รอยรัก

    -- เปิดศึก--

    -- เปิดศึก--

            มายมิ้นรู้สึกไม่ชอบหน้าหลานชายของแม่เลี้ยงคงเป็๞เพราะเป็๞ญาติของผู้หญิงที่เธอไม่ชอบหน้านักอยู่แล้วอย่างแม่เลี้ยงที่ชื่อวารุนี เธอไม่พอใจที่คุณพ่อพาเข้ามาอยู่บ้าน หลังจากที่แม่ของเธอเสียชีวิตได้ไม่กี่ปี

    “คอยดูนะ จะเอาคืนให้แสบเลย”

            ไม่นานมายมิ้นก็ถูกตามให้ลงไปทานข้าวพร้อมกับสองน้าหลานอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะพ่อของเธอเป็๞คนขึ้นมาตามด้วยตนเอง

    “มิ้นคงไม่อยากให้ใครมาว่าถึงแม่มลของลูกใช่ไหมว่าเลี้ยงลูกไม่ดี”

            พ่อมักยกข้อนี้ขึ้นมาบ่อยครั้งที่เธอดื้อกับท่านและทุกครั้งมันก็จะได้ผลเสมอเพราะเธอไม่อยากให้ใครมาว่าถึงแม่ของเธอที่เสียไปแล้ว

    “ก็ได้ค่ะ งั้นมิ้นขอเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ”

    “รีบตามลงมา พ่อมีเ๹ื่๪๫สำคัญจะคุยกับเรา”

            การทานอาหารมื้อนี้ดูจะเอี่ยมกว่าทุกวันเพราะมีแขกมาร่วมโต๊ะอาหาร จะมีก็สองสามีภรรยาผลัดเปลี่ยนกันตักอาหารใส่จานให้กันอย่างเอาใจใส่จนอาหารบนโต๊ะถูกจัดการเรียบร้อย

    “เดี๋ยวพวกเราไปคุยกันที่ห้องรับแขกกันดีกว่า ไป ธันวามิ้น ส่วนคุณไปพักผ่อนก่อน

    “ก็ได้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”

    “ค่ะ คุณธนา ธันวาตามสบายนะ”

            วารุนีเข้าใจว่าสามีมีเ๱ื่๵๹ที่ไม่อยากให้เธอออกความคิดเห็นจึงเลี่ยงออกมาตามคำบอก เธอเคารพและเชื่อมั่นในการตัดสินใจของสามีว่าดีสำหรับทุกคนแล้วและเขาก็เกริ่นกับเธอไว้บ้างแล้ว

    “มีอะไรหรอคะ คุณพ่อ แล้วทำไมต้องมีนายนี่อยู่ด้วย”

            นายนี่ที่เธอพูดถึงเงยหน้ามองแทบจะทันทีเพราะดูเธอจะไม่ชอบหน้าตนเองทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไร หรือพูดอะไรกับเธอเลย

    “มายมิ้นขอโทษ พี่ธันวาเดี๋ยวนี้”

    “ขอโทษอะไรคะ มิ้นยังไม่ได้พูดอะไรผิดเลย”

    “มิ้น ลูกควรเรียกพี่ธันวาว่า พี่นะ เพราะต่อไปพ่อจะให้ธันวาแต่งงานกับลูก”

    “อะไรนะคะ/นะครับ”

            คำพูดของเ๯้าของบ้านทำให้ทั้งสองคนพูดประโยคเดียวกันพร้อมๆกันโดยไม่ได้มีการนัดหมายกัน

    “ฟังไม่ผิดหรอก ธันวา ลุงจะให้ ธันวาแต่งงานกับยัยมิ้นลูกสาวของลุง”

            ธันวาแทบช๊อกไม่ต่างจากมายมิ้นที่ตอนนี้นั่งอึ้งตาโตอยู่บนโชฟาจะไม่ให้๻๷ใ๯ได้ยังไง อยุ่ ๆ ก็ถูกบังคับให้แต่งงานกับผู้หญิงตรงหน้า

    “คือผม”

    “ถือว่าลุงขอร้อง”

            สายตาจากชายวัย 40 กว่าๆ มองมาที่ตนเหมือนจะบอก.....ขอร้องได้ ชายหนุ่มยอมทำตาม

    “แต่ว่า เราสองคนไม่ได้รักกันนะครับคุณลุง”

    “ไม่นะคุณพ่อมิ้นไม่มีทางแต่งงานกับหมอนี่แน่ๆ”

    “มิ้นกลับขึ้นห้องไปได้แล้วพ่อจะคุยกับธันวาเ๹ื่๪๫นี่เอง”

    “คุณพ่อ มิ้นไม่ยอมนะคะ”

    “พ่อบอกให้ขึ้นห้องไปได้แล้ว”

            มายมิ้นจำใจต้องทำตามที่คนเป็๲พ่อบอกแพราะฟังจากน้ำเสียงเด็ดขาดขืนเธออยู่ต่อคงต้องทะเลาะกับพ่อจนบ้านแตกแน่ๆเพราะฉะนั้นเธอจรึงยอมกลับขึ้นข้างบนแต่โดยดี

    “ธันวา ลุงขอร้องช่วยลุงสักเ๹ื่๪๫ได้ไหม”

    “ผมขอเหตุผลได้ไหมครับ”

    “ธันวา รังเกียจยัยมิ้นหรือเปล่า”

    “เปล่าครับ ผมแค่อยากทราบเหตุผล”