"ฟันหัวแบะจริง ๆ ค่าเข้าเมืองหนึ่งพันเหรียญหัวเซี่ย ถ้าจะพักที่นี่หลายวัน ก็จะต้องจ่ายเพิ่มอีก"
ซูเหยียนไม่มีเงินเลยแม้แต่แดงเดียว เลยเอาวัสดุอสูรบางส่วนไปจำนำ แล้วจึงเข้าไปในฐานใต้ดิน
ฐานใต้ดินแห่งนี้คือูเาที่ถูกขุดจนกลายเป็ถ้ำ ภายในถ้ำมีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย แม้ว่าอาคารจะดูทรุดโทรม แต่คนก็เยอะมาก
ส่วนใหญ่ก็เป็สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ แม้แต่ตลอดทางที่เดินมา ก็เจอแต่สาวสวยที่แต่งตัวยั่วยวนใจ
ขณะที่ซูเหยียนกำลังมองด้วยความตื่นเต้น ก็มีสาวสวยร่างอวบคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขาด้วยขายาว เธอหัวเราะคิกคักแล้วพูดว่า "พ่อหนุ่มน้อย ขนยังไม่ขึ้นเลย มามองอะไรอยู่ล่ะ ไปนั่งเล่นในห้องพี่สิ"
ใน่สองเดือนที่ผ่านมา พลังของซูเหยียนพัฒนาขึ้นอย่างมาก ร่างกายของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังอันแข็งแกร่ง ดึงดูดสายตาของสาวสวยคนนี้ทันที เธอยื่นริมฝีปากสีแดงสดเข้าใกล้หูของซูเหยียนและพูดด้วยรอยยิ้มยั่วยวนว่า "ฟรีน้า"
ซูเหยียนหน้าแดงตัวแดง รีบวิ่งหนีไป สาวสวยคนนี้จึงโกรธจนกระทืบเท้าเกรี้ยวกราด
"ไอ้แก่เอ๊ย วิ่งกับผีอะไรเล่า ตาเฒ่าซิง ๆ อายุร้อยปีก็ไม่ต้องวิ่งแล้ว รีบเข้าไปเปิดซิงสักที" ซูเหยียนหันกลับมามองสาวสวยที่โกรธจนตัวสั่น แล้วพูดในใจอย่างเสียดาย
ซูเหยียนรีบไปสมาคมการค้าใต้ดินทันที
เมื่อเข้าไปในห้องโถง แสงไฟภายในค่อนข้างสลัว มีพนักงานต้อนรับมาต้อนรับเขาทันที
ซูเหยียนบอกจุดประสงค์ของเขาแล้วยื่นวัสดุระดับหัวหน้าเผ่าให้พนักงานต้อนรับ พนักงานต้อนรับจึงพาซูเหยียนไปที่ห้องรับรอง ซูเหยียนนั่งบนโซฟานุ่มสบายแล้วผ่อนคลายลงอย่างมาก
ไม่นานนัก ชายหนุ่มคนหนึ่งก็ผลักประตูเข้ามา เขามองซูเหยียนที่ยังคงเป็เด็กหนุ่มอยู่ เขาชะงักไปเล็กน้อย แล้วยิ้มกล่าวว่า "สวัสดีครับ ผมชื่อเซี่ยหยาง หากคุณมีอะไรที่้าแลกเปลี่ยนก็บอกผมได้เลยนะครับ ราคาของสมาคมการค้าใต้ดินของเรายุติธรรมเสมอ"
ซูเหยียนพยักหน้า แล้วหยิบกระเป๋าเป้สองใบออกมามอบให้เซี่ยหยาง
เซี่ยหยางขมวดคิ้วเมื่อเห็นวัสดุในกระเป๋าเป้ใบแรก ล้วนเป็วัสดุทั่วไป ไม่น่าค่าพอที่เขาจะเดินทางมารับ
แต่พอเปิดกระเป๋าเป้ใบที่สอง เซี่ยหยางก็ยิ้มออก เขาเป็สมาชิกหลักของสมาคมการค้าใต้ดิน สายตาของเขาจึงแหลมคมมาก มองวัสดุของอสูรระดับเ้าดินแดนออกได้ในทันที
กรงเล็บของอินทรีปีกทองแข็งมาก สามารถใช้สร้างอาวุธได้หลากหลายชนิด แต่ขนของมันถูกงูเพลิงวารีเผาไหม้จนหมดแล้ว ส่วนหนังและตับของงูเพลิงวารีนั้นมีค่าที่สุด
เซี่ยหยางเงียบไปสักพัก แล้วกล่าวว่า "วัสดุของอสูรระดับเ้าดินแดนสองตัวนี้ รวมกับวัสดุอื่น ๆ เหล่านี้ ผมจะให้เงินคุณสองล้านเหรียญหัวเซี่ย"
ซูเหยียนไม่ได้นำเืเนื้อของพวกมันมาด้วย ไม่อย่างนั้นราคาจะเพิ่มขึ้นเป็สองเท่า ซูเหยียนเก็บเืเนื้อไว้เพื่อเพิ่มพลังให้กับร่างกายของตัวเอง จึงไม่สามารถนำมาขายได้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูเหยียนส่ายหัวเล็กน้อย เซี่ยหยางรีบกล่าวว่า "ราคาของผมยุติธรรมมากแล้วนะ สองล้านเหรียญหัวเซี่ยไม่ใช่น้อย ๆ เลย"
ซูเหยียนไม่ได้ตอบอะไร เซี่ยหยางขมวดคิ้ว เขาจ้องไปที่วัสดุของอสูรระดับเ้าดินแดนทั้งสองตัว จากนั้นมองไปที่หนังของงูเพลิงวารีอย่างละเอียด รู้สึกได้ถึงความร้อนแผ่ออกมาเล็กน้อย แล้วใกล่าวว่า "นี่มันงูเพลิงวารีจริง ๆ เหรอ?"
