กบของผมกลัวว่าผมจะตายจึงเดินทางทะลุมิติ

เมื่อกลับมาถึงโลกหลักเนี่ยฝานได้รับข้อความจากลูกศิษย์ปลอมๆ บอกว่าได้รับดีเอ็นเอที่ต้องการแล้ว

เนี่ยฝานบอกให้รัมและวอดก้าขับรถ ไม่นานเขาจึงมาถึงสถานที่เดิมแห่งการนัดหมาย

จ้าวหลิงหลิงสั่งให้คนวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะ ก่อนที่คนของเธอจะขอตัวกลับออกไป เนี่ยฝานนั่งลงข้างๆ เธอ แล้วลูบศีรษะของหญิงสาว

จ้าวหลิงหลิงหลับตาลง ระลึกถึงวันเก่าๆ ตอนที่ตนยังเป็นเด็ก มีอาจารย์คอยปกป้อง ความรู้สึกที่เขาทำให้เธอตอนนี้เหมือนกับวันนั้น

จากนั้นเนี่ยฝานเปิดกระเป๋า ภายในเป็นดีเอ็นเอของเป้าหมาย มีการกำกับชื่อชัดเจน เพื่อง่ายต่อการระบุตัวตน

“ขอบใจมากนะหลิงหลิง เธอมีส่วนช่วยอาจารย์เยอะเลย” เนี่ยฝานกล่าวด้วยความสัตย์จริง มิฉะนั้นหากให้ใช้คนของเขาเองก็คงยาก และง่ายต่อการทิ้งร่องรอย แต่หากเป็นกลุ่มของจ้าวหลิงหลิง ตามนิยายต้นฉบับมันคือเพชรฆาตก็ว่าได้

กลุ่มเหล่านั้นซึ่งอยู่ภายใต้จ้าวหลิงหลิงเสมือนหนึ่งเป็นเครื่องจักร ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ถูกฝึกฝนให้เป็นนักฆ่านับ 10 ปี หากไม่เก่งก็ควรไปทำมาหากินอาชีพอื่นซะ

“เรื่องเล็กน้อยค่ะ หากอาจารย์มีเรื่องอะไรก็บอกมาได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจ”

จ้าวหลิงหลิงฝังศีรษะไว้บนหน้าอกของเขา

เนี่ยฝานรับรู้ถึงกลิ่นหอมจากกายสาว รวมถึงอัตตาการเต้นของหัวใจที่รุนแรงขึ้น แน่นอนว่าสาเหตุที่เป็นแบบนี้เพราะเธอคิดว่าเขาเป็นอาจารย์ แต่หากความจริงถูกเปิดเผยจากความรักคงกลายเป็นความแค้น

เนี่ยฝานบอกลาแล้วกลับไปที่โลกของลูซี่ ฐานการทดลองรังผึ้งกำลังก่อสร้าง หลังจากติดต่อวิศวกรผู้ชำนาญเพื่อดูว่างานคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว คำตอบที่ได้คือประมาณ 1 เดือนทุกอย่างก็จะแล้วเสร็จ

เนี่ยฝานออกมาจากหน้างาน กลุ่มคนพวกนั้นที่อยู่เบื้องหลังล้วนไม่น่าไว้วางใจ เขาจึงตั้งมาตรการรับมืออย่างหนึ่ง นั่นคือเมื่องานเสร็จรับเงินงวดสุดท้ายพวกเขาจะลืมว่าได้สร้างอะไรไปบ้าง

การก่อสร้างรังผึ้งถือเป็นความลับทางธุรกิจ เป็นไปไม่ได้ที่จะเปิดเผยต่อคนนอก โดยเฉพาะการขุดเจาะพื้นดินลึกลงไปหลายร้อยเมตร ซึ่งถือว่าเป็นสิิงที่ผิดกฎหมายและอาจถูกจับเข้าคุกได้

