หลังจากที่ หยินเหอ ก่นด่าด้วยความไม่พอใจ ก็มองไปยังโค้งที่ 4 ข้างหน้า โค้งนี้เป็เนินสูงชันและเต็มไปด้วยอันตราย ทำให้เขาต้องเหยียบเบรกอย่างไม่เต็มใจ!
แม้ว่าเขาอยากจะทำตามวิธีการของ เซียวเฉิน ด้วยการไม่ชะลอความเร็ว อยากจะดริฟท์เข้าโค้งให้เท่ แต่ว่าเขายังมีความกล้าไม่มากพอ นี่ไม่ใช่เกมแข่งรถในคอมพิวเตอร์ ตายแล้วไม่อาจจะกลับมาเริ่มใหม่ได้!
แม้ว่าเขาจะชอบการแข่งรถ ชอบแสวงหาความตื่นเต้น แต่ไม่อยากจะรนหาที่ตาย เพราะชีวิตมีแค่ชีวิตเดียวจึงจำเป็จะต้องระวังตัวเอาไว้!
นี่จึงทำให้เขาเริ่มรู้สึกฟุ้งซ่าน ในตอนที่จะเข้าโค้งที่ 4 เล่นเอาเขาเหงื่อตก เมื่อเขาผ่านโค้งนี้ไป ตัวเขาเกร็งจนเหน็บชา ขณะที่รถมาเซราติได้หายไปแล้ว...
ในเวลานี้เหล่าหนุ่มสาวหลายคนกำลังยืนพิงรถหรูอยู่ที่ตีนูเา ตัวแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้าง จ้องมองไปบนถนนของวงเวียนจิ่วหลง บนเส้นทางนั้นมีเงาดำทมิฬกำลังพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วราวกับสายลม...เงาดำทมิฬนี้เป็เหมือนกับสายฟ้าสีดำสายหนึ่ง ที่กำลังพุ่งทะยานมาด้วยความเร็วสูงถึงขีดสุด...
“ให้ตายเถอะ หมอนั่นเป็ยอดฝีมือนี่!”
“นั่นซิ ถ้าไม่ใช่ยอดฝีมือมันจะกล้าท้าแข่งรถกับหยินเหอ ได้ยังไง...ที่จริงแล้วมันก็เปรียบเหมือนหมาป่าที่ห่มหนังแกะนั่นแหละ!”
“ฉันว่าความเร็วของเขา ยังเร็วกว่าลูกพี่ลูกน้องของ หยินเหอ อีกนะ...มีใครจับเวลาเอาไว้ไหม? ลองดูว่าเขาทำลายสถิติได้หรือเปล่า!”
“จบกัน พี่หยินแพ้แล้ว นี่คงจะกลายเป็แผลในใจของพี่หยินไปอีกนาน...”
หลังจากที่ตกตะลึงสักพัก คนหนุ่มสาวทั้งหลายก็พูดคุยกันอย่างดุเดือด บ้างใ บ้างโกรธเกรี้ยว บ้างก็ยินดีกับความโชคร้ายของคนอื่น...
ใบหน้าของ ซู่เสี่ยวเิ ที่อยู่บนรถมาเซราติกลายเป็ขาวซีด แต่เมื่อเปรียบกับความน่ากลัวก่อนหน้านี้ เธอก็เริ่มคุ้นชินกับมันขึ้นมาบ้างแล้ว แม้แต่ดวงตายังเปล่งประกายออกด้วยความตื่นเต้น นี่คือความรู้สึกสนุกไปกับความเร็วอย่างงั้นเหรอ?
แรงลมที่ปะทะด้านหลังทำให้เธอเกิดความรู้สึกราวกับบินได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนที่เข้าโค้ง แม้ในใจจะหวาดกลัว แต่มันกลับยิ่งทำให้เธอตื่นเต้นมากกว่าที่เคยเป็...
