Demonlord online ราชาอสูรสะท้านโลก

   ศิลาที่ไปยืนต่อแถวยาวเหยีดหันมองไปรอบตัวด้วยบรรยากาศที่ดูคล้ายกับเป็นตอนกลางวันเสียแต่วาสายลมที่พัดโชยมันมีกลิ่นอายคาวเลือดพลังเวทมนต์อ่อนๆลอยมาตามสายลม

    “คุณศิลาใช่ไหมครับ”

    ทหารยามแต่งกายด้วยชุดจอมเวทย์สีน้ำตาลเดินตรงมายังเขาพร้อมกับเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจ โดยศิลาเองก็มีสีหน้างุ่นงงเล็กน้อย

    “ครับ ผมศิลา”

    “เชิญทางนี้เลยครับคุณมาส่ง

ภารกิจพิเศษไม่ต้องต่อแถวครับท่านเจ้าให้ผมมานำทางคุณครับ”

   “อ๋อครับ”

   ศิลาเดินตามทหารจอมเวทย์ไปทันทีพร้อมกับคิดในใจว่ามนตรารู้ได้อย่างไรว่าเขามา  ศิลามองไปรอบด้านตามจุดต่างเพ่งสมาธิจิตส่งคลื่นพลังปราณไปยังสายตา

            “ผู้เล่นศิลา ปฏิบัติบรรลุตามเงื่อนไข ได้รับทักษะเนตรมาร ระดับ1...3...5”

  ศิลามองไปรอบๆด้วยทักษะเนตรมารก็พบเข้ากลับทหารเวทมนต์ที่มีความสามารถล่องหนยืนตามจุดต่างๆบ้างเดินไปมาคล้ายวิญญาณ  

    ทำให้เขาทราบได้ทันทีว่าพวกนั้นคงรายงานให้มนตราทราบหรือคงเพราะมนตราได้สั่งพวกเขาไว้แล้วว่าให้จับตาดูเขาถ้าเกิดเขาเข้าเมืองมา

    พร้อมกับศิลาที่ปรายตาอ่านความสามารถใหม่ 

   พบว่ามันสามารถตรวจสอบค่าสถานะของศัตรูได้รวมถึงอ่านพลัง

เวทมนต์คล้ายๆกับการก็อปเวทมนต์ไม่ใช่แค่เวทมนต์อย่างเดียวรวมถึงพลังต่างๆกระบวนท่าเคล็ดวิชาเมื่อถูกมองผ่านเนตรมารเขาก็สามารถเรียนแบบได้ทันที  

    คล้ายๆกับเนตรวงแหวนเลยทีเดียว

 ศิลาเดินเข้าไปยังเต๊นที่มีทหารคุ้มกันหนาแน่นมากที่สุดเมื่อเข้ามาเขาก็พบกับบานประตูคล้ายกับประตูไปไหนก็ได้ของโดเรม่อนหากแต่มันมีลวดลายอักษรเวทมนต์ทั่วทั้งบานสีขาวสว่าง

    “เชิญครับ”

    ทหารจอมเวทย์เปิดประตูให้ศิลาทันที  เมื่อผ่านประตูศิลาก็พบทางเดินยาวที่แสนคุ้นตาซึ่งเขาเคยผ่านมันมาแล้วตอนรับภารกิจเวทมนต์  

    “มาแล้วหรอมนตราเอ่ย เราไม่คิดว่าท่านจะทำสำเร็จจริงๆ”

    มนตราที่นั่งรออยู่กลางห้องโดยทีคัมภีร์เวทมนต์หลากสีลอยไปมาเอ่ยขึ้นท่ามกลางแสงสลัวๆจากแทงเวทมนต์คล้ายเสาร์ทั้งเจ็ดต้น   

    “คนมันเก่งทำไงได้”

    “เราไม่เถียงเจ้าเก่งจริงๆ ไหนล่ะของจากภารกิจ”

   มนตราหรี่ตาลงพร้อมกับยื่นมือมารับของจากภารกิจศิลาเองก็ส่งให้โดยไม่พูดหรือถามอะไร  

    ซึ่งได้แก่ ขวดสีส้มมีน้ำโลหิตคล้ายลาวาของนกฟีนิกซ์ อีกขวดคือน้ำอัมฤทธิ์ และสุดท้ายผลึกคล้ายกับเพชรสีดำกระจ่างดาวรูปหยดน้ำครบทั้งสามไอเท็ม

    แต่ทว่าศิลาเองถึงกับต้องเบิกตา

กว้างเมื่อมนตราได้ยืนหัวใจแห่งภูติคืนกลับมาให้เขาจนศิลาถึงกับเอ่ยถามพร้อมความสงสัย

    “อ่าว มันเป็นไอเท็มภารกิจไม่ใช่หรอ”