จัดการเรื่องคนงานก่อสร้างเสร็จเนี่ยฝานมาที่วิลล่า เสียงดนตรีกำลังดัง มองเห็นลูซี่กำลังเต้นรำอยู่คนเดียวหน้าบาร์เหล้า คล้ายกับมองประตูบ้านอยู่ตลอด เมื่อเห็นเป็นเนี่ยฝานเข้ามาเธอจึงวิ่งเข้าไปกอด

“หายไปตั้งนาน แอบไปหาอีตัวที่ไหนมาหรือเปล่า”

“ไม่ได้หา...ผมแค่ไปทำธุระน่ะ”

“งั้นก็แล้วไป มาดื่มกันเถอะ ตอนนี้ฉันกำลังเมาได้ที่เลย”

เนี่ยฝานส่ายหน้าแต่ไม่ปฏิเสธ ยังไงซะเวลาในโลกนี้สำหรับเขาไม่มีผลอยู่แล้วนี่ ดังนั้นใช้เวลาไปกับเธอสักหน่อยหนึ่งก็ดีเหมือนกัน

แน่นอนว่าต้องลงเอยด้วยเซ็กส์

ลูซี่ขึ้นคร่อมเนี่ยฝานหลังจากเมาจนได้ที่ มันเป็นเซ็กส์ที่ค่อนข้างดุเดือด แต่ถึงอย่างนั้นหนี่งชั่วโมงผ่านไปเธอก็สลบเหมือด

เนี่ยฝานจูบหญิงสาวที่ใบหน้า ก่อนจะหยิบผ้าห่มขึ้นมาคุมร่างกายเธอแล้วเดินเข้าไปอาบน้ำ ก่อนจะเข้าไปในห้องวิจัยของตัวเอง

อุปกรณ์การโคลนนิ่งมนุษย์ยังไม่มี ทุกสิ่งต้องซื้อแล้วสร้างด้วยตัวเอง เนี่ยฝานจำเป็นต้องทำเองทุกอย่าง โดยมีเรดควีนสนับสนุนเบื้องหลัง

จริงอยู่หากเขาลักพาตัวนักวิทยาศาสตร์จากกองโจรร้อยอสูรทุกอย่างจะง่ายขึ้น แต่นั่นหมายความว่าเนื้อเรื่องต้นฉบับจะยิ่งพังทลาย พล็อตไม่สามารถคาดเดาได้อีกต่อไป อันตราการรอดชีวิตถือว่าต่ำมาก

เนี่ยฝานเป็นคนที่ไม่ชอบความไม่แน่นอน จะเห็นได้ว่าเขาเข้าไปยุ่งกับพล็อต แต่ไม่ต้องการให้มันยุ่งเหยิงจนถึงขั้นพังทลาย หากไม่มีพลังพอที่จะปกป้องตัวเองหรือครอบครัว

ที่วางอยู่ตรงหน้าคือดีเอ็นเอนักวิทยาศาสตร์ และนักรบจากโลกของสามก๊ก สิ่งนี้ภายหลังจะมีส่วนช่วยเนี่ยฝานมาก โดยเฉพาะงานวิจัยและการคุ้มกัน มีคนกล่าวว่ายุคโบราณมนุษย์จะตัวใหญ่กว่ายุคปัจจุบัน ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องเกินจริง สังเกตได้จากลิโป้หรือโจโฉ ถึงแม้จะเอานักแสดงจากยุคปัจจุบันไปแสดง แต่ในโลกนั้นสิ่งต่างๆ เหมือนว่าจะต่างออกไป แต่ยังมีรายละเอียดหน้าตาเหมือนเดิม

.......

