าง

วัตถุดิบมากมายที่เคยรู้สึกสับสน ว่าควรใช้และทำอย่างไร จึงจะขึ้นรูปมันได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุด ตัวเซี่ยซีหานก็คล้ายแตกฉาน และเข้าใจแต่ละคุณประโยชน์ของแร่ธาตุต่างๆ ได้เป็นอย่างดี

ตอนนี้ด้วยการเป็นหัวหน้านายช่างหลอม เพื่อหลอมสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' เซี่ยซีหานจึงได้มีโอกาสสัมผัสแร่หายากมากมาย และนั่นก็เป็นตัวเร่งให้เข้าพัฒนาการทักษะด้านการหลอมสร้างไปอีกระดับ

'เร็วมาก...' เซี่ยซีหานพูดกับตัวเองในใจ เมื่อเขาชำเลืองสายตาไปที่ค่าสถานะของตัวเอง ที่ตอนนี้ทักษะการหลอมสร้างค่อยๆ เติบโต

- [ทักษะช่างหลอม ระดับ 6 : 15.59% นายช่างเลื่องชื่อ + 0.30%] -

ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

เสียงไอร้อนจากการลดอุณหภูมิเหล็กร้อนดัง

นายช่างผู้มากประสบการณ์หลายคนอยู่ด้านหลังเซี่ยซีหาน ด้วยดวงตาเป็นประกาย หลายคนมองเซี่ยซีหานราวกับเป็นเทพ

"ข้าไม่เคยเห็นทักษะการหลอมและการตีเหล็กระดับสูงขนาดนี้เลย นั่นคือการขึ้นรูปด้วยแร่เหล็กดำดาราเก้าประกายจริงๆ รึเปล่า ว่ากันว่าแร่เหล็กดำดาราเก้าประกายมีแต่ช่างหลอมระดับห้าค้อนเท่านั้น ถึงจะทำการขึ้นรูปได้ แต่พวกเจ้าดูนี่สิ"

"!เอาขึ้น" เสียงเซี่ยซีหานพูดดังด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น นายช่างนับสิบช่วยกันดึงโซ่เหล็ก เพื่อลากของสิ่งหนึ่งขึ้นมาจากน้ำด้วยความยากลำบาก

แต่ละคนกล้ามแขนปรากฏเส้นเลือดปูดนูน พร้อมแผดเสียงว่า 'ออกแรงกันให้มากกว่านี้' ดังซ้ำๆ ต่อเนื่องไม่หยุด

ในไม่ช้าวัสดุขึ้นรูปที่มีความสลับซับซ้อน ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาจากน้ำ

สำหรับนายช่างทั้งหลาย พวกเขาไม่เข้าใจว่าสิ่งนี้คืออะไร แต่สำหรับเซี่ยซีหานที่มีประสบการณ์ข้ามโลก เขาเข้าใจสิ่งนี้เป็นอย่างดี มันคล้ายๆ สิ่งที่เรียกว่า 'เครื่องยนต์ขับเคลื่อน' เป็นอย่างมาก วันนี้เซี่ยซีหานหลอมสร้างส่วนเครื่องยนต์ภายนอกชิ้นสำคัญบางส่วนสำเร็จแล้ว

นายช่างส่วนใหญ่ไม่รู้ว่าไอ้เครื่องยนต์นี้คืออะไรและเอาไว้ทำอะไร

แต่พวกเขาหลงใหลในวิธีการหลอมสร้างของเซี่ยซีหาน ที่หลอมสร้างวัสดุที่มีความสลับซับซ้อนและลูกเล่นมากมายนี้ได้ด้วยมือของตัวเอง

ในโลกใบนี้ มีแร่เหล็กหลายอย่างไม่สามารถขึ้นรูปด้วยการใช้แม่พิมพ์ แร่เหล็กดำดาราเก้าประกายก็นับว่าเป็นหนึ่งในนั้น

นั่นเพราะในโลกใบนี้ แร่ที่ดีไม่ใช่ว่าต้องมีเพียงคุณสมบัติแข็งและทนทานเพียงอย่างเดียว แต่มันยังต้องทนการขับดันของพลังธรรมชาติ และแรงอัดวิญญาณได้ด้วย ดังนั้น อุปกรณ์เวทมนตร์หลายๆ ชนิด จึงไม่อาจจะใช่แร่เหล็กธรรมดาได้

