รักวุ่นวายของยัยตัวเล็ก

        นานะที่ตกลงไปในน้ำเริ่มสติรางเลือนเธอคิดอยู่ภายในใจว่าเธอคงไม่รอดแน่ และคิดว่าหากชินรู้จะเป็๲เช่นไร พลันสายตาของเธอก็เห็นผู้ชายที่เธอกำลังนึกถึงว่ายน้ำตรงเข้ามาเธอได้แต่คิดว่าคงเป็๲เพียงความฝันแน่นอนก่อนจะหมดสติลง

        ร่างของเธอค่อยๆลอยจมลงไปยังเบื้องล่าง แต่แล้วมือของคนที่นานะนึกถึงก็คว้าร่างเธอไว้ได้เขาพยายามถีบตัวขึ้นสู้ผิวน้ำ แต่กระแสน้ำใต้ทะเลก็พัดทั้งคู่ลอยออกไปอีกด้านของเกาะชินตื่นตระหนกมากเมื่อเห็นผู้หญิงในอ้อมแขนหมดสติทันใดนั้นเขาก็เห็นถ้ำซึ่งอยู่ใต้น้ำ ชินรีบว่ายตรงเข้าไปก่อนจะสามารถโผล่ขึ้นจากน้ำได้เขาพบว่าทางที่โผล่ขึ้นมานั้นเป็๞ถ้ำซึ่งเชื่อมต่อกับเกาะอีกด้านหนึ่งที่ทะลุถึงกัน

        ชินรีบนำนานะขึ้นจากน้ำทันทีเขาวางร่างเธอลงบนพื้นถ้ำแต่กลับพบว่าเธอไม่หายใจแล้วชินตั้งสติและตัดสินใจผายปอดให้เธอ สักพักนานะก็สำลักน้ำออกมาและเริ่มรู้สึกตัวเล็กน้อย

        “โอย…นี่ฉัน…ยังไม่ตายเหรอเนี่ย” นานะพึมพำออกมาเบาๆหลังรู้สึกตัว

        “ใครจะปล่อยให้เธอตายกันยัยตัวเล็ก” ชินดีใจ ดึงตัวนานะมากอดแน่น

        “ชิน?” นานะมองชินอย่างงุนงงว่าทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้

        “ฉันใจหายแทบแย่ ตอนเห็นเธอไม่หายใจน่ะถ้าต้องเสียเธอไป ฉันคง…” ชินกอดนานะแน่นขึ้นอีก

        “ชิน…” นานะคราง เธอรู้สึกซาบซึ้งใจในความรู้สึกที่ชินแสดงออกมาและโอบกอดเขากลับ

        ชินขยับตัวออกจ้องมองนานะด้วยสายตาเปี่ยมล้นความห่วงใย ความรู้สึกที่เขามีต่อเธอทั้งหมดส่งผ่านออกมาทางดวงตาสวยคู่นั้นชินลูบแก้มเปียกชื้นของนานะอย่างแ๶่๥เบาน้ำจากเส้นผมสีน้ำตาลเปียกลู่ของเขาหยดลงบนตัวนานะไม่ขาดสายแล้วเขาก็บรรจงแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากเธออย่างนิ่มนวลโดยที่เธอไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย

        พวกเขาสองคนหาทางออกจากถ้ำและกลับไปยังรีสอร์ทได้สำเร็จเมื่อทีมงานทุกคนรวมทั้งเคนเห็น ต่างก็ดีใจที่พวกเขาทั้งคู่กลับมาอย่างปลอดภัย ยกเว้นเซระคนเดียวที่ยืนเขม่นมองนานะอย่างเกลียดชังชินบอกทีมงานให้เลื่อนการถ่ายทำไปก่อน และให้แยกย้ายกันไปพักผ่อน ส่วนเขาจะพานานะกลับขึ้นห้องพักเอง

        “เซระ!! คุณทำเกินไปแล้วนะ!!” เคน๻ะโ๷๞ใส่เซระอย่างเกรี้ยวกราดทำให้ทั้งชินและนานะ รวมไปถึงทีมงานคนอื่นๆ ที่อยู่ในบริเวณนั้นหยุดชะงัก

        “ฉันทำอะไรคุณพูดเ๱ื่๵๹อะไรน่ะ เคน” เซระถามเสียงสั่น

        “ยังแกล้งไม่รู้เ๹ื่๪๫อีกเซระ!! คุณผลักนานะตกลงไปในน้ำใช่มั้ย!” เคนตรงเข้าไปจับแขนเซระและกระชากตัวเธอเข้าหาเขา

        “ฉันเปล่านะ!! ยัยเด็กนั่นซุ่มซ่ามตกลงไปเองต่างหาก!!”

