สมิท แจ็ค และสา ได้เตรียมพร้อมสำหรับการเข้าไปในถ้ำเหมืองร้างทันที เพื่อที่จะปราบมินิบอสโกเล็มปฐี แต่ทว่าก่อนที่สมิทจะนำทางเข้าไป สานั้นกลับหยุดตรวจสอบค่าสเตตัสของมอนสเตอร์ตัวเองเสียก่อน
“ขอเช็คหน่อยเถอะ ว่ามอนสเตอร์ระดับA ค่าสเตตัสเท่าไหร่”
สิ้นเสียงของสา ค่าสเตตัสก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอของเธอทันที
“[ข้อมูลค่าสเตตัสยูกิ (หัวหน้านักบวชเผ่าจันทรา ระดับA+): ที่ระดับเลเวล20 พลังชีวิต9,408 พลังโจมตี387 พลังป้องกัน243 ความเร็ว376 พลังเวท336 ป้องกันเวท344 โชคลาภ205]”
สาถึงกับตาลุกวาว เมื่อได้เห็นค่าสเตตัสของมอนสเตอร์เธอ เธอรีบอวดค่าสเตตัสให้สมิทและแจ็คที่อยู่ใกล้ๆดูทันที
“เหลือเชื่อเลย แค่ระดับเลเวล20 แต่ค่าสเตตัสจะพอๆกับผู้เล่นที่มีระดับเลเวล100 แล้วนะ...สมิท ฉันเข้าใจแล้วแหละ ว่าทำไมนายถึงจัดการอันเดอร์ครอสที่เมืองเริ่มต้นได้ตั้งห้าคน”
สมิทลองคำนวนตามที่สาว่ามา ผู้เล่นอย่างพวกเขาเมื่อระดับเลเวลเพิ่มขึ้น จะได้พ้อยอัพสกิลครั้งละ5 ถึงจะรวมเควสลับอื่นๆ ก็ไม่มีทางที่จะมีค่าสเตตัสมากกว่าหรือเท่ากับมอนสเตอร์อย่างแน่นอน บ่งบอกว่าเผ่าพันธ์มอนสเตอร์นั้นแข็งแกร่งกว่าผู้เล่นขนาดไหน
เมื่อคิดได้เช่นนั้น สมิทก็ลองเช็คค่าสเตตัสของลิลี่ดูบ้าง ซึ่งตอนนี้ตัวเขาและลิลี่มีระดับเลเวล35
“[ข้อมูลค่าสเตตัสลิลี่ (เ้าหญิงแห่งดวงจันทร์ ลูนาเรีย ระดับS): ที่ระดับเลเวล35 พลังชีวิต16,044+4,813=20,857 พลังโจมตี322 พลังป้องกัน288+86=374 ความเร็ว624+62=686 พลังเวท938+10=948 ป้องกันเวท938+281+10=1,229 โชคลาภ322]”
“พลังนี่มันอะไรกัน” สากล่าวด้วยน้ำเสียงใ “และที่มีบวกเสริมตามหลังนี่ผลจากอาวุธและชุดสินะคะ”
“ใช่ค่ะ” ลิลี่กล่าวก่อนจะกอดสมิทจากด้านหลัง “พี่เพชรน่ะ ลงทุนซื้อชุดระดับAให้หนูเลยล่ะ พลังเลยบวกเข้าไปเยอะพอสมควร...ถึงแม้อาวุธจะระดับCก็เถอะค่ะ”
“ฉันสัญญาว่าจะหาอาวุธระดับAให้” สมิทตอบกลับกระต่ายสาวพลางยิ้มแห้ง ก่อนที่เขาจะสะดุดกับคำเรียกของลิลี่เมื่อกี้
“ลิลี่ เมื่อกี้เธอเรียกชื่อจริงฉันสินะ”
“ไม่ได้หรือคะพี่เพชร” ลิลี่กล่าวเสียงเศร้า พลางหูลู่ตกลงทันที
