[Teerak Part]
ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงแจ้งเตือนจากแอพพริเคชั่นชื่อดังเด้งแจ้งเตือนขึ้นไม่หยุด หลังจากที่ฉันโพสต์ภาพล่าสุดลงไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน
[callmedarling Upload Photo] ????
Lee-Gen: เป็อะไรไหนบอกพี่หน่อยครับ
callmedarling reply: มาหาน้องสิ เดี๋ยวน้องบอก
Sangsom-Ratti: ไหล่ว่างเสมอ หากเธอ้า
callmedarling reply: จริงเหรอ?
Nickky_N: แอบแซ่บนะเธอ
callmedarling reply: เพื่อนขอนิดเดียว
JJay_: ห้องคุ้นๆ ????
callmedarling reply: แสดงว่ามาบ่อย
JJay_ reply: ไม่คุ้นละ
และอีกหลายๆ คอมเม้นจากเพื่อนในคลาส อย่างที่บอกว่าแม้จะไม่สนิท แต่การแซวเล่นๆ ขำๆ กันทางโซเชียลก็เกิดขึ้นได้ถมเถไป
หลายๆ คอมเม้นก็เป็การแซวขำ บางคอมเม้นก็ออกไปทางแนวติดเรทนิดหน่อย ซึ่งฉันก็รับได้เพราะมันก็ไม่ได้น่าเกลียดจนดูเป็การล่วงเกิน แต่ส่วนใหญ่ก็จะถามว่าฉันเป็อะไรเสียมากกว่า อาจจะเพราะสังเกตกันได้ละมั้งว่าแบ็คกราวด์ข้างหลังฉันมันไม่เหมือนเดิม
ก็จะเหมือนเดิมได้ไงในเมื่อนี่มันม่านรูดราคาหลักร้อยไม่ใช่คอนโดราคาหลักล้าน
ฉันสังเกตเห็นที่แจ้งเตือนว่าพวกจาฟาห์ ลูซ คุนและทีเร็กซ์กดหัวใจให้รูปฉัน ถ้าพวกนั้นเห็นแสดงว่าคนคนนั้นก็ต้องเห็นเช่นกัน
หึ!
ฉันทิ้งโทรศัพท์ลงบนเตียงและเมินเฉยต่อการแจ้งเตือนทั้งหมดลงหลังจากเห็นแจ้งเตือนของพวกจาฟาห์ที่กดหัวใจให้
ติ๊ง!
เสียงแชทเด้งขึ้นมาทำให้ฉันรู้สึกสงสัย จึงยกมือถือขึ้นมาดูที่หน้าจอ และพบว่าแชทนี้เป็ของจาฟาห์ที่ทักมาหาฉันแบบส่วนตัว
“หือ? จาฟาห์ทักมาเหรอ?”
ฉันกดเข้าไปที่หน้าโปรไฟล์ของจาฟาห์ และจ้องมองมันนิ่งๆ จะเป็อะไรมั้ยหากฉันอยากสารภาพว่า จริงๆ แล้วฉันชอบจาฟาห์
พรืดดดดดด!
ฉันล้อเล่น แต่จริงๆ จาฟาห์ก็คือสเปคฉันเลยนะ ติดแต่ว่าตอนนั้นทำตัวร่าน แอบชอบเพื่อนแฟน.... เอ่อ ช่างมัน เอาเป็ว่าแอบชอบไม่ได้เพราะมีเดย์ไลท์ค้ำคออยู่
แต่มันไม่ใช่ตอนนี้นี่นา ตอนนี้ฉันโสด โสดแปลว่าอิสระ ดังนั้นฉันจะหรอยใครก็ได้ ไม่เว้นแม้แต่สมาชิกแก๊ง0.2 สี่คนที่รวมกันแล้วไม่ถึงบาท
ว่าแล้วฉันที่นึกอะไรดีๆ ขึ้นมาได้ มือเล็กจึงกดเข้าไปในช่องดีเอ็มของจาฟาห์
[???? Jafah Yu active now]
ที่รัก: จาฟาห์ ว่างรึเปล่า?
จาฟาห์: ตอนนี้ก็...ว่าง (มั้ง)
ทำไมหรอ?
ที่รัก: มีเื่อยากให้ช่วยน่ะ
พรุ่งนี้มาเจอกันที่ xxx หน่อยสิ ????
จาฟาห์: ได้ ไม่มีปัญหา
นึกว่าจะโกรธไอ้เดย์
จนไม่อยากคุยกันแล้วซะอีก
ที่รัก: ไม่ได้ไร้เหตุผลขนาดนั้นซะหน่อย
อีกอย่างฉันโกรธเดย์ ก็มาจากปากมันเองทั้งนั้น
พวกนายหรือใครไม่ได้เอาปืนจี้ให้มันพูดซะหน่อย
ที่ถามแบบนี้
แสดงว่า...
