เครดิตภาพจาก https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
ณ. โซนเกมแห่งหนึ่งใจกลางกรุง ที่แห่งนี้เป็จุดรวมพลของยอดฝีมือ มีเกมให้เลือกเล่นมากมาย ั้แ่จับตุ๊กตาจนกระทั่งเกมสามมิติกราฟิกสูง
สถานที่นี้อุดมไปด้วยคนเก่ง การแข่งขันจึงสูงมาก มีการท้าประลอง พนันขันต่อที่รุนแรงอยู่หลายครั้ง แต่ไม่ว่าดุเดือดเพียงใด ก็มีกฎเหล็กอยู่ข้อหนึ่งที่เหล่าเกมเมอร์ทุกคนปฏิบัติตาม กฎนั้นก็คือ.......
“ อย่าแหย่มาวิน ”
เย็นวันศุกร์เป็่เวลาที่คึกคักที่สุด คอเกมมากมายจะมาเยี่ยมเยียน แล้วดวลฝีมือกัน
เด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งรุมล้อมรอบตู้เกมสองตัวที่ตั้งติดกัน แต่ละตัวมีหน้าจอใหญ่ประดับอยู่ อันฉายภาพร้านเหล้าตะวันตกยุคเถื่อน มีฉากหลังเป็ทะเลทราย ทำให้รู้ว่านี่คือ......เกมดวลปืนแนวคาวบอย
หน้าตู้เกมมีหนุ่มคนหนึ่งยืนตัวตรงแน่ว เขาวางท่าเหมือนจะสมาร์ทในชุดคาวบอยเต็มยศ รูปร่างผอมสูง แก้มตอบ ดวงตาลึก จมูกงองุ้ม ผิวซีด คล้ายไม่เคยโดนแดดมาซักสิบปี หมอนั่นนิ่งอยู่อึดใจ ก่อนจะกล่าวต่อผู้คนด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ
“ ว่าไง พวกนายจะรับคำท้ามั้ย จะทีละคนหรือพร้อมกันก็ได้ ”
“ โห..... มั่นหน้าเกินไปละ ดวลปืนนับเป็เกมยอดฮิตของเรา นายกล้ามาหยามถึงถิ่น ไม่มากไปหน่อยเหรอ ทุกคนถอยไป เดี๋ยวชั้นจะยิงปากมันเอง ” เด็กหนุ่มผมสั้นเกรียน ร่างสูงสมส่วนในชุด รด. ตอบกลับเสียงกร้าว พร้อมเดินฝ่าฝูงชนเข้ามาอย่างดุดัน
“ ปากดีขนาดนี้ ชื่ออะไรล่ะเรา ” หนุ่มแห้งแสร้งถาม น้ำเสียงแฝงแววเย้ยหยัน
“ ชั้นชื่อ “เอก” ฉายาไอ้หนุ่มปืนไว จำไว้ให้ดี ” เด็กหนุ่มถอดเสื้อ รด. ตัวนอกออก เหลือไว้เพียงเสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าของกองทัพ
“ หึ หึ หึ ” เด็กหนุ่มร่างผอมหัวเราะเบาๆ เขาดูไม่สนใจคู่ต่อกรเท่าไหร่นัก
เอกปืนไวะโขึ้นไปยืนบนแท่นทรงกลมหน้าตู้เกม ส่วนหนุ่มร่างผอมค่อยๆเยื้องย่างไปประจำตำแหน่งอีกตู้อย่างเชื่องช้า
เมื่อผู้แข่งขันประจำตำแหน่ง เด็กหนุ่มร่างอ้วนเตี้ยก็ปรากฏตัว ดวงตาเล็กหยีภายใต้แว่นทรงกลมกลอกไปมาอยู่ชั่วขณะ ก่อนจะกล่าวด้วยเสียงเล็กแหลมที่ระคายหู
“ เอ่อ…ในฐานะที่ผมเป็ประธานสมาคมคนรักเกม ขออธิบายกติกา เกมที่ทั้งสองใช้ประลองคือดวลปืน ทั้งคู่ต้องยืนอยู่บนแท่นเซ็นเซอร์ จากนั้นภาพโฮโลแกรมของพวกคุณก็จะไปปรากฏบนหน้าจอของอีกฝ่าย”
