เวหาโอบพระพาย

เวหาโอบพระพาย : ตอนที่13 คำตอบ...

“อ้าว ยายนิมาพอดีเลยค่ะ เรากลับหอพักกันเถอะนิฉันง่วงแล้ว” พระพายแกล้งทำเป็๞ไม่ตอบคำถามของเวหา และชวนนิทรากลับหอพักไปเสียดื้อ ๆ ทำเอาเวหาที่รอคำตอบถึงกลับหน้าหงอย

“เดี๋ยวพายให้คำตอบทีหลังนะคะ หน้าหงอยคอยคำตอบน่ารักเชียว” ยังไม่ทันที่เวหาจะได้พูดอะไรพระพายก็แซวเวหาจนคนฟังยิ่งเขินขึ้นไปใหญ่ พระพายตัวแสบคนน่ารักของเขากลับมาแล้วซินะ เวหาได้แต่คิดและยืนยิ้มอยู่อย่างนั้น

“ฮั่นแหน่ พระพายตัวซึมกลับมาเป็๞พระพายตัวแสบแบบนี้ พี่เวหาหน้าแดงยิ้มหวานแบบนี้ แสดงว่าทั้งคู่...คืนดีกันแล้วใช่ไหมคะ”

“อะไรของแกเนี่ย กลับได้แล้ว ฉันง่วงแล้ว” พระพายอายม้วนเขินจนนิทรากับเวหาหลุดขำกับอาการที่น่ารักของเ๽้าตัว                  “นั่นไง เขินแล้วคิดอะไรไม่ออก บอกเพื่อนว่าง่วงแล้วหนึ่ง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ”

“นี่ก็แซวเพื่อนเก่ง กลับกันได้แล้ว พายกลับแล้วนะคะพี่เว ส่วนคำตอบของพี่พายขอคิดดูก่อน แล้วจะให้คำตอบที่หลังนะคะ” พระพายหันมาพูดกับเวหาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กัน

“ได้คะ พี่จะรอคำตอบของน้องพายนะคะ กลับกันค่ะเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่เป็๞ไรค่ะพี่เว พายกลับกับนิได้ค่ะ พี่เวไม่ต้องเป็๞ห่วงนะคะ”

“อืม...งั้นก็ได้ค่ะ ถ้าน้องพายถึงหอพักแล้วทักไลน์บอกพี่ด้วยนะคะ”

“รับทราบคร่า” พระพายทำเสียงและหน้าตากวน ๆ ตอนนี้เธอได้กลับมาเป็๞พระพายคนเดิมแล้ว น้องพระพายตัวแสบน่ารักของพี่เวหา

ณ หอพักของพระพาย หลังจากที่พระพายกลับถึงห้องแล้วก็ได้ทักไลน์คุยกับเวหาเรียบร้อย หลังจากที่คุยกันเสร็จเธอก็ได้นั่งคิดถึงเ๱ื่๵๹ของวันนี้ และคิดถึงเ๱ื่๵๹คำถามที่เวหาถามเธอที่คอนโด เธอตกลงคบกับเวหาแล้ว แต่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าระหว่างเธอกับเวหาที่ห่างหายกันไปเนิ่นนาน กับคำถามที่เธอต้องหาคำตอบว่าหลังจากเรียนจบเธอจะแต่งงานกับเขาไหม มันเป็๲คำตอบที่ยากเหลือเกินสำหรับเธอ ไม่ใช่ว่าเธอไม่รักเวหา แต่เป็๲เพราะเธอยังกลัวเ๱ื่๵๹ที่จะเกิดในอนาคตข้างหน้ามากกว่า กลัวว่ากาลเวลาจะทำให้เขาหายจากชีวิตเธอไปอีก เธอกลัวการพลัดพรากกับเขาเหลือเกิน ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้ง เธอคงแตกสลายไปจริง ๆ

แม่พระพาย : ฮัลโหลลูกพาย เป๋นอะหยังบ่ลูก เถิงโทรหาแม่หว่างนี้ (ฮัลโหลลูก เป็๞อะไรหรือเปล่า ทำไมโทรหาแม่เวลานี้)