     “รางวัลอีกชิ้นหนึ่งของท่านต่างหากเอาล่ะถึงเวลาท่านเลือกที่เรียน

เวทมนต์แล้ว”

    ศิลาเอ่ยขึ้นพร้อมกับในมือท่อแสงสว่างสลับไปมาทั้งเจ็ดสีตามแต่ละสีธาตุต่างๆ วินาทีต่อมาพลัน

ปรากฎคัมภีร์เวทมนต์แปดเล่ม  

   โดยเล่มที่แปดเป็นสีม่วงปนดำพร้อมกับมีตราสัญญาลักษณ์กรงล้อ

    “ท่านสามารถเลือกเรียนได้ทั้งเจ็ดเล่มตามแต่ละธาตุแต่ละขั้น แต่หากท่านเลือกคัมภีร์เล่มที่แปดท่านจะไม่สามารถเรียนเวทมนต์อีกเจ็ดเล่มเจ็ดธาตุนี้ได้”

   “หมายความว่าถ้าผมเลือกคัมภีร์เล่มนี้ผมจะไม่สามารถใช้เวทมนต์ธาตุ ดิน น้ำ ลม ไฟ อะไรพวกนั้นได้งั้นเหรอ”

   ศิลาเอ่ยถามพร้อมกับยื่นมือไปหยิบคัมภีร์สีม่วงดำมันมีภาษาโบราณเขียนเอาไว้หน้าปกบอกถึงชื่อเวทมนต์ซึ่งศิลาที่อ่านภาษาโบราณได้จึงรู้ว่ามันคือเวทมนต์แห่งสูญ 

    “ถูกต้องตามนั้น”  

มนตรารับคำสั้นๆ ส่วนภายในลึกก็แอบหวังไม่อยากให้ศิลาเลือกเรียนเวทมนต์จากคัมภีร์เล่มที่แปด  ต้องบอกว่าเขาไม่อยากจะเอามันออกมาด้วยซ้ำแต่มันคือรางวัลภารกิจเขาจึงเลี่ยงไม่ได้

    “ผมเรียนเล่มนี้”

    ศิลาเอ่ยพร้อมกับยกคัมภีร์เวทมนต์แห่งสูญขึ้นมา  ทำเอามนตราเบิกตา

กว้างปนสงสัยพร้อมลอยยิ้มหรือแท้จริงใจลึกๆของเขาอยากให้ศิลาเลือกคัมภีร์เล่มนั้นก็เป็นได้

    “ทำไมท่านถึงเลือกเล่มนั้นล่ะ” 

มนตราถาม

    “ผมมีสกิลอ่านภาษาโบราณ ซึ่งมันเขียนว่าสูญ ที่แปลว่าล่มสลายสูญสลาย ซึ่งพลังของผมเองตอนนี้ก็หลอมรวมกันทั้งหมดเกิดเป็นพลังแห่งศูนย์”

     “อ๋อ ชื่อมันคล้ายกันท่านเลยเลือกงั้นหรือ”มนตราถามต่อ

     “คงแบบนั้นผมคิดว่า  ทุกสรรพสิ่งเริ่มต้นจากศูนย์เเละจบลงที่ศูนย์ ศูนย์คือทุกสิ่งทุกสิ่งคือศูนย์ เมื่อทุกอย่างกลับสู่ศูนย์ก็คล้ายกลับสูญสลายแตกดับ ก่อนจะเริ่มต้นใหม่อีกครั้งตามวัฏสงสาร แล้วหน้าปกนี่มันก็คือสัญญาลักษ์วัฏสงสารเวียนว่ายตายเกิดไม่จบสิ้นคล้ายกลับกงล้อแห่งกรรม”

    “ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...ลึกซึ่งเจนจัดเฉียบคมถูกของท่านนั้นคือความหมายของเวทมนต์บทนั้น เวทมนต์นั้นสามารถทำให้ทุกอย่างสูญสลายได้ตามพลังความสามารถของท่าน ในทางกลับกันมันก็สามารถสร้างทุกสรรพสิ่งได้ตามความสามารถพลังของท่าน”

   พูดจบมนตราก็ทำการร่ายเวทมนต์พร้อมกับคำภีร์สีดำอมม่วงแตกกระจายเป็นละอองแสงคล้ายสระเกล็ดดาวสีม่วงดีดำนับแสนดวงสว่างกระจายไปทั่วห้อง   

    ก่อนจะค่อยๆหมุนวนเคลื่อนตัวคล้ายกระแสน้ำและเพิ่มความเร็วขึ้นเป็นภาพที่งดงามเกินบรรยายศิลาเองก็จ้องมองเหตุการณ์ด้วยใจละทึก

    วูบบ....

