ณ องค์กรลึกลับขนาดใหญ่ที่สร้างอยู่ใต้ดินของประเทศไทย ชายหญิงวัยรุ่นอายุประมาณสิบแปด สิบเก้าปีกำลังเดินคุยกันมาตามโถงทางเดินขนาดใหญ่ พวกเขาแต่งกายด้วยชุดหนังสีเทาดำดูคล้ายชุดของหน่วยคอมมานโด ที่หน้าอกมีตราสัญลักษณ์วงกลมที่มีอักษรย่อภาษาอังกฤษรูปตัวxcpอยู่ คนขวาสุดเป็เด็กหนุ่มผมสั้น สูงราว ๆ หนึ่งน้อยหกสิบ หน้าตาดูอ่อนประสบการณ์มากที่สุด เขามีชื่อว่า ต้นกล้า คนกลางเป็หญิงสาวผมยาวสีทอง รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาว หน้าตาน่ารัก แต่แววตาดุดัน และเอาจริงเอาจริงเอาจัง เธอมีชื่อว่า อลิส ส่วนชายหนุ่มคนริมสุดสูงกว่าอีกสองคนเล็กน้อย รูปร่างกำยำ ไว้ผมหยักศก สวมแว่นตา ใบหน้าหน้าหล่อคมเข้มยังกับหนุ่มเกาหลี หมอนี่ชื่อว่า หยวน
ทั้งสามเป็พนักงานขององค์กร โดยหยวนกับอลิสเข้ามาก่อนต้นกล้าหนึ่งปี ดังนั้นทั้งคู่จึงเหมือนรุ่นพี่ของเขา แม้ว่าอายุจะพอ ๆ กัน
“ได้ภารกิจของเ้า SDMU-209 มาแล้วใช่ไหมหยวน?” อลิสกล่าวถามขึ้น ชายหนุ่มชื่อหยวนพยักหน้ารับก่อนจะกล่าวตอบบ้าง “ใช่อลิส ดอกเตอร์สายชลพึ่งจะส่งข้อมูลมาให้เมื่อสักครู่นี่เอง” “ดีเลยงั้นคราวนี้ดอกเตอร์จะให้ใครไปคนไปทำภารกิจฉัน เธอ หรือไปด้วยกัน” หยวนนิ่งเงียบไปก่อนจะมองผ่านอลิสังเกต มาที่ต้นกล้าที่กำลังฟังอยู่ เด็กหนุ่มถึงกับทำตาโต “ฮะ!!? เราเหรอ อย่าบอกนะว่าจะให้เราเป็คนไปทำภารกิจ” ต้นกล้ามีท่าทางประหลาดใจก่อนจะพูดขึ้น โดยทั่วไปองค์กรจะไม่อนุญาตให้พนักงานหน่อยเก็บกู้ที่อายุงานยังไม่ถึงหนึ่งปีออกปฏิบัติงานนอกสถานที่ และต้นกล้าเองก็เป็หนึ่งในนั้นเขาเหลือเวลาอีกประมาณสามเดือนถึงจะครบกำหนด แต่ไม่รู้ว่าเหตุใดคราวนี้เขาจึงได้รับอนุญาตให้ออกไปทำภารกิจ..
“เื่นั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ดูจากภารกิจที่ได้มาก็แค่ไปตามเก็บวัตถุต้องคำเสียวมาไม่ได้มีอันตรายร้ายแรงนายน่าจะทำได้” หยวนกล่าวขึ้นในขณะที่มองหน้าต้นกล้า แต่ถึงจะบอกแบบนั้นมันก็ไม่ใช่งานง่าย ๆ อยู่ดี แม้xcp จะไม่ได้มีระดับความอันตรายเท่ากับพวกscp แต่ก็จะประมาณพวกมันไม่ได้เช่นกัน ต้นกล้ายิ้มแห้ง ๆ และทำท่าทำทางไม่ค่อยอยากจะออกไปทำภารกิจ แต่ในเมื่อเป็คำสั่งเขาก็ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด..
รายละเอียดภารกิจ
ตามเก็บตุ๊กตาหมีลึกลับสุดเสียว..
