หลังจากบังคับให้เ้าปั๊กน้อยกินข้าวกินยาเสร็จก็เล่นเอาผมเหงื่อตก มันยากยิ่งกว่าบังคับเด็กสามขวบอีกบ่นปวดโน่นนี่นั่นตลอดเวลา แต่ก็คงจะจริง เมื่อคืน…หนักไปหน่อยผมควบคุมตัวเองไม่ได้เลย ทำเ้าปั๊กน้อยเจ็บหนักวันนี้เลยต้องทำหน้าที่เป็พ่อบ้านใจกล้า ทำอาหารเช้าให้เมียกิน หลังจากน้องหลับไปแล้วมายด์ก็โทรมา มายด์เป็คนจัดการซื้อยา ซื้อเจลหรือแม้กระทั่งถุงยางอนามัยมาเตรียมไว้ให้ต้องยกความดีความชอบให้สินะ มันก็ต้องมีเตรียมไว้บ้าง…ก็เ้าปั๊กน้อยเล่นรุกหนักขนาดนั้น และผมก็มักจะแพ้อยู่เสมอ แต่ผมก็รอนะรอให้เ้าปั๊กรุกมาจะได้จัดให้…
ผมต้องไปก่อน…ไปซักผ้าให้เมียแล้วเดี๋ยวต้องเตรียมข้าวกลางวันเผื่อเมียตื่นขึ้นมาไม่มีอะไรกินจะหงุดหงิดงอแงเอาแต่ตอนนี้ต้องเทอาหารให้เ้าหมาปั๊กก่อน
“ปั๊กมากินข้าวมา”
‘หงิงๆ’
“หิวเหรอ? โอ๋มานี่มาอย่าเสียงดังเดี๋ยวแม่เอ็งตื่น”
ต้องง้อหน่อยเดี๋ยวน้อยใจหมาใครใครก็รัก
‘หงืดๆ’
‘Rrrrrrrrrrr’
ใครโทรมาขัดขวางวิถีพ่อบ้านของผมั้แ่เช้าเลยวะ!! อ่อ…ไอ้พลนี่เอง สงสัยโทรมาเสือก ชอบยุ่งเื่ของผมกันทั้งผัวทั้งเมียเลย
“ว่า?”
[เป็ไงมึง?]
“อะไรเป็ไง?”
[แหม!ทำมางง ก็เมื่อคืนอ่ะ?]
“…ไม่เป็ไง”
[มีเมียเป็ตัวเป็ตนซักทีจะได้ไม่เดือดร้อนเพื่อนเวลาไม่มีเพื่อนกินเหล้า]
“…มีอะไรอีกมั้ยจะวางแล้ว”
[อะไรวะคุยได้แป๊บเดียว]
“จะไปซักผ้าให้เมีย”
[อ่อๆ ยินดีต้อนรับเข้าสมาคมพ่อบ้านใจกล้าเว้ยเพื่อน]
“เออๆ แค่นี้”
และแล้วผมก็เป็สมาชิกทีมพ่อบ้านใจกล้าไปโดยปริยายสินะสมาชิกก็คงมีผมกับมันนี่แหละ…ว่าแล้วก็ซักผ้าก่อน แล้วทำกับข้าวหรือจะโทรสั่งดีนะลืมถามว่าปั๊กน้อยจะกินอะไร
‘แอ๊ดดด’
เสียงประตูห้องนอนดังสังสัยเมียตื่นต้องรีบไปดูแล้วครับ
“มีอะไรรึเปล่าครับหรือว่าหิวน้ำ?”