เห็นซูเหยียนพยักหน้า เซี่ยหยางก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที นี่เป็ของดี งูเพลิงวารีเป็สัตว์ประหลาดที่หายากมาก หนังของมันมีพลังแห่งน้ำและไฟรวมอยู่ด้วยกัน สามารถเย็บเป็ชุดเกราะที่เศรษฐีชอบใส่ได้
"น่าเสียดายที่หนังเสียหายมาก ถ้าไม่อย่างนั้นราคาจะสูงมาก"
ชายหนุ่มชื่อเซี่ยหยางคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นมองไปที่ซูเหยียนที่ดูสงบนิ่ง กัดฟันพูดว่า "สหาย งั้นผมให้เงินห้าล้านเหรียญหัวเซี่ย"
ซูเหยียนรู้สึกว่าราคานี้โอเค จึงพยักหน้า
เซี่ยหยางหัวเราะลั่น "ดีจริง ๆ ดีจริง ๆ งั้นฉันจะถือว่าเราเป็เพื่อนกันล่ะ ต่อไปถ้านายได้ของดีก็เอามาขายให้ฉัน ฉันจะให้ราคาที่นายพอใจแน่นอน"
"งั้นนายให้ฉันบัญชีธนาคารที่ไม่ระบุชื่อ แล้วโอนเงินมาให้ ฉันยัง้าเครื่องสื่อสารด้วย เงินจะหักออกจากบัญชีนั้นโดยตรง" ซูเหยียนพูด
"ฮ่า ๆ เครื่องสื่อสารแค่เครื่องเดียว ฉันยกให้เลย นายรอที่นี่เดี๋ยว"
เซี่ยหยางเดินออกไป ซูเหยียนรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที ห้าล้านเหรียญหัวเซี่ย ได้มาง่าย ๆ แบบนี้ ถ้าเอาผลชาดออกมาขายคงได้ราคามหาศาล
ไม่นานเซี่ยหยางก็กลับมาแล้ว ยื่นเครื่องสื่อสารรุ่นใหม่ล่าสุดให้ซูเหยียน เครื่องนี้ราคาไม่ต่ำกว่าหนึ่งหรือสองหมื่นเหรียญหัวเซี่ย วัสดุที่ใช้ทำเครื่องสื่อสารนี้แข็งแรงมาก
เปิดเครื่องสื่อสาร ซูเหยียนเห็นข้อมูลการโอนเงิน รู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่ ร้อยปีก่อนเขายากจนข้นแค้น แต่ตอนนี้เพียงแค่ไปที่เขตรกร้าง ก็หาเงินได้ห้าล้านเหรียญหัวเซี่ย
เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า เหล่าผู้ตื่นรู้หาเงินได้เร็วมาก ไม่น่าแปลกใจที่เหล่าผู้ตื่นรู้จะมีสถานะสูงในสหพันธ์หัวเซี่ย เหล่านักรบในอนาคตจะต้องเป็ผู้กุมอำนาจโลก
"ฉันยังต้องซื้อของอีก"
เซี่ยหยางคล่องแคล่วหยิบรายการสมบัติออกมาทีละเล่มจากกระเป๋าเป้แล้วพูดยิ้ม ๆ "ในหนังสือเหล่านี้มีบันทึกข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุต่าง ๆ มากมาย ถ้านายสนใจอะไรก็บอกฉันได้ วัตถุทั่วไปเรามีอยู่แล้วในฐาน แต่ของมีค่าจำเป็ต้องให้สำนักงานใหญ่ที่เมืองหัวเซี่ยส่งมา งั้นนายดูก่อน ถ้าสนใจอะไรก็เรียกฉันด้วยเครื่องสื่อสาร"
"ได้ เดี๋ยวฉันดู"
ซูเหยียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เดิมทีเขาอยากดูคลังสมบัติของพวกเขา ไม่รู้ว่ารอยสักัจะสามารถค้นหาสมบัติลึกลับที่ไม่มีใครรู้จักได้หรือไม่?