ณ บ้านขนาดกลางสีขาวแสนสวยหลังหนึ่งแถวย่านชานเมืองกรุงเทพ ซึ่งภายในบ้านประกอบไปด้วย จตุพล ชายหนุ่มอายุสี่สิบต้น ๆ รูปร่างกำยำ ภูมิฐานหน้าตาดี ผู้จัดการบริษัทมีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มผู้ขยันทำงาน และรักครอบครัวเป็ที่สุด จตุพลมีภรรยาสาวชื่อว่า ปิยะธิดา อดีตเลขาสุดเก่งที่ผันตัวออกมาเป็แม่บ้านคอยดูลูกและสามี พอกล่าวถึงลูกแล้ว คงต้องบอกว่าทั้งคู่แต่งงานกันมานานแต่ก็ไม่มีลูก สุดท้ายเลยต้องไปขอเด็กมาเลี้ยงเป็ลูกบุญธรรมแทน
เธอชื่อเล่นว่า โม โมเป็เด็กสาวอายุ 20 เรียนอยู่มหาลัยแห่งหนึ่งแถวบ้าน ดูเหมือนเด็กสาวได้เชื้อความสวยของมารดาแท้ ๆ มาเต็ม ๆ ไม่ว่าจะเื่รูปร่างหน้าตา ผิวพรรณที่ขาวเนียนราวกับสาวเหนือ กับรูปร่างที่เรียกว่าอวบอิ่มน่ามอง (โดยเฉพาะขนาดหน้าอก)
หนุ่ม ๆ ที่มหาวิทยาลัยต่างพากันขายขนมจีบกันไม่เว้นแต่ล่ะวัน แต่ไม่ใช่แค่เื่รูปลักษณ์ภายนอก เื่การเรียน กับการวางตัว โม เองก็ทำให้ทั้งจตุพล และปิยะธิดาพึงพอใจเป็อย่างมาก แทบจะไม่มีเื่เสียหายอะไรมาให้ทั้งคู่ไม่สบายใจเลย..
และในอีกไม่กี่วัน โม ก็จะถึงวันเกิดอายุครบ 21 ปี เต็มแล้ว จตุพลจึงได้พยายามหาของขวัญวันเกิดมาให้ลูกสาวคนสวยคนนี้ แต่เนื่องจากงานที่เขาทำอยู่่นี้มันแทบจะทำให้จตุพลไม่มีเวลาพักเลย โม เองก็บอกว่าไม่ได้อยากได้อะไรเป็พิเศษแต่ จตุพลยอมไม่ได้ เขาใช้เวลาพักที่มีอันน้อยนิดค้นหาของในโลกอินเทอร์เน็ตดูแต่ก็ยังไม่มีชิ้นไหนถูกใจจวบจนกระทั่งในตอนที่กำลังนั่งทำงานอยู่กลางดึก จู่ ๆ ก็มีอีเมลลึกลับเด้งขึ้นมา จตุพลประหลาดใจจึงเปิดอ่าน ก่อนจะพบว่ามันเป็ อีเมลที่ส่งมาเพื่อขายของ
ตอนแรกจตุพลก็ไม่คิดจะสนใจแต่ด้วยอำนาจของอะไรบางอย่างมันกลับทำให้เขาเปลี่ยนใจเปิดมันดู จตุพลพบว่าในอีเมลมีรูปของตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลหน้าตาน่ารัก ตัวไม่ใหญ่มาก ผูกโบสีชมพูที่คอ แถมราคาก็ถูกแสนถูก จตุพลประหลาดใจรอบสอง เหตุใดราคามันถูกขนาดนี้
แต่เขาจะซื้อมันมาทำไมล่ะ โมลูกสาวเขาก็อายุ 20 แล้ว ไม่ใช่เด็กแปดเก้าขวบ ขืนซื้อมาเธอคงหัวเราะแน่ ๆ จตุพลส่ายหัวก่อนจะกดปิดไป
.
.
.
.
หลายวันต่อมา…
ที่บ้านของจตุพล ในเวลาค่ำ
“เอ๋? อะไรกันคะคุณพ่อนี่มันตุ๊กตาหมีนี่? น่ารักจังขอบคุณนะคะ ถึงหนูจะโตเกินกว่าจะเล่นมันแล้วก็เถอะ” น้องโมลูกสาวคนสวยของจตุพล กำลังชูเ้าตุ๊กตาหมีที่เธอพึ่งจะแกะมันออกมาจากกล่องของขวัญ จตุพลยิ้มแห้ง ๆ ขณะนั่งอยู่บนโซฟาพร้อมแก้วเบียร์ในมือ เขางุนงง และสงสัยว่าไอ้ตุ๊กตาตัวนี้มันมาได้อย่างไร แล้วเขาไปกดสั่งมันมาั้แ่เมื่อไรทำไมเขาถึงจำอะไรไม่ได้เลย แต่ในเมื่อลูกสาวเขาชอบก็ดีแล้ว จากนั้นพ่อแม่ลูกก็นั่งทานอาหาร และฉลองวันเกิดโมร่วมกันอย่างมีความสุข และในตอนนี้เองความชั่วร้ายจากเ้าตุ๊กตาหมีลึกลับก็ค่อย ๆ แผ่ออกมาทีละน้อยโดยที่จตุพล ปิยะธิดา และ โมไม่รู้ตัวเลย ความชั่วร้ายสุดเสียวที่อาจจะทำลายความรักความสัมพันธ์ของครอบครัวที่อบอุ่นนี้ไปตลอดกาล..
