ตอนที่ 21
"ผมยังไม่พร้อมครับพ่อ ถ้าเธอรู้ตอนนี้ผมก็อดเจอเธออีกสิครับ"
"ป้าดดด ไอ้ลูกชายคนนี้"พ่อเขาตบโต๊ะไปทีหนึ่ง
"แกต้องเปิด ส่วนเื่นั้นฉันจะช่วยแกเอง หลังงานนั้นฉันจะให้แกมาทำให้ตำแหน่งหัวหน้าแผนกนิรภัย เป็เเผนกที่ต้องใช้คนที่ไว้ใจได้เเละเป็แผนกที่ทำให้แกเจอเธอบ่อย นี่คงช่วยแกได้บ้าง"
"จริงเหรอครับพ่อ"
"เออ ฉันคิดว่าเเกเรียนรู้งานจากแผนกนี้พอเเล้ว ฉันเห็นผลงานของโรสซี่ในสายตาตลอด ชื่นชมที่เธอเป็ผู้หญิงเก่ง เลยตั้งใจส่งแกไปเรียนรู้งานจากเธอ เเต่ตอนนี้เรา้าคนที่จะทำตำแหน่งแผนกนิรภัย แกเป็ลูกฉันคงไม่ทำให้ฉันผิดหวังหรอกน่ะ"ภาคินหันมาถามภาคินอย่างหนักเเน่น
"ครับพ่อ ผมจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังเเน่นอนครับ"ภาคินรับปากหนักเเน่น
"ตอนนี้เราเจอเคสทุจริตอยู่สองสามเคสครับ ผมตามจับได้ไปเคสหนึ่งเเล้ว เเละได้เพชรกลับคืนมาเเล้วด้วย แต่ยังมีอีกสองเคสที่เรารู้มาผมเลยอยากได้คนเข้ามาช่วยผมตรงนี้เพิ่มขึ้น เคสก่อนหน้านี้ก็ได้บอสคุณกับอรุณีช่วยในเื่เอกสารผมถึงสามารถตามรอยพวกนั้นได้"
"มิน่าละคุณถึงต้องมาเจอบอสผมบ่อยๆ"ภาคินพูดด้วยเสียงที่เหมือนจะหึงหวงขึ้นมา
"ฮ่าๆๆ คุณอย่าพึ่งหึงผมสิครับ ผมต้องขอโทษด้วยครับ ผมรู้ว่าคนข้างนอกพูดถึงผมกับโรสซี่ยังไง ผมไม่ได้บอกน่ะว่าผมไม่เเคร์ข่าวผิดๆ ที่ออกไป แต่เราห้ามปากคนอื่นไม่ได้ อีกอย่างผมไม่สามารถเปิดเผยตัวตนได้จริงๆ ข่าวพวกนั้นมันทำให้ผมทำอะไรในบริษัทนี้ง่ายขึ้น"
"อ้อ ครับ ผมเข้าใจ!! เเต่หวังว่าจากนี้รบกวนอย่าเเตะต้องตัวเธออีกน่ะครับ"ภาคินเตือน
"ฮ่าๆๆ ครับ ผมมีคนชอบอยู่เเล้วครับคุณภาคินไม่ต้องห่วง"
"ผมไม่ถามหรอกน่ะว่าคุณชอบใครจริงๆ หรือเปล่า เเต่จะบอกคุณไว้เฉยๆ"ภาคินเเก้ตัว เขาก็เขินที่ตัวเองเเสดงออกไปว่าหึงบอสสาวของเขา
"เอาละพอเเล้ว หลังจากนนี้ก็ต้องทำงานร่วมกัน ผมก็หวังว่าผู้หญิงจะไม่ทำให้พวกนายสองคนมาทะเลาะกันเสียงานเสียการหรอกน่ะ ภาคินหลังจากนี้ลูกก็เตรียมตัวให้ดีละ พ่อจะให้เลขาพ่อดูเเลเื่เปิดพิธีว่าลูกต้องทำยังไงต่อ"
"ครับพ่อ"ภาคินตอบรับ ก่อนจะกลับมาห้องทำงานของบอสสาวเธอ อดัมก็มากับเขาด้วย ระหว่างทางเดิน
"ถ้ามีอะไรที่จะให้ผมช่วยเื่โรสซี่ก็บอกได้น่ะครับ"อดัมพูดขึ้น
"ขอบคุณครับ เเล้วผมถามคุณได้หรือเปล่าว่าผู้หญิงที่คุณชอบคือใคร"ภาคินแอบอยากรู้ขึ้นมา
"เดี๋ยวคุณก็ได้เห็นเองครับ เเต่ยังไงรบกวนปิดบังเื่สถานะของผมไว้ก่อนนะครับไม่อยากให้คนนอกรู้"
"ครับ เเต่คนที่คุณชอบเขารู้สึกเปล่าว่าคุณเป็ใคร"ภาคินรับปาก ก่อนจะถามเขาต่ออีก
"รู้ครับ รู้ตั้งเเต่เมื่อสองปีที่เเล้วเเล้ว"อดัมหันมายิ้มให้ภาคิน เขารู้ว่ากว่าจะเครียร์เื่เเบบนี้ได้ใช้เวลาเเละความพยามเเค่ไหน
ก็อกๆๆ
