อลินตา... หมอผีข้ามภพ

เจ้าภูแสนเดินเข้าห้องบรรทมเพื่อเตรียมทำธุระส่วนพระองค์อย่างที่เคยทำเป็นปกติและคิดว่าถ้าผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วจะเข้าห้องพระสวดมนต์ไหว้พระทำสมาธิสักหน่อยแต่เมื่อก้าวเข้าห้องก็พบความผิดปกติทันที เนื่องจากกลิ่นในห้องมันผิดไปจากเดิม! เจ้าภูแสนมองซ้ายมองขวาหาที่มาของกลิ่นนั้น

                เจ้าภูแสนก้าวเท้าเข้าไปในห้องช้าๆดวงตาเปล่งประกายสีเขียวเข้มวาบหนึ่งก่อนจะกลับเป็นปกติดังเดิมนั่นสำแดงให้เห็นว่ามีความผิดปกติเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ห้องทั้งห้องดูเป็นปกติเพียงแต่กลิ่นที่ลอยเข้าจมูกนั้นมันเป็นกลิ่นดอกไม้ คล้ายๆ ดอกไม้แห้งแล้วอบผสมด้วยน้ำอบน้ำหอมมันเป็นกลิ่นที่เจ้าภูแสนคิดว่าไม่ได้หอมจนทำให้ผ่อนคลาย แต่ให้ความรู้สึกหอมฉุนจนเส้นประสาทตึงเครียดมากกว่า

                เจ้าภูแสนก้าวเข้ามาหยุดยืนกลางห้องก่อนจะเดินไปจุดตะเกียงในห้องเมื่อไฟในห้องสว่างขึ้น เจ้าภูแสนก็มองสำรวจภายในห้องนอนส่วนตัวด้วยความระแวดระวังทันทีและแล้วสายตาของเจ้าภูแสนก็ไปหยุดอยู่บนเตียงเพราะเตียงนอนขณะนี้มีความผิดปกติบางอย่างเจ้าภูแสนขยับเข้าไปใกล้ๆ และเมื่อเห็นชัดว่าบนเตียงของพระองค์คืออะไรเจ้าภูแสนก็อุทานออกมาด้วยความตกใจระคนไม่พอใจนิดๆที่มีคนเข้ามายุ่มย่ามในตำหนักส่วนพระองค์เช่นนี้

                “เจ้านางดาราสาย!”โอ๊ะคุณพระช่วย เจ้านางดาราสายเข้าหาผู้ชายยามดึก ทำตัวเรียบร้อยคงกะจะกินเงียบล่ะสิเจ้านางดาราสายไม่อนาทรร้อนใจที่เจ้าภูแสนจับได้ว่าตนเข้ามานอนบนเตียงนอนส่วนตัวของเจ้าภูแสนอย่างอุกอาจเช่นนี้นอกจากจะไม่ร้อนใจแล้วเจ้านางดาราสายยังลุกขึ้นนั่งยกเข่าขึ้นจนผ้าซิ่นเปิดเลิกขึ้นเกือบจะเปิดให้เห็นอะไรๆทั้งหมดด้วยอาการที่คิดว่าอ่อยเหยื่อสุดๆ

                ผมเผ้าปล่อยยาวสยายท่อนบนรึก็ไม่ได้นุ่งห่มอะไรเลย เนินอกปล่อยโชว์หราชูชันพร้อมที่จะทำงานเต็มที่เนื้อหนังขาวจั๊วะผุดผ่องเป็นที่สุด เจ้านางดาราสายค่อยๆ ลุกลงจากเตียงเข้ามารับเจ้าภูแสนด้วยการนุ่งซิ่นเพียงผืนเดียวทั้งยังจะหลุดแหล่มิหลุดแหล่อีกด้วยคงตั้งใจจะเผด็จศึกคืนนี้ก่อนที่ผีแม่แพงอรจะฟื้นคืนชีพกลับเข้าคุ้มหลวงมาอีกครา!!

