รถมินิบัสจอดเทียบที่ป้ายรถริมรั้วมหาลัย ชัญญา เดินลงจากรถมุ่งไปทางประตูใหญ่ที่อยู่ข้างหน้าราวๆ 50 เมตร ซักพักมีมอเตอร์ไซค์คันนึง ขับมาจากด้านหลังชัญญา เทียบเข้าริมทางเท้า
“เอ๊ะเอ๊ะ นี่น้องชัญญา คนสวยนี่ วันนี้เรียนเช้าเหรอจ๊ะ”
ชัญญา- นี่ พี่ที่วันนั้น เจอที่โรงยิมใช่ไม๊
โก้- แหมๆ จำแม่นซะด้วย มาขึ้นรถพี่นี่มา เดี๋ยวพาไปส่ง เดินไกลน้องจะเหนื่อยนะ
ชัญญา- อ่อ ไม่เป็ไรค่ะ เดินดีกว่า
โก้– เอ้า ไหงพูดงั้นละ ไปเถอะ คณะฯ เรียน มันไกลนะ
ชัญญา- ไม่ดีกว่า พี่ไปเถอะ
พอเจอปฏิเสธเป็ครั้งที่สอง ไอ้โก้จากเมื่อครู่ยิ้มยียวน เปลี่ยนสีหน้าดูไม่พอใจตั้งมอเตอร์ไซค์เสร็จ เดินไปคว้าแขนชัญญา เพื่อดึงเธอขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปด้วยกัน ยื้อยุดกันไปมาพอนักศึกษาคนอื่น เดินผ่านไป-มาทางนั้น ไอ้โก้มันก็โกหก โป้ปด ทำทีบอกไปว่า “กำลังง้อแฟนให้แฟนขึ้นรถด้วยกัน” ทำเอาชัญญาได้ยินดังนั้น ถึงกับหน้าชา ต้องพูดสวนกลับไปทันควันว่า“ไม่จริง ไม่ใช่ค่ะ ไม่ได้เป็อะไรกัน” “ปล่อยนะ บอกให้ปล่อย”
กระทั่งหมอกและภูผา เดินมาพร้อมกันจากด้านหลังชัญญา “เฮ้ย นั่นจะทำอะไร”หมอกกระแทกเสียงไปดังพอควร “ทำร้ายผู้หญิง รึไงมึง หยุดเลยนะ” ภูผาช่วยะโอีกแรง
ทำเอาไอ้โก้อยู่ไม่ได้ หันหน้ามาแว่บเดียวมองที่หมอกและภูผา และกลับไปคว้ามอเตอร์ไซค์บิดเข้ามหาลัยไปทันที
หมอก- เอ้า พี่ชัญญา เป็ไรเปล่า รุ่นพี่คนนั้นมันทำอะไรตรงไหนมั้ย
ชัญญา- ไม่ ไม่ เค้าแค่มาจับแขนพี่แรงไปหน่อย จะพาขึ้นรถไปให้ได้
ภูผา- อ้อ เราเห็นหน้ามันแว่บๆ พอรู้ละ ว่าคือใคร
หมอก– เอ๊ะ อย่าบอกนะว่า จะเป็คนเดียวกับที่หลอกพี่ชัญญาไปโรงยิมวอลเล่ย์
ชัญญา– ใช่หมอก คนนี้แหละ
ภูผา- หืม มันจะเยอะเกินไปละ ไอ้นี่
พอเข้ามาในมหาลัยเมี่ยงซึ่งแวะซื้อน้ำเปล่าที่ซุ้มร้านข้างสวนหย่อม เห็นชัญญามาพร้อมกับเพื่อนเลยกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหา พูดคุยกันตามประสาคนคุ้นเคย และได้รู้เื่เมื่อครู่ที่หน้ามหาลัยจากหมอกเล่าให้ฟังเมี่ยงเลยรู้ว่า มันคือไอ้โก้ อยู่ห้องเดียวกับเมี่ยง ชอบจีบหญิงไปทั่ว ทำตัวห่ามๆเข้าเรียนบ้าง ไม่เข้าบ้าง มันเป็คนนครพนม มาสอบติดที่นี่ @@ เมี่ยง ก็ทำได้แค่บอกให้ชัญญา อย่าไปสุงสิงกับมันห่างได้ก็ห่าง
พักเที่ยงชัญญา ลงมาพร้อมกับไอซ์และหมอก หาข้าวทานที่โรงอาหาร ชัญญาจึงปลีกตัวมาคนเดียวเลือกร้านอาหารตามสั่งระหว่างที่เธอยืนรอหน้าร้าน มีสายตาที่มองมาแต่ไกล เหมือนมีเรดาร์ติดตัว มันเห็นแค่ด้านหลังก็รู้ว่าคือเธอคนนั้น มันบอกให้ไอ้ก้อมไปเลือกซื้อร้านอื่นตามใจชอบ ส่วนตัวมันเองเจอร้านที่อยากกินแล้ว @@ ว่าแล้ว ไอ้โก้ก็รีบจ้ำเข้าโรงอาหาร ไปหยุดอยู่ที่ด้านหลังชัญญา พอเธอรับจานอาหารมาวางที่ถาดเสร็จเตรียมหันหลังกลับ ข้อศอกดันไปชนสีข้างไอ้โก้
ชัญญา– อุ๊ย โทษค่ะ อ้าว นี่พี่อีกแล้วเหรอ
โก้- อ๊ะ นี่น้องที่พี่เจอเมื่อเช้านี่ แหมๆ ช่างบังเอิญจริง หรืออะไรดลใจให้เราเจอกันนะ
ชัญญา- โทษค่ะ หลบทางหน่อย
