“หะ!! อะไรนะ!!”
“ใช่ดูไม่ดี มีอะไรตอนกลางคืนไปที่ห้องผม”
“คุณธนา!!”พีระดาพูดพร้อมกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ
“คุณจะมาดูม้าหรือมาเล่นฉากรักล่ะ ไปๆดูม้าอยากรู้อะไรก็ถาม” ธนาทำท่าทางราวกับรำคาญคนตรงหน้าจนอีกคนรู้สึกอึดอัดทันที
หญิงสาวในชุดกางเกงยีนส์ขายาวเข้ารูปสวมทับเสื้อเชิ้ตแขนยาวทรงพอดีตัวสีน้ำเงินเข้มสวมผ้าใบสีขาว แต่ตอนนี้กลายเป็สีครีมเพราะเลอะฝุ่นทำให้คนที่ยืนมองรู้สึกหงุดหงิดก่อนจะเอ่ยปากให้เปลี่ยนเป็รองเท้าบูท
“คุณพีระดาไปเปลี่ยนรองเท้าเถอะก่อนที่มันจะกลายเป็สีเทาเข้มน่าเกลียดกว่านี้”ชายหนุ่มพูดพร้อมกับชี้นิ้วไปห้องที่เปลี่ยนรองเท้าคนงาน
“ห้องนั้นล่ะแล้วรีบมาอย่าอู้ ผมไม่ชอบคนี้เี”
“คุณธนา!!” พีระดาขึ้นเสียงใส่บ้าง
“ผมชื่อธนาคุณความจำเสื่อมหรือเรียกบ่อยไปนะ”ธนาเริ่มต่อล้อต่อเถียงจนอีกคนเริ่มหงุดหงิดก่อนจะรีบเดินไปเปลี่ยนรองเท้าทันที
“น่าเบื่อผู้หญิงงี่เง่าปัญญาอ่อน”เสียงบ่นพึมพำเบาๆ แต่อีกคนไม่ได้ตอบโต้ใดๆ
‘ ทนไว้พีระดา ทนๆ ท่องไว้เก็บเงินไว้เพื่อวันข้างหน้า’
ธนาพยายามชี้ให้พีระดาดูรอบๆฟาร์มพร้อมทั้งถามและบังคับให้หญิงสาวถามเขาตลอดจนเขาเองลืมไปว่านี่ไม่ใช่หน้าที่เขาเลยที่จะมาคอยสอนงานให้
“ผมลืม นี่หน้าที่อิงอร”ธนาพูดพร้อมทำหน้าอย่างคนอารมณ์เสีย
“ขอบคุณค่ะคุณธนาที่ลดเกียรติมาสอนงานให้ฉัน”
“นี่จะหมดเวลางาน่กลางวันแล้วไปสอนน้องธัญต่อด้วยนะ”
“ทราบแล้วค่ะ เพื่อเงินฉันทำหมด”
“คงงั้นละดูจากหน้าตาแล้ว หิวเงิน!”
“คุณธนา!!” พีระดาขึ้นเสียงดังทันที
“ผมชื่อธนาความจำเสื่อมหรือเรียกอีกแล้ว”
“คุณธนา!!!”
“ยัยพีระดา!!!กลับไปทำหน้าที่ของเธอต่อที่บ้านลอฟท์ น้องธัญรออยู่”ธนาตวาดกลับด้วยน้ำเสียงดังจนหญิงสาวรู้สึกโกรธจัดแต่ไม่ตอบโต้เพียงแค่หันหลังแล้วเดินไปห้องเปลี่ยนรองเท้าอย่างรวดเร็ว
ธนามองตามหลังคนร่างบางที่รีบเดินอย่างรวดเร็วโดยไม่ยอมหันมามองเขาเลยแม้แต่น้อยชายหนุ่มยิ้มมุมปากที่ทำให้คนอารมณ์เสียปกติเขาไม่ใช่คนที่มาต่อล้อต่อเถียงผู้หญิงแบบนี้แต่กับพีระดาเขาก็งงั้แ่เมื่อคืนที่เกิดเื่ ทั้งที่เขาเองก็จำได้ว่าไม่ได้ทำอะไรล่วงเกินมากมายจนเกินไปแค่คิดว่าเป็อดีตภรรยาเลยไม่ได้หักห้ามใจ แต่ทั้งหมดพีระดาเป็คนผิดและเขาเมาเล็กน้อยค่าเสียหายสี่แสนคงเพียงพอไม่งั้นหญิงสาวคงโวยวายมากกว่านี้ชายหนุ่มยืนคิดเื่ที่เกิดขึ้นสักพักก่อนจะบอกกับตัวเองราวกับคนไม่ได้ทำอะไรผิด
‘ คนเมานิดๆ อีกคนดันเข้าห้องผิด นึกว่าเมียเก่าคิดถึงมาหาก็ไม่ได้สนใจอะไรสิก็มันห้องนอนเรานี่หว่า’ชายหนุ่มส่ายหน้าพร้อมกับเดินกลับห้องทำงานตัวเอง ก่อนเสียงอิงอรจะเรียกตามหลัง
“คุณธนาคะ เจอพี่ดาไหมคะ”
“กลับไปแล้วครับ”
“อิงให้ดูอะไรรอบๆ ฟาร์มค่ะพอดีติดงาน”
“ครับคุณอิง พีระดาจดทุกอย่างลงสมุดยังกะจะไปสอบ”
“เหรอคะ จดอะไรคะ”หญิงสาวถามพลางยิ้มไปพลาง
“ผมเล่าประวัติม้าแคระให้ฟังคร่าวๆ”
“คุณธนานี่เหรอคะแปลกปกติไม่เคยทำแบบนี้นี่คะ”
“ผมว่างพอดีเดินผ่านมานี่มันฟาร์มผมนะครับ”
“ขอโทษค่ะ แต่ขอบคุณนะคะ” หญิงสาวยิ้มพร้อมกับขอตัวกลับ
ธนากลับมาห้องทำงานพร้อมนั่งยิ้มคนเดียวชายหนุ่มนั่งคิดถึงเื่เมื่อคืนวนไปมาจนเผลอยิ้มกว่าจะรู้ตัวก็มีเสียงทักดังจากหน้าห้อง
“น้าธนายิ้มอะไรครับ”สถาปัตย์เดินมาทัก
“เปล่านี่”
“ผมเห็นครับ”สถาปัตย์ยืนยันด้วยเสียงหนักแน่น
“เหรอ” ธนาได้แต่ยิ้มก่อนจะเอนหลังที่เก้าอี้อย่างสบายใจ
1K