“ไว้ตอนอยู่กันสองคนละกัน” สมิทกล่าว “การเอาชื่อในโลกจริง มาเรียกทับซ้อนกับเกม อาจทำให้ผู้เล่นเข้าใจผิดได้นะ”
“เข้าใจแล้วค่ะพี่เพชร” ลิลี่กล่าวพลางหัวเราะร่า ทำเอาสมิทส่ายหน้าก่อนจะยิ้มตอบรับ
“แต่ว่าพลังโจมตีและป้องกันค่อนข้างน้อยแฮะ ถ้าเทียบกับมอนสเตอร์ของสา” แจ็คกล่าวก่อนจะมาร่วมดูค่าสเตตัสของทั้งสองด้วย “คงเป็เพราะพื้นฐานร่างแรกค่าสเตตัสน้อยสินะ ขนาดเลเวลมากกว่า15เลเวล”
“ลิลี่เป็มอนสเตอร์สายเวทขนานแท้” สมิทกล่าวแก้ต่าง “และเธอมีความรวดเร็วของกระต่าย เลยเด่นไปทางด้านนี้มากกว่าน่ะ”
“มอนสเตอร์ประเภทกึ่งมนุษย์ สามารถซื้ออาวุธ เสื้อผ้า และชุดเกราะให้ได้ค่ะ” แพรกล่าวก่อนจะเดินเข้ามาใกล้กลุ่มของสมิทที่เก็บเลเวลกันอยู่ โดยมีพลอยใสตามมาติดๆ “ในขณะที่มอนสเตอร์ที่ไม่ใช่ ทำได้แค่ซื้อประดับ กับอาวุธเฉพาะทางเท่านั้น”
“เหลือเควสอะไรอีกหรือเปล่า” พลอยใสกล่าว “ถ้ามีอะไรที่มันยากบอกนะ ฉันจะช่วย”
“ไม่เป็ไรหรอกพลอย เหลือแค่ฆ่ามินิบอสโกเล็มปฐิพีน่ะ” สมิทกล่าวตอบพลอย ก่อนที่เขาและกลุ่มปาร์ตี้ทั้งสามคน จะเตรียมตัวเดินทางเข้าไปในถ้ำเหมืองร้าง
จู่ๆสัญญาณนาฬิกาจากหน้าต่างระบบของแพรก็ดังขึ้น เธอรีบกดปิดทันที ก่อนจะทำท่าโบกมือลาทุกคนทันที
“ฉันมีธุระสำคัญ ต้องไปเสียแล้วสิ...เป็เควสลับของฉันน่ะ” แพรกล่าวก่อนจะใช้ใบวาร์ปส่วนตัวออกมา เธอลงมือฉีกมัน หลังจากนั้นร่างของเธอก็หายไปทันที
“รีบไปไหนกันน้า” สมิทกล่าวด้วยความสงสัย “กะว่าพอเปลี่ยนอาชีพแล้วจะฉลองกันที่ภัตตาคารลอยฟ้าของกิลด์อะซูไรท์เสียหน่อย”
“ภัตตาคารลอยฟ้า” สาทวนคำของสมิท “ร้านอาหารห้าดาวของกิลด์อันดับสามน่ะหรือ”
แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสนใจตอบคำถามของสา แจ็คตอนนี้เริ่มลงมือเดินไปถ้ำเหมืองร้างเป็คนแรกเสียแล้ว เขาต้องเร่งทำเวลา เพราะดูเหมือนจะมีปาร์ตี้ผู้เล่นก่อนหน้าสามคนเหมือนเขาเดินเข้าไปก่อนเสียแล้ว ตอนที่พวกเขาคุยกัน
“มืดแฮะ” แจ็คซึ่งเข้ามาเป็คนแรกกล่าวก่อนจะใช้ไฟฉายส่องทางไปข้างหน้า “ทัศนวิสัยจำกัดแบบนี้ เราเสียเปรียบมากๆเลยล่ะสิ และพวกที่เข้าไปก่อนเราไปไหนแล้วล่ะ”
