ณ ศาลาแปดเหลี่ยม ริมสระทิพย์
ซีหวางหมู่ กับ จิ่วเทียนเสวียนหนี่ ใช้กระจกส่องิญญาตรวจชะตาของเซียวเยี่ยนหลงว่าเป็ใครมาเกิด
เมื่อเจียงลี่ซือได้เห็นภาพก็วางกระจกลงบนโต๊ะหินแล้ววิ่งไปเกาะระเบียงร่ำไห้
เ้าแม่สระทิพย์เห็นดังนั้นก็มองดูในกระจกแล้วอุทาน
“โอ้ เป็เขาได้อย่างไรนี่”
ณ เขาหวงซาน 黄山 เขตอันฮุย安徽
เหล่าเทพเซียนอันมีเง็กเซียนฮ่องเต้เป็องค์ประธานกำลังประชุมปรึกษาการศึกกับมารร้ายจวินอู่ฮวาง
เง็กเซียน “ข้าได้จัดตั้งฐานบัญชาการรบบนเขาหวงซานนี้เพื่อเป็ที่ประชุมปรึกษาหารือของพวกเรา ท่านเฟิงจื่อหานมีข้อมูลอันใดนำเสนอบ้าง”
จื่อหาน “ขอบพระทัยฝ่าา....
บัดนี้เหล่าปีศาจสร้างความวุ่นวายที่ฝูโจวเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจเทพเซียน แต่ข้ารู้เท่าทันแผนการของพวกมัน จึงขอให้แบ่งกองกำลังเป็สองส่วน
ส่วนแรกไปปราบปีศาจที่ฝูโจว นำโดยจือชาง
ส่วนที่สองให้องค์หญิงชิงหลิงนำทัพไปยังกว่างซีจ้วง อันเป็สถานที่เก็บมณีนักษัตรปีระกา
เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจให้กลับมารวมตัวที่นี่เพื่อประเมินผล”
“รับทราบ” เหล่าเทพกล่าวพร้อมกันก่อนออกปฏิบัติการ
ณ หุบเขาข้างแม่น้ำหยู่หลง 遇龙河กว่างซีจ้วง
แม่น้ำตื้น 5 เมตร กว้าง 25 เมตร สะอาดใสราวกระจก
แต่มีน้ำท่วมฉับพลันได้ตลอดเวลา
มีการขึ้นลงไม่แน่นอนการสัญจรของชาวบ้านใช้แพไม้ไผ่เป็พาหนะหลัก
เจียวถิงในคราบของราชินีเพลิงมาร เหาะไปลอยเหนือสายธารแล้วออกคำสั่ง
“ภูตแม่น้ำจงขึ้นมาหาข้าบัดเดี๋ยวนี้”
ทันใดก็มีอสูกรกายร่างเป็คนแต่มีครีบ มีเกล็ดส่วนหัวเป็ปลา ลอยขึ้นมายืนบนผิวน้ำ
“ข้าภูตผู้รักษาแม่น้ำนี้ ท่านมีประสงค์สิ่งใด”
“ข้ารู้มาว่าเ้าเก็บรักษามณีนักษัตร ระกา ดังนั้นจงส่งมอบมาให้ข้าเถิด”
“มณีอันมีค่านี้ ท่านเทพหยวนจี๋ต้าตี้มอบให้ข้าปกปักรักษาไว้คงให้ท่านมิได้หรอก เสียใจด้วย”
นางมารไฟจึงตะคอกใส่ภูต
“เ้าบังอาจขัดประสงค์ของจอมมารจักรวาล จวินอู่ฮวางข้าจะให้เ้าได้รับบทเรียนที่จะต้องจำไปตลอดชีวิต”
แล้วเจียวถิงก็บันดาลไฟปีศาจให้แผดเผาแม่น้ำหยู่หลงให้เหือดแห้งไปทันที
ภูตแม่น้ำเกรงกลัวนัก จึงเปิดผืนดินกลางแม่น้ำออกนำแก้วมณีปีระกาส่งให้นางมารไฟโดยจำยอม
