EP 01
- Club หรูใจกลางเมือง -
"ไอ้เลว ปล่อยฉันนะ!! "
"ฉันเคยปล่อยเธอหลุดมือไปแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดอีก ต่อให้ต้องขังหรือล่ามเธอไว้ ฉันก็จะทำ"
บาสเตียนฉกริมฝีปากหนาลงกระแทกกลีบปากบางระคนกระหาย
"อือออ ... ยะ หยุดนะ!! " ร่างกายไม่รักดีกลับตอบสนองเขาทุกัั ที่เขาปรนเปรอ
"บะ บาสเตียน ปล่อยเค้กนะ!! "
หญิงสาวพยายามดีดดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากพันธนาการของเขาชายหนุ่มที่เคยเป็คู่กัดกับเธอเมื่อสมัยที่เธอเรียนอยู่ปี 1 และเขาเป็รุ่นพี่อยู่ปี 4
"หึ ... ดิ้นสิ ดิ้นเยอะๆ ฉันชอบ"
"ไอ ไอ้บ้ากาม ไอ้โรคจิต นายมาทำแบบนี้กับฉันทะ ..."
กลีบปากล่างของเธอถูกชายหนุ่มลูกครึ่งตามแบบฉบับชาวยุโรปชื่อบาสเตียน ฉกฉวยลงมาประกบจูบอย่างอุกอาจ กลางคลับดังแต่ทว่ากลับไม่มีใครช่วยเธอได้ เพราะเขาคือ บาสเตียน เ้าพ่อนักธุรกิจใหญ่ และเป็ผู้มีอิทธิพล
"อืม...." บาสเตียน เผลอครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ โพรงปากสาวเ้าช่างหอมหวานไม่เคยเปลี่ยนแปลง
"ไอ้บ้า ไอ้โรคจิ ..."
"ด่าฉันอีกที ฉันล่อเธอตรงนี้แน่!! "
"..."
เงียบดีกว่า ไม่อยากเสวนาด้วย เกิดเขาทำขึ้นมาจริงๆ ฉันต้องหาปี้บมาคลุมหัวแน่
[เค้ก]
ไอ้บาสเตียน ไอ้บ้า แกขโมยจูบแรกของฉันตอนอยู่ปี 1 แล้วตอนนี้ยังมาทำรุ่มร่ามกับฉันอีก ฉันทำเวรทำกรรมอะไรไว้ถึงต้องมาเจอคนอย่างแกด้วย ฉันเกลียดแก เกลียดๆๆๆๆ เกลียดเข้าไส้ เข้ากระดูกดำ
[บาสเตียน]
ต้องขอบคุณวันรับน้องจริงๆ ที่ให้ผมได้เป็บัดดี้กับเธอ ถึงแม้เธอจะเกลียดผมเพราะความผิดพลาดในเกม ทำให้เราได้จูบกันโดยไม่ตั้งใจ เธอทำให้หัวใจของผมเต้นแรง เธอเป็ผู้หญิงคนแรกที่ทำให้ผมสนใจ และจะเป็ผู้หญิงคนสุดท้ายเช่นกัน
"เงียบได้แล้วเหรอ" สายตาเ้าเล่ห์ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะโน้มใบหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้สาวน้อยจนลมหายใจของเขา และเธอเป่ารดใส่กันจนสังเกตได้
"เธอมาทำอะไรที่นี่"
"ฉันจะมาทำอะไร มันเกี่ยวอะไรกับนายไม่ทราบ"
"ถ้าเธอทำให้ฉันโมโห ฉันจะฉีกเสื้อผ้าเธอให้เป็ชิ้นๆ ตรงนี้" น้ำเสียงของเขากดต่ำลง บ่งบอกถึงความไม่พอใจ
กาย มือขวาของ CEO หนุ่ม รีบเดินออกมาจากห้อง VIP ของคลับ ตรงไปยังห้างสรรพสินค้า เพื่อเตรียมซื้อชุดให้อนาคตนายหญิง เพราะดูท่าแล้ววันนี้ มีฉีกกระชากแน่นอน
พสุ มือซ้ายของ CEO หนุ่ม ค่อยๆ เดินออกมาจากห้อง VIP และเฝ้ารักษาการอยู่หน้าห้อง ถ้าอนาคตนายหญิงของเขา ยังดื้อแบบนี้ ไม่ต้องพูดถึงเลยอะไรจะเกิดขึ้น
"ฉันให้โอกาสเธอตอบฉัน เธอมาทำอะไรที่นี่!!"