ราวกับจะตอบคำถามทันใจของแจ็ค มีเสียงกรีดร้องและเสียงะโก้องจากเบื้องหน้าห่างไปไม่เกินยี่สิบเมตร พร้อมกับกลุ่มผู้เล่นสามคนซึ่งเป็ชายสอง หญิงหนึ่งกำลังหนีตายจากโกเล็มสีน้ำตาลร่างสูงใหญ่กว่าห้าเมตร จุดเด่นของโกเล็มในถ้ำเหมืองร้างคือลำตัว่ล่างของมันเป็งูสำหรับเลื้อย ไม่มีขาแบบโกเล็มข้างนอก
โกเล็มใช้มือของมันซึ่งเป็กรงเก็บหินสำหรับฉีกกระชากเกี่ยวร่างสาวนักธนูที่วิ่งช้าที่สุดไว้ได้ แล้วเหวี่ยงร่างของเธอกระแทกเข้ากับกำแพงหินอย่างแรง จนมอนสเตอร์ประจำตัวของเธอ ลิงสี่มือสวมนวมสีแดง ต้องหยุดวิ่งและพุ่งเข้าจู่โจมโกเล็มปฐีทันที
หมัดทั้งสี่ของมันเรืองแสงสีแดง ก่อนจะต่อยหมัดไฟรัวเป็ชุดจนตาของมนุษย์มองแทบไม่ทัน แต่ทว่าค่าความเสียหายที่ได้ยินระบบเกมประกาศนั้น เสียหายไม่ถึงร้อยเสียด้วยซ้ำ
“เฮ้ย...พวกแกอย่าขวางสิวะ” ผู้ชายสองคน ในปาร์ตี้นักธนูสาวผู้โชคร้ายะโใส่กลุ่มของสมิท ก่อนจะวิ่งหนีเอาตัวรอด
“ช่วยด้วย” หญิงสาวคนนั้นะโขอความช่วยเหลือด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หากแต่ทว่าเธอไม่ได้ะโขอเพื่อตัวเอง “เ้าลิงลมของฉันมันกำลังเจ็บหนัก”
มือติดกรงเล็บหินของโกเล็มหนีบที่เ้าลิงลมอย่างแรงจนมันร้องไม่ออก ในขณะที่เ้าของเริ่มร่ำไห้ กลุ่มของสมิทนั้นจึงรีบลงมือทันที
“เครสเซนท์ เบลด”
ลิลี่ใช้สกิลดาบเวทของเธอตัดเข้าที่ท่อนแขนของมัน เพื่อหวังจะให้เ้าโกเล็มปล่อยลิงลม แต่ทว่าพลังของเธอนั้นยังไม่เพียงพอ ท่อนแขนของโกเล็มปรากฏรอยแผลบาดลึกเท่านั้น
“[ประกาศจากระบบ: มินิบอส มอนสเตอร์โกเล็มปฐี ระดับC ได้รับความเสียหายจากลิลี่ 4,282 พลังชีวิตเหลือ 46,754/66,666 ค่ะ]”
“พี่เพชร” ลิลี่กล่าวเรียกนายของเธอ “เ้าโกเล็มปฐีตัวนี้ มีพลังป้องกันสูงมากค่ะ เครสเซนท์ เบลดของหนูมีพลังในการทำลายถึงหนึ่งพันเปอร์เซนต์จากพลังเวท แต่อีกฝ่ายได้รับความเสียหายไม่ถึงห้าพัน...งานนี้ไม่ตลกเลยนะคะ”
“ข้อเสียของสกิลสินะ” สมิทกล่าว “ถึงจะโจมตีด้วยค่าพลังเวทที่ลิลี่ถนัด แต่เนื่องจากเป็การโจมตีประเภทประชิด อีกฝ่ายจึงต้งรับด้วยพลังป้องกันที่สูงลิ่ว...เหนื่อยแน่ๆงานนี้”
จังหวะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เ้าโกเล็มปฐีเหวี่ยงร่างของลิงลมในมือของมันออกไป เพื่อเตรียมใช้กรงเล็บจับสมิทที่เคลื่อนไหวช้ากว่าลิลี่ กรงเล็บของมันเรืองแสงสีน้ำตาล พร้อมหมุนควงสว่านจนเกิดเสียงแสบฟันและแก้วหู มันใช้กรงเล็บนั้นพุ่งเข้าหาสมิททันที
แต่ทว่าสมิทเองก็ไม่ได้กลัวเกรง โล่ของเขาเรืองแสงสีน้ำตาล ก่อนจะดันต้านกรงเล็บสังหารของโกเล็มปฐีอย่างจัง ด้วยสกิลชิลด์บัสเตอร์ พลังทั้งสองสายปะทะกันจนเกิดเสียงะเิขนาดใหญ่ ร่างของสมิทและโกเล็มปฐีถอยร่นออกจากกันราวหนึ่งเมตร...ดูเหมือนว่าจะไม่มีฝ่ายไหนได้รับความเสียหายจากการปะทะกันครั้งนี้ ยกเว้นโล่ผู้โชคร้ายของสมิท
“[ประกาศจากระบบ: โล่ป้องกันของผู้เล่นสมิทถูกทำลายค่ะ ทำให้ไม่สามารถใช้โล่ได้อีกต่อไป โปรดซ่อมแซมหรือย่อยอุปกรณ์เพื่อใช้ทำวัตถุดิบ]”
“แย่ล่ะ” สมิทกล่าวก่อนจะหันไปมองแจ็คและสา “ฉันดันไม่ไหวล่ะ ฝากทั้งสองคนด้วย”
“ตาพวกเราแล้ว” แจ็คกล่าวกับลูกัปฐิพีของตัวเอง เขาเหวี่ยงดาบั์ในมือขวาไว้ข้างลำตัว ก่อนจะเรียกใช้สกิล
“เอเลเมนทัล ซอร์ด : ไอซ์ ไทป์!! (Elemental Sword : Ice Type)”
ดาบั์ของแจ๊คเรืองแสงสีฟ้าของธาตุน้ำ ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้าไปฟาดฟันโกเล็มปฐีที่กำลังเสียเปรียบ
“566!!...499!!...1025!! Critical!!”
แจ็คยิ้มร่าทันทีเมื่อเห็นตัวเลขดาเมจที่เขาสร้างความเสียหายให้โกเล็ม ดูเหมือนว่าวิธีของเขาจะได้ผล เพราะโกเล็มปฐีแพ้ธาตุน้ำ
“[ประกาศจากระบบ: มินิบอส มอนสเตอร์โกเล็มปฐี ระดับC ได้รับความเสียหายจากผู้เล่นแจ็ค 2,090 พลังชีวิตเหลือ 44,664/66,666 ค่ะ]”
แจ็คถอยหลังหลบเข้าโกเล็มที่เหวี่ยงกรงเล็บของมันมาทางเขา จังหวะที่มันกำลังเหวี่ยงแขนนี้เอง ทำให้่ลำตัวมันเปิดกว้าง สาที่ยืนอยู่แนวหลังจึงอาศัยจังหวะนี้ร่ายเวททันที
“แสงสว่างผู้ปกป้องความดีทั้งหลาย จงเป็พลังให้กับข้า ทริปเปิ้ล ไลท์บอล!! (Tripple Light Ball)”
จังหวะที่สากำลังร่ายเวท มอนสเตอร์ประจำตัวของเธอ หัวหน้านักบวชเผ่าจันทรา ก็ใช้สกิลเสริมเวทช่วยทันที
“อินครีส เมจิค!! (Increase Magic)”
วงเวทสีขาวธาตุแสงปรากฏตรงหน้าของสา ก่อนที่ลูกบอลสีขาวทั้งสามลูกจะพุ่งเข้าปะทะกับด้านข้างของโกเล็มที่เปิดกว้าง
“838!!...838!!...838!!”
