พี่เขยตัวร้ายกับนายหน่อมแน้ม(ปราบตะวัน) [20+]

    ตอนที่ 8

    เด็กดื้อต้องโดนอะไร?


            หนึ่งชั่วโมงก่อนหน้าภายในห้องน้ำชาย


            "มึง กูว่าบอสแปลกๆว่ะ ปกติเคยเลี้ยงส่งเด็กฝึกงานที่ไหน แต่หนนี้บอสใจดีแปลกๆว่ะ" ตัวประกอบที่ 1

            "กูก็ว่าแปลกเคยสนใจเด็กฝึกงานที่ไหนกัน" ตัวประกอบที่ 2

            "ไม่เห็นจะแปลกก็บอสเขาสนใจน้องตะวันขนาดนั้น" ตัวประกอบ 3

            "ยังไงซิ เล่ามาๆ" ตัวประกอบที่ 2

            "ก็กูเห็นบอสเรียกน้องมันเข้าไปพบบ่อยๆพอน้องออกมาก็มักจะเห็นน้องถือเค้กบ้างน้ำปั่นบ้างติดมือออกมาตลอดแถมยังเป็๲โลโก้ร้านดังด้วยนะมึง ที่เด็ดสุดกูแอบได้ยินน้องตะวันเรียกบอสว่าพี่แล้วแทนตัวเองว่าตะวันด้วย กูยังแอบคิดเลยว่าเขาคบกันเพราะบอสดูอ่อนโยนและใส่ใจน้องตะวันมาก" ตัวประกอบที่ 3

            "เชี่ย!ทำไมกูไม่สังเกตุเลยวะ" ตัวประกอบที่ 1


            

            สามคนนั่นพูดกันสนุกปากโดยไม่สังเกตุเลยว่ามีผมอีกคนที่ยืนอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องน้ำ เรียกเข้าไปหาบ่อยๆซื้อน้ำซื้อขนมให้กัน เรียกพี่เรียกน้องสนิทกันขนาดนั้นเลยเหรอ หึ การที่มารู้จากปากคนอื่นแบบนี้ต้องให้ผมรู้สึกยังไงกัน!!



            "เฮ้ยย!ปราบมึงแดกเบาๆนี่เหล้านะไม่ใช่น้ำ" นนท์ร้องห้ามเมื่อเห็นผมยกแก้วกระดกไม่ว่างเว้น

            "ไอ้วีมีงว่ากูดูโง่มากป่าววะ!" ผมถามไอ้วีอย่างกรุ่นโกรธ

            "มึงเป็๞อะไรวะ ก่อนหน้านี้ยังเห็นดีๆอยู่เลย" ไอ้วีถามผมอย่างงงๆ


            ผมไม่ได้ตอบ ผมกำลังให้ความสนใจกับโต๊ะตรงกลางที่กำลังพูดคุยชนแก้วกันอย่างครื้นเครง โดยไอ้ตัวแสบนั่งอยู่บนโซฟาด้านซ้ายมือมีเพื่อนทั้งสองคนของมันนั่งอยู่ ส่วนด้านขวาผมไม่รู้ว่าเป็๞ใครแต่ถ้าให้เดาก็คงเป็๞ไอ้บอสอะไรนั่น เพราะว่ามันมองคนของผมแปลกๆมองแว้บเดียวก็รู้ว่ามันคิดไม่ซื่อกับคนของผม วอแวไม่เลิกแถมชงเหล้าให้คนของผมด้วย

            มันดื่มไม่เก่ง ไม่สิ.. มันแทบไม่เคยดื่มของพวกนี้ด้วยซ้ำเห็นคราแรกที่มันยกขึ้นดื่มก็เบ้หน้าแลบลิ้นแหวะออกพร้อมหัวสั่นยิกๆ แดกไม่ได้แต่ไม่ปฏิเสธ ดีนะที่เพื่อนๆมันรั้งแก้วออกแทบจะทันทีแล้วเหมือนมันจะโดนเพื่อนที่ชื่อเปรมดุให้ด้วย เห็นมันปากคล่ำแล้วพองลมใส่แก้มอย่างขัดใจ ดื้อฉิบ คืนนี้มึงได้หัวสั่นแน่ไอ้ตัวแสบ ความอดทนผมขาดผึงตอนที่เห็นไอ้เวรนั่นมันยื่นโทรศัพท์ให้ไอ้ตัวแสบเหมือนมันจะขอเบอร์หรือคอนแทค


            "_ไอ้นนท์ ไอ้วี ไอ้กร เดี๋ยวกูกลับก่อนนะกูมีเ๱ื่๵๹ต้องไปเคลียร์กับไอ้เด็กตัวแสบที่ชอบแอบดื้อกับกู นี่ค่าเหล้า กูไปละ"

            "เฮ้ยยย! เดี๋ยวสิไอ้ปราบมึงจะกลับแล้วเหรอ แล้วจะไปเคลียร์กับเด็กที่ไหนวะ"


             ผมวางเงินจำนวนหนึ่งไว้แล้วเดินออกมาเลยโดยไม่ได้สนใจว่าพวกมันจะว่ายังไงกัน





            "พี่ปราบ 0-0" มะ มาได้ไง ไหนว่าจะไม่แสดงตัวไง

            "ต้องขอโทษด้วยนะครับที่เสียมารยาท แต่..ผมเห็นว่าดึกมากแล้วเลยมารับ เมีย กลับบ้าน" มะ..เมียเลยเหรอ 0~0

