“อ๊าห์...ตอนนี้ฉันจะทำยังไงดี...”นิ้วมือน้อยๆ ขยับถูไถเร็วขึ้น ก่อนจะหยุดนิ่ง...
...
ณสระว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยชื่อดัง...
หญิงสาวสวยสดงดงามราวกับนางฟ้าในชุดว่ายน้ำแบบวันพีชสีม่วงอ่อนโคนขาเว้าสูงด้านหลังเกือบเปลือยแขนขาวเรียวงามข้างหนึ่งปล่อยแนบไปกับสะโพกกลมกลึง มือถือแว่นตากันน้ำ อีกแขนพับขึ้นมาแนบอกอวบอูมตะหง่าน ในมือมีหมวกคลุมศีรษะสำหรับว่ายน้ำกำลังเดินตรงเข้ามายังสระว่ายน้ำ ที่พลุกพล่านด้วยผู้คน สอดส่ายสายตาไปทั่วราวกับกำลังค้นหาอะไรอยู่
เพียงเธอปรากฏตัวขึ้นที่ริมสระน้ำแห่งนั้นเสียงที่อึกทึก พลันหยุดลง ทุกสายตาจับจ้องไปที่ร่างสวยงามไร้ที่ติของหญิงสาวที่เข้ามาใหม่ตาไม่กระพริบ หลายคนเอียงหน้าไปกระซิบกัน แต่สายตายังไม่ยอมละไปจากร่างงามตรงหน้า
“ว้าว...สวยมากขาวจัง...นี่มันนางฟ้าชัดๆ”
“ดูตรงหน้าอกเธอสิ อื้อ หือ...ยิ่งกว่าคับดีแน่ๆ เลย”
“นี่เธอดูเอวหล่อนสิยะ...ทำได้ไง...เหมือนเอวมดเลย 22 เองมั้งนั่น”
“โอ้ว...สะโพกหล่อนนี่สุดยอดเลย...อวบกลมแน่น...ยิ่งใส่ชุดว่ายน้ำเว้าสูงแบบนี้ด้วย...แม่เ้าโว้ย...อยากไปเข้าห้องน้ำจัง”
“เธอต้องเป็ดาราแน่เลย ตาโต ปากอวบอิ่ม จมูก เฮ้อ อยากเป็แฟนเธอจังเลย...”
หญิงสาวเขินอายจนแทบไม่อาจขยับขาก้าวเดินต่อไปได้เมื่อเผชิญสายตานับไม่ถ้วนที่มองตรงมา...
“เฮ้อ! ฉันต้องไปที่ไหนล่ะเนี่ย” หญิงสาวเริ่มสับสนสีหน้าออกอาการไม่สบายใจ
พลันสายตาเธอก็ปะทะเข้ากับร่างหนึ่งเป็ชายหนุ่ม ในชุดว่ายน้ำรัดรูปขาสามส่วน ใบหน้าคมสันตัดผมสั้นเกรียนแผงอกกล้ามเป็มัดๆ หน้าท้องเห็นลอนซิกแพ็คหกก้อนชัดเจน
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาผ่านการออกกำลังกายอย่างหนักเป็ประจำแต่...สิ่งที่ตุงๆ ออกมาเด่นชัดตรงเป้ากางเกงด้านหน้าของเขาทำให้ใบหน้าเธอขึ้นริ้วสีแดงจางๆ อย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปชายหนุ่มคนนั้นก็มองมาที่เธอด้วยรอยยิ้มอบอุ่น...