“จากนี้เ้าก็จงรอให้ฝนตกเถิดจักได้มีน้ำไว้กินใช้ตามเดิม”
นางกล่าวแล้วเตรียมจะเหาะหนี แต่เ้าหญิงชิงหลิงปรากฏตัวขัดขวางไว้
“หยุดนะ จะหนีไปไหน เจียวถิงเ้าไยจึงกลายเป็พวกมารร้าย”
นางมารไฟ “ ลองคุยกับปีศาจของข้าก่อนเถิด”
ปีศาจประจำตอนนี้ ปีศาจภาพลวงตาแห่ง์ (虛幻天魔)
พลังพิเศษ:สร้างภาพลวงตาที่ดูเหมือน์หรือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่เทพเซียนปรารถนาทำให้พวกเขายอมจำนนและตกอยู่ในห้วงฝันอันงดงามโดยไม่ทันรู้ตัว
จุดอ่อน:การยึดมั่นในความเป็จริงและความปรารถนาที่จะทำหน้าที่ของตนเองอย่างแท้จริง
องค์หญิงถูกนำเข้าไปในมิติพิศวงของจอมมาร
คล้ายดังความฝัน
หล่อนเห็นภาพตนเองกำลังอยู่ในงานฉลองสมรสระหว่างตนกับจือชาง
ภายใต้ต้นเหมยที่มีดอกบานเต็มต้น
ทั้งสวน์นั้นช่างงดงามนัก
จือชางกอดนางกำลังจะก้มลงจุมพิต
แต่ชิงหลิงไม่หลงกลปีศาจ
นางปล่อยพลังเทพจันทราใช้คมเคียวพระจันทร์เสี้ยวทำลายภาพลวงตาหายไปสิ้น
แล้วใช้กระบี่จันทรคราสฟันปีศาจภาพลวงตาสลายร่างไปทันที
นางมารไฟเห็นดังนั้นก็ขัดเคืองใจนัก
“เก่งนักหรืองั้นลองให้ข้าเผาเ้าเป็ไก่ย่างหน่อยปะไร”
เจียวถิงในร่างเปลวเพลิงเนรมิตวงแหวนขนาดใหญ่
บนวงแหวนมีปากกระบอกปืน12 กระบอก
ตัววงนั้นหมุนได้และกราดยิงะุะเิเพลิงใส่ชิงหลิงราวฝนกระหน่ำ
องค์หญิง์บันดาลโล่มวลน้ำขนาดั์รับะุไฟ
หล่อนต้องต่อสู้กับนางมารไฟด้วยความไม่เต็มใจ
“เ้าคืนสติเถิดอย่ายอมเป็ข้ารับใช้จอมปีศาจเลย”
แล้วธิดาเง็กเซียนก็เนรมิตคันศรสีเงินยวงยิงลูกศรน้ำแข็งดอกใหญ่ หนึ่งดอกแตกออกได้เป็ร้อยดอก พุ่งแบบปูพรมใส่นางมารน้อย
หนี่หวงอิ๊นบันดาลพายุเพลิงหมุนเข้าหาองค์หญิงชิงหลิง
ขุนพลหญิงก็บันดาลพายุฝนดับพายุไฟนั้นแล้วดีดเม็ดมุกดาสีขาวให้ขยายใหญ่กลายเป็ลูกบอลหิมะเส้นผ่านศูนย์กลางราวหกเชียะกระแทกร่างเจียวถิงจนกระเด็นไปไกลหลายวา
ราชินีเพลิงเห็นว่าขืนสู้ต่อไปอาจพลาดพลั้งจึงเสกกำแพงไฟขวางกั้นไว้ แล้วตนเองหายวับไปกับกลุ่มควัน
ด้านเมืองฝูโจว
จือชางเหาะไปถึงก็พบชาวเมืองกำลังวุ่นวายยื้อแย่งก้อนเงินก้อนทองที่เหล่ามารปีศาจเอามาโปรยทานด้วยความโลภ ทำให้มีการทำร้ายร่างกายกันอย่างรุนแรง
