"เออถ้าอย่างนั้นกูไปก่อนนะ..เห็นมึงไม่เป็อะไรมากก็ดีแล้วกูไม่อยากเห็นเด็กแถวนี้ร้องไห้ขี้มูกโป่งวะ" พี่ตั้มพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินออกไป
"แดกข้าวสิมึง..นั่งยิ้มอยู่ได้เติมมาเต็มหรอไง" ผมด่าไอ้ดินที่เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
เรากินข้าวกันเสร็จออกมาเดินเล่นที่สวนวันนี้ไม่ได้ไปออกกำลังก็ขอออกมาเดินเล่นก็ยังดีพวกเราต้องดูแลสุขภาพอยู่เสมอไอ้ดินบอกว่าไม่อยากนอนอยู่บ้านทั้งวันก็เลยออกมาเดินเล่นข้างนอก
"นี่ก็ใกล้วันวาเลนไทน์แล้วนิ" ไอ้ไฟพูด
"หรอวะ..เออว่ะกูก็เพิ่งนึกขึ้นได้" ผมหันไปเห็นต้นกุหลาบพอดี
"น้ำอยากได้อะไรป่ะ?"ไอ้ไฟถามผมซึ่งปกติพวกมันก็ให้ช็อกโกแลตผมทุกปีอยู่แล้ว
"อยากได้ช็อกโดแลตเหมือนเดิมว่ะ"
"แล้วไม่อยากได้อะไรนอกจากขนมบ้างหรอ?" ไอ้ดินถามบ้าง
"มึงหมายถึงอะไร?"
"ก็อย่างอื่นที่ไม่ใช่ขนมอะ เช่น ช่อดอกไม้อะไรแบบนนั้น"
"เอาไปทำอะไรวะ..เอาของกินดีกว่า" ผมเป็คนไม่ชอบอะไรแบบนี้อยู่แล้วแต่ที่ผมสนใจมีเพียงอย่างเดียวคือได้ช็อกโกแลตทุกปี
"ไว้เป็ที่ระลึกไงน้ำ" ไอ้ไฟพูด
"ไร้สาระว่ะพวกมึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบอะไรพวกนั้นและอีกอย่างของแบบนั้นมันไว้ให้แฟนนิ"
"ไม่จำเป็ต้องเป็แฟนนิ ให้คนสำคัญหรือคนในครอบครัวก็ได้" ไอ้ดินพูด
"หรอวะ..แล้วมีดอกไม้ที่กินได้ไหมวะ?"
"ก็มีนะ..แบบช่อที่มีขนมช็อกโกแลตอะไรพวกนั้น"
"แต่กูว่าให้แบบธรรมดาดีกว่าว่ะไม่ต้องลำบากไปจัดช่อให้เสียเวลา..เออ แล้วพวกมึงไม่มีหญิงบ้างหรือวะ?"
""ไม่มี!"" พวกมันพูดพร้อมกันเสียงดัง
"พวกพี่ก็เหมือนน้ำนั่นแหละ" ไอ้ไฟพูด
"เออเนอะ..ใครจะทนพวกเราได้ "
"แต่ไม่แน่นะพวกเราอาจจะมีแฟนเป็ผู้ขายก็ได้ "ไอ้ดินพูด
“เออว่ะ..ถ้าเป็แบบนั้นจริงน้ำรับได้ป่ะ?” ไอ้ไฟเลิกคิ้วถามผม
“ถ้าพวกมึงจะคบผู้ชายก็แล้วแต่พวกมึงสิวะ..กูไม่ได้รังเกียจอยู่แล้วสมัยนี้เขาก็เปิดเผยกันหมด ว่าแต่..มึงมีเล็งๆไว้ใช่ปะ?ถึงได้ถามกู” ผมจ้องหน้าจับผิดไอ้สองแฝด
"ใช่..เล็งไว้นานแล้วด้วย" ไอ้ไฟพูด
"อยากได้มาเป็เมียเร็วๆสักที..อดทนอยู่นานแล้วล่ะ" ไอ้ดินพูดเสริม
"เฮ้ย!..ทำไมกูไม่เคยรู้วะ เขาเป็ใครอะกูเคยเห็นปะ?" ผมถามพวกมันด้วยความตื่นเต้น
"เอาไว้ถึงวันนั้นน้ำจะรู้เอง" ไอ้ดินพูด
"พวกมึงไม่เคยมีความลับกับกูนิ..แสดงว่าเขาคนนั้นต้องสำคัญมากแน่ๆเลย หรือว่า!..อย่าบอกนะว่าพี่ตั้มน่ะ"
"เดี๋ยวก็ฟ้าผ่าหรอก..ไม่ใช่พี่ตั้ม" ไอ้ดินพูด
"ฮ่าๆ แต่ถ้าจริงกูช็อคเหมือนกัน"
"ใครจะกล้าเอาพี่ตั้มทำเมีย..เอาเป็ผัวสิไม่ว่า พี่เห็นมีแต่ผู้ชายหน้าสวยๆมาจีบเยอะแยะ" ไอ้ดินพูด
"ฮ่าๆ เออกูไม่เคยเห็นพี่ตั้มมีเมียเลยว่ะหรือแกจะแอบมีผัววะ" ผมหัวเราะพลางนึกภาพพี่ตั้มมีแฟนเป็ผู้ชาย
โปก!