“กรุณามาทางนี้ด้วยครับ”ชายหนุ่มเอ่ยทัก ก่อนยกแผ่นบอร์ดรองเขียนในมือขึ้นมาดู ขยับปากกาในมือไปมา
“เอ่อ..คุณญารินดา..ใช่ไหมครับ”
“ใช่ค่ะ”หญิงสาวตอบรับ ความเขินอายเริ่มลดลงเมื่อสังเกตได้ว่าเขาไม่ได้เหลือบมองมาที่เรือนร่างของเธอเลย
“คุณเคยเรียนว่ายน้ำมาก่อนมั้ยครับ” ชายหนุ่มซักถามตามระเบียบ
“เอ่อ..ฉันเคยไปเล่นที่สระว่ายน้ำ...แต่ยังไม่เคยเรียนเลยค่ะ”หญิงสาวตอบ พลางก้มหน้าเล็กน้อยเหมือนกำลังตัดสินใจอะไรสักอย่าง
“ไม่ทราบว่ามีครูสอนว่ายน้ำสุภาพสตรีบ้างไหมคะ” ในที่สุดหล่อนก็ถามออกไป
“เอ่อ..มีคิวยาวหมดแล้วครับเหลือแต่ผู้ชาย” ชายหนุ่มยิ้มตอบมาอย่างเข้าใจเมื่อเหลือบตาไม่มองร่างสวยเพรียวบางตรงหน้า
“งั้นก็ได้ค่ะแล้วเริ่มเรียนเมื่อไรคะ” หญิงตอบอย่างไม่มากเื่
“เริ่มได้เลยครับ...ถ้าคุณยังไม่เคยเรียนว่ายน้ำมาก่อนก็เริ่มจากการเตะขาก่อนนะครับ” ชายหนุ่มเริ่มแนะนำบทเรียน
“ช่วยใส่หมวกและแว่นตาว่ายน้ำด้วยนะครับ”ครูหนุ่มแนะนำแบบมืออาชีพ
“โอเคค่ะ” หยิงสาวตอบรับอย่างว่าง่าย
...
นงนุชเปิดประตูเข้าที่พัก หลังกลับจากการไปเดินซื้อวัสดุดิบสำหรับปรุงอาหาร...“เฮ้อร้อนจังเลย...”
หญิงสาววางของไว้บนโต๊ะเล็กๆที่ใช้รับประทานอาหาร เดินไปเปิดตู้เย็น ก้มลงหาเครื่องดื่ม...หล่อนหยิบโค๊กขึ้นมาหลังจากค้นหาชั่วครู่ก่อนจะเปิดและดื่มอย่างกระหาย
หล่อนยกหลังมือป้ายเช็ดของเหลวที่ทิ้งคราบไว้บนริมฝีปาก...พลันหล่อนก็นึกถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น...หล่อนใช้ปากนี้ดูดดุ้นของเขา...นายต้น...
แล้วภาพต่อๆมาก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง...เธอล้วงควักถูไถเนินเนื้อตัวเองหลังจากเห็นต้นกับสาริณีร่วมรักกัน...เขาบดคลึงท่อนเอ็นในกางเกงกับบั้นท้ายหล่อนตอนที่ก้มหาของในตู้เย็น...เขาสอดใส่ท่อนเอ็นแกร่งร้อนระอุ เข้าในซอกขาเสียดสีกับเนินเนื้อของหล่อน...ความรู้สึกเหล่านี้...มันช่าง...อืมดีจัง...
“เฮ้อ! ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย” นงนุชตื่นจากภวังค์วาบหวามพลางใช้มือเคาะศีรษะตัวเองเบาๆ หล่อนนั่งลงบนขอบเตียงบ่นพึมพำ ใบหน้าร้อนผ่าว“ทำไมเราถึงปล่อยให้เื่แบบนี้เกิดขึ้นได้นะ”
“เฮ้อ!...ถ้าเป็แบบนั้น เขาและฉันอาจจะ...”หล่อนหงายหลังนอนลงไปยกมือก่ายหน้าผาก ถอนหายใจไม่หยุด “อ๊าย์...หยุดคิดได้แล้วนงนุช...”
...
