" แม่นางคนนั้น ช่างโหดร้ายเสียจริง "
ชิงหลงกลับมาถึงบ้านอย่างปลอดภัยเขานึกภูมิใจตนเองจริง ๆ ที่สร้างเร้นกายอัสนีขึ้นมาก่อนไม่งั้นเขาอาจจะลำบากแน่นอนในการเผชิญหน้ากับนาง การที่นางมีจิตวิญญาณวารีอยู่บอกได้เลยว่าสถานะของนางในนิกายต้องสูงส่งเป็นแน่ นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มได้เผชิญหน้ากับผู้ครอบครองจิตวิญญาณธาตุเช่นกัน
" หือ...เจ้าอ้วน ? "
ชิงหลงกลับมาถึงบ้านเขาก็พบเจ้าอ้วนนั่งอยู่หน้าบ้านหลังงามของเขา ใบหน้าของมันดูปิติยินดีอย่างยิ่งที่ได้เจอกับชิงหลง เจ้าอ้วนรีบพาร่างอ้วน ๆ ของมันมาหาชายหนุ่มทันที
" เจ้าหายไปไหนกัน "
" เจ้ามีเรื่องอะไรอีกล่ะ "
ชิงหลงไม่ได้ตอบคำถามเจ้าอ้วนว่าเขาหายไปไหนแต่ชายหนุ่มถามกลับไปถึงจุดประสงค์ของมัน เพราะเจ้าหมอนี่ทุกครั้ง ที่มาหาเขามันต้องหอบเรื่องอะไรมาด้วยตลอด
" ฮิฮิ ข้าอยากพาเจ้าไปงานวันเกิดขององค์หญิง เซี่ยวหยิน ของอาณาจักรชางหลาน "
" งานวันเกิด...อาณาจักรชางหลาน ? "
ชายหนุ่มแปลกใจในคำพูดของเจ้าอ้วน มันจะให้เขาไปงานวันเกิดองค์หญิงของอาณาจักรนั่นเพื่ออะไรกัน
" แปลกใจล่ะสิ เจ้ารู้มั้ยข้านั้นเป็นถึงบุตรชายของผู้นำตระกูลค้าขายที่ใหญ่ที่สุดในอาณาจักรชางหลาน เชียวนะ "
เจ้าอ้วนยิ้มกรุ่นอย่างภาคภูมิใจ ชิงหลงเพิ่งได้รู้ว่าแท้จริงแล้วเจ้าอ้วนนี่ถึงขนาดเป็นคุณหนูตระกูลขุนนางชั้นสูงของอาณาจักรชางหลาน มิน่ามันถึงได้ร่ำรวยนัก
" แล้วเจ้าจะให้ข้าไปที่นั่นเพื่ออะไรกัน ? "
ชิงหลงถามเจ้าอ้วนด้วยความสับสนเพราะเขาไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับอาณาจักรชางหลานนั่นอยู่แล้ว เจ้าหมานี่จะให้เขาไปที่นั่นทำไม
" อืม...เกี่ยวกับเรื่องนี้ข้าอยากให้เจ้าช่วยสักหน่อย "
สีหน้าเจ้าอ้วนดูยากลำบากเล็กน้อยเมื่อคิดถึงเรื่อง
" ข้าอยากให้เจ้าช่วยเข้าร่วมงานประลองรุ่นเยาว์ของอาณาจักรในฐานะตัวแทนของตระกูลหลัวของข้าได้รึไม่ "
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ชายหนุ่มได้เห็นสีหน้าลำบากใจและแสดงความขอร้องมากถึงขนาดนี้ดูเหมือนเรื่องนี้จะค่อนข้างสำคัญมากถึงทำให้มันเป็นถึงขนาดนี้
" เรื่องนี้สำคัญมากขนาดนั้นหรือ "
" เกี่ยวกับเรื่องตระกูลของข้ากับอีกหนึ่งตระกูลน่ะ "
เจ้าอ้วนเล่าว่าในอาณาจักรชางหลางนั้น ตระกูลหลัว ของเจ้าอ้วนหารายได้มากมายเข้าอาณาจักร ทำให้ราชวงศ์เซี่ยวโปรดปรานตระกูลหลัวมาก แน่นอนตระกูลหลัวเรียกได้ว่าเป็นขาข้างหนึ่งของอาณาจักรเลยทีเดียว
ซึ่งในอาณาจักรก็มีตระกูลซู ซึ่งเป็นตระกูลผู้พิทักษ์ของอาณาจักรเป็นตระกูลที่มีผู้เปี่ยมพรสวรรค์ในการบ่มเพาะมากมาย ลูกหลานมากมายของพวกเขาต่างเข้าร่วมกับนิกายใหญ่ได้ซึ่งแน่นอนไร้ข้อกังขาในพลังของพวกเขา
ทั้งสองตระกูลต่างสำคัญกับอาณาจักรทั้งคู่ และซูหมิงลูกชายผู้นำตระกูลซูคนปัจจุบันของตระกูลได้หลงไหลหลัวหลินหลิน ตระกูลซูจึงได้สู่ขอหลินหลิน แต่เพราะซูหมิงนั้นมีนิสัยชั่วร้ายอย่างมากทำให้นางไม่ชอบจึงได้ปฏิเสธไป