อันที่จริง สหพันธ์หัวเซี่ยเคยประสบเหตุการณ์ที่คล้ายกันมาก่อน เนื่องจากสหพันธ์หัวเซี่ยมีความรู้เกี่ยวกับอารยธรรมเทพปีศาจจำกัด บางครั้งพวกเขาไม่สามารถระบุสมบัติที่ไม่ทราบชื่อได้ ตรงกันข้าม คนอื่นกลับสามารถระบุได้ ส่งผลให้สหพันธ์หัวเซี่ยขาดทุนหลายครั้ง
ั้แ่นั้นมา จึงได้มีการจัดทำสมุดภาพสมบัติขึ้นมา สมบัติที่ไม่สามารถระบุได้จะถูกเก็บไว้
ยา อาวุธ วิชายุทธ สมบัติ โบราณวัตถุ และยานอวกาศ
หนังสือหกเล่ม!
ซูเหยียนเปิดหนังสือประเภทยา สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือน้ำเอกธาตุ น้ำเอกธาตุหนึ่งหยด ราคาหนึ่งแสนเหรียญหัวเซี่ย แต่ที่มาของน้ำเอกธาตุทำให้ซูเหยียนตะลึงงัน ไม่ได้ถูกปรุงโดยนักปรุงยา แต่เป็การนำมาจากน้ำพุิญญาที่หายาก
"รอยสักั หาน้ำพุิญญาให้ฉันสักแห่งแล้วฉันก็จะรวยแล้ว"
ซูเหยียนเลียริมฝีปาก ทรัพยากรประเภทนี้แน่นอนว่าถูกควบคุมโดยกลุ่มอำนาจใหญ่ และซูเหยียนยังพบยาพิษในนั้นด้วย ยาพิษนี้แพงมาก ขวดหนึ่งราคาหนึ่งล้าน แน่นอน ถงเกาหยางต้องจ่ายเงินซื้อมาอย่างแน่นอน
"ทั้งหมดนี้เป็ยาระดับหนึ่ง ยาบำรุงร่างกายก็ดีเช่นกัน กินแล้วมีโอกาสเพิ่มพลังสามถึงห้าแรงม้า แต่น่าเสียดายที่แพงเกินไป ขวดหนึ่งราคาหนึ่งล้านเหรียญหัวเซี่ย ฉันไม่สามารถซื้อได้ ฉันมีอินทรีปีกทองและเืงูเพลิงวารี ไม่จำเป็ต้องใช้สิ่งเหล่านี้ มาดูยาระดับสองกัน"
เปิดสารบัญ ดวงตาของซูเหยียนเบิกกว้าง ยาระดับสองมีน้อยมาก ยาแรกคือยาน้ำพุชีวิต หลังจากใช้แล้ว โอกาสเปิดน้ำพุชีวิตในร่างกายจะเพิ่มขึ้นสองเปอร์เซ็นต์
"์ หนึ่งพันล้านเหรียญหัวเซี่ย!"
ซูเหยียนอ้าปากค้าง เพียงสองเปอร์เซ็นต์ของความน่าจะเป็ ต้องใช้เงินสิบพันล้านเหรียญหัวเซี่ย นักปรุงยาทำเงินได้มากมายขนาดนี้เลยหรือ? ขอบเขตน้ำพุชีพนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน?
