ขุนนางฉ้อฉลพยายามใส่ร้ายดาอินว่าเป็แม่มดที่มาล้างสมององค์ชาย
ขุนนางชเว: "องค์ชาย! หญิงนางนี้ต้องคำสาป นางพูดเื่ประหลาดๆ ที่ไม่มีใครเข้าใจ!"
ดาอิน: (ก้าวออกมาข้างหน้า) "ท่านขุนนาง ท่านต่างหากที่ไม่มีวิสัยทัศน์! ถ้าท่านเรียกความก้าวหน้าว่าคำสาป งั้นข้าก็คือแม่มดที่มาเพื่อเปิดตาพวกท่าน!"
“นางเป็ปีศาจพ่ะย่ะค่ะ! ั้แ่นางมา องค์ชายก็ไม่ยอมอภิเษกสมรสกับบุตรีขุนนางคนไหนเลย!” ขุนนางชเวะโ
ซอนแจก้าวขึ้นไปประจันหน้า “หากความรักที่ข้ามีให้ดาอินคือความผิด เช่นนั้นข้าก็ขอเป็คนบาปเอง!
ซอนแจ: (จับมือดาอินไว้) "ใครที่กล้าแตะต้องดาอิน ก็เท่ากับประกาศากับข้า!"
มินโฮ: (หยิบดาบมาเตรียมตัว) "ได้ยินชัดไหมท่านขุนนาง? องค์ชายสั่งแล้ว... ถอยไป!"
ซอนแจ: มินโฮ! ใครที่กล้าพูดว่านางเป็ปีศาจ ให้มันผู้นั้นไปคุกเข่าสำนึกผิดที่กลางลานหน้าวัง!”
มินโฮยิ้มกริ่ม “รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ! ข้าเองก็รอคำสั่งนี้มานานแล้วเหมือนกัน”
#จบตอน
ที่3จ้าา????????????✍????