น้ำเสียงดุดัน ท่าทางขึงขัง เปล่งออกมาจากสายตาเ็าดุจน้ำแข็งขั้วโลก
"ฉะ ฉันมาเที่ยว"
"คนเดียวเหรอ"
"มากับเพื่อน"
"เพื่อน? " บาสเตียนมองออกไปยังนอกกระจกห้อง VIP
"กลับไปหมดแล้ว"
"แล้วทำไมเธอยังอยู่" หึ้ยยยยย อีตานี่นิ ถามอย่างกับเป็ผู้ปกครอง
"ถามอะไรมากมาย พ่อกับแม่ฉันยังไม่เห็นต้องถามอะไรขนาดนี่ น่ารำคาญ!! "
คนตัวเล็กหันไปแหวใส่คนตัวโตอย่างลืมตัว ก่อนจะยกมือน้อยขึ้นมาปิดปากตัวเอง
"เหอะ. ฉันไม่ใช่พ่อเธอหรอก"
" ... "
"แต่ฉันกำลังจะเป็ผัวเธอในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า"
เพี้ยะ!!!
ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบของหญิงสาว
"อย่ามาพูดจาหมาๆ ใส่ฉันต่อให้ผู้ชายในโลกเหลือแค่นายคนเดียว ฉันก็ไม่เอาทำผัวหรอกนะ"
พูดจบพลางสะบัดก้นเดินผ่านหน้าร่างกำยำ แต่!! เธอเดินไปได้เพียงแค่ 3-4 ก้าวเท่านั้น
พรึบ!!!!
"อ้ายยยยยย ... ปล่อยฉันนะ ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต"
บาสเตียน ดึงแขนเธอไว้ก่อนจะกระชากกลับมา ทำให้เธอเซถลา ใบหน้าปะทะกับแผงอกแกร่ง
"อย่า - ท้า - ทาย - ฉัน"
พูดจบพลางโยนตัวเธอลงไปที่โซฟา ร่างกำยำฉีกกระชากชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำของเธอจนขาดวิ่น ดึงบราเซียร์ขึ้นไว้บนเนินอก ก่อนฉกริมฝีปากลงบนยอดปทุมถันอย่างมูมมาม
"ปล่อยฉันนะ!! ปล่อย"
เสียงอ้อนวอนของเธอไม่ดังพอหรือ ทำไมเขาถึงยังดูดดุนหน้าอกของเธออย่างตะกละตะกลามไม่สนใจอะไรทั้งนั้นมือหนาไล้ลูบไล้ไปทั่วทั้งร่างกายของเธอ ที่นอนดิ้นพร่านอยู่ใต้ร่างของเขา จับกระโปรงชุดเดรสถลกขึ้น กระชากแพนตี้ตัวน้อยของเธอออกอย่าไม่ปรานี
"ยะ. อย่านะ ยะ อย่าทำนะ ฮื้ออออ"
น้ำตาร่วงหล่นอาบสองแก้มใส นิ้วเรียวยาวของมือหนายังคงไม่หยุดการกระทำ เขาใช้นิ้วหยอกเย้ากับกลีบดอกไม้งามที่ไม่เคยมีชายใดได้รุกล้ำ
"ฉันเคยบอกเธอแล้ว อย่าท้าทายฉัน"
________________
เื่นี้แต่งไว้นานแล้วนะคะเพิ่งเอามาลงค่ะ มี E-Book แล้วนะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzg5NTY3MyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMDQ4MCI7fQ
159
