EPISODE. 5 [เปลี่ยน????]
เราตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงโทรศัพท์มันดัง!!!
กริ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ~ พอหันมามองข้างๆ ก็เจอกับ นายภาคิน!! อยากจะลุกไปบีบคอเขาจัง ฮึ่ย!! เห็นเเล้วหงุดหงิด
ภาคิน:????????//เกลียดรอยยิ้มร้ายๆ นั่นจัง
เรา:????????
ภาคิน:นี่เธอ!! หยิบโทรศัพท์ให้หน่อยดิ!! //นายนั่นหันมาสะกิดเรา!! เชอะ!!
เรา:.....//เราก็เงียบใส่ทำเป็ไม่ได้ยิน
ภาคิน:นี่!! อย่ามาทำเป็เงียบ!!
เรา:.....//ที่นี่เเกล้งหลับเลยจ้าาา
ภาคิน:ได้!!! //อยู่ๆ นายภาคินดึงเราเข้าไปกอด คือกอด
เเน่นมากกก.
เรา:นี่นายยยย!!! //ทนไม่ไหวเเล้ววว
เรา: อะ..โอ๊ย!! //เรากำลังจะยกขาถีบนายภาคินแต่มันรู้สึกเจ็บ่ล่างมากก เจ็บจนน้ำตาจะไหลเลย
ภาคิน:5555 ????
เรา:เชอะ!! //เราสะบัดหน้าไปอีกทาง!!
ภาคิน: เห้อ!! ฮัลโหลค้าบบบบ//คุยกับใครพูดเพราะเชียวไอ้บ้าเอ๊ย!!
????:........
ภาคิน:ได้ค้าบบบ
????:........
ภาคิน:ผมอยู่บนห้องงงงง
????:..........
ภาคิน:ป่าวสะหน่อย!!! รู้ดีละ
และอีตาภาคินก็โยนโทรศัพท์ข้ามหัวเราไปนอนเท่งเม้งบนโต๊ะ!!
เรา:ไม่มีมารยาท
ภาคิน:พอดีที่บ้านไม่ค่อยเน้น!!! //เราค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงโดยมีผ้าห่มพันรอบตัวไว้ แต่..
ภาคิน:จะทำอะไร?? //นายภาคินดึงมือเราไว้!!
เรา:ใส่เสื้อผ้า!!!
ภาคิน:ใส่ทำไม?? //อ้าว!! อีตาบ้านี่
เรา:....//เราไม่ตอบแต่สะบัดมือเขาออกเเล้วหยิบเสื้อขึ้นมาจะใส่
ภาคิน:ฟังภาษาคนไม่รู้เื่หรอ?? ถามก็ตอบ!!
เรา:จะกลับบ้าน!!!
ภาคิน:หึ!! ลืมไปแล้วหรอว่าพ่อมึงยกมึงให้กูเเล้วอะ!! //เออ!! เราลืมเื่นี้ไปสนิทเลย!!
เรา:ไอ้บ้าาาา!! //เราทิ้งตัวลงไปนั่งบนเตียงอย่างเซ็งๆ
ภาคิน:ทำไม!! อยู่กับกูมันดูเลวร้ายอะไรขนาดนั้นเลย!! //พึ่งรู้ตัวหรอวะ??
เรา:ไม่รู้สิ!! ทำไมนายพูดเพราะๆ ไม่ได้รึไงงง
ภาคิน:ค้าบบบคุณผู้หญิงง//นายภาคินลุกขึ้นมานั่งข้างๆ เรา
กรี๊ดดดด~
เรา:ปะ..ปล่อยน้าา//เราพยายามดันนายภาคินออกไป
เพราะเขาเอื้อมมากอดเราจากด้านหลัง
ภาคิน:ไปใส่เสื้อผ้าไป!! เดี๋ยวจะพาไปบ้าน!!!
เรา:บ้าน!!! บ้านใคร??
ภาคิน:บ้านมึงมั้ง!!!
เรา:นายพูดดีๆ ไม่ได้หรอ!!!
ภาคิน:เรียกกูว่าพี่ก่อน!! เดี๋ยวกูพูดเพราะเองแหละ! //โอ๊ย!!! แบบนี้ก็ได้หรอวะ
เรา:พี่คิน????//เเงงง~รู้สึกแปลกๆ อะ
พี่คิน:อย่าน่ารักให้มากนะมึง!!! //บางทีก็ดีบางทีก็ร้ายไอ้บ้า