และยิ่งการสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' แร่เหล็กดำดาราเก้าประกายจึงเป็นเงื่อนไขต่ำสุดที่จะใช้สร้างมันได้ สิ่งนี้มีราคาแพงมาก

และในหมู่นายช่างทั้งหลายก็ต่างรู้ว่า แร่ชนิดนี้มีเพียงนายช่างระดับห้าค้อนเท่านั้น ที่หลอมสร้างโดยใช้ค้อนของตัวเองตีขึ้นรูปสิ่งนี้ได้

แต่ ณ ที่แห่งนี้ นายช่างที่มีความสามารถที่สุดของอาณาจักรเป็นเพียงนายช่างชราสี่ค้อน

"ข้าสู้ท่านไม่ได้จริงๆ ท่านอาจารย์" นายช่างชราร่างใหญ่คนหนึ่งพูดขึ้น เขาอยู่ไม่ไกลเซี่ยซีหานมากนัก เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาโกรธเซี่ยซีหานอย่างถึงที่สุด เพราะอยู่ๆ เซี่ยซีหานเด็กหนุ่มที่เยาว์วัย อยู่ๆ ก็ได้ถูกมอบตำแหน่งให้เป็นหัวหน้าช่างหลอมสร้างยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม ในฐานะช่างหลอมระดับสี่ค้อน เขาโกรธมาก และไม่เชื่อในศักยภาพของเซี่ยซีหาน

แต่สุดท้ายด้วยการเห็นทักษะหลอมสร้างของเซี่ยซีหาน ที่สามารถตีขึ้นรูปแร่หายากได้ราวกับใช้มือตัวเองปั้น

นายช่างใหญ่สี่ค้อน 'จ้าวโหย่งซิน' ยอมสยบต่อเซี่ยซีหานและเรียกเขาว่าเป็นอาจารย์อย่างง่ายดาย และต่อมาเขาเริ่มบูชาเซี่ยซีหานราวเทพเจ้าด้วยเพราะหลงใหลในเหล็กและไฟ

"พวกเจ้าต้องดูท่านอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่เซี่ยซีหานไว้เป็นแบบอย่าง และต้องเรียนรู้ให้มาก" จ้าวโหย่งซินพูดต่อหน้าชายวัยกลางคนร่างใหญ่สองคนที่อยู่ด้านหลังตัวเขา

"ขอรับ / ขอรับ" เสียงบุรุษสองคนดังขานรับพร้อมกัน

พร้อมเซี่ยซีหานที่หันหลังกลับ สองมือเขาไพล่หลัง ใบหน้าแหงนเชิดเล็กน้อย แอบน่าหมั่นไส้และดูเย่อหยิ่งนิดๆ

"ท่านอาจารย์ขอรับ เช็ดหน้าสักหน่อย" จื้อเพ่ยยื่นผ้าขาวให้เซี่ยซีหานเช็ดซับคราบเหงื่อจากไอร้อน

ร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอันพอดีของเซี่ยซีหานถูกผ้าขาวเช็ดซับช้าๆ

เซี่ยซีหานพยายามทำให้ตัวเองดูนิ่งและสูงส่ง แต่สายตาของเขาแอบเหล่ไปทิศทางอื่นอย่างรวดเร็ว

สายตาเจ้าชู้ถูกมองไปที่กลุ่มหญิงสาวซึ่งเป็นข้ารับใช้หญิงที่ดูจะน่ารัก เซี่ยซีหานเห็นสายตาเป็นเป็นประกายของสาวๆ เขามีความสุข 'เสน่ห์ของข้าช่างเหลือล้น หลังการทำงานเหนื่อยๆ ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้รับสายตาหวานซึ้งและดูเจ้าชู้จากสาวๆ แต่น่าเสียดาย ข้าคือเซี่ยซีหานที่เป็นพระเอกของโลกใบนี้ ข้าไม่อาจจะทำตัวเป็นบุรุษเจ้าสำราญและเด็ดดอกไม้ไม่มีเจ้าของไปทั่วได้ นั่นจะทำให้ภาพลักษณ์ของข้าเสียหาย นอกจากนั้นตอนนี้ข้าก็มีน้องสาวและลูกสาวแล้วด้วย การทำตัวเจ้าชู้จะเป็นแบบอย่างที่ไม่ดี ข้าจะเป็นบรรทัดฐานอันยิ่งใหญ่ให้พวกนางรู้ว่าผู้ชายที่ยอดเยี่ยมเป็นแบบไหน'

