ณ สถานที่รกร้าง รายล้อมด้วยต้นไม้หนาทึบเบื้องหน้าเป็ต้นไม้ใหญ่ ระโยงระยางด้วยเถาวัลย์คดเคี้ยว ท้องฟ้าดำทมิฬฟ้าแลบสาดแสงแว๊บวับเหมือนเสียงดังคำรามของสัตว์ร้าย สายฝนโปรยลงมาปรากฏเงาดำร่างใหญ่มองไม่มีรูปร่างหน้าตา ยืนทมึงทึงใต้ต้นไม้นั่น
“ถึงเวลาที่เ้าต้องทำตามสัญญาแล้วนิลกาฬ”
“คุณพูดอะไรผมไม่รู้เื่ ผมไม่ทำอะไรทั้งนั้น” เด็กหนุ่มหน้าตี๋ยืนมองเงาดำนั้นอย่างหวาดกลัว ตัวสั่นเทา สิ้นเสียงคำกล่าว สายลมเยี่ยงพายุพัดโหมกระหน่ำรุนแรงประหนึ่งโกรธเกรี้ยว
“ถ้าไม่ยอม ชีวิตในคโลกนี้ของเ้าจะไม่มีวันสงบสุขตลอดกาล”
“วิน ธาวินทร์ ไอ้วิน” หนุ่มน้อยสะดุ้งเฮือก เช็ดน้ำลายลนลาน เมื่อเสียงเรียกไม่ใช่ใครที่ไหนเป็หัวหน้าแผนกที่ธาวินทร์ทำงานอยู่
“อ่อครับพี่เบส” คนเพิ่งตื่นรีบเช็ดคราบน้ำลายที่ย้อยออกมาตอนหลับ
“นี่แอบหลับในเวลางานอีกแล้วนะ จะผ่านมั้ยโปรอ่ะ”
“ขอโทษครับพี่เบส อย่าใจร้ายกับน้องเลยนะๆๆ” หนุ่มน้อยเขย่าแขนผู้เป็หัวหน้า
“คราวหลังก็ทำงานให้เก่งเหมือนตอนอ้อนบ้างนะมึง” เบสทิ้งท้ายก่อนเดินเข้าห้องทำงานไป
ธาวินทร์นึกเคืองเพื่อนรุ่นพี่ที่ไม่ยอมส่งซิกเมื่อหัวหน้ามา
“พี่รดาไม่ยอมเรียกผมเลยนะ สวยสะเปล่าใจร้ายจัง”
“จะเรียกยังไงทันฉันก็กำลังช็อปออนไลน์อยู่เนี่ย คิดว่าจะรอดหรอโดนสวดเหมือนกันแหละน่า ว่าแต่นายไปอดหลับอดนอนจากไหนมา” รดาสาวสวยประจำอ๊อฟฟิตบอก
“่นี้นอนไม่ค่อยหลับเลยพี่ ฝันร้ายตลอด ฝันแต่เื่เดิมๆ” รดาเดินเข้ามาจ้องหน้าเด็กหนุ่ม มือเรียวจับหน้าเอียงซ้ายทีขวาที
“เออจริงด้วยนี่ขอบตาดำแล้วนะ ดูแลตัวเองบ้างดิ”
“เป็อะไรกันหรอสองคน ไม่สบายหรอวินหน้าตาดูไม่ดีเลย” เข็มทิศเดินเข้ามาพร้อมแก้วกาแฟ
“ก็เดี๋ยวนะนี่พี่เขมใส่แหวนที่นิ้วนางข้างซ้าย คืออะไรอะ” ธาวินทร์กำลังจะพูดเื่นอนฝันร้ายแต่ก็ต้องทิ้งมันไป เมื่อเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายเหมือนเป็เื่สำคัญกว่า เข็มทิศปัดมือปลาหมึกของธาวินทร์ออกพัลวัน
“ไม่นะเขม ไม่จริง รดาเสียใจ ไม่ใช่ใช่มั้ยเขม” รดาทำท่าร้องให้กับความไม่โสดของเพื่อนร่วมงานแบบไม่จริงจัง แม้ดูผิวเผินเหมือนรดาจะชอบเข็มทิศแต่สาวสังคมสวยและฉลาดอย่าง
รดาก็เข้าใจได้ เพราะเธอเองก็แค่ชอบคนเก่งแต่มันไม่ใช่ความรัก และอีกอย่างก็ยังไม่อยากหยุดที่ใครง่ายๆ
“นี่ไงหลังเลิกงานจะชวนไปร้านพี่ข้างบ้าน จะแนะนำให้รู้จักแฟนเขมด้วยรดา วิน ว่าแต่นายไหวปะเนี่ย ถ้าไม่ไหวคราวหน้าก็ได้”
“ไหวอยู่แล้วครับ คนอย่างธาวินทร์งานฟรีไม่มีพลาด”
<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<ถึงเวลาของเ้าแล้ว>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
เสียงหนึ่งแว่วมากับสายลม
“เมื่อกี้พี่เขมว่าไงนะครับ” ธาวินทร์หันไปถามเข็มทิศ
“ไม่นะ ไม่ได้พูดอะไร”
“สงสัยหูเพี้ยนได้ยินเหมือนใครพูด แต่คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง”
“งั้นเย็นนี้เจอกันนะรดา วิน เดี๋ยวเขมแชร์โลให้”
................................................................................