บางครั้งยังได้ยินเสียงคำรามของเครื่องยนต์ดังออกมา เซียวเฉิน หันไปสบตากับ ซู่เสี่ยวเิ การสบตานี้ไม่ได้แสดงความรู้สึกกลัดกลุ้ม เด็กสาวคนนี้คงคิดว่าตัวเองกำลังนั่งรถไฟเหาะอยู่มั้ง? ทำไมหน้าตาถึงได้หน้าแดงราวกับผลเชอรี่แบบนั้น?
ตอนแรกเขาคิดที่จะแกล้งให้ ซู่เสี่ยวเิ ใกลัว ทำให้เธอไม่อยากมาแข่งรถอีกเพราะมันเป็เื่ที่ค่อนข้างอันตราย… แต่ดูจากตอนนี้แล้วเหมือนว่าเธอคันไม้คันมืออยากจะแสดงฝีมือออกมาเองแล้วมั้ง?
“ให้ตายเถอะ งั้นลองอีกครั้งเป็ไง!”
ในใจของเซียวเฉินคิดอยากจะแกล้งเธอขึ้นมาอีก เขาเหยียบคันเร่งจนสุด เข็มวัดความเร็วพุ่งตรงไปจนถึงขีดความเร็วสูงสุด
“กรี๊ดดดดดดดดดด.......”
ซู่เสี่ยวเิ มองไปที่กำแพงที่ตั้งอยู่เบื้องหน้าที่เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ เธอกรีดร้องเสียงแหลมในเวลาเดียวกันร่างกายกลับแข็งค้าง นั่งตัวติดกับพนักพิงในใจก็กลัว จะชนแล้ว จะชนแล้วววววว...
ในขณะที่รถมาเซราติกำลังจะชนกำแพง เซียวเฉิน ก็รีบเหยียบเบรกอย่างรวดเร็ว ทำให้ตัวรถสั่นไหวอยู่ 2-3 ครั้ง จากนั้นก็เลี้ยวเข้าโค้งได้อย่างพิสดาร เขาผ่านโค้งที่ 9… ด้วยระยะห่างระหว่างกำแพงหินไม่ถึง 5 เิเ!
หึ่มมม!
แม้แต่ เซียวเฉิน เอง ก็ยังถอนหายใจออกมาเบา ๆ ท้ายที่สุดแล้วนี่ก็เป็ครั้งแรกที่เขาขับบนวงเวียนจิ่วหลงแห่งนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็เพราะการสังเกตและการตัดสินใจที่เฉียบแหลมของเขา หากพลาดเพียงแค่จุดเดียว ก็อาจจะทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นได้!
ส่วน ซู่เสี่ยวเิ รู้สึกหวาดกลัวจนขยับไม่ได้ เธออ้าปากค้าง รู้สึกเหมือนกับว่าความตายกำลังมาเยือนเธอ เธอเกือบจะต้องบอกลาโลกที่สวยงดงามเช่นนี้ บอกลาพี่สาวอันเป็ที่รักซะแล้ว...
เมื่อ ซู่เสี่ยวเิ ได้สติขึ้นมา รถมาเซราติก็ผ่านโค้งที่เก้าของยอดเขาจิ่วหลงมมาแล้ว เซียวเฉิน กะพริบไฟสูงรัว ๆ จากนั้นก็กลับรถแล้วขับลงเขาไป
“นาย...นายเป็บ้าไปแล้วเหรอ!”
ซู่เสี่ยวเิ กรีดร้องและกำหมัดต่อยไปที่ เซียวเฉิน อย่างไร้เรี่ยวแรง
“ฮ่าๆๆๆๆ เธอกลัวเหรอ?”