สองเดือนผ่านไป รังผึ้งที่ถูกฝังอยู่ใต้ดินแล้วเสร็จ เนี่ยฝานเก็บของต่างๆ แล้วย้ายออกไปที่วิลล่าหลังเดิม แต่ลูซี่บอกว่าไม่อยากกลับไป เธออยู่ที่นี่มาหลายเดือนแล้ว และรู้สึกว่าเธอชอบที่นี่มาก

เนี่ยฝานไม่ได้บังคับย้าย ถึงยังไงซะบ้านสองหลังก็ห่างกันไม่ไกลมาก ไปกลับได้อย่างสบายๆ

“เห้อ...ฉันอยากออกไปข้างนอกจัง” ลูซี่นั่งบ่น เธอนั่งตัดเล็บอยู่ริมสระน้ำ ท้องเริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ ซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะหลังจากมีเซ็กส์เนี่ยฝานได้อยู่บนโลกนี้มานานพอสมควร ลูซี่จึงกำลังจะกลายเป็นคุณแม่มือใหม่

“ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้เดี๋ยวผมจัดการเอง”

เนี่ยฝานคิดว่ามันถึงเวลาแล้ว ตอนนี้ให้คุณจางกดดันลูซี่ต่อไปไม่ใช่เรื่องที่ฉลาด อย่างมากคือเขาทำให้เธอรู้สึกแย่ ภาวะเครียดอาจส่งผลต่อเด็กในครรภ์ เป็นเรื่องปรกติที่ต้องจัดการคุณจางเพื่อชีวิตของเธอจะได้ดีขึ้น

“เอ๋...นายคงไม่ได้ออกไปฆ่าใครหรอกใช่ไหม อย่าทำแบบนั้นเด็ดขาดเลยนะ ฉันไม่อยากให้นายเป็นอะไรไป”

“ไม่ต้องกังวล ผมจ้างคนในดาร์กเว็บด้วยราคาสูงลิ่ว”

“ดาร์กเว็บ...นั่นมันไม่ใช่เว็บที่ทำเรื่องผิดกฎหมายเหรอ”

“ใช่ ไม่ว่าจะเป็นการจัดหาอาวุธปืน พาคนหนีออกนอกประเทศหรือสิ่งเสพติด รวมถึงคำสั่งฆ่า ทั้งหมดหาได้ในดาร์กเว็บ แต่อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ต้องขึ้นอยู่กับระดับสมาชิก”

เป็นเรื่องง่ายสำหรับเนี่ยฝานที่จะแก้ไขระดับสมาชิกภายในเวลาอันสั้น ผ่านคำสั่งของเรดควีนและตัวเขาเอง สภาพของสมาชิกจึงถูกยกระดับขึ้นมา กลายเป็นผู้อาวุโสที่มีคำสั่งฆ่าได้อย่างถูกต้องตามกฎ

ลูซี่วางศีรษะไว้บนไหล่เขา “อะไรก็ได้ ขอแค่มันไม่กระทบถึงเราสองคนและลูกก็พอ”

“เข้าใจแล้ว”

..............

คืนนั้นมีประกาศบนดาร์กเว็บชัดเจน คำสั่งฆ่าที่มากถึง 30 ล้านหยวน นี่ไม่ใช่เงินจำนวนน้อยๆ เพียงแค่ฆ่าผู้นำแก็งมาเฟียอย่างคุณจางเท่านั้นเอง

“มันแปลก ราคานี้สูงเกินไป เป็นไปได้ไหมว่ามันเป็นกับดัก” หนึ่งในนักฆ่ามีความลังเล

“มันไม่ใช่กับดัก แต่คำสั่งฆ่านี้คือคำเตือน นั่นหมายความว่ากลุ่มของนายจางได้แตะแผ่นเหล็กเข้า ตัวตนที่อยู่เบื้องหลังโกรธ และแสดงให้เห็นว่าเงินสำหรับเขาไม่มีอะไรเลย” อีกคนเสริม

“อย่างนี้นี่เอง งั้นเราก็อย่าทำให้คนคนนั้นโกรธ อย่าเข้าไปยุ่งกับข้อมูลของผู้ที่อยู่เบื้องหลัง แค่ฆ่าเป้าหมายก็พอ”

