เกิดใหม่เป็นเกอน้อยโรงน้ำชาพร้อมระบบซุบซิบ

ที่ท้ายตลาดอันคึกคักมีร้านชากึ่งโรงเตี๊ยมสองชั้นร้านหนึ่งที่ยังไม่มีลูกค้าเพราะยังเช้าตรู่อยู่ ร้านขนาดไม่ใหญ่ ชั้นล่างจะเป็๲ร้านน้ำชามีโต๊ะรองรับลูกค้าเพียง 8 โต๊ะ โต๊ะหนึ่งมีเก้าอี้ 4 ตัว ชั้นที่สองมีห้องพักอยู่เพียง 4 ห้องสำหรับลูกค้า 

ภายในร้านกำลังมีร่างเล็กที่อ้วนกลมกำลังก้มๆเงยๆเช็ดโต๊ะ จัดร้านเพื่อเตรียมเปิดต้อนรับลูกค้า 

"เถ้าแก่น้อยเอาชาคีมุนกาหนึ่ง กับชาผู่เอ๋อร์อีกสองกาเหมือนเดิม" บุรุษที่ดูเหมือนบัณฑิตสี่คนเดินเข้ามาในร้านและสั่งชาอย่างคล่องแคล่ว เพราะพวกเขาคือลูกค้าประจำของที่ร้าน 

ฉิงจิ่น หรือ อี้ ฉิงจิ่น เด็กวัย 10 ขวบเงยหน้าพร้อมรอยยิ้มสดใสต้อนรับลูกค้ากลุ่มแรกของตน เดินเข้าไปทวนรายการอีกครั้งหนึ่ง"ชาคีมุนหนึ่ง ชาผู่เอ๋อร์สองกาใช่ไหมขอรับ" 

"ใช่แล้วล่ะ เร็วๆหน่อยนะวันนี้พวกข้าคอแห้งยิ่งนัก" บัณฑิตหนุ่มชุดสีเขียวใบไผ่กล่าวออกมาอย่างเย่อหยิ่ง แต่น้ำเสียงที่พูดกับเกอน้อยก็อ่อนลงอยู่สองส่วน 

"รอสักครู่นะขอรับ"ฉิงจิ่นยิ้มให้ลูกค้าก่อนจะกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปหลังร้าน ที่มีร่างของเกอที่มีใบหน้างดงามกำลังเตรียมชาและกาน้ำชาอยู่ อัน ซิ่วเจิน เงยหน้าขึ้นเมื่อได้ฝีเท้าที่คุ้นเคยกำลังวิ่งเข้ามา 

"วิ่งซนอีกแล้ว ถ้าล้มขึ้นมาแม่ไม่เป่าให้เ๽้าแล้วนะ"ไม่นานในสายตาของซิ่วเจินก็เห็นร่างเล็กของบุตรชายวิ่งเข้า

"ไม่ได้วิ่งซนนะขอรับท่านแม่ แต่ท่านอาทั้งสี่มาแล้วขอรับ ท่านอาทั้งสี่บอกว่าวันนี้คอแห้งยิ่งอยากดื่มชาไวๆขอรับ"ฉิงจิ่นก็รีบพูดเอาตัวรอดอย่างรวดเร็ว 

"แล้วท่านอาทั้งสี่จะเอาอะไรบ้างเล่า"เกอคนงามส่ายหน้ายิ้มๆให้กับบุตรชายแสนซนของตน

"ชาคีมุนหนึ่งกา แล้วก็ชาผู่เอ๋อร์อีกสองกาขอรับ"เด็กน้อยฉิงจิ่นบอกมารดาอย่างมั่นใจ 

รอไม่นานชาทั้งสามกาก็เสร็จ ซิ่วเจินให้ฉิงจิ่นถือไปหนึ่งกาเพราะบุตรชายของเขาดื้อดึงที่จะช่วย"ทำไมเ๽้าถึงดื้อนักเล่า" 

"ถ้าข้าไม่ไปด้วยท่านอากัวได้เกี้ยวพาท่านแม่อีกแน่ๆ"ฉิงจิ่นใบหน้าบูดบึ้งเมื่อนึกถึงบัณฑิตชุดเขียวใบไผ่ที่มาร้านคราใดก็หาเวลามาเกี้ยวพามารดาของเขาอยู่เรื่อยๆ 

ซิ่วเจินหยิกแก้มบุตรชายอย่างมันเขี้ยวแต่ก็ยอมให้ลูกชายตามไป "ชาของพวกท่านได้แล้วขอรับ" 

"ขอบคุณเฒ่าแกเนี้ยขอรับ ลำบากท่านแล้ว"กัว ฉีหมิน เมื่อเห็นเกอคนงามก็ส่งสายตาลึกซึ้งให้ แต่ทำได้ไม่นานก็มีร่างเล็กมาบดบังสายตาของเขาเสียมิด รอยยิ้มบนริมฝีปากก็บางลง 

"ท่านแม่ขอรับจิ่นจิ่นหิวแล้วขอรับ"ฉิงจิ่นรีบหันไปอ้อนมารดาของตนให้ออกจากบริเวณทันที 

"ไปเถอะ แม่เตรียมมื้อเช้าไว้ให้เ๯้าแล้ว"ซิ่วเจินที่ตามใจบุตรชายมาแต่ไหนแต่ไรมีหรือที่จะทนให้ลูกหิวโซ 

จิ่นจิ่นไปที่หลังร้านแล้ววิ่งไปที่โต๊ะอาหารที่มาอาหารมากมายส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายฝีมือมารดาตน ก็ลงมือกินทันที ส่วนมารดาคนงามของเขาก็ออกไปหน้าร้านรอต้อนรับลูกค้า 

ในระหว่างที่ร่างเล็กกำลังกินข้าวอยู่นั้นก็มีเสียงโมโนโทนขึ้นมาในหัวและหน้าจอสีฟ้าเลือนรางอยู่ข้างหน้า ที่ติดๆดับๆ ฉิงจิ่นมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ

[กำลังทำการตรวจสอบโฮสต์ที่มีความเข้ากันได้] 

[ความเข้ากัน 100 เปอร์เซ็นต์]

[กำลังทำการเชื่อมต่อ] 

[เชื่อมต่อไม่สำเร็จ] 

[เชื่อมต่อไม่สำเร็จ] 

[รีเซต เชื่อมต่อใหม่อีกครั้ง] 

[เชื่อมต่อสำเร็จ] 

[สวัสดีครับโฮตส์ผมคือระบบซุบซิบยินดีที่ได้รู้จักครับ] 

"What??"