แต่องค์ราชาของราชวงศ์เซี่ยวนั้นเห็นด้วยกับเรื่องนี้จึงได้เกลี่ยกล่อมพ่อของเจ้าอ้วนให้ทั้งคู่เป็นฝักเป็นฝากัน ในตอนแรกพ่อของเจ้าอ้วนเกือบจะตอบตกลงแต่หลินหลินก็ยกเรื่องหนึ่งขึ้นมาพูด
นั่นคือหากตระกูลหลัวชนะการประลองรุ่นเยาว์ที่จะจัดครั้งหน้าได้งานแต่งนั้นจะถูกยกเลิก ตระกูลซูนั้นได้ตอบตกลงพวกมันนั้นมั่นใจอย่างยิ่งเพราะทุกหลายสิบปีมานี้เป็นตระกูลซูที่ได้ชัยมาโดยตลอดทำให้มันมั่นใจอย่างยิ่งว่ามันจะได้ชัยอีกครั้ง
" ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง "
" ในตอนแรกพวกเรานั้นสิ้นหวังแล้วแต่...ข้าก็มาเจอเจ้า "
เจ้าอ้วนนั้นมองชิงหลงด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยสัทธาแรงกล้าจนชิงหลงรู้สึกแปลก ๆ ชายหนุ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเจ้าอ้วนถึงได้ช่วยเขาและมอบเงินมากมายให้เขาขนาดนั้นคงเป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง แต่ไม่ว่ายังไงต่อให้เขาไม่ได้รับเงินของเจ้าอ้วนมาชายหนุ่มก็พร้อมช่วยอยู่แล้ว
" เช่นนั้นพวกเราจะออกเดินทางกันวันไหน "
" วันนี้เลย "
....
ชายหนุ่มและพรรคพวกได้ขี่ม้าออกมาจากนิกายเฉิงปิงไกลมากแล้ว จนตอนนี้ออกมาจากเมืองเฉิงปิงแล้ว
" ข้าเพิ่งกลับจากฝึกวิชายังไม่ทันได้พักเลยก็ต้องเดินทางไกลเสียแล้ว "
ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะควบม้าไป เพื่อย่นระยะเวลาในการเดินทางทุกคนจึงใช้ม้าในความเร็วในการเดินทาง
" เพราะเจ้านั่นแหละ พวกเราควรไปตั้งแต่สัปดาห์เมื่อสัปดาห์ก่อนแล้วหากไปใช่เพราะเจ้า "
เจ้าอ้วนพูดตอบกลับมาท่าทีขอร้องเมื่อกี้นั้นหายไปจนกลับเป็นเจ้าอ้วนตัวน่าโมโหเช่นเดิมทำเอาชายหนุ่มทึ่งเล็กน้อย
" ท่านพีี่อย่ากล่าวเช่นนั้นสิ พี่ใหญ่ชิงหลงมาช่วยพวกเรานะ "
หลินหลินพูดไปหน้าแดงแป๊ดไปทำเอาเจ้าอ้วนที่เห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดอีก
" เจ้าถึงกับหลงเสน่ห์เจ้าหมอนี่ไปเสียแล้วหึ "
เจ้าอ้วนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงินเล็กน้อย แต่ในใจมันก็มีความสุข หากเป็นชิงหลงล่ะก็มันคงวางใจเกี่ยวกับน้องสาวของมันได้เยอะเลยทีเดียว
ชิงหลงเองก็รู้สึกหงุดหงิดเช่นกันความเร็วของม้านี่ช้ามากแม้จะเป็นม้าที่คัดมาอย่างดี แต่หากเขาใช้ออกมาด้วยปีกมังกรเพลิงแล้วล่ะก็เขานับว่ารวดเร็วกว่าเจ้าม้านี่นับพันนับหมื่นเท่า แต่จะให้ทำได้ไงกันเพราะเขาไม่รู้เส้นทางนี่นา
" หืม...หยุดก่อน "
ผ่านไปไม่นานหลังจากออกมาจากเมืองเฉิงปิงชายหนุ่มก็รู้สึกว่าถูกคนจ้องมองอยู่จนตอนนี้สัมผัสของเขาสัมผัสได้ว่ามีชายฉกรรจ์สวมชุดดำปกปิดใบหน้าร่างกายอยู่ห้าคน ข้างหน้าไม่ไกลนัก
" มีอะไรงั้นรึชิงหลง "
เจ้าอ้วนถามขึ้น
...
" เกิดอะไรขึ้น...ทำไมมันถึงหยุด ? "
ชายชุดดำคนหนึ่งพูดขึ้น
เปรี้ยง !!