คืนนั้นเรียกได้ว่ากลุ่มของคุณจางประสบกับการโจมตีรอบด้าน มันกลายเป็นการต่อสู้แบบด้านเดียว เมื่อตำรวจมาถึงทุกอย่างจบแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นกลับไม่มีการสอบสวนเพิ่มเติม อย่าได้เห็นว่าตำรวจโง่เชียว อย่างน้อยพวกเขายังมีสายอยู่ในแก๊งค้ายา จึงแน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นคืนนี้

เนี่ยฝานโอนเงิน 30 ล้านหยวนหลังจากเห็นว่างานสำเร็จ จากนั้นเข้าไปในห้องทดลองชั้นใต้ดินของรังผึ้ง

ในชั้นล่างมีลักษณะสีขาวสว่าง มีตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ เมื่อกดปุ่มตู้จะเคลื่อนออกมา ภายในนั้นคือตู้เพราะเลี้ยงแห่งชีวิต เป็นอุปกรณ์ที่อิงจากข้อมูลของเรดควีน โดยค่าวัสดุในการสร้างเฉลี่ยอยู่ที่ตู้ละ 30 ล้านหยวน ถือว่าเป็นราคาที่สูง ยังไม่รวมถึงค่าวัสดุต่างๆ ในการโคลน และสารละลายอาหารที่มีคุณภาพสูงสำหรับโคลน

“เรดควีน จะใช้เวลานานแค่ไหนกว่าพวกเขาจะโตเต็มวัย”

“เรียนเจ้านาย คาดว่าจะใช้เวลาประมาณ 3 เดือนค่ะ ในขณะนั้นเราต้องฝังข้อมูลเทียมลงในสมอง เมื่อเขาตื่นขึ้นมาจะมีความทรงจำวัยเด็ก วัยผู้ใหญ่ รวมถึงการเติบโตที่เหมือนกับมีครอบครัวจริงๆ อ้อ..ทั้งนี้พวกเขาทั้งหมดภักดีต่อเจ้านาย และเป็นทรัพย์สินของบริษัทร่ม” หญิงสาวในชุดสีแดงโลลิต้ากล่าวผ่านภาพฉาย

“เวลาค่อนข้างนานเกินไป เป็นไปได้ไหมที่จะเร่งเวลาขึ้น”

“ค่อนข้างยากค่ะ หากทำแบบนั้นโคลนอาจไม่สมบูรณ์แบบ อาจเกิดภาวะบกพร่องตามมาได้ หรือภาวะเสื่อมถอยของสมองหรือร่างกาย นอกจากว่าเราจะพัฒนาถังเพราะเลี้ยงใหม่ซึ่งมีประสิทธิภาพสูงกว่าเดิม”

เนี่บฝานพยักหน้าเล็กน้อย

เทคโนโลยีผ่านการสั่งสมนานนับศตวรรษ ไม่ใช่จะเปลี่ยนได้วันสองวัน ต่อให้เป็นเนี่ยฝานที่กินยาสมองฉลาดก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ ยกเว้นว่าคุณจะใช้ยาสมองฉลาดกับนักวิจัยนับร้อยคน แบบนั้นผลคงต่างออกไป ทว่าต้องแลกด้วยปัจจัยของผู้คนที่ไม่เสถียร

หลังจากเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีเนี่ยฝานจึงกลับขึ้นไปบนดิน ไปหาลูซี่ พาเธอออกไปข้างนอกช้อปปิ้ง หญิงสาวรู้สึกมีความสุขที่ได้เดินข้างนอกโดยไม่ต้องปิดบังใบหน้า นี่แหละคือสวรรค์ของการมีชีวิตอยู่

“จริงสิลูซี่ ผมจัดการเรื่องนายจางได้แล้ว เธอจะกลับไปเรียนหรือเปล่า”

“ไม่กลับ ตอนนี้นายเลี้ยงฉันได้ไม่ใช่เหรอ อีกอย่างหนึ่งฉันยังท้องอยู่ หากกลับไปเรียนแล้วใครจะดูแลลูก หากต้องทิ้งให้เขาอยู่กับพี่เลี้ยงจอมวายร้ายไม่เอาด้วยหรอก”