ในขณะที่จตุพล กำลังนั่งดื่มเบียร์ และมองดู น้องโมลูกสาวคนสวยกำลังนั่งร้องคาราโอเกะอยู่ สายตาของเขาก็เลื่อนต่ำลงโดยไม่รู้ตัว จากใบหน้าอันสดใส กลายเป็ซอกคอขาว ๆ ของลูกสาว และต่ำลงมาหยุดอยู่ที่หน้าอกนอกชุดนอนสีฟ้าลายดอกไม้ของเธอ ดวงตาของจตุพลราวกับถูกสะกด ฮึก..!! ทำไมหน้าอกน้องโมลูกเราถึงได้ใหญ่โต อวบอิ่มขนาดนี้ นี่เด็กอายุ สิบแปดจริง ๆ เหรอ เราไม่เคยสังเกตมาก่อนเลย ภายในเสื้อนั้นจะเป็ยังไงนะ จะขาวแค่ไหน หัวนมลูกโมจะสีอะไร ถ้าได้ลองดูดสักครั้ง ลูกโมจะร้องยังไงนะ ความอุบาทว์ เลวทรามมากมายหลั่งไหลเข้ามาในหัวของจตุพลอย่างไม่รู้ตัว กว่าที่เขาจะรู้สึกตัวว่าเผลอคิดอะไรบ้า ๆ กับลูกสาวไป เ้าท่อนเนื้อตรงหว่างขาก็แข็งก๋าพองโต จนแทบจะทะลุออกมาแล้ว จตุพลใเสียงดังจน แก้วเบียร์ในมือแทบจะหก
ทั้งปิยะธิดา ทั้งโมต่างรีบหันมาหามองจตุพลด้วยความใ “เป็อะไรไปคะคุณ!!?” “เกิดอะไรขึ้นคะคุณพ่อ” สองแม่ลูกร้องถามก่อนจะรีบเข้ามาดู แต่จตุพลยกมือขึ้นบอกว่าไม่มีอะไรก่อนจะบอกว่า ปวดหัวให้ปิยะธิดาพาเขาไปพักที่ห้อง โมดูเป็ห่วงจตุพล เธออยากจะตามมาดู แต่จตุพลก็เสียงแข็งบอกว่าไม่ให้ตามมา โมใมากเพราะนี่เป็เพียงไม่กี่ครั้งที่เธอถูกดุ โมจึงต้องทำตาม
ปิยะธิดาประคองร่างของสามีมาจนถึงห้องก่อนจะพามานั่งลงบนเตียง ก่อนที่เธอจะลุกออกมาหยิบผ้าเย็นกับน้ำมาเช็ดหน้าให้ แต่จตุพลนึกอะไรไม่รู้รีบจับมือภรรยาไว้ และดึงเข้ามานั่งตักก่อนจะโอบกอดเธอไว้ แน่นอนวินาทีที่นั่งบนตักปิยะธิดารับรู้ได้ถึงท่อนเนื้อตรงเป้าของสามีเธอถึงกับอุทาน อุ๊ย ออกมาเบา ๆ ก่อนที่จตุพลจะมองหน้าภรรยาสาวด้วยแววตาหวานเยิ้ม คล้ายคนมีความ้าทางเพศ ก่อนที่มันจะยื่นหน้าของมาหอมเมียสาว และซุกไซ้ซอกคอ
ปิยะธิดารู้สึกจั๊กจี้ หัวเราะคิกคัก อันที่จริงทั้งคู่ก็ไม่ได้ทำเื่อย่างว่ามานานแล้วั้แ่ลูกสาวเธออายุได้ 15 แต่ทั้งสองก็รักกันดีไม่ได้รู้สึกว่าขาดสิ่งใด ครั้งนี้จึงเป็ครั้งแรกในรอบหลายปี
สองผัวเมียนัวเนียกอดจูบแลกลิ้น ััร่างกายของกันเหมือนครั้งยังเป็หนุ่มสาวก่อนที่เสื้อผ้าที่ใส่อยู่จะหลุดออกจากร่างกาย และ กิจกามทางเพศของทั้งคู่จึงเริ่มขึ้น
ฝ่ายโมลูกสาวที่นั่งซึมกอดเ้าตุ๊กตาหมีอยู่นั้นเธอเริ่มเป็ห่วงบิดา เพราะแม่เองก็หายไปนานไม่ลงมาสักที พ่อจะเป็อะไรหรือเปล่าก็ไม่รู้ งั้น…ทำไม…เธอ..ถึง..ไม่ตาม..ขึ้นไปดูล่ะ..
จู่ ๆ ก็มีเสียงพูดแปลก ๆ แ่เบาลอยเข้ามาในหัวเธอ โมไม่ได้ใเสียงนั้น แถมยังคล้อยตามทันที
“จริงด้วย ถึงคุณพ่อจะบอกไม่ให้เราตามไป แต่เราเป็ห่วงนี่ขอไปแอบดูหน่อยก็แล้วกัน” เมื่อโมกล่าวกับตัวเองจบเธอก็รีบอุ้มเ้าตุ๊กตาหมีเดินย่องขึ้นไปชั้นสองทันที..
จบตอน
ตอนหน้า
ตุ๊กตาหมีคุณพ่อพาเสียวบทปลาย