    วินาทีต่อมาละอองแสงสีม่วงสีดำนับแสนจมหายไปในร่างของศิลาร่างของเขาทอแสงสีม่วงแดงสลับดำไปมาก่อนที่เสียงจากระบบจะดังขึ้น

           “ผู้เล่นศิลา ปฏิบัติบรรลุตามเงื่อนไข ได้รับเวทมนต์แห่งสูญ ระดับ1”

            “ผู้เล่นศิลาไม่สามารถใช้พลังธาตุทั้งเจ็ดได้ 

            “ผู้เล่นศิลาไม่สามารถใช้พลังเวทมนต์จากธาตุทั้งเจ็ดได้

             “ธาตุทั้งเจ็ดของผู้เล่นศิลาพลังทุกอย่างสูญสลายรวมเป็นหนึ่งกลับเวทมนต์แห่งสูญ”

     “รางวัลสุดท้ายของเจ้า”

  มนตราเอ่ยแต่กลับไม่ปรากฎสิ่งใดจนศิลาต้องเอ่ยถาม

    “ไหน ไม่เห็นมีอะไรเลย”

    มนตรายิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น

    “มันเป็นบทความเราจะพูดครั้งเดียว

หนึ่งบุรุษมุ่งสู่ทิศบูรพาผ่านเหวมังกรเส้นทางยาวเหยีดสุดสายตาเบื้องหน้าคือมหาวิหารอัสนีรังสรรค์ฟ้าเมื่อผ่านพ้น  นำพาสองดวงวิญญาณมุ่งสู่ทิศอุดรผ่านผืนสมุทรสีครามแสนกว้างใหญ่ที่เกรี้ยวกราดมุ่งสู่

วังบาดาลวิหารเจ้าสมุทรมัจฉานุ

    หากวิญญาณทั้งเจ็ดรวมเป็นหนึ่งจะเบิกเส้นทางสู่สวรรค์หรือนรก มิอาจทราบจิตแห่งธรรมชาติจักษ์จุติรูปธรรม จะเกรี้ยวกราดทำลายทั่วพื้นภพ  หรือเมตตาล้นหวนคืนความสุขขี

     “เราคิดว่าท่านคงตีความเอาเองได้ท่านจงไปเถิดเราแนะนำให้ท่านรีบไปยังทิศบูรพาเสียโดยเร็ว เมื่อไม่นานมานี้กองกำลังกิลด์สวรรค์สร้างได้รวมกำลังพลไปยังวิหารอัสนีสวรรค์แล้วท่านจะสูญเสีย....ก็เป็นได้”

   มนตราเอ่ยขึ้นพร้อมลอยยิ้มที่จริงใจเป็นครั้งแรกพร้อมสีหน้าแสดงถึงความคาดหวังในบางสิ่ง

    “ขอบคุณท่านมาก”

    ศิลารับคำพร้อมกลับรีบเดินออกไปทันทีพร้อมสีหน้าที่ร้อนรนถึงขีดสุด

     “ท่านเจ้าท่านคิดว่าเขาคู่ควรงั้นรึ”

   ชายแก่วัยกลางคนหน้าตาเปี่ยมไปด้วยเมตาดวงตาแผ่ความอ่อนโยนถึงขีดสุดแต่งกายด้วยชุดสีทองแบบจอมเวทย์

    “เนโร่ เองหรอใช่ข้าคิดเช่นนั้นหากเขาไม่มีดีจริงเทพีแห่งความมืดคงไม่สถิตอยู่กับเขาหลอก”

    “หะ เทพี่ภูติแห่งความมืดตัวตนที่เกิดจากจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติที่สูงส่งเลือกติดตามเขางั้นหรือไม่อยากจะเชื่อ”

     เนโร่เอ่ยพร้อมกับเดินเข้ามานั่งยังโต๊ะกลางในมือถือคฑาสีทองสองอันลวดลายคล้ายกับเขี้ยวเสือ  สีหน้าของเนโร่ปั้นยากถึงขีดสุดแสดงถึงความไม่อยากจะเชื่อ  

    “ใช่แล้วล่ะตอนแรกข้าก็ไม่แน่ใจ แต่ลองเพ่งพลังสัมผัสมันเป็นกระแสพลังอันศักดิ์สิทธิ์แห่งความมืด นางคงสถิตอยู่ในผ้าพันคอของเขานั่นแหละ เว้นเสียแต่เจ้าตัวคงยังไม่รู้”

     ศิลากำลังมุ่งหน้าออกมาตามทางเดินใช้เวลาไม่นานเข้าก็โผล่พ้นบานประตูออกมาภายนอกที่เต็มไปด้วยผู้คนอีกครั้ง   

    ซึ่งตอนนี้ผู้คนมากมายกำลังพูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับการตีชิงเมืองและเรื่องที่เด่นสุดคือกิลด์สวรรค์สร้างกิลด์อันดับสองได้เรียกรวมพลทั่วสารทิศและกำลังเคลื่อนพลไปยังนครอัสนีที่ติดกับเมืองมนตราทางตะวันออก

     “กิลด์สวรรค์สร้างมันนน?