องค์ชายัคะนองศึก เซียวเยี่ยนหลงยืนอยู่บนก้อนเมฆมองลงมาก็หัวเราชอบใจ
ขุนพลเจิ้งฝูจึงเหาะเข้าไปหาเ้าชาย
“องค์ชายท่านทำร้ายประชาชนเพื่อเหตุอันใดชาวเมืองจะฆ่ากันตายหมดแล้ว โปรดหยุดเถิด”
“มันเื่อะไรของเ้า พวกมันอยากโลภเองไม่มีใครบังคับให้มันเก็บเงินทองนะ เ้าอย่ามายุ่งกับข้า” องค์ชายปีศาจกล่าว
แล้วจือชางก็ร่ายมนต์อันได้รับการถ่ายทอดจากเฟิงจื่อหานผู้เป็บิดาให้ก้อนทองที่ชาวบ้านแย่งกันนั้น กลายเป็ก้อนดินก้อนหินจนหมดสิ้น
ราษฎรเห็นดังนั้นก็พากันละทิ้งแล้วแยกย้ายกันไป
จอมมารน้อยพิโรธโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่งจึงพุ่งทวนในมือเข้าใส่จือชาง
แต่เขาพลิกตัวหลบพร้อมแทงสวนด้วยของ้าวกระแทกหน้าอกของเ้าชายัจนหงายหลังไป
เซียวเยี่ยนหลงจึงใช้อิทธิฤทธิ์เสกันับร้อยตัว บินร่อนหมุนวน แวดล้อมตัวจือชางไว้รอบด้าน
ก่อนจะเสกตาข่ายสายฟ้าครอบคลุมร่างขุนพลเทพไว้ภายในปล่อยให้ประจุไฟฟ้าผ่าลงกายจือชางลึกถึงกระดูก
ด้วยอาการาเ็ปางตาย ร่างของขุนพลเจิ้งฝูก็ร่วงลงสู่พื้นดินกระแทกพื้นสลบไป
แต่ก่อนที่เ้าชายจะลงมือซ้ำเติมนั้น
เจียงลี่ซือปรากฏตัวต่อหน้าลูกชาย
“หยุดนะ เ้าเด็กเลว”
เซียวเยี่ยนหลงหันไปมอง แม้เห็นว่าเป็มารดาแต่อำนาจปีศาจครอบงำ ก็ทำให้เขายังคลุ้มคลั่ง
เ้าแม่จิ่วเทียนจึงใช้ฤทธิ์บันดาลเชือกสีทองรัดตัวเ้าชายปีศาจไว้
ก่อนจะโยนโล่โป๊ยก่วยขึ้นท้องฟ้า
เปิดเผยตัวตนในอดีตชาติให้เขารู้
เป็ภาพของจอมมารม่อเทียนหลงในอดีตชาติ ผู้เคยสร้างความหวาดกลัวให้เหล่าชาวยุทธและเทพเซียนในสามภพมาแล้ว
ตลอดจนภาพขณะต่อสู้กับเซียวหลงเทียนที่หน้าถ้ำเก็บคัมภีร์มหายุทธ
ภาพขณะซัดฝ่ามือใส่จื่อหานแต่พลาดไปโดนลูกสาวตนเองคือ ม่อซั้งซั่งจนสิ้นชีวิต
ภาพขณะตนถูกกระบี่มหาเทพของหลิงเทียนเสียบอกจนร่างสลาย
เซียวเยี่ยนหลง แม้จะรู้อดีตชาติแต่ยังแค้นเซียวหลิงเทียน ที่ฆ่าตนเมื่อชาติก่อน จึงกล่าว
“ชาติก่อนข้าเป็ม่อเทียนหลง แล้วยังไง
ในเมื่อข้าเกิดมาเป็ลูกของเซียวหลิงเทียนที่เคยสังหารข้า
ก็ดีแล้วนี่ ข้าจะได้แก้แค้น ข้าจะไปรับใช้จวินอู่ฮวาง
เพื่อยึดครองจักรวาลร่วมกับเขา”
กล่าวแล้วเ้าชายัก็หายวับไปพร้อมกับะเิควัน