เ้าปั๊กน้อยพยักหน้าหน้าตาดูสดใสขึ้นกว่าเมื่อเช้านี้ แต่ดูท่าน้องเดินแล้วก็ขำเดินเหมือนเป็ดเลยครับอยากจะหัวเราะดังๆแต่ก็กลัวน้องจะโกรธผมเลยต้องกลั้นขำจนหน้าดำหน้าแดงเลย
“ท่านรองจะหัวเราะก็เชิญเลยครับ”
รู้อีกว่าผมคิดอะไรสมกับที่เป็เมียป้ายแดงจริงๆเลย
“เปล่าผมไม่หัวเราะหรอก เจ็บมากเหรอ? เดี๋ยวผมทายาให้อีกรอบ ดื่มน้ำใช่มั้ย ? เดี๋ยวผมรินให้นะ”
เป็ไงล่ะครับ? ผมทำหน้าที่พ่อบ้านที่ดีใช่มั้ยล่ะ?แต่เป็การทำดีหวังผลนะ เพราะถ้าเ้าปั๊กน้อยไม่ประทับใจคราวหน้าอดแน่!!
เ้าปั๊กเดินไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวช้าๆ ระยะทางไม่ถึง 10 เมตร แต่เดินเหมือนระยะทางยาวเป็กิโล ขำก็ขำสงสารก็สงสาร ผมรินน้ำไปเสิร์ฟที่โต๊ะเ้าปั๊กน้อยดื่มอย่างรวดเร็วไม่กลัวจะสำลักหรือไงนะ?
“ตอนกลางวันคุณอยากทานอะไรเป็พิเศษมั้ยเดี่ยวผมจะโทรสั่งให้”
“ผมอยากกินไก่ทอด ต้มยำกุ้งปลากะพงทอดน้ำปลา แล้วก็…ปิงซูครับ”
อันหลังไม่น่าใช่อาหารแต่ก็ไม่เป็ไรผมตามใจเมียอยู่แล้ว ว่าแล้วก็รีบโทรสั่ง อย่าให้เมียต้องรอนาน #พ่อบ้านใจกล้า #พ่อบ้านตัวอย่างที่แท้ทรู …อย่าลืมติดแฮชแท็กให้ผมนะครับ
วันนี้ท่านรองทำตัวหน้ารักมากครับทำให้ผมหลงรักมากขึ้นอีก 120% ? ไม่ว่าผมอยากได้อะไรหรืออยากกินอะไรก็หามาให้ทันที แม้แต่ปิงซูที่ผมกำลังนักจ้วงอยู่ตอนนี้
“พรุ่งนี้เราไปเที่ยวกันมั้ยครับ?”
ท่านรองถามผมขณะที่ผมกำลังจ้วงเมลอนเข้าปาก
“ท่านรองอยากไปไหนเหรอครับ?”
“ก็แล้วแต่คุณเลย ผมยังไงก็ได้”
เห็นมั้ยครับ ่โปรโมชั่นอะไรๆก็ดีไปหมด
“งั้นผมอยากไปกินหมูกระทะที่หน้ามอครับ”
“…อืมได้สิ ไม่อยากไปไหนไกลๆเหรอ?”
“…ถ้าผมเดินได้สะดวกก็อยากไปครับ”
“…”
ก็มันเป็ความผิดท่านรองอ่ะเจ็บตูดยังไม่หายเลย จะให้ไปเดินไกลๆเหรอ ท่านรองก็ไม่ใช่ว่าจะแบกผมไปได้ซักหน่อยเหอะ!
ดูท่านรองทำงานบ้านก็เพลินดีนะครับ ท่านเขาล้างจานเสร็จแล้วไปตากผ้ามีเสื้อผ้าผมที่ใส่เมื่อวานอยู่ด้วย ท่านรองเอาไปซักให้ตอนนี้ผมก็ใส่ของท่านรองอยู่ แต่ไม่เป็ปัญหาแค่ตัวใหญ่นิดหน่อยเวลาเดินก็ต้องคอยดึงขอบกางเกงไว้หน่อยกลัวมันหลุดแต่ไม่เป็ปัญหาเลยจริ๊งๆ
“แล้วเื่งานที่คุณบอกว่าสมัครไว้บ้างแล้วน่ะที่ไหนบ้างเหรอ?”
