หนี COVID-19 มาอ่านนิยายฟินๆกันดีกว่าจ้า...
มาบอกใบ้ว่า ตอนที่ 25-29 จะเป็ตอนพิเศษสำหรับแฟนๆนะครับ
รออ่านกันด้วยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา อิอิอิ
@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@
ตอนที่ 22 พิสูจน์ไปเลยว่าเอกภพไม่ได้ชอบผู้ชาย
ไฟดับ?
“ทำไมมืดจังเลยในนี้” ผ้าม่านของโรงแรมเป็แบบหนาพิเศษ เมื่อปิดไฟแล้วเลยมืดไปหมดเลยครับ สายตายังปรับสภาพไม่ได้
“ก็หนูอยากทำให้ป๋าตื่นเต้น ฮิฮิ” แหมมม เสียงหัวเราะยังเซ็กซี่เลย มึงเอ๊ยยยยย... ผมเดินไปตามเสียงของน้องหนู ล้มตัวลงบนเตียงนัวเนียเรือนร่างเนียนแน่นอย่างหื่นกาม
“อื้อ” ครางสิครับ เมื่อโดนน้องหนูสอนเชิง น้องชายผมนี่โดนงับจนสุดโคนเลย คอลึกนะเรา...
“อ๊า” ผมนี่เสียวไปหมดเลยครับ เมื่อน้องลูบแผ่นหลังผมไปด้วย
แต่เอ๊ะ...ทำไมมือน้องมันสากๆ
“อื้ออออ” ริมฝีปากน้องดูดที่ซอกคอจนผมตัวสั่น แถมยังเลียหลังหู ส่วนที่ผมอ่อนไหวที่สุดอีกด้วย น้องหนูนี่รู้งานจริงๆ
แต่.... ทำไมน้องหนูมาไซร้ซอกคอผมได้
ทั้งๆที่...ปากก็ยังจัดการกับไอ้นั่นของผมอยู่
เช็ด!
พรึบ! ผมเปิดไฟสิครับ
“คะ คุณต่อ” ผมตะลึงสิครับ ทำไมเ้านายหนุ่มถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แถมยังเปลือยอกเสียด้วย ใบหน้าบูดบึ้งดูน่ากลัวแถมยังโบกมือไล่น้องหนูผมให้ออกจากห้องไปอีกด้วย “มะ มา ได้ไงครับ”
“...” เงียบกริบ น้องหนูกวาดเสื้อผ้าตัวเองพุ่งตัวออกไปในสภาพคลุมผ้าขนหนูผืนเดียว แล้วเ้านายหนุ่มก็ระดมงับซอกคอผมไม่ยั้ง
“อื้อ อย่าครับ อ๊า คุณต่อ ไม่เอา” เห็นว่าตัวโตกว่าจะมาทำรุ่มร่ามได้ง่ายๆรึไง ... ผมได้แต่คิดแหละครับ เพราะแรงเ้านายหนุ่มเยอะจริงๆ
“ทีแบบนี้ทำเป็บอกไม่เอา จะเอาน้องหนูนมใหญ่นั่นใช่มั้ย” นี่ถามจริง หรือถามประชดเพราะโกรธครับ ผมงง
“อื้อ ไม่เอาครับ อ๊า” มือใหญ่รูดคลึงน้องชายผมถี่ยิบเลยครับ แถมยังดูดนมผมยังกะเป็แม่วัวงั้นแหละ
“คุณต่อ พอก่อน” ผมขืนตัวสุดแรงจนคนที่ทับอยู่เซออกไป
“ชอบความรุนแรงเหรอ” ใบหน้านั้นแดงจัดเลยครับ ส่วนผมก็โมโหแล้วเช่นกัน ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ไม่ให้เกียรติกันเลยให้ตายสิ เป็เ้านายนะโว้ย ไม่ใช่เป็แฟนหรือญาติกัน
“ไม่ชอบ ไม่ชอบอะไรทั้งนั้น คุณต่อทำแบบนี้ทำไม” ผมขึ้นเสียง
“ผมต้องถามพี่มากกว่า พี่ทำแบบนี้ทำไม” น้ำเสียงนั้นดุชิบ ไม่เคยเห็นเ้านายหนุ่มเวอร์ชั่นนี้มาก่อนเลย พวกเรานี่ต่างอารมณ์ปะทุกันดุเดือด
“ผมจะทำอะไรมันก็เื่ของผมปะ” ตอบเพราะโกรธมากนะครับ ปกติไม่เคยต่อล้อต่อเถียง
“งั้นเหรอ พี่เอกรู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับพี่ แต่ก็ไม่เคยสนใจ กลับมาหา...อะไรแบบนี้เนี่ยนะ” น้ำเสียงนั้นดังลั่นเชิงตัดพ้อ
“...”