เซียวเยี่ยนหลงเหาะไปยัง ศาลเ้า เจาตี่เอี๊ย 昭帝爺กลางหมู่บ้านหลิงหนาน
เพื่อตามเก็บมณีนักษัตรปีวอกที่ไต้เทียนอ๋องทำงานพลาดคราวก่อน
“เ้าเซียนเฒ่า จงนำมณีนักษัตรออกมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”
เ้าชายปีศาจยืนจังก้า ถือทวนกระแทกพื้นศาลเ้าเสียงดังลั่น
เทพประจำศาลเ้า เจาตีเอี๊ย จึงปรากฏกาย
“มาอีกแล้วหรือคราวก่อนเ้าอ๋องตก์โดนข้าซัดหงายไปคนหนึ่งแล้ว เ้าอยากจะลิ้มรสพลังของข้าบ้างหรือไร”
“แกนั่นแหละ จะต้องจิตญาณเทพแตกสลายในวันนี้ลองดูนี่”
ว่าแล้ว หมัวหลงหวาง เซียวเยี่ยนหลงก็รับพลังจากเงาดำที่ปรากฏเหนือร่างเขา ถ่ายทอดออกทางฝ่ามือพุ่งไปทะลุร่างของเซียนเฒ่าเจาตี่เอี๊ย เทพเ้าประจำศาลก็แตกสลายกลายเป็หิ่งห้อยสีทองจำนวนมากบินว่อน ก่อนจะโดนลมปีศาจหอบให้หายไป
เหล่าคนรับใช้ดูแลศาลเ้าหวาดกลัวนัก รีบไปนำหีบบรรจุมณีนักษัตรมามอบให้
“ฮ่าฮ่า ใครขัดขวางท่านจอมมารจักรวาลมันต้องพบจุดจบอย่างเซียนเฒ่านี้ ขอบใจนะ ข้าไปล่ะ” ว่าแล้วเ้าชายปีศาจก็หายวับไป
ณ หอบัญชาการทัพ์ เขาหวงซาน
เฟิงจื่อหานยืนกล่าวต่อที่ประชุมเทพเซียน
“ครั้งนี้เราพลาดเพราะประเมินกำลังของฝ่ายมารผิดไป
จ้านหลงหวางจื่อองค์ชาย์ ได้รับพลังจากจอมมารเกินกว่าที่เราคิด ต่อไปจึงจะประมาทมิได้
ข้าเห็นสมควรเพิ่มกำลังพลในการรับศึกครั้งหน้าโดยให้แม่ทัพทั้งสี่ทำกองพลมาร่วมด้วย ไม่ทราบท่านจะพร้อมหรือไม่”
แม่ทัพทั้งสี่ก็ยืนยัน
“ข้าพเ้าหลี่เจียเป่าแม่ทัพ์ภาคตะวันออก พร้อมรบ”
“ข้าพเ้าเจียงเฟยหลง แม่ทัพ์ภาคตะวันตก พร้อมรบ”
“ ข้าพเ้า หลีจื่อเหวิน แม่ทัพ์ทิศเหนือ พร้อมรบ”
“ ข้าพเ้า จีกัง แม่ทัพ์แดนใต้ พร้อมรบเช่นกัน”
จื่อหานจึงกล่าวต่อไป
“ขอขอบคุณท่านแม่ทัพทั้งสี่สำหรับมณีนักษัตรอีกสองชิ้นที่เหลือ จะอยู่ที่เสฉวน และเกาะไหหลำจำเราต้องวางแผนดักทางของเหล่ามารให้รอบด้าน....”
เหล่าเทพเซียนยังคงประชุมเตรียมความพร้อมสำหรับการศึกครั้งถัดไป
จอมมารจักรวาลจะรวบรวมมณีนักษัตรเพื่อเปิดเอากุญแจไขจักรวาลได้หรือไม่
เหล่าเทพเซียนจะเอาชนะจอมมารร้อยได้หรือไม่
จะได้รู้กันในเวลาไม่นานนี้แล้ว
จบตอนที่ 11
(แต่งจบตอนวันที่13 ก.ค. 68 )
1K