ส่วนยาเม็ดระดับสองนั้นราคาจะย่อมเยากว่า แต่ราคาก็สูงถึงหลักล้าน
"เอาเป็ว่าซื้อยาเม็ดพลังชีวิตไว้ก่อนดีกว่า"
ซูเหยียนเปิดหนังสือประเภทอาวุธขึ้นมา เมื่อเห็นหมวดหมู่โลหะผสมชั้นเลิศก็เริ่มอ่านอย่างตั้งใจ แท้จริงแล้วของที่อยู่ในหมวดนี้ล้วนแต่ราคาแพงทั้งสิ้น โดยปกติแล้วราคาจะอยู่ที่สองสามล้านเหรียญหัวเซี่ย ซูเหยียนเล็งเห็นกระบองลายัลำหนึ่ง ราคาอยู่ที่สองล้านหกแสนเหรียญหัวเซี่ย
"สามารถทำลายสัตว์อสูรระดับเ้าดินแดนได้อย่างสิ้นเชิง แม้ในอนาคตจะไม่ได้ใช้งาน ก็ยังสามารถเอาออกมาขายได้ อาวุธของฉันยังไม่แข็งแรงพอ กระบองนี่แหละเหมาะที่สุด!"
ซูเหยียนชอบอาวุธประเภทกระบอง เมื่อเลือกกระบองลายัแล้ว ก็เริ่มดูหมวดหมู่วิชายุทธ์ มองดูสักพักก็ส่ายหัว "เป็วิชายุทธ์ธรรมดา ราคายังแพงมากอีกด้วย ภายหน้าถ้าเราเข้าร่วมสำนักศึกษาชั้นสูง ก็น่าจะฝึกวิชายุทธ์ได้ฟรี วิชาหมัดสิงอี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับฉันในตอนนี้"
กลับมีวิชาฝีเท้าเงาพรายวิชาหนึ่งที่เขาชอบมาก ยอดฝีมือขอบเขตตื่นรู้ขั้นสูงสุดทั่วไป เมื่อฝึกวิชานี้จะทำให้ความเร็วเพิ่มขึ้นสามส่วน และยังสามารถหลบหลีกการโจมตีของสัตว์อสูรระดับเ้าดินแดนทั่วไปได้ แต่ราคาสูงถึงแปดร้อยกว่าล้านเหรียญหัวเซี่ย
"เหล่ายอดฝีมือหาเงินได้เร็วมาก คิดค้นวิชายุทธ์ที่แข็งแกร่งออกมาแล้วขายในราคาแพง วิชายุทธ์เหล่านี้อนุญาตให้ฝึกฝนเฉพาะตัวบุคคลเท่านั้น หากถูกพบเจอก็จะถูกสหพันธ์หัวเซี่ยไล่ล่า!"
ซูเหยียนทำได้เพียงถอนหายใจ ในเวลานี้เขากำลังดูหมวดหมู่ของวิเศษ ของในหมวดนี้น้อยกว่าหมวดหมู่อื่นมาก แม้แต่เขายังพบเจอแหล่งกำเนิดพลัง แต่มันไม่ใช่ของขายใช่ไหม?
"โสม เห็ดหลินจือ สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็สมุนไพรวิเศษ สมุนไพรวิเศษที่มีอายุมากกว่าสามสิบปี ราคาจะอยู่ที่หลักล้านเหรียญหัวเซี่ยขึ้นไป!"
"รอยสักัเอ๋ย เมื่อไหร่เ้าจะพาฉันไปหาูเาโสมสักลูก?"
เมื่อซูเหยียนพบเจอผลชาด ก็อ่านคำอธิบายอย่างละเอียด สิ่งของนี้ไม่ใช่ของขาย แต่ซูเหยียนเห็นวิธีใช้ เพราะพลังของผลชาดนั้นแข็งแกร่งมาก ร่างกายต้องแข็งแกร่งเพียงพอจึงจะสามารถใช้ได้
"ต้องอาศัยพลังสองร้อยแรงม้าถึงจะกลืนกินได้? ฉันมีเืเนื้อของอสูรระดับเ้าดินแดนสองตัว น่าจะเพียงพอแล้วมั้ง?"
หลังจากพูดจบ ซูเหยียนก็เลิกสนใจเื่นี้ไปเลย เพราะว่ามีรอยสักัอยู่ อย่างไรก็ขอให้รอยสักัไม่กินมากเกินไปก็พอแล้ว!
"ดูสิว่ามีโบราณวัตถุอะไรบ้าง"
เมื่อเปิดหน้านี้ขึ้นมา ความคิดของซูเหยียนก็เปลี่ยนไปทันที มีสิ่งของโบราณมากมาย ไม่ว่าจะเป็ระฆัง หม้อ หอคอย ดาบโบราณ ...
สิ่งของโบราณ?