เ้าโกเล็มร้องโหยหวน พร้อมกับระบบประกาศว่าพลังชีวิตมันเหลือ 42,150 จากรูปการแล้วดูเหมื่อนว่าพลังป้องกันทางเวทของมันจะไม่สูงมากนัก
สมิทและลิลี่ซึ่งมีสกิลที่สร้างความเสียหายทางกายภาพเพียงอย่างเดียวไม่เหมาะจะสู้กับมัน เขาจึงเปลี่ยนบทบาทเป็ก่อกวนและเรียกความสนใจจากโกเล็ม และปล่อยให้แจ็คซึ่งมีสกิลที่อีกฝ่ายแพ้ทาง กับสาที่เน้นโจมตีด้วยเวทระยะไกลเป็คนสร้างดาเมจหลักในครั้งนี้
“สกิลระดับBที่เปิดจากกล่องสุ่ม ก็เป็สกิลโจมตีประชิดใช่ไหมลิลี่” สมิทเอ่ยถามกระต่ายสาว ขณะที่เขาใช้ดาบจิ้มที่เอวของโกเล็ม และวิ่งวนรอบตัวมัน โชคดีที่โกเล็มปฐีไม่มีสติปัญญา มันจึงหมุนตัวไล่ตามสมิททันที และนั่นก็ทำให้สามีโอกาสร่ายเวทอีกรอบ
“ผืนปฐีที่พวกเราอาศัย โปรดมอบพลังให้กับข้า แซนด์ สเปียร์!! (Sand Spear)”
พื้นดินด้านล่างที่ลำตัวยาวเหมือนงูของโกเล็มทับอยู่นั้น กลายเป็หอกที่ทำมาจากดินและทรายทิ่มแทงร่างของมันเป็แนวยาวตามตัว ทำให้บัดนี้ร่างของมันถูกตรึงอยู่กับที่ ขยับไปไหนไม่ได้เสียแล้ว
“แจ็ค ตอนนี้แหละ” สาะโกล่าวกับแจ็คที่กำลังผสมโรงอัดโกเล็มร่วมกับสมิทและลิลี่ “ใช้สโตนอาร์เมอร์ผนึกการเคลื่อนไหวมันที”
“ผนึกยังไง” แจ็คกล่าวถามขณะฟาดดาบโครมใหญ่อัดเสยมือของโกเล็ม ทำเอามันส่งเสียงร้องจนสั่นะเืถ้ำ
“สร้างเกราะในจุดที่จะทำให้แขนมันขยับไม่ได้...เราต้องมีคนล่อ”
ดูเหมือนว่าแจ็คจะเข้าใจในสิ่งที่สากล่าว เขาจึงสั่งให้ลูกัูเาบินไปใกล้แขนของโกเล็ม
“สมิท...นายช่วยไปใกล้แขนอีกข้างมันได้มั้ย”
สมิทพยักหน้ารับ ก่อนที่เขาจะใช้ดาบฟาดปัดจนแขนข้างซ้ายของโกเล็มซึ่งเป็หมัดเปล่าๆกระเด็นออกไป ตอนนี้ทั้งเขาและลูกัูเาอยู่ประชิดกับบริเวณลำตัวของโกเล็มปฐี
“สโตน อาร์เมอร์!! (Stone Armor)”
เ้าลูกัูเาใช้สกิลเกราะหินกับมันและสมิท เกราะหินนั้นป้องกันร่างของทั้งสองอย่างดี จนไปบดบังทิศทางการเคลื่อนที่ของแขนโกเล็ม เมื่อมันจะขยับแขนไปด้านหน้า บริเวณต้นแขนของมันก็ถูกเกราะหินทั้งสองด้านกันเอาไว้ เมื่อประกอบกับท่อนล่างที่เป็งูของมันโดนหอกดินผนึกเอาไว้ก่อนหน้านี้ ก็เท่ากับว่ามันไม่สามารถหนีไปไหนได้
“ที่เหลือ...ลุย” แจ็คกล่าวพลางใช้ดาบั์ฟาดใส่่ท้องของโกเล็ม เช่นเดียวกับลิลี่คอยลอบโจมตีในชุดอับด้านหลัง ส่วนสานั้นร่ายเวทบอลแสงโจมตีเรื่อยๆ โดยอาศัยเวทเพิ่มพลังของยูกิคอยช่วยด้วย
ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังประสานงานกันอย่างดีนั้น พวกเขาลืมไปเสียสนิท ว่ามีหญิงสาวโชคร้ายกับมอนสเตอร์อยู่ด้วย สาเหตุที่ลืมเพราะหญิงสาวคนนั้นกำลังป้อนยาเ้าลิงสี่แขนของเธอ พลางนั่งมองอยู่ห่างๆ เธอเองก็าเ็จนไม่สามารถช่วยต่อสู้ด้วยเช่นกัน
“หลังจบศึกนี้แล้ว...เขาจะรับเราร่วมปาร์ตี้ไหมนะ อยากอยู่กับปาร์ตี้ดีๆอย่างนี้จัง”
1K
![ภูผาคอยตะวัน : My Sweet Sunshine [แต่งจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1586358894_16456957.webp)
