ภูมิเมื่อเห็นพวกมันวิ่งเข้ามาเขาก็เปิดซิงโครไนซ์ แล้วพุ่งเข้าใส่พวกมันเช่นกันในตอนนี้ความรู้สึกว่ากลัวตายไม่มีเลยสักนิดมีแต่ความรู้สึกแค้น กรงเล็บจากแขนขวาตวัดใส่ตัวแรกที่กระโจนเข้ามาด้านหน้าหน้าของมันถึงกับกระเด็นไปด้านหลังแล้วตัวที่ 2 ก็เข้ามาทางด้านซ้ายของเขา เขาได้บิดตัวแล้วเตะขวาเข้าที่กลางลำตัวของมันจนกระเด็นไปกองบนถนนอีกตัว กรงเล็บแหลมคมพุ่งเข้าเสียบที่หัวของมันจนทะลุตัวที่สามที่พุ่งเข้ามาแทนตัวแรกทางมาด้านหน้าของเขา
แต่เขาก็ได้ถูกตัวที่สี่กัดเข้าที่ข้อเท้าและตัวที่สองที่ถูกเขาเตะออกไปก็ได้พุ่งเข้ามากัดเข้าที่แขนซ้ายของเขา ภูมิ ใช้เล็บมือแทงเข้าใส่ลำคอของตัวที่อยู่ที่ขวาจนมันปล่อย จากนั้นก็ได้ใช้แขนป้องกันอีกตัวที่พุ่งเขามาด้านขวาแม้ว่าจะกันได้แต่ก็ได้รับาเ็อยู่ดี
" ติ่ง"
" ท่านได้บรรลุเงื่อนไข ได้รับ Dex 0.5"
ภูมิไม่ได้สนใจเขาได้ใช้มือซ้ายแทงเขาที่คอของตัวที่กัดแขนขวาของเขาเอาไว้จนมันปล่อยลงไปนอนร้องเสียงดังชักดิ้นชักงอบนพื้น
จากนั้นเข้าก็ใช้ทั้งมือทั้งเท้าและแขนโจมตีไปมาเป็พลันวัน พวกมันที่วิ่งเข้ามาเรื่อยๆ จึงทำให้ภูมิไม่สามารถกันได้ทั้งหมดจึงทำให้ร่างกายของเขามีแผลหลายแห่งรวมทั้งแผลเหวอะหวะจากตัวที่มีเลเวล 5 หลายแห่งกว่าจะฆ่าพวกมันทั้ง10ตัวได้หมด และในตอนนี้ร่างกายของเขาก็เปล่งแสงอีกครั้งาแเริ่มหายไปจนหมดการฆ่าพวกมันทั้งสิบตัวทำให้เลเวลของเขาเพิ่มเป็เลเวล3 แต่พวกมันก็ไม่ได้มีเพียงแค่10ตัวที่เขาฆ่าเท่านั้น เพราะในตอนนี้พวกมันเริ่มวิ่งกันออกมาจากบ้านและซอยของหมู่บ้านเรื่อยๆ จนในตอนนี้มีเกือบ20ตัว
ภูมิได้พุ่งเข้าใส่พวกมันอย่างไม่เกรงกลัวทั้งเล็บทั้งหมัดถูก เขาระดมเข้าใส่ตัวแรกจากนั้นก็หมุนตัวเหวี่ยงแขนขวาสวนกลับ นี้การต่อสู้ที่บ้าระห่ำครั้งแรก ร่างกายของภูมิก็เต็มไปด้วยแผลอีกครั้ง ภูมิยังคงยืนหยัดสู้นานหลายนาที
จนกระทั่งแรงกายของเขาเริ่มหมดแทบจะยืนไม่ไหวร่างกายส่ายโงนเงนซ้ายทีขวาที เสียงหอบหายใจดังรัวๆ เนื่องจากlv.ยังไม่เพิ่มจากเลเวล 3 เป็เลเวล4 แต่หมาป่าสีเขียวพวกนั้นก็ยังเหลืออยู่ตั้ง3ตัวพวกมันยืนล้อมเขาเอาไว้เป็รูป3เหลี่ยมที่มีเขาอยู่ตรงกลาง มันได้กระโจนเข้ามาพร้อมกันทั้ง3ตัวเขาได้เหวี่ยงแขนทั้ง2ออกแล้วหมุนตัวเป็วงกลม แต่2ใน3กลับเพียงะโเบาๆ เพื่อหลอก
จากนั้นมันทั้ง2ก็ได้เข้ามากัดข้างของเขาข้างละตัว ตัวที่3ที่โดนหมัดซ้ายของเขากระแทกจนประเด็นมันรีบลุกขึ้นจากนั้นก็ะโใส่เขาให้
