"พากันกลับมาแล้วหรอลูก หนูหนึ่งเป็ยังไงบ้าง หายดีแล้วใช่ไหมถึงกลับมาน่ะ" สุดาถามด้วยความเป็ห่วงลูกสะใภ้เมื่อเห็นทั้งสามคนเดินลงจากรถมา "หายดีแล้วค่ะคุณท่าน ขอโทษนะคะที่ทำให้เดือดร้อนกันหมดเลย"ดารกากล่าวขอโทษสุดาด้วยความรู้สึกผิด
"เดือดร้อนอะไรกัน แม่สิที่ต้องขอโทษที่ดูแลหนูไม่ดี ปล่อยให้คนบางคนมันกล้าทำอะไรที่ไม่ดีกับหนู"สุดาว่าพลางส่งสายตาตำหนิลูกชายตัวเองที่ยืนเก๊กอยู่ใกล้ๆให้รู้สึกผิดซะบ้างแต่เขาก็ยังทำเฉย
"ขนาดพูดแล้วมันยังไม่รู้สึกผิดอะไร"สุดาไม่วายที่จะเหน็บลูกชาย
"ผมขอตัวนะครับ ขอตัวเธอด้วย"ภูตะวันพูดแล้วดึงแขนดารกาขึ้นห้องไปด้วยทันที
"เอ๊ะ ไอ้ลูกคนนี้ อย่าทำอะไรน้องอีกนะ ฉันล่ะเหนื่อยใจกับมันจริงๆ"ผู้เป็แม่บ่นอุบอิบตามหลังลูกชายที่ดึงลูกสะใภ้ขึ้นห้องไปแล้ว
"คุณภูไม่ทำอะไรคุณหนึ่งหรอกค่ะคุณผู้หญิง นอกจากจะทำให้คุณหญิงได้อุ้มหลาน ฮ่าๆๆ ตรีรับรองได้" สาวใช้หัวเราะคิกคักบอกกับคุณผู้หญิงของบ้าน
"ยังไงหรอ มีอะไรเปลี่ยนไปรึเปล่าตรี"สุดาทำหน้าสงสัย
"คืออย่างนี้ค่ะ..."ตรีเล่าทุกอย่างให้สุดาฟังจนทำให้สุดายิ้มออกมาอย่างปลื้มปิติ
"ถึงคุณภูจะปากแข็งปากร้ายไปหน่อย แต่เวลาคุณหนึ่งหลับตรีแอบเห็นคุณภูทั้งหอมทั้งจับมือค่ะคุณผู้หญิง"
"จริงหรอตรี นี่ฉันให้เธอไปเฝ้านี่ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ฮ่าๆๆ" สุดาและคนใช้ทั้งสองยิ้มหัวเราะด้วยกันอย่างมีความสุข
///
ภูตะวันหลังจากดึงดารกาเข้ามาในห้องได้ เขาก็ผลักเธอลงเตียงแล้วตามทาบทับด้วยร่างใหญ่โตทันที จากนั้นก็ซุกไซร้เรือนกายเธออย่างแสนจะคิดถึง
"อื้อ คุณภูคะ"
"ว่าไง"ครางถามเสียงกระเส่าคณะที่ใบหน้ายังซุกไซร้อยู่ที่ลำคออันขาวผ่องไล่ลงไปยังเนินอกที่ยังมีเสื้อผ้าปิดคลุมอยู่ มือข้างหนึ่งจับแขนคนตัวเล็กเอาไว้เหนือศีรษะ อีกข้างล้วงเข้าไปภายในเสื้อ บีบขยำเนินเนื้อนุ่มตึงด้วยความปรารถนา
"อ๊ะ อื้อ" เธอครางเสียงแหบพร่าออกมาเมื่อความปรารถนาและความเสียวกระสันมันพุ่งขึ้นมาเพราะััอันนุ่มนวลผิดวิสัยของภูตะวัน
"อื้อ โทษฐานที่เธอทำให้ไอ้หมอนั้นหลงเสน่ห์เธอ ฉันจะทำให้เธอคลานลงจากเตียงไม่ได้เลย ดารกา" ภูตะวันเอ่ยเสียงคาดโทษสาวน้อย แต่น้ำเสียงมันไม่ได้น่ากลัวอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา มันกลับเพิ่มความปรารถนาให้อีกคนจนแทบทนไม่ไหว
"หนึ่งไม่ได้ อื้อ..."ดารกาพูดไม่ทันจบก็โดนปากหนาของภูตะวันประกบกลืนเสียงเล็กๆของเธอลงในลำคอ ไม่นานเสื้อผ้าของเธอและเขาก็หลุดลุ่ยออกจากร่างกายจนหมด
"พร้อมแล้วสินะ" ภูตะวันยิ้มมุมปากเมื่อเห็นใบหน้าสาวใต้ร่างมีความ้าให้เขาได้ปลดปล่อย จากนั้นเขาก็ส่งกายประสานกันกับเธอจนเสร็จสมไปหลายรอบดังที่เขาได้พูดไว้ กว่าจะปล่อยให้เธอได้พักก็ทำเอาคนตัวเล็กแทบจะไข้ขึ้นอีกรอบ
ร่างหนาๆของภูตะวันกอดดารกาไว้แนบอก หญิงสาวเพลียจนหลับไปแล้ว เหลือก็เพียงแต่เขาที่ยังนอนจ้องใบหน้าเธอด้วยความรู้สึกที่หลากหลายที่กำลังตีกันภายในหัวใจ
"ฝันดีนะ ดารกา"ชายหนุ่มกระซิบบอกกับเธอเสียงแ่เบา แล้วจูบหน้าผากอย่างนุ่มนวล กอดร่างเธอแน่นๆแล้วหลับใหลไปพร้อมกัน
##เอ๊ะๆ คุณภูของเราจะดีกับหนึ่งแล้วใช่ไหมนร้า เอาใจช่วยกันนะคะ #ใครเข้ามาอ่านถ้าชอบก็ฝากกดติดตาม กดไลค์ กดคอมเม้นท์ให้ไรท์มีกำลังใจอัพต่อไปด้วยนะคะ #มาน้อยแต่มานะ ฮ่าๆๆ
757