"ผมกลับมาเเล้วครับ"ภาคินเดินเข้ามาในห้อง ตามมาด้วยคุณอดัม
"นายคุยกับพ่อนายเป็ไงบ้าง"บอสสาวถามเขา
"ก็ดีครับ พ่อผมเขาใจดีมากเลย"
"ก็ดีเเล้ว เห็นก่อนนี้เห็นนายทำหน้าเครียดก็นีกว่าเครียดเื่พ่อนายสะอีก"บอสสาวพูดอย่างห่วงใย
"ไม่เเล้วครับตอนนี้ผมแฮปปี้สุดๆเลย คุณอยากเจอพ่อผมไหใครับบอส"
"ฉะ…จะอยากเจอพ่อนายทำไมกัน แปลก"บอสสาวตอบตะกุกตะกัก หันมองอดัมกับอรุณีเลิ่กลัก
" ออกไปนะ"ในความเงียบก็มีเสียงอรุณดังขึ้นมา ภาคินกับบอสสาวหันไปทางเสียงเธอ
"เอ่อ…"บอสสาวเห็นอดัมกำลังกอดอรุณีไว้ เหมือนจะพยายามลวนลามเธอ บอสสาวจะเข้าไปห้ามเเต่ภาคินดึงไว้สะก่อน นี่ใช่ไหมที่อดัมบอกว่าเดี๋ยวก็เห็นเอง
"นี่คุณ…ปล่อย!!"อรุณีผลักอดัมออกสุดเเรงเกิด จนเป็อิสระเเล้ววิ่งออกจากห้องไป อดัมหันมายักไหล่ใส่ผมทีหนึ่งเเล้วเดินออกจากห้องไป
"ผมแอบในะเนี้ยะ!!"ภาคินพูดขึ้น บอสสาวหันมามองเขาขำ เพราะจริงๆก็พอรู้เื่ของสองคนนี้อยู่ตั้งเเต่เมื่อสองปีที่เเล้วเเล้ว
"ใอะไร เื่ของเราคนอื่นก็คงใเหมือนกันเเหละ"เขากับเธอมองหน้ากันเเล้วขำออกมา ภาคินเข้ามาสวมกอดบอสสาวไว้ เธอกอดโอบกอดเขาไว้เเน่น
"เย็นนี้อยากกินอะไรเป็พิเศษไหมครับ ผมจะทำให้กิน"ภาคินเอาคางเกยไหล่เธอเเล้วถาม
"นายทำอาหารเป็เหรอ"บอสสาวถาม
"เป็สิครับ ตอนอยู่เมือง…"
"หึ!"บอสสาวเอียงคอมองเขา
"ตอนอยู่หอพักมหาลัยน่ะครับผมชอบทำกินเอง มันถูกปากกว่าบางเมนู"เขารีบแก้คำ
"อะไรก็ได้ที่นายทำแล้วอร่อย ฉันไม่อยากให้นายเหนื่อยเกินไป เอาที่นายทำถนัดฉันกินได้หมด"
"งั้นเอาเป็สเต็กแซลมอลไหมครับ กินหลังเลิกงานสดชื่นดี"
"อื่ม ฉันเเล้วเเต่นาย"ใครบอกว่ามีเเต่เขาที่ตามใจเธอ เธอก็ตามใจเขาไม่แพ้กันอะไรที่เขาอยากทำ อยากไปไหนถ้าเธอไปกับเขาได้จะทำให้เขาทุกอย่าง เพื่อชดเชยที่ต้องให้เขาอยู่กันเงียบๆแบบนี้
หลังจากกลับมาจากที่ทำงาน บอสสาวก็เห็นมีอาหารวางไว้รอเรียบร้อยเเล้ว ปกติเเล้วภาคินจะกลับมาก่อนเธอเตรียมอาหารเสมอ เพราะเธอจะขอเครียงานต่อนิดหน่อยตลอดหลังเวลาเลิกงาน เขาที่รู้ว่าห้ามเธอไม่ได้ก็ได้เเค่คอยสัพพอตเธอในเื่อื่นเเทน
"ไปอาบน้ำเลยครับ ผมอยากให้คุณพักผ่อนเร็วๆ"ภาคินใส่ผัากั้นเปื้อนเดินมาหาเธอ เธอชอบเวลาเขาอยู่ในโหมดพ่อบ้านจัง
"ฉันโชคดีจังเลยที่เจอนาย"บอสสาวพูดในขณะเดินมาสวมกอดเขา
"โชคดียังไงเหรอครับ"เขาคลายกอด ก้มมองหน้าเธอ
"นายเข้าใจงานฉัน เข้าใจการใช้ชีวิตของฉัน ฉันอยู่กับนายเเเล้วมันไม่ได้ทำให้ฉันเหนื่อยเพิ่มไม่เหมือนตอน…"บอสสาวหยุดชะงักเมื่อพูดถึงตอนนี้
"ช่างตอนไหนเถอะครับ ตอนนี้เรามีความสุขก็พอเเล้ว ผมชอบบอสมากน่ะครับ มากๆๆที่สุดเลยด้วย"
"ฮ่าๆๆ พอก่อนฉันตัวเหม็นอยู่"เธอดันตัวเขาออกเพราะเขาเอาจมูกมาขยี้แก้มเธอจนจั๊กจี้
"รีบไปอาบน้ำเสร็จครับ"
"ได้"เธอรีบเดินเข้าห้องน้ำทันที
2K