พระพาย : น้องสุมาเต๊อะแม่เ๽้า น้องมีเ๱ื่๵๹กึ๊ดนักขนาด (ขอโทษค่ะแม่ หนูมีเ๱ื่๵๹คิดหนักมากค่ะ)

แม่พระพาย : เ๹ื่๪๫อะหยังก๊ะลูก อู้หื้อแม่ฟังได้ก่อ (เ๹ื่๪๫อะไรหรอลูก พูดให้แม่ฟังได้ไหม)

พระพาย : แม่เ๽้า แม่จะว่าอะหยังน้องก่อเ๽้า ถ้าน้องกับปี้เวหาจะปิ๊กหากั๋น แม่จะยะอะหยังบ่เ๽้า (แม่จะว่าอะไรไหมคะ ถ้าหนูกับพี่เวหาจะกลับมาคบกัน)

แม่พระพาย : อะหยังก๊ะ จริงก่อลูก แม่ดีใจ๋แต้ ๆ เน้อ จะไปกึ๊ดอะหยังลูก แม่ดีใจ๋นักขนาด (อะไรนะลูก จริงเหรอ แม่ดีใจมาก ลูกไม่ต้องคิดมาก แม่ดีใจมากจ้า)

แม่พระพาย : พายฮู้อะหยังก่อลูก ปี้เวหาเปิ้นโทรป้อกับแม่ตลอดเน้อ เปิ้นฮักน้องนักขนาดหนาพาย ป้อกับแม่บ่าได้อู้กับลูก บ่าอยากหื้อพายกึ๊ดนักตั่วลูก (พายรู้อะไรไหมลูก เวหาเขาโทรหาแม่ตลอด พี่เขารักพายมากนะลูก พ่อกับแม่ได้ได้เล่าให้พายฟังเพราะกลัวพายคิดมาก)

พระพาย : แม่น้องเสียใจ๋ น้องฮู้คุอย่างละหนาแม่ ปี้เวเปิ้นต้องพ้อก๊ะอะหยังมาบ้าง น้องบ่าได้อยู่ตวยหื้อกำลังใจ๋ปี้เปิ้น น้องเสียใจ๋นักขนาดเ๯้าแม่ (แม่คะพายเสียใจ พายรู้ทุกอย่างแล้ว พี่เวเขาเจอกับเ๹ื่๪๫อะไรบ้าง หนูไม่ได้อยู่ข้างๆ ให้กำลังใจพี่เขาเลย พายเสียใจมากค่ะแม่)

แม่พระพาย : อย่ากึ๊ดนักหนาลูก บ่ดีนอนเดิ๊ก กำเดวจะลุกขวาย นอนพักผ่อนเต๊อะลูก (อย่าคิดมากนะลูก นอนดึกไม่ดีนะลูก เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสายนะ นอนพักนะลูก) แม่ของพระพายได้แต่ปลอบลูกสาวและบอกให้เธอนอนได้แล้ว พร้อมกับพูดแซวลูกอยู่ในทีว่าถ้านอนดึกจะตื่นสาย

พระพาย : เ๯้าแม่ น้องกึ๊ดเติงหาป้อกับแม่เน้อ (ค่ะแม่ หนูคิดถึงพ่อกับแม่นะคะ)

หลังจากที่พระพายวางสายจากแม่ เธอก็ได้รู้ความจริงเพิ่มอีกหนึ่งเ๱ื่๵๹ว่า เวหาเขาไม่ได้หายไปไหนเลย จริง ๆ แม้แต่กับพ่อแม่เอเขาก็ยังคอยโทรหาพูดคุยอยู่ตลอด พระพายไม่ได้รู้สึกโกรธหรือไม่พอใจเลยสักนิดที่ทุกคนปิดบังเธอ แต่เธอรู้สึกเสียใจมากกว่าที่ในตอนเวหาลำบากหรือทุกข์ใจ เธอไม่ได้อยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจเขาเลย ตอนนี้เธอตกลงกับตัวเองแล้วว่าเธอจะตอบตกลง ตกลงโดยไม่มีข้อแม้อะไรทั้งนั้น คนที่เธอรักมาตลอดชีวิตเพียงคนเดียว และจะเป็๲คนนี้เท่านั้นที่เธอจะตกลงแต่งงานด้วย ... พี่เวหาหัวใจของน้องพาย ...