"โอ้ย!" ผมร้องออกมาเมื่อมีคนมาเคาะหัวผมจากด้านหลัง
"มึงนินทากูหรอไอ้น้ำ" ผมหันไปมองพี่ตั้ม
"อะไรกันพี่..ไม่ได้นินทาสักหน่อย" ผมทำปากย่น
"ไม่ต้องมาทำหน้าแบ๊วกูไม่ใช่ผัวมึง..กูไม่หลงกลหน้าแบ๊วๆของมึงหรอก" พี่ตั้มใช้นิ้วผลักหน้าผากผมซ้ำอีกที
"หน้าบงหน้าแบ๊วอะไรกันพี่"
"นินทากู..ระวังตัวไว้เถอะมึงจะได้ผัวสองคนทีเดียว กรรมจะตามสนองที่มึงนินทากูไอ้น้ำ"
"โห..อย่าแช่งกันดิพี่ ฟังแล้วสยอง"
"กูไม่ได้แช่ง..แต่หน้าอย่างมึงไม่มีเมียกับเขาหรอก"
"แล้วถ้าผมมีเมียล่ะพี่" ผมเริ่มฉุดที่มีคนมาดูถูก
"ผู้หญิงเขาไม่ชอบผู้ชายหน้าสวยกว่าเขาหรอกไอ้น้ำ..มึงลองสังเกตดูสิมีแต่ผู้ชายอยากได้มึงกันทั้งนั้น"
"ผมไม่เห็นเคยเจอเลยพี่ พี่ก็พูดเวอร์ไปเปล่า"
"แหม..มึงแน่ใจหรอไอ้น้ำวันนั้นกูเห็นมึงแอบคุยโทรศัพท์กับไอ้คนที่ชื่อลมอะ" ไอ้ดินกับไอ้ไฟหันมามองผมอย่างเร็ว ซวยแล้วกู!วันนั้นไอ้ลมโทรมาหาผมกลางดึกผมก็เลยแอบออกมาคุยนอกบ้านโดยที่ไอ้สองแฝดไม่รู้ซึ่งที่ผมต้องคุยกับมันก็เพราะมันพยายามโทรมาหาผมหลายรอบขนาดผมบล็อกเบอร์ไปแล้วยังเอาอีกหลาบเบอร์โทรมาไม่หยุดรวมทั้งส่งไลน์มารัวๆจนผมต้องออกมาคุยกับมันมันถึงจะหยุด
"นี่พี่ไม่ออกไปกับนายหรือไงทำไมวันนี้ดูว่างจัง" ผมรีบเปลี่ยนเื่ พี่ตั้มหรี่ตามองผมสลับกับไอ้แฝด
"อ่ออ...กูก็เพิ่งรู้ว่ากูรู้เื่นี้คนเดียว ถ้าอย่างนั้นกูไปก่อนนะ" (อ้าว!ทิ้งะเิไว้แล้วก็เดินหนีไปเลย)พี่ตั้มพูดทิ้งท้ายไว้แบบนั้นแล้วเดินออกไป
"ั้แ่เมื่อไหร่น้ำ?" ไอ้ดินถามผมเสียงเข้ม
"ก็..ไม่มีอะไรหรอกมึงแค่คุยกันเื่เรื่อยเปื่อย" ผมพยายามพูดเลี่ยงๆ
"ทำไมต้องคุยกับมันด้วย..น้ำสนิทกับมันขนาดนั้นเลยหรอ" ไอ้ไฟถามบ้าง
"เปล่า..กูไม่ได้สนิทกับมัน ตะ..แต่มันโทรมากูก็เลยรับสายแล้วได้คุยกันนิดหน่อยเอง"
"หลายครั้งแล้วนะน้ำที่มีอะไรไม่บอกพวกพี่" ไอ้ดินพูดแล้วเดินออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
"เดี๋ยวนี้โตแล้วนี่เนอะ" ไอ้ไฟพูดแล้วเดินตามไอ้ดินไป
"โดนอีกแล้วสิเรา"
ผมเดินตามไอ้สองแฝดกลับมาที่บ้านแต่ไม่เจอหน้าพวกมัน
แกร๊ก~
แกร๊ก~
ไอ้สองแฝดต่างเปิดประตูออกมาจากห้องตัวเองด้วยชุดพร้อมออกไปข้างนอกพวกมันมองผมเล็กน้อยก่อนจะเดินมาทางประตูบ้านที่ผมยืนขวางอยู่ตรงกลางมันแทรกตัวผ่านผมไป
"พวกมึงจะออกไปไหนกันวะ?" ผมถามพวกมัน
"ไปหาเพื่อน" ไอ้ไฟพูดโดยไม่มองหน้าผม
"แล้วจะกลับกันเมื่อไหร่วะ?"