เซี่ยซีหานโยนผ้าขาวพร้อมเสยผม

"อาาาาาาาา" เสียงครางเบาๆ ของเขาแสดงออกคล้ายว่า เขากำลังผ่อนคลายและรู้สึกดี หลังจากการได้พักกล้ามเนื้อหลังจากการโหมตีขึ้นรูปเหล็กกล้าอย่างยากลำบากตลอดหนึ่งชั่วโมง

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด นายช่างใหญ่ซีหานคืนนี้ขอให้ข้าได้ไปปรนนิบัติท่านเถอะนะเจ้าคะ / นายช่างใหญ่ซีหานข้ารักท่าน"

เซี่ยซีหานไม่ตอบอะไรพวกนาง

เขาแสร้งทำเป็นเย็นชายและเดินผ่านหญิงสาวไปเร็ว ที่นี่มีหญิงสาวหน้าตาดีมากมายที่ถูกมอบให้เหล่านายช่างเพื่อผ่อนคลาย พวกนางแม้งดงาม แต่นิสัยเปิดเผยแบบนี้ทำเซี่ยซีหานไม่ชินเท่าไหร่ แต่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร นายช่างเซี่ยซีหานแม้จะไม่ได้หน้าตาหล่อเหลา แต่เขายังหนุ่มแน่นและเป็นนายช่างใหญ่ หากหญิงสาวเช่นพวกนางทำให้นายช่างใหญ่เรียกหาพวกนางได้ อย่างน้อยๆ สิ่งที่พวกนางได้รับก็คือเงินก้อนโต ไม่มีใครไม่รักนายช่างใหญ่

เดินผ่านโรงหลอมไปได้ระยะหนึ่ง

"วันนี้พวกเจ้าได้เรียนรู้อะไรบ้างจ้าวสุน จ้าวส่วน" เซี่ยซีหานพูดกับชายร่างใหญ่วัยกลางคนที่เดินตามหลัง

ทั้งจ้าวสุนและจ้าวส่วนพวกเขาต่างเป็นชายที่มีร่างกายกำยำสมกับเป็นช่างหลอมที่แข็งแกร่ง

ผิวพวกเขาเป็นสีแดงคล้ำ ใบหน้าไม่นับว่าหล่อเหลา แก้มโหนก คางใหญ่ สันจมูกหนา แต่คิ้วและแววตากับแฝงความมุ่งมั่นและซื่อสัตย์เอาไว้อย่างไม่อาจจะปกปิด

และนั่นทำให้เซี่ยซีหานสนใจทั้งสองมาก เขารับทั้งสองเป็นศิษย์สืบทอดทักษะการหลอมยุทธภัณฑ์ของตัวเอง ราวกับว่าเขาคือท่านอาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่มีความรู้มากมาย ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเขาได้รับมวลความรู้มาจากระบบทั้งนั้น

แต่นี่กับเป็นสิ่งที่ทำให้จ้าวสุน จ้าวส่วนและบิดาของพวกเขาหลงใหลเซี่ยซีหาน จนทั้งครอบครัวต่างฝากตัวเป็นศิษย์

ในโลกใบนี้ยากนักที่จะมีการถ่ายทอดความรู้ชั้นสูงให้กับผู้อื่นง่ายๆ หากไม่มีผลประโยชน์

จ้าวสุน จ้าวส่วน และบิดาเคยคิดถึงขั้นมอบเงินเก็บ 10,000 บูลนี่ ให้เซี่ยซีหาน เพื่อให้เขาถ่ายทอดทักษะการหลอมให้พวกเขา

แต่เซี่ยซีหานปฏิเสธเรื่องนี้ไป และแสดงออกคล้ายกับว่า เขามีภูมิหลังอันยิ่งใหญ่ เงิน 10,000 บูลนี่ เป็นแค่เงินเล็กน้อยสำหรับตัวเขา สิ่งนี้สร้างความประทับใจให้ จ้าวสุน จ้าวส่วน และจ้าวโหย่งซินผู้เป็นบิดาอย่างมาก สุดท้ายทั้งสามคุกเข่าขอเป็นศิษย์ของเซี่ยซีหานและติดตามเขา สิ่งนี้คือสิ่งที่เซี่ยซีหานพอใจที่สุด

สำหรับเซี่ยซีหานครอบครัวตระกูลจ้าวในอนาคต พวกเขาจะเป็นทาสนิรันดร์ ที่จะสร้างผลประโยชน์ให้เซี่ยซีหานอย่างไม่หมดสิ้น