" หาข้าอยู่งั้นหรือ "
เสียงสายฟ้าดังขึ้นพร้อมร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งปรากฏขึ้นข้างตัวของมันในมือถือมีดหนึ่งเล่ม เสียงของเขาราวกับเทพเจ้าแห่งความตายที่ลงมาจากสงคราม
ฉึบบ
" !!! "
ชายชุดดำเคราะห์ร้ายคนนั้นก็รู้สึกได้ถึงพุ่งผ่านคอเขาไป ดวงตาของมันเบิกกว้างเต็มไปด้วยความสับสนก่อนที่ร่างไร้วิญญาณจะล้มลงกับพื้น อีกสี่คนที่เหลือต่างพุ่งเข้ามาล้อมรอบเขา
ชายทั้งสี่มองเด็กหนุ่มที่รอบตัวไปด้วยอัสนีสีแดงวิ่งวนอยู่รอบตัวราวกับเป็นเทพอัสนีกลับมาเกิดอย่างประหลาดใจ
" เจ้าหนูกลับไปกับพวกข้าดี ๆ หากไม่อยากเจ็บตัว "
ชายคนหนึ่งในกลุ่มพูดขึ้น ทำให้ชิงหลงยิ้มเย็นออกมาเล็กน้อยต่อให้โคตรบรรพบุรุษของพวกเจ้ามายังทำใหเบิดาของเจ้าคนนี้บาดเจ็บไม่ได้เลย
" ลมปราณปฐพี ขั้นห้าสามคน และ ขั้นสี่ หนึ่งคน พวกเจ้าประเมินข้าต่ำไปนะ "
ชายชุดดำทั้งสี่แตกตื่นเมื่อชิงหลงกล่าวออกมา เด็กน้อยชั้นปราณ ปฐพี ขั้นแรก นี้ถึงกับรู้ระดับพลังของเขาได้ เมื่อมองไปที่สหายที่นอนอยู่ในใจเย็นเยียบขึ้นเพราะรู้สีกว่านี่มันไม่ผิดปกติแล้ว
" ข้ายิ่งรีบ ๆ อยู่สงสัยต้องรีบจัดการสักหน่อย "
เปรี้ยง
เปรี้ย ๆๆ
เสียงอัสนีดังแสบแก้วหูขึ้นอีกครั้งพร้อมเงาร่างชายหนุ่มหายไปปรากฏตัวขึ้นหลังชายชุดดำคนหนึ่งพร้อมกับคมมีดที่คลุมไปด้วยพลังอัสนีระดับสูงที่พร้อมฉีกกระชากทุกอย่างที่ขวางกั้น
ฉึก
ฉึก
ฉึก
ฉากเดิมปรากฏขึ้นซ้ำ ๆ กับชายชุดดำทั้งสามแม้พวกเขาจะรู้อยู่แล้วว่าชิงหลงจะโจมตีเข้ามาแต่ไม่ว่าจะป้องกันยังไงก็ไม่ได้ผลทันทีที่คมมีดผ่านเข้ามาในร่างกายราวกับว่าร่างกายหยุดนิ่งไปเพราะกระแสอัสนีไหลไปตามร่างกายผ่านทุก ๆ ส่วนจนร่างชาไปหมด จนสุดท้ายคอของพวกมันก็มีเพียงรอยแผลนิดเดียวให้เลือดไหลออกมาและตายลงช้า ๆ
" นี่...เป็นไปไม่ได้ "
" เป็นไปได้สิ เจ้าไม่เห็นงั้นหรือ ? "
ชายชุดดำยืนขาแข็งอยู่ราวกับทั่วร่างด้านชาเมื่อมองไปที่ศพของพวกพ้องทั้งหลายยิ่งรู้สึกหวาดกลัวยิ่งขึ้น ชิงหลงที่ยืนดูเพียงกล่าวออกมาอย่างสบายอารมณ์เท่านั้น เป็นไปไม่ได้งั้นหรือ เมื่ออยู่ต่อหน้าข้าจะมีอะไรเป็นไปไม่ได้กัน
" เอาล่ะเพื่อน ๆ ของข้ารออยู่คงต้องไปแล้วล่ะ "
" !!! "
....
" พวกนี้เป็นใครกันชิงหลง "
เจ้าอ้วนพูดขึ้นพรางมองเหล่าศพชายชุดดำทั้งห้าที่นอนแน่นิ่งอยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวนิดหน่อย
" เจ้าคิดว่าข้าเพิ่งมีปัญหากับใครล่ะ "
" ...ตระกูลหวง "
" แน่นอน อาจเพราะมันเห็นแค่ข้าเป็นเด็กเลยส่งพวกกระจอกนี่มา "
" ไม่แปลกใจเลย...ไม่ต้องห่วงเมื่อเจ้าไปถึงอาณาจักรชางหลาน ย่อมไม่มีใครทำอะไรเจ้า "
ได้ยินเจ้าอ้วนพูดขึ้นเขาก็ได้แต่มองมันเล็ก ๆ
" ต่อให้ข้าอยู่หน้าบ้านของมัน แม้แต่ขนสักเส้นของข้ามันก็แตะต้องไม่ได้ "
โปรดติดตามตอนต่อไป
อธิบายข้อมูลใหม่นะครับ
ระดับขุมกำลังในทวีปเต่าทมิฬ
1.ราชวงศ์เจียง2.นิกายใหญ่3.อาณาจักร4.ตระกูลใหญ่
2K