หนุ่มอ้วนหน้าแป๊ะยิ้มหยุดอธิบาย พร้อมหันไปมองคู่ชิงชัย เป็นัยจะสื่อว่าสงสัยอะไรมั้ย เมื่อเห็นว่าไม่มีคำถาม ประธานสมาคมก็สาธยายต่อ
“ ผู้แข่งขันต้องใช้ปืนที่ติดมากับตู้เกม ยิงคู่ต่อสู้บนจอ ถ้าโดนไหล่ แขน ขา พลังชีวิตก็จะลด พอหมด คุณก็จะแพ้ แต่ถ้าบังเอิญะุเข้าหัวหรือหน้าอก ซึ่งเป็จุดตาย ก็จะสิ้นชีวิตในนัดเดียว แน่นอนว่าผู้เล่นสามารถหลบเข้าที่กำบังด้วยการก้มตัว และยังวิ่งซ้ายขวาได้ด้วยการเอียงกายไปยังทิศทางที่้า ส่วนรีโหลดะุ ทำได้ด้วยการสะบัดปืนขึ้นลงหนึ่งครั้ง ใครชนะสามเกมก่อน ถือว่ามีชัยในแมทย์นี้ ”
“ เดี๋ยวก่อน ท่านประธาน ผมขอเปลี่ยนกติกา ” หนุ่มร่างผอมเสนอ
“ เอ่อ เปลี่ยนกติกายังไงครับ ” ประธานร่างอ้วนเริ่มงุนงง
“ เอางี้ละกัน ถ้าผมตายแม้แต่ครั้งเดียว ถือว่าแพ้ไปเลย แต่นายเอกปืนไวยังตายได้ถึงสามรอบจึงจะแพ้ในเกมนี้ ” หนุ่มผอมแจงเรียบๆ
“ เฮ้ย ดูถูกกันเกินไปละ ” เอกปืนไวเริ่มฉุน
“ เอาน่า เกมจะได้สูสีกัน ” หนุ่มแห้งตอบหน้าตาเฉย
“ ไอ้…… ” เอกปืนไวเริ่มสุดทน และทำท่าจะด่าให้สมแค้น แต่ไม่ทันเอ่ยปาก หนุ่มแว่นร่างอ้วนผู้เป็ประธานสมาคมก็ตัดบท
“ คุณเอกปืนไว พร้อมจะแข่งมั้ยครับ ”
“ ฮึ่ม ได้ เดี๋ยวรู้กัน ไอ้กุ้งแห้ง ” หนุ่ม รด. รับคำ แต่ไม่วายขู่
ฝ่ายคู่กรณีดูเหมือนจะไม่ใส่ใจอาการโกรธเกรี้ยวของผู้ท้าชิง จึงโบกมือไปมา พร้อมส่งยิ้มที่กวนบาทาให้
ทั้งคู่กดปุ่มเริ่มเกมที่แผงบังคับ ทันใดนั้นเองภาพหนุ่ม รด. ก็ไปปรากฏบนหน้าจอของหนุ่มร่างแห้ง ส่วนภาพหนุ่มร่างแห้งก็ไปปรากฏบนหน้าจอของหนุ่มรด. บรรยากาศในตอนนี้ดูคล้ายการดวลปืนแนวตะวันตกจนแทบไม่น่าเชื่อว่านี่คือ……เกม
“ ผมจะให้สัญญาณ พอสิ้นเสียง ก็เริ่มต่อสู้กันได้ ” เด็กหนุ่มร่างอ้วนแจงกติกาเป็ครั้งสุดท้าย
“ รับทราบ ” สองคู่ชิงชัยขานรับพร้อมกัน
บรรยากาศก่อนการแข่งเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทั้งคู่เตรียมชักปืน เด็กเรียนร่างอ้วนเตี้ยก็ทำท่าให้สัญญาณ ทันใดนั้นเอง เสียงเล็กแหลมก็พ่นออกจากปากของประธานสมาคม
“ เริ่มได้ ”
เอกชักปืนที่เหน็บซอกเอวขึ้นมา เพื่อเตรียมซัลโว ปากก็กู่ก้องร้องะโ
“ แกตาย ”
“ ปัง ”
“โอ๊ย ” เสียงปืนลั่นหนึ่งนัดดังขึ้น พร้อมเสียงร้องด้วยความเ็ปที่ตามมาติดๆ ร่างตัวละครล้มลงนอนหงายในทันที กลางจอปรากฏตัวอักษรภาษาอังกฤษสีแดงระบุว่า “Head Shot” และคนที่ถูกยิงกระบาลแตก ก็คือเด็กหนุ่มหัวเกรียนในชุด รด.