อุ่ย! อยู่ดีๆวกมาเื่นี้อีกใหมดกลัวท่านรองเขารู้ก่อนว่าอาทิตย์หน้าผมจะไปทำงานที่โรงงานแล้ว เดี๋ยวไม่เซอร์ไพรส์
“ก็…ยังครับ”
“แล้วเขาเรียกสัมภาษณ์บ้างรึยัง?”
“เอ่อ…ยังครับ”
“คุณแน่ใจเหรอว่าจะไม่บอกผม?”
“น…แน่ใจอะไรครับ?”
ทำไมท่านรองทำหน้าดุใส่ผมล่ะวันนี้ผมต้องตามใจผมหนึ่งวันสิ ในฐานะที่ทำผมเจ็บ…ตูด
“ผมรู้หมดแล้วนะว่าคุณได้งานแล้วแล้วก็ได้ที่ไหน”
“…”
ฉิบหาย! รู้ได้ไงอ่ะ ผมไม่ได้บอกใครเลยหรือว่า…
“มายด์บอกผมหมดแล้ว”
เฮ้ย! Sup ทรยศผมได้ไงอ่ะไหนคุยกันแล้วว่าจะไม่บอกท่านรองอ่ะ!
“ผ…ผมแค่อยากจะเซอร์ไพรส์ท่านรองเฉยๆ”
ยังไม่เลิกทำหน้าดุอีกนี่ถ้าไม่หล่อผมไม่ยอมแน่นอนบอกเลย
“…คุณคิดดีแล้วใช่มั้ย ที่จะอยู่ที่นี่?”
“ดีแล้วครับ”
“ไม่ใช่ว่าเพราะเราคบกันเลยทำให้คุณทิ้งอนาคตตัวเองนะ?”
“…ทำไมท่านรองพูดอย่างนี้ครับทีท่านรองยังทำงานที่โรงงานเลย”
“เปล่า…คุณเพิ่งทำงานที่แรกอาจจะลองไปอยู่ไกลๆหรืออยากหาประสบการณ์ที่อื่นก่อน”
“…”
ได้ผมแล้วเลยอยากผลักไสให้ผมไปอยู่ที่อื่นหรือไงครับ? ผมหน้าด้านไม่ไปไหนหรอก แต่น่าน้อยใจ…งอนอ่ะคิดว่าท่านรองจะดีใจซะอีก
“นี่คุณ…ทำไมเงียบอยากได้อะไรอีกรึเปล่า?”
“…”
“ปั๊กเป็อะไรหืม?”
ท่านรองขยับเข้ามานั่งใกล้ๆ ลูบหัวลูบหางปลอบผมไม่ใช่หมานะครับ ถึงจะหน้าเหมือนหมาก็เถอะ บอกไว้ก่อนเลยว่าวันนี้ผมใจแข็งมาก
“บอกผม อยากได้อะไรหืม?”
‘ฟอด’
แน่ะ! ยังมาลวนลามอีก แถมมือปลาหมึกยังล้วงเข้ามาในเสื้อผมอีก มือไวใจเร็วจริงๆ
“อ๊ะ! ท่านรอง”
เลื้อยเข้ามาไม่พอ ยังมาบีบหัวนมอีกเดี๋ยวได้เสียตรงโซฟาจะอายเ้าหมาปั๊กมันนะ
“หืม งอนเหรอ? ว่าไงครับปั๊กอยากได้อะไร ? ผมหาให้ทุกอย่างเลย ”
ยังมากระซิบข้างหูอีกขนลุกเลยเสียงท่านรองโคตรเซกซี่อ่ะ ไม่ใช่ว่ามาอารมณ์ขึ้นตอนเช้าอีกนะตูดผมยังไม่หายเจ็บเลย
“ท่านรองเอามือออกไปก๊อน”
‘ปิ๊งป่อง’
เสียงออดหน้าบ้านดัง ใครมาตอนนี้เนี่ย!!อยากจะตอบแทนด้วยการให้โล่เกียรติคุณเลย
“ไอ้เมฆอยู่มั้ย? มาเปิดประตูหน่อย”
เสียงคุ้นๆนะครับ
‘ปิ๊งป่อง’
“พี่เมฆเปิดประตูหน่อยค่ะ”
ใช่เลย พี่พลกับ Sup มาช่วยชีวิตแท้ๆ แต่ยังไม่ได้สะสางเลยนะ Sup นะเื่ที่บอกท่านรองเื่งานของผม ฝากไว้ก่อนเถอะ ท่านรองทำหน้ามุ่ยไม่พอใจ คงอยากจะเตะก้านคอเพื่อนแล้วก็น้องดีอย่างแรง
“มาทำไมว?ะ”
“อ้าว! กูก็มาแสดงความยินดีไง”
“เื่?”