ซูเหยียนรู้สึกเหม่อลอยเล็กน้อย อารยธรรมเทพและปีศาจย่อมเคยปรากฏบนโลกนี้ เหล่ายอดฝีมือต่างขุดค้นโบราณสถานโบราณเพื่อค้นหาสมบัติ หรือปฐมคัมภีร์ ซึ่งเป็เคล็ดวิชาที่บรรพบุรุษโบราณทิ้งเอาไว้
เป็ไปได้มาก
สิ่งของโบราณเหล่านี้ไม่สามารถประเมินมูลค่าได้โดยใช้เงิน ซูเหยียนจ้องหม้อโบราณใบหนึ่ง มันเป็แค่รูปภาพ แต่ซูเหยียนยังสามารถััได้ถึงกลิ่นอายโบราณของมัน แต่ต้องแลกด้วยศิลาต้นกำเนิดสิบเม็ดจึงจะแลกมาได้
"ศิลาต้นกำเนิด ไม่น่าแปลกใจที่เถาเทียนหัวจะแย่งชิงศิลาต้นกำเนิดของฉันไป ศิลาต้นกำเนิดอาจเป็สกุลเงินที่ทรงพลังที่สุด!"
"ทองคำและเพชรเป็อดีตไปแล้ว"
"หม้อใบนี้แข็งแกร่งแค่ไหนกันนะ?"
"ค้อนวิเศษของยุคเทพนิยายมีจริงหรือไม่?"
ซูเหยียนได้ความรู้เพิ่มขึ้นมาก และเปิดหนังสือเกี่ยวกับยานอวกาศ ซูเหยียนหัวเราะอย่างขมขื่นเมื่ออ่านถึงตรงนี้
"ห้าล้านเหรียญหัวเซี่ย แม้แต่เศษซากยานอวกาศก็ซื้อไม่ได้ พูดว่าเป็ยานอวกาศ แต่จริง ๆ แล้วมันก็เหมือนกับเครื่องบินนั่นแหละ"
มันเป็เพียงแค่ยานอวกาศขนาดเล็กมาก มีการกล่าวกันว่าสำนักศึกษาหัวเซี่ยมียานอวกาศขนาดเล็ก หมายเลข หัวเซี่ยหนึ่ง
ลือกันว่าสามารถรองรับผู้คนได้หลายพันคน และสามารถต้านทานการโจมตีของาาอสูรได้
บางคนบอกว่ายานอวกาศแบบนี้สามารถบินไปในอวกาศได้ แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าจริงหรือไม่ ทั้งหมดนี้เป็เพียงตำนาน
ซูเหยียนหยิบเครื่องส่งสัญญาณออกอากาศเพื่อติดต่อกับเซี่ยหยาง
ไม่นานนัก เซี่ยหยางก็เข้ามาแล้ว เขาบอกเซี่ยหยางถึงสิ่งที่้า เซี่ยหยางก็ตอบตกลงอย่างรวดเร็วว่า "ฉันได้แจ้งให้ทางนั้นทราบแล้ว ไม่นานก็จะถูกจัดส่งไปให้นาย สินค้าที่นายสั่งซื้อเกินสี่ล้านเหรียญหัวเซี่ย ฉันจะลดราคาสามหมื่นเหรียญหัวเซี่ยให้นาย"
"เซี่ยหยาง ฉันอยากรู้ว่าสินค้าที่ไม่ขายมีอะไรบ้าง?" ซูเหยียนถาม
เซี่ยหยางอธิบายว่า "บางสิ่งบางอย่างจำเป็ต้องเข้าร่วมสมาคมการค้าใต้ดินจึงจะสามารถซื้อขายได้ ฉันบอกตามตรงว่า หากนายสามารถทำยอดซื้อขายได้มากกว่าหนึ่งร้อยล้านในสมาคมการค้าใต้ดิน นายจะได้เห็นสมุดภาพสมบัติที่อุดมสมบูรณ์ยิ่งขึ้น นี่เป็สิ่งที่ลูกค้าวีไอพีเท่านั้นที่สามารถดูได้ และเรายังจะเชิญลูกค้าวีไอพีเข้าร่วมการประมูลต่าง ๆ ด้วย"
ซูเหยียนพูดไม่ออก เซี่ยหยางบอกกับซูเหยียนอย่างตรงไปตรงมาว่าต้องจ่ายเงินมากกว่าหนึ่งร้อยล้านจึงจะกลายเป็ลูกค้าวีไอพีได้
"เฮ้ เฮ้ เพื่อน แน่นอนว่าการผจญภัยในเขตแดนรกร้างจะต้องลำบากมาก" เซี่ยหยางหัวเราะอย่างลามก "จะให้จัดหาให้นายไหมล่ะ ของที่ฉันจัดหาให้จะดีกว่าของนอกเยอะมาก และราคาก็ยุติธรรม"
- โปรดติดตามตอนต่อไป -