“ โห……ทำได้ไง ” ผู้คนที่รายล้อมเริ่มโห่ฮา เสียงเซ็งแซ่สะท้อนถึงความตื่นเต้น
“ หึ หึ หึ ” เสียงหัวเราะกวนส้นเท้าจากหนุ่มแห้งดังแ่เบา
เด็กหนุ่มในชุด รด. เหลียวมองอริร่างแห้งแน่วนิ่ง สีหน้าและแววตาดูตื่นตระหนกถึงขีดสุด อึดใจต่อมา เขาก็เอ่ยถามเสียงสั่น
“ กะ แกทำได้ไง ”
“ ไม่รู้ดิ สงสัยจะฟลุคล่ะมั้ง ” หนุ่มแห้งในชุดคาวบอยตอบกลับ ท่าทางเฉยเมย
“ เอาใหม่! เมื่อกี้แม่งฟลุค ” หนุ่ม รด. ร้องท้า พร้อมหยอดเหรียญ 10 เข้าตู้ เพื่อเริ่มเกมใหม่
“ ก็เอาสิ เพราะถึงยังไง นายยังเหลือสิทธิ์ล้มลงไปนอนอีกตั้งสองครั้งนี่นา ” หนุ่มแห้งกล่าวเนือยๆ
ทันทีที่เริ่มเกมใหม่ เอกปืนไวก็ตั้งสติ ดวงตาจับจ้องหนุ่มแห้งคาวบอยบนหน้าจอแน่วนิ่ง ชนิดที่ไม่ยอมปล่อยให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว
“ ไม่มีทางทำได้อีกครั้งแน่ ไม่มีทาง ” หนุ่ม รด. ปลุกปลอบตัวเอง
พอเห็นคู่แข่งพร้อมประจัญบาน เด็กเรียนร่างอ้วนเตี้ยก็ส่งสัญญาณด้วยเสียงเล็กแหลม
“ เริ่มได้ ”
สิ้นเสียงสัญญาณ เอกก็รีบชักปืนออกมา หวังซัลโวให้เต็มสตรีม และเขารู้สึกว่านี่คือการชักปืนที่เร็วที่สุดในชีวิต
“ ปัง ปัง ปัง…… ”
เอกเน้นไวและรัวจนหมดแม็ก และเมื่อควันจากปากกระบอกจางลง ดวงตาของหนุ่ม รด. ก็เบิกโพลงด้วยความใ เพราะหนุ่มแห้งได้หายไปจากหน้าจอเป็ที่เรียบร้อย
“ เฮ้ย หายไปได้ไง แถมพลังชีวิตก็ยังเต็มอยู่ แปลว่าที่รัวไปเมื่อครู่ไม่เข้าเป้าเลย แล้วมันไปหลบอยู่ไหน หรือว่า……. ” เอกเหลือบมองคู่ต่อสู้ที่ตู้เกมข้างๆ จึงพบว่าหนุ่มแห้งกำลังหลบเข้าที่กำบังด้วยการก้มตัวลงต่ำ
“ เรือหายแล้ว ” เด็กหนุ่ม รด. สบถ เขารีบสะบัดปืนในมือ เพื่อทำการรีโหลดะุ แต่ก็สายไปเสียแล้ว หนุ่มแห้งที่ตู้เกมข้างๆ ลุกขึ้นมาโจมตีด้วยการยิงเพียงนัดเดียว
“ปัง ”
“ โอ๊ย…… อ้าก….. ” เสียงร้องด้วยความเ็ปดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมตัวละครของเด็กหนุ่ม รด.ที่ล้มลงไปนอนแน่นิ่ง ชั่วครู่คำว่า “HeadShot” ก็ปรากฏ
“ ฮ้า อะไรกันเนี่ย ” เด็กหนุ่ม รด.ทรุดกายลงนั่งคุกเข่า สีหน้าผิดหวังสุดๆ ราวกับพ่ายแพ้ในศึกนี้ไปแล้ว
“ ไง หมดมุกรึยัง แต่เอ…..ดูเหมือนนายจะเหลือการแข่งอยู่อีกหนึ่งยกนี่นา ” หนุ่มแห้งถามเรื่อยๆ น้ำเสียงส่อแววเย้ยหยัน