ผับเวคิน
ศิวดลมารับเข็มทิศที่ทำงานแล้วตรงไปผับเวคินเลย รดากับธาวินทร์กำลังตามมา คืนนี้มีเพียงชลันกรที่มาส่วนยูจิน่นี้ไม่ว่างเลย เพราะหลังจากเรียนจบชลันกรยังว่างงานส่วนยูจินต้องช่วยงานที่บ้าน แม้ไม่ตรงสายที่เรียนมาแต่ก็เลี่ยงไม่ได้ ศิวดลนั่งอยู่ที่โซฟาพาดแขนโอบไหล่เล็กไว้ไม่ห่างบางครั้งก็รั้งเอวบางอย่างเอาแต่ใจ
สักพักรดาก็ตามมา เข็มทิศแนะนำให้รดารู้จักทุกคน โดยเฉพาะชลันกรที่ดูเหมือนจะให้ความสนใจสาวผู้มาใหม่เป็พิเศษ ตามติดมาด้วยธาวินทร์เมื่อมาถึงก็ตรงมายังโต๊ะที่พวกเข็มทิศนั่งอยู่ ภาพที่เห็นชลันกรกำลังทำท่าเ้าชู้มือไวอยู่กับรดาสาวรุ่นพี่ที่ทำงาน ความรู้สึกแรกพบช่างไม่น่าคบเอาซะเลย
“นั่งสิวิน” เข็มทิศแนะนำให้รู้จักทุกคน
“ผมโสดนะครับรดา” ชลันกรทำตาเชื่อมใส่ รดาเองก็เหมือนได้ของเล่นใหม่เมื่ออีกฝ่ายเสนอเ้าตัวก็ต้องสนอง
“รดาก็โสดค่ะ เราไปเต้นกันมั้ยค่ะ” ชลันกรไม่ตอบลุกยืน ทำท่าให้รดาคล้องแขนหญิงสาวก็ไม่ขัด
“แล้วมายังไงวินแท็กซี่หรอ” เข็มทิศถาม
“เปล่าครับผมขับมอไซด์มา”
“งั้นก็อย่าดื่มเยอะละพี่เป็ห่วง” เข็มทิศหลุดปาก มือใหญ่ที่โอบรอบเอว กระชับเข้าหาตัวเมื่อได้ยินคำว่าพี่เป็ห่วง มองคนหน้าหวานตาดุ
“ครับพี่เขม” ธาวินทร์ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ คล้อยหลังหนุ่มหน้าตี๋
“มึงเป็บ้าอะไรดล จะกอดทำไมนักหนา”
“กูไม่ชอบที่มึงทำท่าเป็ห่วงเป็ใยคนอื่นต่อหน้ากู กูหึง”
“นั่นน้องที่ทำงานกูนะ”
“ไม่รู้ละถ้ากูได้ยินอีกคำ กูจะลากมึงกลับเดี๋ยวนี้” เข็มทิศรำคาญี้เีเถียงจึงเลี่ยงเป็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มแทน
เวคินไม่ได้เข้ามาดื่มด้วยเพราะง่วนอยู่กับลูกค้าสาวสวยที่เคาเตอร์บาร์ ชลันกรกับรดาก็โอบเอวคลอเคลียกันใต้แสงไฟสลัว ธาวินทร์เดินออกมาจากห้องน้ำมองเห็นภาพนั้นเข้าพอดี
“น่าเกลียด นิสัยแย่จังไม่ให้เกียรติผู้หญิง ลวนลามตอนเขาเมาทุเรศสิ้นดี” ธาวินทร์เข้าไปหยุดอยู่ที่ทั้งคู่
“พี่รดาเมาหรอ ถ้าเมาแล้วเดี๋ยววินพากลับ” รดาหันมามองยิ้มหวานหยาดเยิ้ม
“ม่ายเมาจ๊ะ แล้วก็ไม่กลับด้วย” ไม่พูดเปล่ารดายังรั้งคอชลันกรเข้ามาเหมือนจะจูบ ธาวินทร์ไม่อาจทนเห็นภาพนั้นได้ ดึงรดาออกจากชลันกร ชลันกรเริ่มไม่พอใจกับการกระทำของเด็กหนุ่ม
ผลักอกอย่างแรงจนธาวินทร์กระเซไป เสียงเอะอะโวยวายจนศิวดลกับเข็มทิศต้องเดินมาดู
“เป็ไรกันว่ะไอ้รัน”
“เขมมึงก็ดูมันดิ กูเต้นอยู่กับรดาดีๆ อยู่ๆก็เดินเข้ามาดึงรดาไป นี่ถ้าไม่ได้มากับมึงกูจะต่อยให้ร่วงเลย”
“ก็พี่มันคนไม่เป็สุภาพบุรุษ คนฉวยโอกาสพี่ก็เห็นว่าพี่รดาเมาแล้วยังถือโอกาสลวนลาม ผมก็แค่จะพาพี่รดากลับแล้วพี่ก็ผลักผมออกมา” ธาวินทร์อธิบาย เข็มทิศต้องเป็คนพารดามานั่งที่โต๊ะ ชลันกรกลับมานั่งดื่มต่อ ธาวินทร์ขอตัวกลับบ้านอย่างหัวเสียเพราะเริ่มไม่สนุกแล้ว
รถมอเตอร์ไซด์ขับออกมาด้วยความเร็ว บนถนนหลังเที่ยงคืนโล่งตา ธาวินทร์จึงเร่งความเร็วระบายแรงอารมณ์ จนไม่เห็นหลุมดำด้านหน้า รถมาเร็วและตกหลุมเสียหลังพุ่งลงข้างทางก่อนชนเข้ากับบางอย่างเป็เงาดำ ทุกอย่างมองไม่เห็น มืดไปหมด ร่างเด็กหนุ่มลอยขึ้นเหมือนมีแรงลมหนุน ก่อนร่วงลงกับพื้นพร้อมสติที่ดับวูบลง
<<<<<<<<<<<<<<<ถึงเวลาต้องไปแล้วนิลกาฬ>>>>>>>>>>>>>>>>>
2K
