ปลายเดือนมิถุนายน ปี 2001 สองสัปดาห์หลังจากที่อเล็กซ์ใช้ชื่อของ โยฮัน ครัฟฟ์ สยบอิทธิพลมืดของเลโอ ฟาน วิค จนราบคาบ บัดนี้เขากำลังเริ่มต้นบทใหม่ข้ามพรมแดน
แสงแดดจ้าของฤดูร้อนโปรตุเกสสาดส่องลงบนรันเวย์ของสนามบิน Francisco de Sá Carneiro กลิ่นอายของมหาสมุทรแอตแลนติกผสมกับความร้อนระอุชวนให้รู้สึกตื่นตัว อเล็กซ์ แซนเดอร์ ก้าวเท้าออกจากประตูผู้โดยสารขาเข้าด้วยท่าทีภูมิฐาน ทางซ้ายของเขาคือ เวสลีย์ สไนเดอร์ จอมทัพหน้าหยกที่เพิ่งได้รับอิสรภาพจากอาแจ็กซ์ และทางขวาคือ ปาทริค เอวร่า แบ็กซ้ายเลือดร้อนที่อเล็กซ์เพิ่งไปรับตัวมาสมทบ
เขานำหนุ่มน้อยทั้งสองมุ่งหน้าสู่โรงแรม InterContinental ใจกลางเมือง ห้องสวีทสุดหรูถูกเปิดออกเผยให้เห็นทัศนียภาพของเมืองและสระว่ายน้ำหินอ่อนขนาดใหญ่ที่สะท้อนแสงระยิบระยับอยู่เบื้องล่าง
"พักผ่อนให้เต็มที่ล่ะพวกนาย" อเล็กซ์เอ่ยพลางถอดสูทพาดไว้กับอาร์มแชร์ เขาสังเกตเห็นสไนเดอร์และเอฟร่าที่กำลังยืนเกาะขอบระเบียง สายตาของสองหนุ่มจ้องมองลงไปที่สาวๆ โปรตุเกสในชุดบิกินี่ริมสระน้ำอย่างไม่วางตา
อเล็กซ์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ "เฮ้! ไอ้หนุ่มกลัดมันทั้งสองคน เก็บสายตาไว้มองลูกฟุตบอลพรุ่งนี้บ้างก็ได้นะ สาวที่นี่ไม่หนีไปไหนหรอก แต่ถ้าพรุ่งนี้พวกนายวิ่งไม่ออก โค้ชที่จะเจอน่ะ... เขาโหดกว่าเลโอหลายเท่านะ"
สไนเดอร์หันมายิ้มเขินๆ ส่วนเอวร่ายักไหล่แก้เก้อ "แค่สำรวจภูมิประเทศน่ะครับอเล็กซ์!"
หลังจากปล่อยให้สองนักเตะพักผ่อน อเล็กซ์ก็ปลีกตัวออกมาตามนัดหมายสำคัญ รถแท็กซี่พาเขาเลี้ยวเข้าไปในย่านเมืองเก่าที่มีร้านกาแฟเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ เขาเดินเข้าไปในร้านที่ดูเงียบเชียบ ที่โต๊ะมุมในสุด ชายร่างท้วมคนหนึ่งนั่งรออยู่ เขาคืออดีตโค้ชสโมสรเล็กๆ ในท้องถิ่นที่ปัจจุบันผันตัวมาเป็น เอเย่นต์สายข่าว ที่กว้างขวางคนหนึ่งในโปรตุเกส
"ยินดีที่ได้พบคุณอเล็กซ์" เอเย่นต์ท้องถิ่นกล่าวทักทายพลางยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลหนาปึกให้
อเล็กซ์รับมาแล้วดึงเอกสารข้างในออกมาอ่าน สายตาของเขาไล่ไปตามตัวเลข รายชื่อ และแผนผังบางอย่างอย่างละเอียด คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันครู่หนึ่งก่อนจะค่อยๆ คลายออก แววตาฉายแววแห่งความพึงพอใจอย่างที่สุด เขายัดเอกสารกลับลงซองเหมือนเดิม
"ทำงานได้ยอดเยี่ยมมาก ข้อมูลพวกนี้คือสิ่งที่ผมต้องการ" อเล็กซ์พยักหน้าอย่างพอใจ
เอเย่นต์ท้องถิ่นจิบกาแฟก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่ลดต่ำลง "ก่อนจะลา... ชายคนนั้นที่คุณต้องการพบ เขากำลังรอคำตอบอยู่ จะให้ผมจัดแจงนัดเจอที่ร้านอาหารลับหลังสนามซ้อมเลยไหมครับ?"
อเล็กซ์ลุกขึ้นยืน จัดเสื้อเชิ้ตให้เรียบกริบ เขาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างร้านด้วยแววตาของนักล่าที่มองเห็นเหยื่ออยู่ตรงหน้า
"ไม่ล่ะ... เดี๋ยวผมจะไปหาเขาเองแบบเซอร์ไพรส์หน่อย"
อเล็กซ์ผลักประตูร้านออกไปทันที เสียงกระดิ่งลมที่ติดอยู่กับประตูสั่นไหวทิ้งท้ายไว้เพียงความเงียบสงัดในร้านกาแฟ เขามุ่งหน้าไปที่จอดรถ...เป้าหมายของเขาในครั้งนี้ไม่ใช่การเซ็นสัญญากับนักเตะคนไหน
แต่คือการไปพบกับชายที่โลกกำลังจะได้รู้จักในชื่อ...
'The Special One'
-----