โก้- อ้าว เดี๋ยวก่อนสิ เื่เมื่อเช้าพี่ต้องขอโทษด้วยนะ ที่ทำลุ่มล่ามกับน้องโอเคป๊ะ
ชัญญาทำสีหน้าเรียบเฉย ไม่ตอบ พยาพยามขยับขวาออกเพื่อเดินหนี ไอ้โก้มันก็ขยับตามเพื่อขวาง พอเธอขยับซ้ายอีก มันก็ขวางทางซ้าย จนชัญญา เริ่มจะหงุดหงิดพลั้งปากพูดจนน้ำเสียงดังประมาณนึง “นี่พี่ มีอะไรนักเหรอ ตามรังควานจัง อย่ามาวุ่นวายได้มั้ย”
มาตังที่เพิ่งเดินเข้ามาได้ยินเสียงชัญญาพูดจบพอดี
มาตัง- อ้าว โก้ อยู่ที่นี่เหรอ / เอ๊ะ นี่น้องที่ประกวดดาวที่อยู่ปี 1 หนิ มีอะไรกันเหรอ
ชัญญา - นี่เพื่อนพี่หรอเอาเค้าไปอยู่ห่างๆ หนูหน่อย มาวุ่นวายตลอดเลย
มาตัง - ทำไมเหรอ ไอ้โก้มันจะมาจีบน้องเหรอ
ชัญญา – แต่หนูไม่ได้ชอบไม่ได้สนใจอะไร
โก้ - เปล่า แวะมาทักน้องเค้าเฉยๆเท่านั้นแหละ ไม่มีอะไร ! เห้อ มันอะไรนักวะ วันนี้ ไม่ได้ดั่งใจซักอย่าง
แล้วไอ้โก้ มันก็เดินปลีกตัวไปด้วยสีหน้าเซ็งๆเตะเก้าอี้ในโรงอาหารไปทีนึง โดยมาตัง ก็ไม่ได้สนใจว่ามันจะเดินไปอยู่จุดไหนและได้ขอโทษแทนไอ้โก้ ที่มันแสดงท่าทางไม่เหมาะสมกับชัญญา
###########
แล้ววันประกวดผู้ชนะ ดาว-เดือน ก็มาถึง มีรุ่นน้องปี 1 ปี 2 ปี 3และรุ่นพี่ปี 4 มารวมตัวกันที่โรงยิมบาส ร่วมๆ 300 คน เพื่อทำการโหวตว่าใครควรจะเหมาะสมกับการเป็ดาว-เดือนของคณะฯ ในครั้งนี้ สุดท้ายผลปรากฏว่า ผู้ชนะดาว ตกเป็ของ ชัญญา อย่างไร้ข้อกังขาและฝั่งของเดือนเป็ของเด็กหนุ่มอีกคน เพื่อนห้องเดียวกับข้าวปุ้น
หลังเสร็จสิ้นการโหวตนักศึกษาก็ทยอยออกจากโรงยิม บางส่วนก็มาร่วมยินดีกับดาวและเดือน ที่ชนะการประกวด @@ ไอ้โก้ ซึ่งด้อมๆ มอง อยู่แถวนั้น เห็นเพื่อนร่วมคณะบางคนมีกล้องถ่ายรูปติดมาด้วย คอยถ่ายรูปดาวและเดือนแต่ละช็อต มันจึงเข้าไปทาบทามขอภาพถ่ายของชัญญาไว้จากนั้น ไอ้โก้ ก็เตรียมจะปรี่เข้าไปร่วมยินดีกับดาวคณะฯ คนใหม่ แต่ดันเจอเมี่ยงเข้าถึงตัวชัญญาก่อนและมายินดีกับขวัญใจของคณะดุริยางคศิลป์ และพอมันหันหลังกลับ
มาตัง- อ้าว โก้ มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ
โก้- เฮ้อ เจออีกแล้วหรือเนี่ย
มาตัง- เป็อะไรละโก้ เจอเราแค่นี้ มันดูน่ารำคาญมากเลยเหรอ
โก้- อืม แล้วแต่จะคิด
มาตัง– มาแอบมองดาวคณะฯ คนใหม่ละสิ
โก้– จะมอง รึไม่มอง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย / เราไม่ได้เป็อะไรกันนะ เธอจะมาตามเราอย่างนี้มันได้เหรอ
มาตัง– โก้ แน่ใจเหรอว่าไม่ใช่ (น้ำเสียงเริ่มจริงจัง)
โก้- แน่ใจ ! หื้ย หลบ แล้วอย่าตามมาอีกนะ
มาตังมองคล้อยหลังด้วยสีหน้าดูหมอง แววตาปริ่มๆ คล้ายน้ำตาคลอเบ้า @@ เมี่ยง คุยกับชัญญาเสร็จ เดินออกมาทางหน้าประตูโรงยิมพอดีเห็นมาตัง จึงเข้าไปคุย แต่มาตังมีสีหน้า ดูเศร้าสร้อย เมี่ยงพยายามถามไถ่ แต่มาตังก็ยังปฏิเสธไม่ยอมหลุดปาก จนเป็ฝ่ายต้องปลีกตัวเดินกลับออกไปจากโรงยิม ปล่อยให้เมี่ยงยังคงมีคำถามในหัวว่าเกิดอะไรกับเพื่อนของเธอ พยายามจะคิดว่า เป็ไอ้โก้หรือเปล่าที่ทำให้มาตังเป็อย่างนี้แต่ก็ไม่อยากด่วนสรุป เพราะไม่เห็นสองคนนี้คุยกัน
7K