สองคนนั้นไปเล่าให้ฟังแล้วใช่มั้ย?
จาฟาห์: ใช่
สองคนนั้นโทรมาเล่าให้ฟังแล้วเมื่อเช้า
โอเค!????????
พรุ่งนี้เจอกัน
ที่รัก: โอเค บาย!
หลังจากที่จบบทสนทนากับจาฟาห์ไป ฉันก็ได้รับดีเอ็มอันใหม่ที่ถูกส่งมาจากชื่อ 'iammirin'
[???? iammirin active now]
มิริน: รัก เกิดไรขึ้นอ่ะ?
ที่รัก: อกหัก
มิริน: ได้ไง บอกได้เปล่า?
หลังจากนั้นก็ตามประสาผู้หญิง ฉันเล่าเื่ราวทั้งหมดให้มิรินฟัง มิรินก็ทำเพียงแค่แนะนำอะไรฉันเล็กน้อย ฉันจึงเริ่มเล่าแผนการที่จะทำ ซึ่งทางเพื่อนก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไรเลยสักนิด
ถ้าเดาไม่ผิดรู้สึกว่ามิรินดูเหมือนจะชอบใจในสิ่งที่ฉันเพิ่งบอกเธอไปก่อนหน้าด้วยซ้ำ ไม่ห้ามไม่ถาม ส่งเสริมอีกต่างหาก หรือว่าฉันควรจะนับมิรินเป็เพื่อนสนิทดี? จริงๆ มันก็ควรเป็แบบนั้นอยู่แล้วอ่ะนะ
เมื่อจบการสนทนากับมิรินไปแล้ว ฉันจึงสังเกตได้ว่าตอนนี้จำนวนคอมเม้นใต้รูปที่ฉันลงนั้นมีจำนวนเยอะมาก ส่วนมากก็จะเป็พวกคนที่รู้จักฉันเสียส่วนใหญ่ ซึ่งส่วนใหญ่ที่ว่าก็ดันเป็ผู้ชายซะด้วย อาทิ เช่น
'Sangsom-Ratti' หรือก็คือพี่แสงโสม พี่ชายสุดหล่อ ประธานรุ่นคนดังของเอกท่องเที่ยว
'Lee-Gen' หรือก็คือพี่ลี เพื่อนพี่แสงโสม
'JJay_' หรือก็คือพี่เจ พี่เทคสุดหล่อของฉันนั่นเอง
แล้วที่ขำมากไปกว่านั้นคืออะไรรู้มั้ย คือเดย์รู้จักพี่โสมพี่ลี แต่ไม่ใช่การรู้จักในทางที่ดีเท่าไหร่ เอาง่ายๆ ว่าพี่โสมกับเดย์คือคู่ปรับกันมาั้แ่เด็ก สองคนนี้อายุห่างกันแค่สองสามปีเอง แต่เพราะบ้านอยู่ติดกันก็เลยทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ เื่การนับพี่นับน้องจึงไม่ต้องถามหา เพราะมันไม่มี ส่วนทางพี่มิดไนท์กับพี่โสมก็คือต่างกันสุดขั้วเพราะทั้งสองคนเป็เพื่อนเล่นกันมาั้แ่เด็ก
ไม่รอช้า ฉันกดเข้าไปที่ช่องดีเอ็มของพี่โสมกับพี่ลีพร้อมกัน ก่อนจะส่งข้อความที่คล้ายๆ กับของจาฟาห์ไปให้ แต่ต่างกันที่สถานที่นิดหน่อย และคำตอบที่ได้กลับมาก็ทำให้ฉันพึงพอใจมากๆ เมื่อพี่โสมและพี่ลีให้คำตอบเดียวกัน คาดเดาได้ว่าตอนนี้ทั้งคู่น่าจะอยู่ด้วยกัน
ถ้าคิดแบบร่านๆ ตามสไตร์กระ.หรี่ (เมืองทิพย์) ฉันขอบอกเลยนะว่านอกจากจาฟาห์แล้ว ฉันก็อยากจับพี่โสมพี่ลีมาเป็หลัวคนที่สามสี่ เอาไว้ว่างๆ ฉันจะพาพวกเขามาแนะนำให้รู้จักนะ
ฉันหันไปมองนาฬิกาที่มุมซ้ายบนของมือถือก็พบว่าตอนนี้มันเป็เวลาเกือบสี่ทุ่มแล้ว ถึงพรุ่งนี้จะเป็วันหยุด แต่ฉันก็ควรที่จะนอนได้แล้ว เนื่องจากพรุ่งนี้ฉันอาจจะต้องไปตะลอนหาหอพักใหม่
ถ้าโชคดีก็คงได้ที่พักถูกๆ และใกล้ท่ารถเมล์ แต่ถ้าโชคร้ายก็อาจจะต้องเดินหาทั้งวัน ดีไม่ดีคงได้ที่ที่ไม่ค่อยมีรถสาธารณะผ่านเท่าไหร่
แต่จะอย่างไรก็แล้วแต่ ขอให้เ้าของหอใหม่ใจดีด้วยเถิด สาธุ~~ เอ่อ นอกจากเ้าของหอดีแล้วก็ขอเพื่อนร่วมตึกนิสัยดีๆ ด้วยนะคะ
หลังยกมือไหว้ขอพรจบ ฉันก็วางมือถือของตัวเองไว้ข้างหัวนอน ก่อนจะเดินไปดูความเรียบร้อยของกลอนประตู จากนั้นก็เดินขึ้นเตียงและปิดไฟนอน
ตอนเช้า เวลา 7.00น.