“แหมๆพี่เมฆก็เื่ที่มีเมียเป็ตัวเป็ตนไงคะ”
ตายห่า!! ทั้งสองคนรู้แล้ว? อีกหน่อยคงรู้กันทั้งโรงงาน จะว่าไปรอบๆตัวผมนี่ไม่มีใครน่าไว้ใจซักคนเลยนะครับ
“จะไม่เชิญให้พวกกูเข้าไปข้างในหน่อยเหรอหรือว่าเมียมึงโป๊อยู่?”
“…เออๆเข้ามาๆ”
คำก็เมีย สองคำก็เมียเออไม่ได้เป็ผัวก็ต้องเป็เมียนี่แหละ ???
“หวัดดีไอ้น้องหมอก ตูดเป็ไงบ้าง?”
พี่ก็ถามตรงไปมั้ย ? เกรงใจเมียเพื่อนบ้าง!! จะยกมือไหว้หรือะโถีบหน้าดีผมนี่เลือกไม่ถูกเลย
“หวัดดีครับ…ม…ไม่เป็ไงครับ”
ไหว้พอเป็พิธีดีกว่าครับเดี๋ยวจะหาว่าผัวไม่สั่งไม่สอน!
“ทายารึยัง ? ยานั้นดีน้า เพื่อนพี่แนะนำมา”
“หวัดดีครับ Sup เอ่อ…ทาแล้วครับ”
“อาการคงหนักอ่ะ เพราะลูกชายไอ้เมฆก็ใหญ่พอตัวอยู่”
“ฮ่าๆเหรอ น่าสงสารอ่ะอยากกินอะไรมั้ยวันนี้ให้พี่พลเลี้ยง”
“อืมๆได้ๆ เลี้ยงปลอบใจ สงสารเด็กน้อยเอ็งไม่รู้จักไอ้เมฆซะแล้ว เอ็งรู้มั้ย?ตอนเรียนมหาลัยไอ้เมฆได้ฉายาว่าอะไรรู้เปล่า?”
“…อ…อะไรครับ?”
ก็ไม่ได้อยากรู้ฉายาหรอกเพราะว่ารู้แล้วว่าตัวจริงเป็ยังไง บอกได้เลยว่าเข็ดครับ
“ฉายาไอ้เมฆจอมอึดไง พี่ตั้งให้มันเองแหละ”
“…อ่อ…ครับ”
ดูมีสาระนะครับสองผัวเมียนี่เชื่อแล้วว่าเป็แฟนกันจริงๆเหมือนกันทั้งผัวทั้งเมีย
ท่านรองก็ปล่อยให้สองผัวเมียนี้รุมทึ้งผมกันยกใหญ่โดยไม่มาเหลียวแลผมเลย
“ทั้งสองคนอย่าวุ่นวาย แล้วมาทำไมกัน?”
อ่อ...นึกว่าจะลืมผมซะแล้วแต่มาโอบเอวผมทำม้ายยย สองคนนั่นยิ่งจิกกัดผมไม่ปล่อยอยู่ด้วย
“ฮี้วๆ มีโอบองโอบเอว ไม่ค่อยเปิดตัวเลยเนอะ”
“อิจฉาอ่ะ ดูรักกั๊นรักกันเนอะพี่พลเนอะ?”