    จริงด้วยแม่คนนั้นนี่เอง”

   ศิลาเดินไปตามทางเดินพร้อมกับใช้ความคิด  เขารีบเดินตรงไปยังร้านค้าแผงรอยจัดการซื้อน้ำยาพลังชีวิตรวดเดียว10,000 น้ำยาเพิ่มมานาอีก 40,000 ขวด  ก่อนที่เขาจะซ้ายทีขวาทีคล้ายมองหาอะไรบางอย่างเพราะผู้คนมันช่างแน่นตามากมายคล้ายกับเป็นตอนกลางวันบวกกับแสงสลั่วๆจากครพเพลิง   

   จนในที่สุดเขาก็เจอเข้ากับเด็กหนุ่มหน้าตาเกาหลีแต่งกายชุดพ่อค้าแบบจีนเต็มตัวต่างจากเมื่อก่อนคงเลือกจะยึดอาชีพพ่อค้าเต็มตัว

   ศิลาเดินตรงไปยังร้านขายน้ำยาคืนปราณกับน้ำยาคืนพลังจิตทันทีพ่อค้าหนุ่มน้อยนามจีวอนเองก็จำศิลาได้ใครบ่างจะจำลูกค้าที่เคยเหมาหมดไปทั้งร้านไม่ได้ถึงแม้ภายนอกศิลาจะเปลี่ยนไปบ่างก็ตาม

    “สวัสดีครับพี่ชาย วันนี้สนใจกี่ขวดดีครับ”

    ชายหนุ่มเอ่ยถามพร้อมลอยยิ้มอย่างสดใส่ยังคงไว้ซึ่งความฉะฉานชำนาญงานขายเป็นอย่างดี

    “วันนี้พี่รีบด้วยกิลด์สวรรค์สร้างคงไปใกล้จะถึงนครอัสนีแล้วด้วยสิ  เหมาหมดเลยขอแบบด่วนเลยนะน้องชาย”

    “นี่ครับผมคิดแล้วว่าพี่ต้องมา”

  จีวอนยิ้มพร้อมกับยื่นย้ำยาปราณน้ำยาจิตที่จัดเรียงในตะกร้าอย่างดีจำนวนราวๆหมื่นกว่าขวด จากนั้นศิลาจึงรีบจ่ายเงินทันทีแต่ทว่าจีวอนกลับเอ่ยขึ้นกับเขา

    “พี่ชายจะไปนครอัสนีใช่ไหมครับ”

   “อืมใช่แล้ว” ศิลาพยักหน้าตอบ

      “ผมแนะนำให้พี่ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือผ่านเหววานรแทนเหวมังกรดีกว่านะครับ ความร้ายกาจของสัตว์อสูรมันต่างกัน แล้วอีกอย่างหากพี่ผ่านเข้าถ้ำวานรจะถึงเร็วกว่าปกติมันคือทางรัดที่พ่อค้าใช้กันโดยไม่บอกนักผจญภัย”

   “ขอบใจมากน้องชาย”

 พูดจบศิลาก็รีบตรงไปยังตึกของระบบพร้อมกับนำไอเท็มทั้งหมดวางขึ้นระบบประมูลทันทีโดยจำนวน

ไอเท็มทั้งหมดที่ศิลานำขึ้นประมูลในตลาดนั้นมากถึง,200,500ชิ้นเลยทีเดียวแต่ก็มีบางชิ้นที่เขายังเก็บเอาไว้

    จากนั้นเขาก็รีบดิ่งไปยังกำแพงเมืองก่อนจะดีดเท้าทะยานร่างข้ามกำแพงสูงราวสามร้อยเมตรแบบสบาย

   ศิลามองซ้ายขวาท่ามกลางความมืดเมื่อพบว่าไม่มีคนเขาก็ได้เรียกสัมพาทีออกมา  ปรากฎร่างมังกรแดงเลือดขึ้นข้างกายของเขาก่อนที่ศิลาจะกระโดดขึ้นไปยืนบนหลังของสัมพาที

   “ตะวันออกเฉียงเหนือสุดตัวไปโรดดด”

    แฟกกก

    ศิลาเอ่ยสั่งเมื่อจบคำสัมพาทีคำรามลั่นพร้อมกับสะบัดปีกวูบเกิดแรงลมมหาศาลพร้อมร่างทะยานขึ้นฟ้าราวดาวหางสีแดง