                เจ้าภูแสนยืนมองร่างที่อยู่ตรงหน้านิ่งรู้สึกเหมือนถูกตรึงร่างไว้ให้อยู่กับที่มากกว่า ในขณะที่เจ้านางดาราสายก็ค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ทุกขณะ เจ้านางดาราสายทำเอียงอายแต่เปลือยกายถึงเพียงนี้ ยังไงก็อายไม่ทันแล้วแม่คุณเจ้าภูแสนได้แต่นึกกับตัวเอง เกิดอะไรขึ้นกับเราทำไมขยับร่างกายไม่ได้!

                เจ้านางดาราสายเดินกรุยกรายทำเอียงอายเข้ามาหาเจ้าภูแสนที่ยืนแข็งทื่อเป็นหุ่นปั้นเจ้านางแสนสวยเข้าประชิดเจ้าภูแสนก่อนจะใช้ซาลาเปาคู่มีจุกสีชมพูพิชิตข้าศึกด้วยการเบียดมันเข้าประชิดกับแผงอกของเจ้าชายหนุ่มรูปงามก่อนจะกระซิบเสียงกระเส่าเร่าร้อน

                “น้องหลงรักเจ้าพี่ตั้งแต่แรกพบหน้าน้องรอวันนี้มานานแสนนานรอวันที่เราทั้งสองจะร่วมเรียงเคียงหมอนกัน..” ไม่พูดเปล่า เจ้านางคนสวยแสนหวานค่อยๆบรรจงประทับจูบอย่างออดอ้อนไปที่ริมฝีปากของเจ้าภูแสน แหม..เหยื่อมาถึงปากขนาดนี้มีรึ ชายหนุ่มทั้งแท่งอย่างเจ้าภูแสนจะไม่ตอบสนองมือทั้งสองข้างของเจ้าภูแสนค่อยๆ ตระกองกอดสาวเจ้าเอาไว้เนื้อนวลนุ่มนิ่มช่างเต็มไม้เต็มมือยิ่งนัก

               แต่ที่น่าแปลกใจในความรู้สึกของเจ้าภูแสนนั่นคือใยร่างกายของเขาจึงร้อนรุ่มต้องการเจ้านางดาราสายถึงเพียงนี้และจากนั้นความคิดทุกอย่างก็ดับวูบไป หลงเหลือไว้เพียงกิเลสแห่งกามราคะล้วนๆเจ้าภูแสนจูบเจ้านางดาราสายอย่างดูดดื่ม เจ้านางดาราสายก็ใช่ย่อยจูบตอบชนิดที่เสียงจ๊วบจ๊าบๆดังไปจนจะถึงหน้าประตูตำหนักเสียกระมัง ในขณะที่เจ้าชายภูแสนกำลังซุกไซร้ต้นคอของเจ้านางดาราสายอยู่เจ้านางดาราสายก็แอบยิ้มสมใจกับน้ำมันพรายผีตานี ของหมอธรรมประจำคุ้มบัวแสนซึ่งเจ้านางดาราสายได้ขอติดตัวก่อนออกเดินทางมายังคุ้มเชียงภูแสน

                เจ้านางดาราสายแอบดีดน้ำมันพรายใส่เจ้าภูแสนตั้งแต่อยู่ในท้องพระโรงคุ้มหลวงนั่นแล้วและจากนั้นก็แอบเข้ามาในตำหนักส่วนพระองค์เงียบๆ โดยมีข้ารับใช้คนสนิทสองนางรู้เห็นและคอยดูต้นทางให้จากนั้นเจ้านางดาราสายก็ประพรมน้ำมันพรายผีตายโหงไปทั่วห้องบรรทมส่วนพระองค์ของเจ้าภูแสนชนิดเกือบจะหมดขวด!

                ทั้งสองนัวเนียกันไม่นานสักพักก็เปลือยกายด้วยกันทั้งคู่จากนั้นก็ลากถูกันขึ้นเตียงและแน่นอนเจ้านางดาราสายก็จัดเต็มคอมโบเซ็ทเพื่อหวังให้เจ้าภูแสนหลงใหลในรสกามารมณ์ที่ตนปรนเปรอให้อย่างเต็มที่ยิ่งกว่านางเอกเรทเอ็กซ์อาร์เสียอีก(20+++ ที่เหลือจินตนาการเอาเองก็แล้วกันนะจ๊ะ)ในขณะที่เจ้านางดาราสายกำลังบันเทิงเริงร่าอยู่กับเจ้าภูแสนนั้นอีกด้านหนึ่งภายในคุ้มเชียงภูแสนก็กำลังมีการเคลื่อนไหวลับๆ เกิดขึ้นเช่นกัน