“ ยัง! คราวนี้แกโดนแน่ ” เด็กหนุ่ม รด. ไม่ยอมแพ้ เขากัดฟันลุกขึ้นยืน เพื่อเตรียมสู้ศึกในยกสุดท้าย
ในเกมที่สาม หนุ่ม รด.พยายามต่อสู้อย่างประณีต เพราะคู่ต่อกรทั้งยิงแม่นยำและชักปืนได้ไวกว่า มิหนำซ้ำยังมีเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงที่แพรวพราว จึงเปลี่ยนแนวทางเป็หลบเข้าที่กำบังสลับออกมาจู่โจม
“ โอ้โห เริ่มเป็แล้วนี่ แบบนี้ค่อยสนุกขึ้นมาหน่อย ” หนุ่มแห้งชม
“ ครั้งนี้ชั้นเอาแกลงได้แน่ ” เอกปืนไวขยับเข้าที่กำบังสลับลุกขึ้นมายิง สายตาจับจ้องภาพบนจอ
“ หึ หึ หึ งั้นลองเจอท่านี้ ” หนุ่มแห้งพูดกับตัวเองเบาๆ แววตาเริ่มเปล่งประกายเอาจริง
สิ้นคำกล่าว หนุ่มแห้งก็ลุกขึ้นยืน พร้อมเอียงซ้ายทีขวาทีแบบไม่เป็จังหวะ เพื่อบังคับให้ตัวละครวิ่งไปมา เป็การยั่วยุให้คู่ต่อสู้ออกมารุกไล่ และก็ได้ผล หนุ่มรด.เกิดสลิ้งแตกจนเผลอสบถ
“ หน็อย ไอ้แห้งเวร ”
เด็กหนุ่ม รด. ลุกขึ้นมาซัลโวะุปืนใส่หนุ่มแห้ง แม้การระดมยิงจะรวดเร็วและแม่นยำ แต่ก็ไม่ถูกกายของคู่ต่อสู้เลย มีเพียงนัดเดียวที่บังเอิญไปโดนหัวไหล่ ทำให้พลังชีวิตลดลงเล็กน้อย
“ ปัง ”
ะุปืนของหนุ่มแห้งลั่นออกมาเพียงนัดเดียว ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม นั่นก็คือเอกล้มลงไปนอน พร้อมข้อความสีแดงบนหน้าจอที่ระบุว่า“HeadShot”
“ บ้าเอ๊ย ” เอกทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า สีหน้าบ่งบอกว่าผิดหวังสุดๆ
“ จบแล้ว มีใครคิดจะลองของกับ "แห้งปืนเทพ" อีก ” เกมเมอร์หนุ่มป่าวประกาศ ท่าทางหยิ่งผยองถึงขีดสุด
เหล่าเกมเมอร์นับสิบต่างพูดคุยกันจนก่อเกิดเสียงจอแจ บางคนน้อยเนื้อต่ำใจที่ไม่มีปัญญาไปต่อกร บางคนเริ่มด่าทอ เพราะไม่พอใจท่าทียโสของแห้ง บางคนตื่นตะลึงในฝีมือยิงปืนขั้นเทพ กระนั้นก็ไม่มีใครกล้าพอจะออกไปดวล
“ เชอะ นี่น่ะเหรอ เกมเมอร์เมืองกรุง ไอ้เราก็นึกว่าเจ๋ง มีเกมให้เล่นเยอะซะเปล่า แต่หายอดฝีมือไม่ได้เลย ถุย กระจอก ” หนุ่มแห้งสบถ พร้อมถ่มน้ำลายลงพื้น
หลายคนในกลุ่มเริ่มขัดเคือง บางคนถึงกับหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ แต่ก็ไม่มีใครกล้าประลองอยู่ดี ด้วยรู้ซึ้งถึงความห่างชั้นของฝีมือ ทันใดนั้นเอง เอกปืนไวก็ลุกขึ้นยืน พร้อมเค้นคำเสียงกร้าว
