(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 47 เส้นทางอาชีพของเทพบุตร 

เหลืออีกสองวันก็จะเปิดเทอมแล้ว ในที่สุดอุปกรณ์ไลฟ์สดที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยตัดใจสั่งซื้อก็มาถึง เธอดีใจมาก รีบแกะกล่องเช็กดูอย่างละเอียด เมื่อพบว่าถูกต้องและใช้งานได้ ก็เก็บใส่กล่องตามเดิมเตรียมเอาไปประกอบในมหาวิทยาลัย 

ในหนังสือต้นฉบับมีการกล่าวเอาไว้ว่ามหาวิทยาลัย A ติดอันดับท็อป 10 ของโลกเซี่ยเสี่ยวเล่ยจึงตั้งความคาดหวังกับมันเอาไว้ค่อนข้างสูง

ชาติที่แล้วเธอพยายามสอบเข้ามหาวิทยาลัยดังๆ แต่คะแนนไม่ถึง ทำให้เธอรู้สึกเสียดายอยู่บ้าง ชีวิตนี้มีโอกาสเรียนในมหาลัยอันดับต้นๆของโลก ถือว่าเติมเต็มหนึ่งในความฝัน

"โฮสต์จ๋าาาาา~ เทพบุตรโทรมาแน่ะ!" ระบบ 666 เตือนเซี่ยเสี่ยวเล่ยทันทีที่เสียงโทรศัพท์ดัง 

"…" เซี่ยเสี่ยวเล่ย 

เธอสงสัยว่า AI ปัญญาอ่อนนี่คงจะเบื่อที่เธอเอาแต่สนใจอุปกรณ์ใหม่จนไม่แคร์มัน เลยพยายามเรียกร้องความสนใจ 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยรับสาย เสียงของซือหลินที่แสนคุ้นเคยดังมาจากปลายสาย ช่วงนี้ทั้งสองคนคุยโทรศัพท์กันบ่อยมาก ส่วนใหญ่จะเป็นซือหลินที่โทรมาชวนเซี่ยเสี่ยวเล่ยออกไปเที่ยวเล่น

เพราะในบรรดาคนที่เขารู้จัก มีแค่เขากับเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่ว่าง บวกกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยชอบอะไรหลายๆ อย่างคล้ายกัน เธอจึงกลายเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดไปโดยปริยาย

เซี่ยเสี่ยวเล่ยคิดว่าวันนี้เทพบุตรคงจะโทรมาชวนเธอไปเล่นเกมอีกตามเคย เพราะบ้านของพระเอกกับเทพบุตรอยู่ไม่ไกลกัน เซี่ยเสี่ยวเล่ยเดินไปแค่ไม่กี่นาทีก็ถึง ซือหลินคงจะเบื่อที่ต้องเล่นเกมคนเดียว 

แต่คราวนี้ซือหลินกลับถามเซี่ยเสี่ยวเล่ยว่าอีกสองวันจะเปิดเทอมแล้วใช่ไหม 

"เสี่ยวเล่ย งั้นฉันขอไปส่งเธอนะ" เทพบุตรอาสาไปส่งเธอเรียน เซี่ยเสี่ยวเล่ยรู้สึกเหมือนฝัน 

นี่แสดงว่าความสงสัยที่เทพบุตรมีต่อเธอหายไปแล้วใช่ไหม?

ในเมื่อเทพบุตรพูดแบบนี้ แถมยังเป็นผลดีกับเธอ แล้วเธอจะปฏิเสธทำไม! เซี่ยเสี่ยวเล่ยตกลงทันที! 

"งั้นตกลงตามนี้นะ วันนั้นฉันจะไปรับเธอที่บ้านพี่เฉิน! แล้วก็ถือโอกาสนี้กินข้าวด้วย!" 

ทำไมถึงรู้สึกว่าจุดประสงค์หลักของเขาคือมาหาของกินกันนะ?

...

วันที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยกับเฉินลั่วลั่วต้องกลับไปมหาวิทยาลัย ซือหลินก็มาถึงบ้านของเหลียงเฉินแต่เช้า เพื่อรอกินอาหาร 

คุณชายซือนั่งเล่นอยู่บนโซฟาอย่างสบายใจ มองเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังเตรียมอาหารเช้าอย่างขะมักเขม้นในครัว สูดกลิ่นหอมของอาหาร ข้างๆ เขาคือเหลียงเฉินที่กำลังอ่านข่าวเศรษฐกิจล่าสุดที่เลขาส่งมา 

ส่วนนางเอกอย่างเฉินลั่วลั่วเพิ่งกลับมาถึงบ้านตอนเช้ามืดเพราะต้องไปทำงานพิเศษ ตอนนี้เธอกำลังนอนหลับอย่างมีความสุข เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่คิดจะปลุกเฉินลั่วลั่ว ยังไงซะกว่าพวกเธอจะกลับไปมหาวิทยาลัยก็ตั้งตอนบ่าย 

เหลียงเฉินมองซือหลินที่เอาแต่มองเซี่ยเสี่ยวเล่ย" ยังหางานไม่ได้อีกเหรอ?" 

ซือหลินกลับจากกองทัพก็ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว แต่วันๆเขากลับเอาแต่เล่นไม่ก็นอน

"ก็ผมไม่รู้ว่าอยากทำอะไร" ซือหลินเบะปาก เอนตัวพิงโซฟา มองโคมไฟระย้าที่สวยงามบนเพดาน

"คุณลุงซือว่ายังไง?" เหลียงเฉินถาม "นายบอกว่าเขาเรียกนายกลับมาไม่ใช่เหรอ? ให้กลับไปดูแลธุรกิจที่บ้านรึเปล่า?" 

ว้าว! เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่อยู่ในครัวแอบตกใจที่พระเอกพูดประโยคยาวขนาดนี้ แถมยังถามรัวๆ สรุปว่านายกับเทพบุตรกิ๊กกันจริงๆสินะ! 

"ก็ผมไม่อยากทำตามที่เขาสั่ง" สีหน้าของซือหลินไม่ค่อยดี " อีกอย่างผมไม่สนใจธุรกิจที่บ้าน ผมไม่ใช่พี่เฉินที่ใจกว้างยอมทำตามใจคนที่บ้าน" 

"ผมอยากทำอะไรที่แตกต่าง" ซือหลินมองเพดานด้วยแววตาสับสน "ถ้าให้ดีขอแบบที่ทำให้ตาแก่นั่นตกใจ" 

พอได้ยินแบบนั้น เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ตื่นเต้น! 

พล็อตนี่มัน … เส้นทางสู่อาชีพดาราของเทพบุตรนี่นา!