                ในห้องดำมืดที่มีเพียงแสงไฟจากตะเกียงส่องให้ความสว่างระหว่างทางเจ้านางละอองทองเดินตามทางเดินไปยังเรือนหลังหนึ่งซึ่งอยู่หลังตำหนักของพระองค์เป็นเรือนหลังเล็กๆแต่ดูสะดวกและมีห้องหับหลายห้อง เจ้านางละอองทองเลี้ยวเข้าห้องหนึ่งซึ่งปูด้วยพรมแดงและมีแสงไฟวับแวมวูบไหวอยู่ภายในห้อง

                เมื่อเจ้านางละอองทองเดินเข้ามาในห้องก็พบว่าแม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมไม่ได้นั่งบนแท่นอันเป็นแท่นอาสนะประจำตนเช่นที่เคยเห็นปกติแต่แม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมได้ยืนหันหน้าออกไปนอกหน้าต่างที่เป็นไม้และถูกสลักลวดลายไว้อย่างประณีตงดงามแต่ถ้ามองดีๆ จะออกไปในแนวงานฝีมือที่น่าขนพองมากกว่าเพราะรูปแกะสลักมันดูเหมือนหน้าปีศาจกำลังจับผู้คนกลืนเข้าไปในปาก!

                การมาของเจ้านางละอองทองครั้งนี้หาได้มีพระชายามุกประดับมาด้วยไม่นั่นก็แสดงถึงความลับที่แม้แต่เจ้าน้าของตนยังไม่สามารถจะล่วงรู้ได้ นั่นก็เพราะเจ้านางละอองทองต้องการที่จะมาหาแม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมเพียงลำพังทั้งยังสั่งห้ามมิให้ข้ารับใช้คนใดตามเข้ามาอีกเช่นเคยเมื่อเจ้านางละอองทองมาถึงก็ลงนั่งคุกเข่าเบื้องหลังแม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมซึ่งเป็นอาการผิดไปจากเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดินกระทำกับคนธรรมดาเป็นอย่างยิ่ง

                “เป็นไปไม่ได้ที่นังแพงอรมันยังไม่ตาย!”เมื่อเจ้านางละอองทองนั่งลงเรียบร้อยแล้ว เสียงของแม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมก็ดังขึ้นเสียงสั่นเทานั้นบ่งบอกว่าไม่สบอารมณ์เท่าไหร่กับข่าวที่เพิ่งได้รับ

                “แล้วถ้ามันเข้าคุ้มมาจริงๆเราจะทำยังไงดีล่ะยาย!!” น้ำเสียงของเจ้านางละอองทองปราศจากความผยองแห่งอำนาจบารมีที่ตนมีอยู่อย่างมิน่าเป็นไปได้และเจ้านางละอองทองเรียกสรรพนามแม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมว่ายาย!ถ้าใครได้เห็นเหตุการณ์ตอนนี้ก็คงจะอดแปลกใจอยู่ไม่น้อย

                “มันต้องมีอะไรสักอย่างที่ข้ายังไม่รู้?” แม่หมอธรรมคำหอมพูดขึ้นดังนั้น ก็จ้องหน้าเจ้านางละอองทองที่ยังคงนั่งคุกเข่าเรียบร้อยคล้ายกับว่ากำลังเป็นฝ่ายรอฟังคำสั่งจากผู้เป็นนายไม่มีผิดเพี้ยน

                “นังปิ่นคำ!!”แม่เฒ่าหมอธรรมคำหอมมิได้เรียกคนตรงหน้าว่าเจ้านางละอองทองเฉกเช่นที่ควรจะเรียกแต่ว่าแม่หมอธรรมคำหอมกลับเรียกเจ้านางละอองทองเป็นอีกชื่อซึ่งเมื่อเจ้านางละอองทองถูกเรียกเช่นนั้นก็แทนที่จะค้านว่ามิใช่ชื่อตนแต่เจ้านางละอองทองกลับเอ่ยรับขึ้นอย่างว่าง่าย

                “เจ้า..!!”