“ช่ายค่ะ เดี๋ยวพี่โอบเอวน้องมายด์บ้างมา”
ไม่ต้องอิจฉาครับแค่นี้มันน้อยไปครับ ยังไม่รู้ซะแล้วว่าเมื่อคืนเราได้กันมากี่ท่าแล้ว!! เอ่อ…ผมก็ไม่รู้หรอกครับ สลบไปตอนไหนยังไม่รู้เลยไว้อาลัยให้ตัวเองแป๊บ!
“พอแล้วๆ อย่าแกล้งปั๊กน้อยถ้าไม่มีอะไรก็กลับกันไปเลย”
นั่นไง! สมน้ำหน้าสองผัวเมียท่านรองเปิดโหมดโหดแล้วเว้ยย ทั้งสองคนสู้ไม่ได้หรอกผมบอกเลย
“เออๆไม่แกล้งแล้ว ว่าจะมาชวนไปกินข้าวกัน”
“ใช่ค่ะ มายด์ไปเจอร้านนึงมาเด็ดมากเลยอยากให้ไปด้วยกัน”
“…ว่าไงครับ?”
ท่านรองหันมาถามผม…แล้วผมจะพลาดได้ไงล่ะ
“พี่พลเลี้ยงจริงรึเปล่าครับ?”
“จริงดิอยากกินอะไรบอกวันนี้พี่เลี้ยงเต็มที่เลย”
อิอิ…ลาบปาก ผมจะสั่งให้พี่พลกระเป๋าแห้งไปเลยครับ อยากแกล้งกันดีนัก
“ก็ได้ครับจริงๆแล้วผมก็ไม่อยากไปเท่าไรหรอก”
เล่นตัวพอเป็พิธี เดี๋ยวดูไม่แพง
“อืม…พี่ก็คิดว่างั้นแหละ เจ็บตูดอ่ะดิเอ็ง”
อ้าว! Sup ถ้าไม่เห็นว่าเดี๋ยวจะไปทำงานเป็ลูกน้อง Sup ผมจะโบกซักทีนะเนี่ย!
“มายด์! ยังไม่เลิกเล่นนะ”
ขออนุญาตแอบหัวเราะเยาะในใจฮ่าๆ หน้าจ๋อยเลย Sup ทำเป็ไม่รู้จักท่านรองไปได้สองผัวเมียเงียบกริบ เจอท่านรองเปิดโหมดโหดใส่ แต่สองคนนี่ก็แปลกนะรู้ๆอยู่ว่าท่านรองเป็คนยังไงก็ยังไม่เลิกเล่นต้องให้ท่านเขาแผลงฤทธิ์ก่อนตลอด
“งั้นเดี๋ยวเราไปเจอกันที่ร้านนะ กลับไปอาบน้ำก่อนร้อนฉิบหายเลย”
“…โทรมาก็ได้ทำไมต้องมาด้วย?”
“ก็…อยากมาดูไอ้น้องหมอกมันว่ายังอยู่ครบ32 รึเปล่าไง!”
“…ไปได้แล้ว ปั๊กก็อย่าไปใส่ใจมากไอ้พลมันก็ปัญญาอ่อนไปตามเื่”
เจ็บครับ ไม่ได้โดนด่ายังเจ็บแทนไม่สนิทกันจริงๆพี่พลคงไม่ทน เป็ผมนี่ะโถีบไปแล้ว
“…เออไปแล้ว แต่ด่ากูปัญญาอ่อนน่ารักไปนะ ไม่ต้องรักษาภาพพจน์แล้วมั้งได้เมียแล้วนี่”
ห๊ะ! นี่น่ารักไปเหรอ? ยังมีหนักกว่านี้อีกเหรอ ถ้าเป็ผมนอกจากผมจะะโถีบแล้วยังจะเลิกคบด้วยเลยนะเนี่ย
“เออ ไอ้โง่ไปได้แล้ว เดี๋ยวเมียกูโมโหหิวจะอาละวาดอีก”
ผมไปอาละวาดตอนไหนครับ? แค่งอนนิดหน่อย แต่จะว่าไป นี่ผมหายงอนแล้วเหรอวะ! โหมดใจง่ายมาอีกแล้ว เบื่อตัวเองจริงๆเลย ตอนเด็กๆกำนันเอาอะไรให้กินวะโตมาถึงได้กลายเป็ใจง่ายขนาดนี้เนี่ย!!