ร่างบอบบางของหญิงสาวตื่นั้แ่นาฬิกายังไม่ทันดังด้วยความเคยชิน เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วสิ่งแรกที่เลือกจะทำคือการเก็บของใส่กระเป๋าเพื่อเตรียมย้ายที่อยู่ใหม่ โดยที่คิดเอาไว้ว่าเผื่อวันนี้เธอโชคดีเจอที่พักเร็ว จะได้พร้อมย้ายออกเลย
หลังเก็บของเสร็จแล้วร่างเพรียวจึงได้เดินเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำและเดินออกมาอีกครั้งในสภาพเสื้อยืดโอเวอร์ไซต์กับกางเกงยีนสีดำขาสั้น
อย่างที่บอกว่าวันนี้จะต้องไปหาหอพักใหม่ ดังนั้นเพื่อรับมือกับสภาพอากาศอันเลวร้ายของประเทศที่อยู่ตรงเส้นศูนย์สูตรการแต่งตัวแบบนี้คือเหมาะสมที่สุดแล้ว
เมื่อจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว มือเล็กก็ไม่ลืมที่จะหยิบกระเป๋าสะพายขนาดพอเหมาะและมือถือติดตัวออกมาด้วย
ขาเรียวสวยก้าวเดินออกมาจากห้องแล้วตรงไปที่ป้ายรถเมล์ในระหว่างที่เดินนั้นก็ก้มหน้ากดมือถือโทรหาจาฟาห์ไปด้วย ซึ่งก็ต้องบอกเลยว่าอีกฝ่ายเป็ผู้ชายที่ตื่นเช้ามากเหมือนกัน กระจุ๋งกระจิ๋งจนบางครั้งเธอยังรู้สึกอายที่ตื่นไม่ทันเขา
และการตื่นของอีกฝ่ายก็คือตื่นขึ้นมาเอง โดยไม่จำเป็ต้องโทรปลุกหรือตั้งนาฬิกาเลย เหมาะสมมากกับการเป็ท่านประธานบริษัทตามฉายาที่หญิงสาวและเพื่อนของเขาตั้งให้
>calling to Jafah<
ตืด ตืด ตืด ติ๊ด!
[ฮัลโหล] เสียงของอีกฝ่ายเหมือนคนเพิ่งจะตื่น
"จาฟาห์ เพิ่งตื่นหรอ?"
[อือ เมื่อคืนเร่งทำโมเดลนะ เลยนอนดึก]
"อ๋อ ฉันจะโทรมาบอกเวลานัดน่ะ สะดวกตอนนี้มั้ย?"
[อืม ได้อยู่...ว่าแต่กี่โมงล่ะ]
"ซักบ่ายโมง บ่ายสองนะได้มั้ย?"
[...] ปลายสายเงียบไปสักพัก [อื้อ โอเค]
"โอเคงั้นไม่รบกวนละ นอนต่อเถอะ"
[อืออ]
ติ๊ด!
ตัดสายไปหลังจากที่คนปลายสายขานรับ สภาพนี้หญิงสาวรู้โดยไม่ต้องมองเลยว่างานต่อโมเดลนั่นคงดึกจริงๆ
มันก็ต้องดึกอยู่แล้วล่ะในเมื่อขนาดตอนที่มีเธออยู่ช่วยตัด ช่วยลงสีโมเดลให้ พวกเขายังเสร็จกันเกือบตีสามตีสี่ มาตอนนี้ที่ไม่มีเธอคอยช่วยในส่วนงานกระจุ๋งกระจิ๋งคงลำบากน่าดู เผลอๆ น่าจะเร่งช่วยกันทำให้เสร็จเป็รายคนด้วยซ้ำ
น่าสงสารชะมัดเลย
แต่ว่าเมื่อกี้ทางฝั่งนั้นเปิดสปีกเกอร์โฟนรึเปล่า เธอรู้สึกทะแม่งๆ ว่าเสียงของตัวเองมันดูก้องๆ อยู่นะ