“ ชั้นยอมรับว่านายเก่ง แต่ถ้าดูถูกเกมเมอร์เมืองกรุง มันก็เกินไป ถ้าได้เจอกับมาวิน นายไม่กล้าปากดีแบบนี้แน่ ”
“ เฮอะ และเ้ามาวินอยู่ไหนซะล่ะ หรือมันเห็นฝีมือของแห้งปืนเทพ แล้วเกิดกลัวจนหนีกลับบ้านไปฟ้องแม่ เป็แบบนี้ ชั้นก็แย่น่ะซิ เพราะอาจถูกม่าม้าของหมอนั่นตามมาสั่งสอนก็ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ” แห้งปืนเทพหัวเราะเยาะเย้ย
ทันใดนั้นเอง ก็มีเหรียญเงินพุ่งเข้าใส่แห้งปืนเทพ ทว่าปฏิกิริยาตอบสนองของเขาก็ดีเยี่ยมจนยกมือขึ้นรับได้ยาก
“ ใครขว้างเหรียญเงินใส่ชั้น ” หนุ่มแห้งตวาด ท่าทางเอาเื่
“ ชั้นเอง ” เสียงที่ดูกวนประสาทดังแทรกเข้ามา
ทุกคนหันไปยังทิศทางที่เกิดเสียง พอพบว่าใครคือผู้ที่ขว้างเหรียญมา สีหน้าก็ฉายแววยินดี
“ ปรากฏตัวออกมา ” แห้งตวาดลั่นด้วยอาการโกรธเกรี้ยว เขาพยายามมองหาเ้าของเหรียญ แต่ก็ไม่เห็น ด้วยมีกลุ่มคนนับสิบบดบังอยู่
สิ้นเสียงตวาด กลุ่มคนที่รายล้อมก็พร้อมใจกันขนานนามบุคคลผู้มาใหม่อย่างพร้อมเพรียง
“ มาวิน มาวิน มาวิน ”
ทุกคนดูศรัทธาบุคคลผู้นี้เป็อันมาก เสียงขนานนามดังต่อเนื่อง ทำให้แห้งปืนเทพเริ่มหน้าเสีย ไม่นาน ก็มีเด็กหนุ่มร่างเล็กเดินแหวกกลุ่มคนออกมา
เด็กหนุ่มคนนี้มีใบหน้าเล็กแหลม ดวงตาเรียวยาวและส่อแววเ้าเล่ห์ คล้ายั์ตาหมาป่า จมูกโด่งพอประมาณ ริมฝีปากบาง บนศีรษะประดับผมทรงรากไทรที่ย้อมสีเขียวสดใส หน้าม้าแอบตั้งเป็กะบังด้วยเยลใส่ผม ส่วนร่างเล็กบางถูกซ่อนอยู่ในเสื้อกล้ามแขนกุดสีขาว ซึ่งมีเสื้อฮาวายสีเขียวคลุมทับ ่ล่างสวมยีนส์สีซีด สองเท้าประดับผ้าใบแดงยี่ห้อไนกี้
ผู้คนกว่าครึ่งร้อยส่งเสียงเชียร์ไม่หยุด ทุกสายตาส่อแววชื่นชม และเมื่อเด็กหนุ่มยกมือขึ้นปราม กระแสนั้นก็ค่อยๆซาลง
“ กะ แกเป็ใคร ” หนุ่มแห้งถามเสียงสั่น
เด็กหนุ่มมาดกวนเหล่มองแห้งแวบหนึ่ง ก่อนหันมาประจันหน้าแบบเต็มสองตา เสียงห้าวที่ดูเกรียนๆดังออกมาจากปากเล็กบาง
“ ชั้นชื่อ "มาวิน" ส่วนเหรียญที่ขว้างไป ชั้นให้แกไว้หยอดตู้เกม มาดวลกัน ”
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
1K