“เราก็ไปอาบน้ำบ้างดีกว่าเนอะคุณเดินไม่ค่อยไหวเดี๋ยวผมอาบให้ดีกว่า”
“ม…ไม่ต้องก็ได้ครับ”
ถึงเมื่อเช้าที่ท่านเขาอาบน้ำให้ผมตามที่คนปกติเขาอาบกันไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะรอด
“นะ เราอาบพร้อมกันะได้ไม่เสียเวลาไง”
“…ครับ”
คงไม่มีอะไรหรอกมั้งท่านรองก็เห็นอยู่ว่าผมยังเจ็บตูดขนาดไหน แล้วผมก็ยอมจนได้เมื่อเห็นสายตาเว้าวอนขอร้องของท่านรองแต่ผมก็คิดผิดอีกแล้วครับ!!
หลังจากเข้ามาในห้องน้ำผมกับท่านรองก็อาบน้ำกันธรรมดานี่แหละอาบไปอาบมาไม่รู้ว่ามาจูบกันตอนไหน…
“อืม…”
อาบมาอาบไป จูบไปจูบมามือไม้มันก็ไม่อยู่นิ่ง
“อ๊ะ! อย่าครับ…อืมมม”
“นิดเดียวครับ…นะ”
เสียงท่านรองกระซิบอยู่ที่ข้างหูขณะที่ท่านรองกำลังถูสบู่ให้ผม เป็การถูที่ค่อนข้างอีโรติกไปหน่อยนะครับ
“อา…อืมมม”
แต่ท่านเขาก็ยังปราณีผมใช้แค่มือไม่งั้นผมตายแน่ๆ ฝ่ามืออรหันต์ของเราสองคนช่วยกันทำมาหากินดีได้มากครับ
“อา…ปั๊กเร็วหน่อย”
มือผมก็เล็กแค่นี้จะไปเร็วได้ขนาดไหนนี่ผมก็จะยืนไม่อยู้แล้ววว ขาเริ่มสั่นผับๆอีกแล้ว สังสัยขาดแคลเซียมกระดูกเลยไม่แข็งแรง…
“ท…ท่านรองผม…”
ไม่ไหวแล้ว ขอไปก่อนได้มั้ยครับโคตรรู้สึกดีเลย ลื่นๆเสียวๆ
“ครับ…อืมม”
…กว่าจะออกมาจากห้องน้ำได้เล่นเอาผมเกือบกลายเป็ผักกันเลยไม่ต้องกินมันแล้วมั้งครับข้งข้าวเนี่ย!
“เดินไหวมั้ยครับ?”
“ครับไหวครับ แต่ขาผมมั่นสั่นๆยังไงไม่รู้”
ยังมีหน้ามาถามผมอีก ขาผมยังสั่นอยู่เลยเอ๊ะ! หรือว่ามันยังไม่หายสั่นั้แ่เมื่อคืน!
“ไม่เป็ไรหรอก เดี๋ยวคุณก็ชิน”
“…”
ชิน? ชินกับท่านรองที่เป็แบบนี้อ่ะนะ จะให้ผมชินได้ไงล่ะครับ รู้สึกว่าการมีแฟนครั้งแรกเป็สิ่งที่น่าจดจำมากครับจดจำไปจนวันตายเลยทีเดียว!!!
ป.ล.ห๊ะ!! ท่านรองจะได้เลื่อนขั้น??แล้วจะเลื่อนเป็อะไรล่ะทีนี้ขั้นบน ? ขั้นล่าง? แล้วผมจะเรียกท่านเขาว่าอะไรล่ะเนี่ย!!!
6K
![ซุปตาร์คนใหม่ หวานใจคุณกวิน [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1756169604_19944957.webp)