เซียวเฉิน ยิ้มขึ้น การที่ได้แกล้งเธอนี่มันช่างสนุกเหลือเกิน
ในขณะที่ ซู่เสี่ยวเิ กำลังจะพูด ก็เห็นรถ BMW M5 ของ หยินเหอ ขับผ่านไป เมื่อมองทะลุผ่านกระจกหน้ารถของมัน เธอสามารถมองเห็นใบหน้าที่หมองหม่นของชายหนุ่มคนนี้ได้อย่างชัดเจน นี่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย
ในขณะที่รถทั้ง 2 คันขับสวนทางกัน เธอก็เปิดหน้าต่างขึ้น แล้วยื่นมือสีขาวโชว์นิ้วกลางให้ หยินเหอ จากนั้นก็แสดงท่าทางยั่วโมโหออกมา
เสียงเบรกอย่างรุนแรงดังขึ้น รถ BMW M5 จอด หยินเหอ หันหัวกลับไปมองมาเซราติที่แล่นออกไปไกล ด้วยใบหน้าเขียวคล้ำ!
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็ขับรถลงเขาไป อย่างไรก็ตามเขาก็แพ้ไปแล้ว หากขับขึ้นไปอีกมันก็ไม่มีความหมายอะไร
รถทั้ง 2 คัน คันหนึ่งอยู่หน้า อีกหนึ่งตามหลัง ขับลงมาจากูเา เหล่าคนหนุ่มสาวทั้งหลายโอบล้อมเข้ามา
“หยินเหอ นายแพ้แล้ว!”
ซู่เสี่ยวเิ ลงมาจากรถ แล้วมองไปที่ หยินเหอ ด้วยความลำพองใจ
“ฉันยอมรับความพ่ายแพ้ในครั้งนี้ แต่ครั้งที่แล้วฉันไม่นับ!”
แม้ว่า หยินเหอเสียหน้า แต่เขาก็ยังกัดฟันพูด
“เห้ นายเพิ่งจะบอกไปเองนะว่าหากแพ้แล้วจะไม่มาตอแยฉันอีก!”
“การชอบใครสักคนมันผิดด้วยเหรอ? ก่อนหน้านี้เธอก็ไม่ได้ปฏิบัติตามข้อตกลงเลยนี่?”
“.......”
ซู่เสี่ยวเิ อ้าปากค้าง ไม่รู้ว่าจะตอบกลับไปยังไงดี สุดท้ายแล้วเธอก็ไม่ได้ปฏิบัติตามข้อตกลงเลยจริงๆ
“การชอบใครสักคนไม่ใช่เื่ที่ผิด แต่ฉันหวังว่านายจะไม่มาตอแยกับเธอ...อีก เธอมีแฟนอยู่แล้ว!” เซียวเฉิน เดินลงมาจากรถ แล้วพูดเสียงหนักแน่น
“ไอ้เวร แกพูดว่ายังไงนะ!”
ชายหนุ่มคนหนึ่งคว้าแท่งเหล็กออกมา ชี้หน้าไปที่ เซียวเฉิน แล้วคำรามออกมา
เซียวเฉิน ขมวดคิ้ว แล้วเอื้อมมือออกไปคว้าแท่งเหล็ก โดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ขยับ เขาใช้มือทั้ง 2 ข้าง ทำให้แท่งเหล็กนั้นงอในทันที
“...........”
ฉากนี้ทำให้คนหนุ่มสาวทั้งหลายเบิกตากว้างจนกรามค้าง พวกมันก้าวถอยหลังไปแล้วล้มลง
“แฟนของฉันก็น่าจะบอกไปแล้ว ว่าตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่… ฉันไม่้าที่จะมาโต้เถียงกับเด็ก ๆ อย่างพวกแก แต่อย่าให้มันมากเกินไปนะ ไม่อย่างนั้น...” เซียวเฉิน ใช้มือทั้ง 2 ข้างบิดจนปลายของแท่งเหล็กงอมากัน “พวกแกจะมีจุดจบแบบนี้!”
“.......”
หยินเหอ และคนอื่นๆรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา เ้าบ้านี่มีแรงมากขนาดไหนกันเนี่ย ทำไมถึงสามารถบิดจนแท่งเหล็กกลายเป็อย่างนี้ได้!
“เสี่ยวเิ ขึ้นรถ ไปกันเถอะ!”