ภายในสระว่ายน้ำแห่งนั้น
ญารินดาในชุดว่ายน้ำสีม่วงอ่อนรัดรูปกำลังเกาะขอบสระใช้เท้าตีน้ำอย่างตั้งใจ...เธอลืมไปเลยว่าชุดที่เธอใส่มาในวันนี้ทั้งบาง ทั้งน้อยชิ้น เมื่อร่างกายเธอเปียกน้ำส่วนเว้าส่วนโค้งที่งดงามก็เปิดเผยออกมาจนหมดสิ้น ถ้าไม่มีฟองน้ำรองไว้ภายในหัวนมสีชมพูของหล่อนคงดุนดันออกมาให้คนรอบข้างได้เชยชมไปแล้ว
แต่กระนั้นเธอยังต้องคอยขยับรั้งขอบชุดว่ายน้ำตรงขอบขาลงอยู่บ่อยๆ เมื่อเธอเผลอก้มไปมองเห็นเส้นไหมสีน้ำตาลเข้ม หลายเส้นโผล่หรอมแหรมออกมา...ไม่แน่ใจว่าครูฝึกว่ายน้ำสังเกตเห็นหรือเปล่า...เธอตั้งใจเอาไว้ว่ากลับไปวันนี้จะตกแต่งเสียหน่อย...แต่เธอก็ไม่มั่นใจนักเพราะั้แ่เกิดมาเธอไม่เคยไปยุ่งกับมันเลย...
เธอสลับขาตีน้ำไปมาไม่หยุด ร่างกายท่อนบนกดทับอกอวบแนบพื้นขอบสระปลายยอดถันขยับเสียดสีฟองน้ำนุ่มเปียกน้ำอยู่ภายในขณะที่เนินนูนขยับกระแทกผิวน้ำขึ้นลง...อา...รู้สึกดีจริงๆ ....
“ดีมากครับ อย่างอเข่านะครับ” ครูฝึกเสียงดังแข่งกับเสียงตีน้ำกำลังยืนแนะนำอยู่ใกล้สะโพกของหล่อนที่กำลังขยับไปมาตามจังหวะขาที่ตีน้ำ เสียงนั้นทำให้หล่อนนึกถึงเป้ากางเกงตุงๆก่อนลงน้ำแล้วยังชุดว่ายน้ำของหล่อนที่คอยแต่จะร่นขึ้นยามที่หล่อนขยับขาตีน้ำไปมา...อืมเขาจะเห็นอะไรไหมนะ...เพียงแค่นึกถึงหล่อนก็เผลอตัวส่งเสียงที่ชวนให้คนที่ได้ยินคิดลึก ออกมา “โอ้ววว...”
ครูฝึกหนุ่มได้ยินเสียงนั้นเต็มสองรูหู...ขณะที่ตาจ้องมอง พูอวบที่ปลิ้นไปมา ในจังหวะที่หล่อนขยับขาตีน้ำตรงหน้า...เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก
...
ในห้องนอนของหนุ่มโสดชายหนุ่มกดเลื่อนดูภาพในโทรศัพท์มือถือยามว่าง...
“เฮ้อ! อิจฉาพวกดาราดังๆ จังเลย พวกเขามีหญิงกี่คนกันนะ”ชายหนุ่มตาลอยเพ้อฝัน
ก่อนล้มตัวลงนอนใช้มือทั้งสองหนุนศีรษะแทนหมอน... ‘เฮ้อ ! ยังไงก็เถอะ...ตอนนั้นอาจเป็เพราะเราเมาก็ได้...แต่...ตอนนั้น...มันรู้สึกดีจังเลย...เสียดาย...ที่ต้องหยุดกลางคัน แต่ว่านะ...ไม่อยากเชื่อเลยเรากล้าทำแบบนั้นกับพี่นุช...ตอนนี้เราแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้เลยเมื่อต้องเจอกับเธอตรงๆ’
‘เราอยากกดร่างงามอ่อนนุ่มของเธอไว้ใต้ตัวเรา...อยากบีบขยำ ดูด เลียอกอวบยุ่นของเธอ...สอดใส่ดุ้นของเราเข้าไปในร่างกายที่เร่าร้อนของเธอ...กระเด้าแรงๆสุดๆ จนกว่าน้ำจะแตกเข้าไปในร่างของเธอ...ขอแค่ได้สักครั้งก็พอ..’.
“อ๊าก...แม่งเอ๊ย...แย่แล้วเราดันไปคิดถึงเธออีกแล้ว” ชายหนุ่มร้องอย่างหัวเสีย มือกุมเป้ากางเกงที่บวมเป่งวิ่งเข้าห้องน้ำอย่างลนลาน...
