-- เปิดศึก--
มายมิ้นรู้สึกไม่ชอบหน้าหลานชายของแม่เลี้ยงคงเป็เพราะเป็ญาติของผู้หญิงที่เธอไม่ชอบหน้านักอยู่แล้วอย่างแม่เลี้ยงที่ชื่อวารุนี เธอไม่พอใจที่คุณพ่อพาเข้ามาอยู่บ้าน หลังจากที่แม่ของเธอเสียชีวิตได้ไม่กี่ปี
“คอยดูนะ จะเอาคืนให้แสบเลย”
ไม่นานมายมิ้นก็ถูกตามให้ลงไปทานข้าวพร้อมกับสองน้าหลานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะพ่อของเธอเป็คนขึ้นมาตามด้วยตนเอง
“มิ้นคงไม่อยากให้ใครมาว่าถึงแม่มลของลูกใช่ไหมว่าเลี้ยงลูกไม่ดี”
พ่อมักยกข้อนี้ขึ้นมาบ่อยครั้งที่เธอดื้อกับท่านและทุกครั้งมันก็จะได้ผลเสมอเพราะเธอไม่อยากให้ใครมาว่าถึงแม่ของเธอที่เสียไปแล้ว
“ก็ได้ค่ะ งั้นมิ้นขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ”
“รีบตามลงมา พ่อมีเื่สำคัญจะคุยกับเรา”
การทานอาหารมื้อนี้ดูจะเอี่ยมกว่าทุกวันเพราะมีแขกมาร่วมโต๊ะอาหาร จะมีก็สองสามีภรรยาผลัดเปลี่ยนกันตักอาหารใส่จานให้กันอย่างเอาใจใส่จนอาหารบนโต๊ะถูกจัดการเรียบร้อย
“เดี๋ยวพวกเราไปคุยกันที่ห้องรับแขกกันดีกว่า ไป ธันวามิ้น ส่วนคุณไปพักผ่อนก่อน
“ก็ได้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”
“ค่ะ คุณธนา ธันวาตามสบายนะ”
วารุนีเข้าใจว่าสามีมีเื่ที่ไม่อยากให้เธอออกความคิดเห็นจึงเลี่ยงออกมาตามคำบอก เธอเคารพและเชื่อมั่นในการตัดสินใจของสามีว่าดีสำหรับทุกคนแล้วและเขาก็เกริ่นกับเธอไว้บ้างแล้ว
“มีอะไรหรอคะ คุณพ่อ แล้วทำไมต้องมีนายนี่อยู่ด้วย”
นายนี่ที่เธอพูดถึงเงยหน้ามองแทบจะทันทีเพราะดูเธอจะไม่ชอบหน้าตนเองทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไร หรือพูดอะไรกับเธอเลย
“มายมิ้นขอโทษ พี่ธันวาเดี๋ยวนี้”
“ขอโทษอะไรคะ มิ้นยังไม่ได้พูดอะไรผิดเลย”
“มิ้น ลูกควรเรียกพี่ธันวาว่า พี่นะ เพราะต่อไปพ่อจะให้ธันวาแต่งงานกับลูก”
“อะไรนะคะ/นะครับ”
คำพูดของเ้าของบ้านทำให้ทั้งสองคนพูดประโยคเดียวกันพร้อมๆกันโดยไม่ได้มีการนัดหมายกัน
“ฟังไม่ผิดหรอก ธันวา ลุงจะให้ ธันวาแต่งงานกับยัยมิ้นลูกสาวของลุง”
ธันวาแทบช๊อกไม่ต่างจากมายมิ้นที่ตอนนี้นั่งอึ้งตาโตอยู่บนโชฟาจะไม่ให้ใได้ยังไง อยุ่ ๆ ก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงตรงหน้า
“คือผม”
“ถือว่าลุงขอร้อง”
สายตาจากชายวัย 40 กว่าๆ มองมาที่ตนเหมือนจะบอก.....ขอร้องได้ ชายหนุ่มยอมทำตาม
“แต่ว่า เราสองคนไม่ได้รักกันนะครับคุณลุง”
“ไม่นะคุณพ่อมิ้นไม่มีทางแต่งงานกับหมอนี่แน่ๆ”
“มิ้นกลับขึ้นห้องไปได้แล้วพ่อจะคุยกับธันวาเื่นี่เอง”
“คุณพ่อ มิ้นไม่ยอมนะคะ”
“พ่อบอกให้ขึ้นห้องไปได้แล้ว”
มายมิ้นจำใจต้องทำตามที่คนเป็พ่อบอกแพราะฟังจากน้ำเสียงเด็ดขาดขืนเธออยู่ต่อคงต้องทะเลาะกับพ่อจนบ้านแตกแน่ๆเพราะฉะนั้นเธอจรึงยอมกลับขึ้นข้างบนแต่โดยดี
“ธันวา ลุงขอร้องช่วยลุงสักเื่ได้ไหม”
“ผมขอเหตุผลได้ไหมครับ”
“ธันวา รังเกียจยัยมิ้นหรือเปล่า”
“เปล่าครับ ผมแค่อยากทราบเหตุผล”