เซียวเฉิน ปาแท่งเหล็กลงไป จากนั้นก็ะโสั่ง ซู่เสี่ยวเิ ที่กำลังใ ให้กลับขึ้นไปบนรถ
“อืมๆๆ”
ซู่เสี่ยวเิ ไม่ต่อต้าน เธอพยักหน้าแล้วขึ้นไปนั่งในรถ
เมื่อมองมาเซราติขับแล่นผ่านไป หยินเหอ กับคนอื่น ๆ ค่อยกลับมาอยู่ในสภาพเดิม พวกมันหันไปมองแท่งเหล็กที่อยู่บนพื้น จิตใต้สำนึกทำให้ร่างกายของพวกมันต้องเหงื่อตก
“ให้ตายเถอะ หมอนี่ยังเป็คนอยู่รึเปล่า?” มีชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น
“ไม่เห็นจะเจ๋งตรงไหน บอดี้การ์ดของฉันก็ทำได้!”
หยินเหอ แสดงสีหน้าเฉยเมย เขารู้สึกขายหน้าเล็กน้อย ทำไมต้องมาถูก เซียวเฉิน ข่มขู่เช่นนี้ด้วย! อย่างไรก็ตามเขาก็รู้สึกโชคดีอยู่บ้าง โชคดีที่ยังไม่ได้ลงมือ ไม่อย่างนั้นลำพังพวกเขาทั้งหมดก็ยังไม่พอที่จะต้านทานความโหดร้ายของคนผู้นี้ได้!
“หยินเหอ นายจะทำยังไงต่อ? จะวางมือจาก ซู่เสี่ยวเิ ไหม?” ชายหนุ่มด้านข้าง เอ่ยถามขึ้น
“วางมือ? เหอะ ฉันหยินเหอ อยากได้อะไรก็ต้องได้!” หยินเหอ หรี่ตาลง “ซู่เสี่ยวเิ จะต้องเป็ของฉัน!”
“หยินเหอ นายอย่าตื้อไปหน่อยเลย ซู่เสี่ยวเิ ก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น และชื่อ ตระกูลซู่ ก็ไม่ควรจะไปยุ่งด้วย!”
“ตระกูลซู่? ไม่ควรจะไปยุ่งด้วย? เธอก็เป็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น! ตราบใดที่เป็ผู้หญิง เช่นนั้นก็ควรจะคู่กับผู้ชายสิ!” หยินเหอ พูดเสียงเย็น “เหล่าหลี่ ให้พี่ชายของนายไปตรวจสอบประวัติของไอ้เวรนี่ มันกล้ามาแย่งผู้หญิงของฉัน ฉันจะทำให้มันต้องชดใช้เื่นี้!”
“ได้!”
“เหยินเหอ นายไม่อยากจะเล่นกับ ซู่เสี่ยวเิ เหรอ? ฉันมีวิธีการดี ๆ อยู่ นายอยากฟังไหม?”
“อะไร?”
“เอายาปลุกเซ็กส์นี่ไป รับรองว่าเธอจะต้องอ้อนวอนขอร้องให้นายเล่นด้วยแน่ ๆ !”
“เฮ้ นายคิดจะเล่นกับตระกูลซู่ เหรอ ถ้ามอมยาเธอมันจะไม่ใช่เื่เล็ก ๆ แล้วนะ!” ชายหนุ่มอีกคนส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย
“หึ นางนั่นก็แค่ใช้ประโยชน์จากความสวยของตัวเองเพื่อให้มีคนติดตาม...ถ้าวางยาเธอจริง ๆ แล้วเธอจะทำอะไรได้? กลุ่มผู้ติดตามจะต่อสู้เพื่อเธออย่างงั้นเหรอ?”
“ที่พูดมาก็ถูก”
เมื่อได้ยินเพื่อนทั้งหลายพูดคุยกัน หยินเหอ ก็ยิ้มขึ้นในใจ หากว่า ซู่เสี่ยวเิ เป็คนที่ง่ายแบบนั้น เขาคงลงมือไปนานแล้ว และตระกูลซู่ที่อยู่เื้ัเธอก็ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด!
667