"ไม่รู้เหมือนกันหรือคืนนี้อาจจะไม่กลับก็ได้" ไอ้ไฟพูดจากนั้นพวกมันก็เดินออกไปจากบ้านทิ้งให้ผมยืนอ้างว้างอยู่คนเดียวผมทำตัวไม่ถูกเพราะพวกมันไม่เคยเป็ถึงขนาดนี้ปกติถ้าพวกมันโกรธก็แค่ไม่พูดแต่คราวนี้พวกมันถึงขนาดออกไปด้านนอกเพื่อหลบหน้าผมพร้อมกันทั้งสองคน
4 ทุ่ม~
ผมนั่งรอนอนรอตะแคงรอไอ้สองแฝดทั้งวันจนถึงตอนนี้มันก็ยังไม่กลับมา
“โทรถามดีไหมวะ” ผมพูดกับตัวเอง
ครืด~ครืด~
ถึงสมองจะคิดว่าควรหรือไม่ควรแต่มือดันกดโทรออกไปซะแล้ว ผมกดต่อสายหาไอ้ไฟจะโทรเบอร์ใครยังไงพวกมันก็อยู่ด้วยกันอยู่ดี
"ฮัลโหลน้ำหรอพอดีเลยพี่จะโทรหาเราพอดี ไอ้แฝดมันเมาจนพูดไม่รู้เื่แล้วเนี่ยพวกพี่จะพามันกลับแต่พวกมันบอกว่าไม่อยากกลับบ้านมารับพวกมันกลับหน่อยสิ" ผมรู้สึกใจวูบโหวงตรงคำว่า'พวกมันไม่อยากกลับบ้าน' เป็เสียง'พี่เพลิง'แฟนเพื่อนของผม
"แล้วพวกพี่ดื่มกันที่ไหนครับ?"
ผับA-Z
ผมขับรถยนต์ของบ้านใหญ่มาหาไอ้สองแฝดตามที่พี่เพลิงบอกพิกัด ผมเข้าไปด้านในไม่ได้เพราะอายุยังไม่ถึง20ปีบริบูรณ์จึงต้องโทรให้พวกพี่เขาลากพวกมันออกมาด้านนอก รอไม่นานพวกเขาก็เดินออกมา
"พวกมันเมาเละทั้งสองคนเลยว่ะน้ำ..เดี๋ยวพวกพี่ช่วยไปส่งที่บ้านก็แล้วกันนะ" พี่เพลิงพูดทั้งที่ช่วยพยุงร่างของไอ้ไฟส่วนคนที่เหลือช่วยพยุงไอ้ดินพวกเขามากัน5คนครบแก๊งมี ไอ้ดิน ไอ้ไฟ พี่เพลิง พี่คิง พี่แบล็ค
"ม่ายอาว~กูม่ายย~อยากกลับบ้าน" ไอ้ดินพูดเสียงยานคาง
"กูก็ม่าย~อยากกลับบ้าน" ไอ้ไฟพูดเหมือนกัน
"กลับเถอะว่ะพวกมึงดูสิน้องน้ำมารับแล้ว" พี่เพลิงพูด
"เขาไม่โสน~จาย~พวกกูสองคนหรอก"
"ผมว่าท่าจะหนักจริงๆ พวกพี่ไม่ต้องไปส่งที่บ้านหรอกครับแค่ช่วยแบกพวกมันไปขึ้นรถผมก็พอส่วนรถของพวกมันผมจะให้คนมาเอาพรุ่งนี้" ผมพูดกับรุ่นพี่
"เอาแบบนั้นก็ได้" เพื่อนไอ้แฝดช่วยกันแบกพวกมันสองคนมาขึ้นรถที่ผมขับมา ผมให้เขาแบกมันทั้งสองคนไปไว้หลังคนขับ
"ขอบคุณมากนะครับ"
"ไม่เป็ไรหรอกแต่ดูเหมือนพวกมันจะงอนอะไรน้ำหรือเปล่า"
"นิดหน่อยครับพี่..เื่ไร้สาระ" ผมพูดกับพี่เพลิง
"แต่พี่ว่าพวกมันจริงจังกับเื่นี้มากนะ..พวกมันถึงเมาหนักขนาดนี้พี่ไม่เคยเห็นพวกมันสองคนเป็ถึงขนาดนี้เลย ปกติจะรีบกลับบ้านเพื่อไปหาน้ำ...ไอ้ดินกับไอ้ไฟมันรักน้ำมากนะ" ผมรู้สึกใจเต้นแปลกๆกับคำพูดของพี่เพลิง
"ครับ..เราเป็เหมือนครอบครัว ผมจะรีบปรับความเข้าใจกับพวกมันพี่ไม่ต้องห่วงนะครับ" ผมคิดว่าที่พี่เพลิงพูดคือรักแบบพี่น้องแน่นอนผมเองก็รักพวกมันแบบนั้นเหมือนกันแต่เป็คนไม่ชอบแสดงออก
"แล้วน้ำจะรู้เอง..ขับรถดีๆล่ะพวกพี่ไปก่อนนะ"
"ครับ..ไว้เจอกันใหม่นะครับพวกพี่ก็ขับรถกันดีๆนะ"
.