“ถ้าพี่ไม่ชอบผม โอเคได้ ต่อไปผมจะไม่ยุ่งกับพี่อีก” อ้าว งอนเหรอ เมื่องี้โกรธ ตอนนี้งอน หรือว่าทั้งโกรธและงอนในคราวเดียวกันวะ แล้วทำไมต้องทำหน้าจ๋อยแบบนั้นด้วย แถมทำท่าเหมือนจะลุกจากเตียงอีก จะด่าก็ด่ามาดิ ไอ้เอกไม่กลัวหรอกโว้ย
“คุณต่อ” ไอ้มือเ้ากรรม มึงจะไปจับแขนเขาไว้ทำไม
“พี่มันแม่ง” น้ำเสียงแบบนี้....เชี่ย น้อยใจต้องมา แต่ทำไมกูต้องรู้สึกผิดด้วยวะ แล้วทำไมพอจับแขนไว้แล้วต้องกลับมานั่งที่เดิมด้วยวะเห้ย...
“ถ้าพี่ไม่คิดอะไรกับผม ผมก็จะปล่อยพี่ไป ผมจะไม่ยุ่งกับพี่อีก” ผมนี่เจ็บจี๊ดที่ใจเลยครับ พูดไม่ออกแล้วเมื่อเจอประโยคนี้สองรอบในเวลาไม่ถึงนาที
“...ไปหาคุณกรน่ะเหรอ” กรรม สุดท้ายผมก็เผลอพูดชื่อนี้ออกไป นึกอยากตบปากตัวเอง
“ผมจะไปหาใคร พี่เกี่ยวอะไรด้วย” โดนย้อนสิครับงานนี้ หน้าชาไปเลย เหมือนโดนเยาะเย้ย
“ใช่สิครับ ผมมันไม่เกี่ยวอะไรอยู่แล้ว คุณต่อจะไปมีใคร หรือจะกลับไปหาคุณกร...” ผมสติหลุด
“...”
“คุณทั้งคู่เหมาะสมกันออก เวลาอยู่ด้วยกันยังกับเกิดมาเป็ของกันและกัน...” นั่นคือภาพที่ผมเห็นเวลาทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน
“....”
“ผมซะอีก ที่ไม่มีอะไรเหมาะกับคุณต่อเลย...เชี่ย ทำไมผมต้องคิดมากเื่นี้ด้วยวะ” สองมือยีผมจนหัวฟู อยากลบเื่ที่กวนใจตอนนี้ออกให้หมด
“....”
