ท่ามกลางยอดเขาเมฆาม่วงอันสูงตระหง่าน ที่ซึ่งสายหมอกสีม่วงลอยละล่องราวกับม่านบางเบา ที่พักอันเงียบสงบของจางเย่ตั้งอยู่โดดเดี่ยวจางเย่กำลังนั้งฝึกฝนวิชาอย่างี้เีเขาได้เผอิญได้ยินว่าอาจารย์ของเขาติดพิษไม่สามารถแก้ไขได้และอายุไขก็กำลังหมดไปเขาเลยคิดที่จะช่วยอาจารย์ให้อาจารย์ทะลวงระดับการบำเพ็ญด้วย
ภายในห้องที่สว่างไสวด้วยแสงเทียน จางเย่ยืนอยู่หน้าเตาปรุงยา ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมขณะที่เขากำลังปรุงโอสถเซียนในตำนานที่อาจารย์ของเขา้าอย่างใจจดใจจ่อ
โอสถนี้เป็ตำนานที่เล่าขานกันมานานหลายศตวรรษ กล่าวกันว่ามีพลังในการทะลวงผ่านขีดจำกัดของร่างกายมนุษย์และปลดปล่อยศักยภาพที่ซ่อนอยู่
จางเย่รวบรวมส่วนผสมหายากจากทั่วทุกมุมโลกมาหลายปีแล้ว และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่เขาจะนำความรู้และทักษะทั้งหมดของเขามาใช้
ขณะที่เขากำลังปรุงยา จางเย่ก็พูดกับตัวเองเบาๆ
"อาจารย์ ท่านได้ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อสอนข้า และตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ข้าจะตอบแทนท่าน"
"โอสถนี้จะช่วยให้ท่านทะลวงผ่านระดับไปได้ในอนาคต และข้าจะไม่หยุดจนกว่าจะสำเร็จ"
จางเย่ทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยตลอดหลายวันหลายคืน โดยแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน เขาจดจ่ออยู่กับงานของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ โดยไม่สนใจโลกภายนอก
ในที่สุด เมื่อถึงวันที่ห้า แสงสีทองก็ส่องประกายออกมาจากเตาปรุงยา และกลิ่นหอมอันเย้ายวนก็แผ่ซ่านไปทั่วห้อง
จางเย่เปิดเตาปรุงยาอย่างระมัดระวัง และภายในนั้นก็มีโอสถเซียนในตำนานที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว
โอสถมีลักษณะเป็เม็ดกลมสีทองอร่าม เปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ย่อมๆ
จางเย่ถือโอสถไว้ในมือของเขา รู้สึกถึงพลังอันมหาศาลที่แผ่อออกมาจากมัน
"สำเร็จแล้ว" เขากระซิบ "ข้าทำได้แล้ว"
ด้วยความภาคภูมิใจและความตื่นเต้น จางเย่รีบนำโอสถไปให้กับอาจารย์ของเขา
เมื่ออาจารย์ของเขาเห็นโอสถ เขาก็ใและดีใจจนพูดไม่ออก
"เย่เอ๋อร์ เ้าทำได้อย่างไร" เขาถาม
จางเย่ยิ้มและตอบว่า "ข้าทำเพื่อท่านอาจารย์ ข้าจะไม่หยุดจนกว่าท่านจะทะลวงผ่านระดับไปได้"
อาจารย์ของจางเย่กินโอสถเข้าไป และในไม่ช้าพลังอันทรงพลังก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา
เขาปิดตาและหายใจเข้าลึกๆ ขณะที่ร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนแปลง
เมื่อเขาเปิดตาอีกครั้ง แสงสีทองก็ส่องประกายออกมาจากดวงตาของเขา และรัศมีอันทรงพลังก็แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขา
เขาได้ทะลวงผ่านระดับไปได้แล้ว
อาจารย์ของจางเย่หันไปหาเขาด้วยน้ำตาแห่งความสุขในดวงตาของเขา
"เย่เอ๋อร์ ขอบใจเ้า" เขากล่าว "เ้าได้ช่วยชีวิตข้าไว้"
จางเย่ยิ้มและตอบว่า "ไม่เป็ไรครับอาจารย์ ข้าดีใจที่ได้ช่วยท่าน"
อาจารย์และศิษย์โอบกอดกันด้วยความรักและความเคารพ
ั้แ่วันนั้นเป็ต้นมา ชื่อเสียงของจางเย่ในฐานะปรมาจารย์แห่งการปรุงยาแพร่กระจายไปทั่วแผ่นดิน และเขาก็กลายเป็หนึ่งในผู้ปรุงยาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
2K
