ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 43: กำเนิดใหม่ในขอบเขตแก่นแท้

ทัณฑ์สวรรค์ราวกับมีเจตจำนงของตัวเอง มันโกรธเกรี้ยวอย่างบ้าคลั่งที่เหยื่ออันโอชะของมันไม่เพียงแต่จะไม่ถูกทำลาย แต่กลับกล้าที่จะดูดกลืนพลังของมันเข้าไป!

ครืนนนน! เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เมฆาทัณฑ์สวรรค์ปั่นป่วนรุนแรงยิ่งขึ้น! คราวนี้มันไม่ได้ส่งสายฟ้าลงมาทีละสาย แต่กลับส่งลงมาพร้อมกันนับสิบสาย! ก่อตัวขึ้นเป็นกรงขังแห่งอสนีบาตที่พุ่งเข้าโหมกระหน่ำใส่หลินฟานจากทุกทิศทาง!

"ฮ่าๆๆ! ดี! มาอีก!"

หลินฟานตะโกนก้องอย่างไม่เกรงกลัว! กายากลืนกินสรรพสิ่งของเขาถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด! เขากลายเป็นศูนย์กลางของหลุมดำที่ดูดกลืนพลังสายฟ้าทั้งหมดเข้ามา!

แม้ร่างกายของเขาจะเริ่มรู้สึกเจ็บปวดจากการรับพลังงานที่มหาศาลเกินไป แต่ความรู้สึกยินดีและแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่องนั้นกลับมีมากกว่า! แก่นแท้ทองคำมังกรอสุนีบาตสวรรค์ในจุดตันเถียนของเขาหมุนคว้างเร็วขึ้นและเร็วขึ้น! มันส่องประกายเจิดจ้าและบริสุทธิ์ยิ่งขึ้นในทุกๆ ครั้งที่ดูดซับพลังงานทัณฑ์สวรรค์เข้าไป ลวดลายมังกรบนผิวของมันดูราวกับจะมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ!

ในที่สุด... หลังจากที่โหมกระหน่ำอยู่พักใหญ่... วังวนเมฆาทัณฑ์สวรรค์ก็พลันหยุดนิ่ง

ความเงียบที่น่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมชั่วขณะ...
ก่อนที่เมฆทั้งหมดจะมารวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว! ก่อตัวขึ้นเป็น "มังกรอสุนีบาต" ที่แท้จริงตัวหนึ่ง! มันคือแก่นแท้ของทัณฑ์สวรรค์ในครั้งนี้! คือบททดสอบสุดท้ายที่รุนแรงที่สุด!

มังกรอสุนีบาตคำรามลั่นสะเทือนฟ้าดิน ก่อนจะพุ่งดิ่งลงมายังร่างของหลินฟานด้วยพลังทำลายล้างที่สามารถลบยอดเขาทั้งลูกให้หายไปได้!
แต่ครั้งนี้... หลินฟานไม่ได้ยืนรอรับมันเฉยๆ อีกต่อไป!

"ในเมื่อสวรรค์มอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้ข้าแล้ว... ข้าก็จะขอตอบแทนกลับไปบ้าง!"

แววตาของเขาสาดประกายคมกล้า! เขาคำรามลั่นแล้วรวบรวมพลังทั้งหมดจากแก่นแท้ทองคำที่เพิ่งจะถูกขัดเกลาจนสมบูรณ์แบบ... แล้วปล่อยหมัดขึ้นไปบนท้องฟ้า!

"ทลาย!"

หมัดนั้นไม่ได้มีเคล็ดวิชาที่ซับซ้อน... แต่มันคือการปลดปล่อยพลังทำลายล้างที่บริสุทธิ์ที่สุด! หมัดอสุนีบาตสีม่วงทองขนาดมหึมาพุ่งขึ้นไปปะทะกับมังกรทัณฑ์สวรรค์ที่ดิ่งลงมา!

พลังสายฟ้าของมนุษย์... เข้าปะทะกับพลังสายฟ้าของสวรรค์!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

ไม่มีเสียงใดๆ ในตอนแรก... มีเพียงแสงสีขาวที่สว่างจ้าจนทำให้ทุกคนต้องหลับตาลง!

วินาทีต่อมา... คลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกไปทั่วทุกทิศทาง! ค่ายกลป้องกันที่เหล่าผู้อาวุโสสร้างขึ้นสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกือบจะพังทลาย!

เมื่อแสงสว่างจางลง... ภาพที่ปรากฏเบื้องบนทำให้ทุกคนต้องหยุดหายใจ

เมฆาทัณฑ์สวรรค์ได้สลายหายไปจนหมดสิ้น ท้องฟ้ากลับมาแจ่มใสอีกครั้งราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น

และกลางท้องฟ้านั้น... ร่างของหลินฟานยังคงลอยเด่นอยู่!

เสื้อผ้าของเขาขาดวิ่นจนแทบไม่เหลือชิ้นดี แต่ร่างกายของเขากลับสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ! ไม่เพียงแต่จะไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย แต่ผิวของเขากลับส่องประกายจางๆ ราวกับหยกชั้นเลิศ ดวงตาของเขาปิดสนิท แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมานั้น... มันได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของขอบเขตก่อตั้งรากฐานไปแล้วโดยสิ้นเชิง!

[ติ๊ง! ท่านได้ผ่านทัณฑ์สวรรค์แห่งการก่อกำเนิดแก่นแท้ได้สำเร็จ!]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ท่านได้ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 1!]

[ติ๊ง! แก่นแท้ทองคำมังกรอสุนีบาตสวรรค์ของท่านได้รับการขัดเกลาอย่างสมบูรณ์แบบ! พลังปราณของท่านบริสุทธิ์และทรงพลังยิ่งกว่าผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันถึง 20 เท่า!]

หลินฟานลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ โลกทั้งใบในสายตาของเขาดูแตกต่างไปจากเดิม... เขาสามารถมองเห็นการไหลเวียนของพลังปราณในอากาศได้ด้วยตาเปล่า!

เขาค่อยๆ ลดระดับลงมายืนบนพื้นเบื้องหน้าเหล่าผู้อาวุโสและศิษย์แก่นที่กำลังยืนตะลึงงันราวกับรูปปั้นหิน

ทุกคนมองเขา... ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง, ความยำเกรง, และ... ความหวาดหวั่นจางๆ พวกเขาไม่เคยพบเคยเห็นการทะลวงขั้นที่บ้าคลั่งและท้าทายสวรรค์เช่นนี้มาก่อนในชีวิต!

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคงเป็นคนแรกที่ได้สติกลับคืนมา เขามองหลินฟาน... ไม่ใช่ในฐานะศิษย์อีกต่อไป... แต่ในฐานะผู้แข็งแกร่งที่ทัดเทียมกัน... หรืออาจจะเหนือกว่าในอนาคตอันใกล้

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน
"หลินฟาน... นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... สถานะของเจ้าในสำนักจะอยู่เป็นรองเพียงแค่มหาผู้อาวุโสสูงสุดและตัวข้าเท่านั้น"

"เจ้า... จะได้รับการขนานนามว่า... ผู้อาวุโสเทพอสนี!"

คำประกาศที่แหวกทุกกฎเกณฑ์และประวัติศาสตร์ของสำนักได้ดังขึ้น! การเลื่อนสถานะจาก "ศิษย์" ไปเป็น "ผู้อาวุโส" ในทันที!

นี่คือการให้เกียรติขั้นสูงสุด... และเป็นการยอมรับในพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!