.
ผมให้พวกรุ่นพี่ที่บ้านช่วยพยุงไอ้สองแฝดมาบ้านพักดีนะที่พี่ตั้มออกไปกับนายไม่อย่างนั้นโดนบ่นแน่ไม่ใช่ไอ้แฝดนะหมายถึงผมนี่แหละที่โดนบ่นว่าทำให้ไอ้แฝดโกรธจนต้องเป็แบบนี้คือที่นี่นายจะสั่งเสมอว่าห้ามมีปัญหากัน
"ขอบคุณมากพี่เดี๋ยวผมจัดการต่อเอง" ผมพูดขอบคุณรุ่นพี่จากนั้นพวกก็กลับกันไปเฝ้าเวรต่อคือที่นี่จะมีบอดี้การ์ดคอยยืนเวรตอน24ชม.
ผมเข้ามาหาพวกมันสองคนในห้องไอ้ไฟผมให้รุ่นพี่แบกมันมาไว้ห้องเดียวกันเพราะจะได้ดูแลง่ายขึ้นผมี้เีเดินเข้าออกสองห้องสลับไปมา
"ลำบากอีกแล้วสินะเรา เฮ้อ~" ผมยืนมองไอ้สองแฝดแล้วพูดกับตัวเอง
ผมจัดการถอดเสื้อของพวกมันทีละคนเพราะเสื้อพวกมันเหม็นกลิ่นเหล้าฟุ้งไปทั่วห้อง ผมเริ่มถอดเสื้อไอ้ไฟออกก่อนแต่โครตลำบากเลยเพราะมันตัวหนักกว่าจะเสร็จผมถึงกับเหงื่อตกจากนั้นถอดเสื้อให้ไอ้ดินบางขนาดตัวไม่ต่างกันเลย ผมคิดว่าพรุ่งนี้จะสั่งให้พวกมันหยุดเล่นกล้าม
"งื้อ~" ไอ้ดินทำเสียงรำคาญ
"น้ำ~อยู่หนายย มาหาพี่หน่อยเด้~" ไอ้ไฟยิ่งหนักมันร้องหาผม
"มีอะไรของมึง..กูอยู่นี่ไงจะะโทำไม" ผมก้มหน้าไปใกล้ๆไอ้ไฟ
"น้ำอ่อ?" มันมองผมด้วยเปลือกตาที่แทบจะไม่มีแรงลืมตาแล้ว
"เออ..กูเอง"
พรึ่บ!
"งื้อ~ ทำไมน้ำชอบทำให้เราสองคนหึงอยู่เรื่อยเลย" ไอ้ไฟดคงผมเข้าไปกอดไว้ซะแน่น อะไรวะ? หึง?
"อะไรของมึง..กูอึดอัด ปล่อย" ผมพยามดันหน้าอกมันเพื่อให้ตัวเองหลุดจากอ้อมกอดที่แสนจะอึดอัด
"งื้อ~เสียงดังอะไรวะคนจะนอน" ไอ้ดินพลิกตัวมาว่าพวกเราด้วยความรำคาญ
"อาย~ดีนน~น้ำอยู่นี่งาย~" ไอ้ไฟพูดบอกไอ้ดินแรงไม่มีจะพูดอยู่แล้วยังจะเรียกคนอื่นอีก
"งื้อ~หนาย งื้อน้ำมานี่เลยเด็กนิสัยไม่ดี เดี๋ยวนี้พวกพี่ไม่สำคัญแล้วช่ายม้าย" ไอ้ดินดึงตัวผมไปกอดบ้าง
นี่มันอะไรกันฟะเนี่ย!