ค่ำแล้วนวพล นอนดูทีวีบนโซฟาในห้องพักผ่อนเขาเผลอหลับไปนานเท่าไรไม่รู้...จนกระทั่งได้ยินเสียงประตูห้องพักเคลื่อนไหวเขาขยับตัวขึ้นนั่งมองตรงไปที่ประตู เสียงพูดคุยอ่อนหวานของหญิงสาว ปนเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขดังแว่วมาพอสองสาวเดินเข้าประตูมา เสียงหัวเราะพูดคุยอย่างสนุกสนานพลันหยุดลง...เขาเริ่มประหม่าพี่นุชก็มาด้วย...
“เอ่อ...พี่ญา...”เขามองผ่านไปอย่างรวดเร็วก่อนหลบตานงนุช
“นายกินข้าวเย็นหรือยังนี่”ญารินดาถามด้วยเสียงเป็ธรรมชาติ
“ผม...กินมาม่าแล้วครับ”เขาตอบเสียงเบาหวิวไม่กล้ามองนงนุชตรงๆ เริ่มรู้สึกไม่สบายตัว
ญารินดาหยิบเบียร์จากถุงข้าวของที่ซื้อมาวางบนโต๊ะหน้าโซฟา ก่อนเงยหน้าถามเบาๆ “จะดื่มหน่อยมั้ย นายต้น สักกระป๋องหนึ่ง”
นวพลหันไปมองหน้าคนพูดก่อนจะมองคนที่ยืนอยู่เยื้องไปแว่บหนึ่ง...แล้วตอบเสียงเบาๆ “ไม่เป็ไรครับ พี่ กินกับพี่นุชเถอะ”เข้ายกยิ้มแหยๆ ตอบเบาๆ พลางหันหลังเดินเข้าห้องนอนของตัวเอง
นงนุชหันไปมองหน้าเขาเต็มตาแต่ไม่พูดอะไร ตกดึกเสียงภายนอกเงียบไปแล้ว...นวพลรู้สึกกระหายน้ำ...บวกกับความอยากรู้ทำให้เขาออกมานอกห้องนอนอีกครั้ง
“หือ...พี่นุชคงเข้าไปนอนกับพี่ญาในห้องแล้ว”เขาหันมองตรงไปที่โซฟาที่เคยมีร่างงามนอนหลับอยู่เป็ประจำหลังจากที่ปาตี้ร์ของสองสาวสิ้นสุดลง
“เอี๊ยด...”
หือ...ชายหนุ่มหันขวับไปทางที่มาของเสียงอย่างในงนุช เปิดประตูออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์...
“อ้าว...พี่ยังไม่หลับเหรอครับ”นวพลร้องทักไปอย่างเผลอตัว
หญิงสาวใเล็กน้อยหล่อนไม่คิดว่าจะออกมาเจอใครที่นี่ “เอ่อ..ฉะ ฉัน แค่มากินน้ำสักหน่อยน่ะ...”หล่อนหมุนตัวเดินตรงไปที่ตู้เย็นทันที
นงนุชเปิดประตูตู้เย็นก่อนก้มตัวท่อนบนลงไปค้นหาสิ่งของในตู้ ด้วยความเคยชิน อย่างลืมตัว...ก้นอวบโด่งงอนงามถูกกางเกงขาสั้นจู๋รั้งขึ้นเผยปลีก้นขาวนวลออกมาเกินหนึ่งส่วน...นวพลจ้องมองภาพนั้นเืลมพุ่งพล่าน เกินที่จะระงับ
หญิงสาวนึกถึงครั้งก่อนที่ห้องของหล่อน...ที่เกิดเื่ก็เพราะท่านี้นงนุชหน้าแดงซ่าน...เอียงหน้ามองไปทางชายหนุ่มแต่ยังไม่ยอมขยับตัว
นวพลมองตามไล่ไปพบใบหน้าสวยงามสบตาที่มองมาอย่างเผลอใจ...พี่นุช...ออกมาเพราะเราเหรอ...
...
อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชม วิจารณ์ด้วยจ้าเพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
คำแนะนำติชมเป็สิ่งที่ไรต์้าสุดๆอ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า
313
![สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1649131803_78313704.webp)
![สมรสพระราชทาน บันดาลรัก [สามพี่น้องตระกูลหาน]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1719672027_8412571.webp)