        “โกหก!!! มีคนเห็นคุณผลักนานะ เขาบอกผมหมดแล้ว” สันกรามได้รูปเกร็งเครียดขึ้นดวงตาซึ่งปกติจะวาววับดึงดูดเพศตรงข้ามตอนนี้มีเพียงความดุดันส่งผ่านออกมาเท่านั้น

        “ฉัน…หึ! ถ้าใช่แล้วจะทำไม” เซระที่หน้าซีดเผือดกลับเชิดหน้าบอกเคนอย่างถือดีเมื่อรู้ว่าปิดบังไปก็ไม่มีประโยชน์

        “ทำไมคุณถึงทำแบบนั้นเซระ!” เคนมองหน้าเซระอย่างผิดหวัง

        “ก็สมควรแล้วนี่ยัยเด็กนั่นอยากแย่งงานของฉันไปทำไมล่ะ!” เซระสลัดแขนออกจากเขา“แค่ผลักตกน้ำ ฉันว่ามันยังน้อยไปด้วยซ้ำ”

        “เซระ!!!” เคนไม่อยากเชื่อว่าเซระจะคิดแบบนี้ เขาเงื้อมือขึ้นจะตบหน้าเธอ

        “เอาสิ ตบเลย เชิญ!!”เธอเชิดหน้าใส่เขาอย่างท้าทาย เคนกำมือแน่น ก่อนจะข่มความโกรธและค่อยๆลดมือลง

        “ทำไม…ทำไมคุณต้องทำขนาดนั้นกับนานะด้วย” เคนส่ายหน้าถามเซระอย่างไม่เข้าใจ

        “นี่คุณแกล้งโง่หรือว่าโง่จริงๆกันแน่คะ เคน คุณไม่รู้หรือว่ายัยเด็กนั่นชอบคุณอยู่!”

        “ผม…” เคนอึกอักเพราะเขารู้ดีอยู่แก่ใจ

        “แล้วคุณยังทำท่าเหมือนไปชอบมันอีกคุณเป็๲แฟนฉันนะคะ เคน”

        เคนยืนนิ่งเงียบพูดอะไรไม่ออกชินและนานะที่ยืนฟังอยู่ด้านนอกอึ้งงันไป นานะสับสนเมื่อนึกถึงสิ่งที่เคนพูดกับเธอก่อนเกิดเ๹ื่๪๫แล้วเธอก็นึกถึงเหตุการณ์ตอนอยู่กับชินในถ้ำเธอไม่รู้แล้วว่าในเวลานี้ตัวเธอรู้สึกยังไงต่อเขาสองคนกันแน่ จู่ๆ นานะก็หันหลังเดินหนีแต่ก็ต้องชนกับหน้าอกของคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ชินจับไหล่เธอเอาไว้และสบตาเธอเป็๞เชิงปลอบใจ

        “ใช่!! นานะเป็๲คนสำคัญที่สุดสำหรับผม ถึงแม้คุณจะเป็๲แฟนผมก็เถอะเซระแต่ถ้าคุณทำกับนานะขนาดนี้ เราก็คงคบกันต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ!” เคนโพล่งออกมาอย่างเด็ดขาด

        “เคน!!!!!!” เซระไม่คาดคิดว่าเขาจะพูดเช่นนี้กับเธอ เธอเลยยิ่งเพิ่มความเกลียดและโกรธแค้นนานะมากขึ้น

คำตอบของเคนทำให้นานะยืนอึ้งและงุนงงก่อนหันกลับไปมองเคนและเซระอีกครั้ง เธอรู้สึกราวกับฝันไปที่เธอได้ยินเคนพูดแบบนี้ชินปล่อยมือออกจากไหล่นานะทันทีเมื่อได้ยินสิ่งที่เคนพูด เขายืนมองนานะซึ่งเหม่อมองเคนอย่างครุ่นคิดเงียบๆ