            "ผมต้องขอโทษทุกๆคนด้วยนะครับที่ผมเสียมารยาทและทำให้เสียบรรยากาศผมแค่มารับภรรยา เชิญทุกคนตามสบายครับ"


            พูดเสร็จก็ก้มหัวเล็กน้อยพอเป็๲พิธีพร้อมกับส่งยิ้มเล็กๆไปให้รอบๆโต๊ะ ซึ่งเรียกสายตาและรอยยิ้มอย่างเอ็นดูของพวกพี่ๆได้ทุกคนเลยซินะ ยกเว้น พะ..พี่บอส งื้ออ หนูขอโทษแทนคุณแฟนได้ไหมนะ พี่บอสหน้าเสียเล็กน้อยแต่แค่แว๊บเดียวก็กลับมาแย้มยิ้มเหมือนเดิม


            "เชิญตามสบายครับ ผมก็ต้องขอโทษคุณเช่นกันที่เสีย มารยาทขอคอนแทค.. " พี่บอสชายตามองหนูนิดหนึ่งพร้อมกระตุกยิ้มนิดๆที่มุมปาก "..ภรรยาคุณ ไม่คิดว่า สา มี ของน้องตะวันจะหวงภรรยามากขนาดนี้ หึ แต่ก็นะ.. ถ้าผมมีภรรยาน่ารักแบบน้องตะวันผมก็หวงเหมือนกัน" ประโยคหลังพี่บอสพูดกับพี่ปราบก็จริงแต่สายตากลับทอดมองมาที่หนูอย่างสื่อความหมาย" หาา งะ..งานจะงอกไหมตะวันเอ้ย พี่บอสนะพี่บอส ทำกันได้!


            "๼๹๦๱า๬เย็นชัดๆ" เปรมกระซิบเบาๆพอให้ได้ยินกันสามคน

            "ศึกชิงนายที่แท้ทรู เพื่อนกูนี่ฮอตสัด" ต้นกล้าก็เอาด้วย รู้สึกผมยาวขึ้นมาเลย หึ่ยย มันใช่เวลาป่ะเนี่ย!หัวจะปวด


            หนูมองเห็นกองไฟที่ลุกโชนในดวงตาของพี่ปราบต่างกับคำพูดเย็นๆของพี่ปราบอย่างสิ้นเชิง


            

            พูดเสร็จก็เลิกคิ้วแล้วยิ้มเยาะขึ้นกลายๆพร้อมกับใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มแบบเท่ห์ๆ ก่อนจะเบนสายตามาที่เพื่อนๆของหนูไม่แม้แต่จะทิ้งสายตามาตรงหนูเลยสักนิด หงึ


            "พวกเราสองคนจะกลับพร้อมพี่กับตะวันเลยไหมครับ" พี่ปราบหันไปถามเพื่อนๆของหนูในมาดพี่ชายใจดีแต่ไม่แม้จะพูดหรือปรายตามองหนูเลยสักนิด นะ..น่ากลัวแบบนี้แหละน่ากลัว


            "ขอบคุณครับพี่แต่ผมเอารถมาน่ะครับสักแป๊บก็ว่าจะกลับแล้ว"

            "ส่วนผม กะ.. กลับกับไอ้เปรมครับ แห่ะ เราอยู่คอนโดเดียวกัน พี่ปราบพาตะวันกลับเถอะครับ" แล้วมึงจะเลิ่กลักทำไม_ไอ้ต้นหญ้า

            "งั้นพี่กับตะวันกลับก่อนนะขับรถกันดีๆนะอย่าเมามาก" พูดเสร็จก็รั้งแขนหนูออกมาแต่ไม่วายกระตุกยิ้มเย็นๆไปให้พี่บอส


            หนูกับพี่ปราบไม่ได้พูดคุยอะไรกันเลย:( ไม่มีคำพูดมีแต่ขาที่ก้าวเดินไม่หยุด เดินจนมาถึงรถคันหรูของพี่ปราบ หนูมองพี่ปราบอย่างระแวดระวัง ไม่ชินกับสถานการณ์แบบนี้เลยแฮะ


            "ขึ้นรถแล้วคาดเข็มขัดด้วย!" พูดเสร็จก็เปิดประตูแล้วดันหนูกลายๆให้เข้าไปในรถ.. จ้าา หนูจะไม่ดื้อ หนูจะเชื่อฟังไม่เถียงไม่พูดให้พี่ปราบต้องรำคาญเลย


            นั่งรถกันมาด้วยความตึงเครียด ไม่นานนักก็จะถึงซอยบ้านหนู แต่ พี่ปราบจะเลยไปที่ไหนกัน !!


            "พี่ปราบ! ละ..เลยบ้านหนูแล้ว" เงียบ หรือพี่ปราบจะเมาเพราะหนูเห็นหน้าพี่ปราบแดงๆ หนูยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆแล้วทำจมูกฟุดฟิด ชัด! กลิ่นเหล้าหึ่งเลย

            "พี่ปราบเมาเหรอเนี่ย" เงียบ

            "พี่ปราบ!หนูบอกวะ.."

            "หุบปากแล้วนั่งเฉยๆ!!"

            "..."

            "เตรียมหาตอบดีๆไว้ให้กับกูด้วย"

            "..."

            "แล้วถ้าคำตอบของมึงไม่สมเหตุสมผล_"


            "..."


            

            


    +++++

            


    เดี๋ยวนะ!!พี่ปราบจะทำอะไรน้อง

    ใจเย๊นนนน




    TBC.