ภูมิได้ใช้แขนซ้ายให้มันกัดแล้วใช้แขนขวาก็ตวัดแทงเข้าที่ข้างลำคอของมันจากนั้นเขาก็ใช้มือแทงเข้าหัวทั้ง2ตัวที่เหลือ หลังจากที่พวกมันตายร่างกายของเขาก็เกิดแสงสีขาวขึ้นอีกครั้งเหมือนร่างกายเขาถูกรีเซตใหม่ถ้าไม่มีกางเกงที่กลายเป็ผ้าขี้ริ้วที่เปื้อนเืที่เขาใส่อยู่คงไม่รู้ว่าผ่านการต่อสู้อย่างหนักมา
ภูมิได้เดินเข้าไปหาน้องแนนที่นอนจมกองเืเขาอุ้มน้องขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดหยาดน้ำใสๆ เริ่มไหลอีกครั้งเมื่อเขาคิดถึงความหลังและที่เด่นที่สุดคือตอนเขากลับบ้านตอนเทศกาลเมื่อ2ปีก่อน
"พี่ภูมิมาเล่นขายของกัน"
เสียงเจื้อยแจ้วของสาวน้อยตัวเล็กผมยาวถึงไหล่
"แนน อย่าไปกวนพี่เขาสิลูก"
เสียงร้องะโดังมาจากหลับหลังบ้านของเขาที่กำลังนั่งเล่นดินพร้อมกับของเล่นที่พึ่งได้มาใหม่ อยู่ตรงเพิ่งหน้าบ้านหลังเล็กของแม่เขาในหมู่บ้านนี้
ซึ่งมีแม่และป้าของเขากำลังทำกับข้าวกันอยู่และคนที่ะโเตือนแนนก็คือป้าของเขานั้นเอง
"ไม่เป็ไรหรอกครับป้า"
ภูมิะโตอบกลับ
"เล่นยังไงหรอค่ะ"
ภูมิที่พึ่งปิดประตูบ้านถูกกล่าวทักของแนนในทันทีนั้นก็ได้เดินมานั่งลงข้างๆ แล้วก็ถามกับสาวน้อยคนนี้
"ก็แนนจะเป็แม่ค้าส่วนพี่ภูมิก็เป็คนมาซื้อของไง"
เสียงเล็กๆ พูดขึ้นด้วยในหน้ายิ้มแย้มสดใสตามวัย
"แนนพี่มีของจะให้หนูหลับตานะ"
เมื่อหนูน้อยหลับตาดินก็ได้เอาตุ๊กตาหมีสีชมพูที่ซ้อนอยู่ด้านหลังออกมาแล้วยืนไปหน้าของแนน มันไม่เหมือนตุ๊กตาหมีทั่วไปเพราะตรงท้องของมันนั้นเขาได้เขียน ให้แม่เย็บชื่อแนนใส่เข้าไป
เมื่อเด็กสาวลืมตาเมื่อเห็นสิ่งที่เธออยากได้ก็ร้องะโพร้อมกับะโโลดเต้น จากนั้นเธอก็เอาไปอวดคนนั้นคนนี้ ภูมิมองการกระทำของแนนพร้อมๆ กับอมยิ้มที่มุมปาก
ปัจจุบัน
การใช้งานซิงโครไนซ์ของเขาได้หมดลงแล้วในตอนนี้ เมื่อภูมิได้สติกลับมาเขาก็อุ้มน้องแนนแล้ววิ่งพร้ะโกนไปรอบหมู่บ้านในใจของเขาก็หวังให้มีคนรอดชีวิตแม้สักคนก็ยังดีแต่มันกลับมีเพียงความเงียบที่เป็เสียงตอบรับเขาวิ่งไปรอบๆ จนเหนื่อยหอบแต่ก็ไม่เห็นมีใคร
เขาวิ่งไปที่ท้ายหมู่บ้านเมื่อไปถึงบ้านหลังเล็กเหมือนกระท่อมที่อยู่ฝั่งซ้ายมือของเขามีต้นไม้ล้อมรอบ แต่ในจังหวะนั้นเองก็ได้มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกระโจนออกมาจากฝั่งขวาที่เป็บ้านของน้องแนน
และในจังหวะเดียวก็เขาก็ได้หันหน้าไปพอดีทำให้มันกัดเขาพร้อมกับร่างของสาวน้อยในอ้อมกอดแต่ด้วยแรงกระแทกทำให้ร่างนั้นกระเด็นหลุดจากมือของเขา
เข้าไปในคอของมันอย่างง่ายดาย
หมาป่ามรกต lv.?
"อาก "
เสี่ยงร้องที่เต็มไปด้วยความเ็ปของภูมิดังก้องไปทั่วหมู่บ้านไม่รู้ว่าเป็เพราะได้รับความเ็ปทางร่างกายหรือจิตใจกันแน่ที่ทำให้เขาร้องออกมา