“ไอ้โท ไอ้เวร ทำไมมึงต้องแนะนำอะไรแบบนี้กับกูด้วยวะ” ผมพล่ามไปเรื่อยละครับ
“พี่เอก...” เ้านายหนุ่มเสียงอ่อน เตียงไหวยวบยาบเมื่อขยับร่างมาใกล้จนประชิดและรวบตัวผมไปกอด
“ผมขอโทษ” ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลยครับ เ้านายพูดขอโษผมเนี่ยนะ
“คุณต่อ...” ผมยอมให้กอด มันเหนื่อยจนไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน
“ผมขอโทษ ผมไม่น่าแกล้งพี่เอกเลย ผมแค่อยากรู้ว่าถ้าพี่เอกเห็นผมกับคนอื่น พี่เอกจะหึงผมมั้ย” เ้านายผมสารภาพออกมา “ไม่คิดเลยว่าพี่เอกจะทำแบบนี้”
“แล้วคุณต่อมาที่นี่ได้ไงครับ”
“จีพีเอสติดรถยนต์ไงครับ แล้วก็อ่านไลน์ของพี่ที่คุยกับน้องโท”
“หืม อ่านได้ไง มือถืออยู่ที่ผม” ยังกอดแน่นไม่ปล่อยเลยครับ
“พี่เอกไม่รู้เหรอ ว่ามันล็อกอินผ่านคอมได้” ผมเงียบ...มันทำแบบนี้ได้ด้วยเรอะ
“ผมเลยโทรไปถามน้องโท คาดคั้นให้เล่าทุกเื่”
“มันไม่บอกคุณต่อหรอก” ผมมั่นใจในตัวน้องชายมากว่าจะเข้าข้างพี่ชาย
“ตรงข้ามครับ น้องพี่เล่าทุกอย่าง แม้กระทั่งที่พี่ไปปรึกษาเื่ผมกับกร” ไอ้น้องเลว!
“แล้วคุณต่อรู้ได้ไงว่าผมอยู่ห้องนี้” น้ำเสียงสบายอกสบายใจจนน่าหมั่นไส้มากครับ
“พี่ลืมแล้วเหรอว่าผมมีเงิน” นั่นไงกู ไม่น่าถามเลย
“...”
“พี่เอก พี่อย่าทำแบบนี้อีกนะ ผมโกรธมากนะเวลาที่เห็นคนอื่นมายุ่งกับตัวพี่ ไม่ว่าใครหน้าไหนผมก็ไม่ชอบให้มายุ่งกับพี่ทั้งนั้น”
“...”
“ผมหึง หึงมาก” เ้านายพูดอะไรอีกเนี่ย
“หึงทำไมล่ะครับ ในเมื่อคุณต่อมีคุณกรอยู่แล้ว” หลุดชุดใหญ่ละกู แกล้งเหรอ ได้...ไอ้เอกกวนกลับ
“พี่เอก...” เ้านายหนุ่มถอนหายใจ จับไหล่ผมให้ผละจากออกกอดและสบตาอย่างมีความหมาย “ผมกับไอ้กรน่ะไม่เคยมีอะไรกัน ไม่เคยเป็แฟนกัน เื่ทั้งหมดผมสร้างกระแสขึ้นมาเพื่ออยากให้พี่หึงผมแค่นั้น...”
“หืมมม” แสดงว่าข่าวลือในออฟฟิศก็....
“ตอนอยู่เมกาน่ะ ผมสนิทกับไอ้กร แต่ไม่ใช่เชิงชู้สาว ผมไม่ได้ชอบมัน และมันก็มีแฟนแล้วชื่อวีณา ที่จะไปงานเปิดร้านกันวันพรุ่งนี้” น้ำเสียงเ้านายดูน่าเชื่อถือ
“คุณต่อแกล้งผม”
“ผมขอโทษ...”
...กูหนอกู ติดกับจนได้
“พี่เอกหึงผมใช่มั้ย” มันใช่เวลาถามอะไรแบบนี้มั้ยคุณต่อ
“ผม เอ่อ...” ถ้าจะจ้องกันขนาดนี้ ผมจะหาคิดคำพูดยังไงดีเนี่ย หน้าร้อนผ่าวอีกต่างหาก หมดกัน...ที่ว่าจะกวนเ้านายคืน
“พี่เอกกกกกกก” จะลากเสียงเพื่อ แถมทำหน้ายิ้มระรื่นอีก
“....”
“ไม่พูดก็ไม่พูด” น่ะ ทำใจดี “ผมถือว่าการที่พี่ไม่ตอบ คือพี่ยอมรับสิ่งที่ผมพูดนะ”
“...”
“พี่เอกชอบผมบ้างมั้ยครับ” อ้าวกรรม เดี๋ยวๆๆๆๆ โผล่มาเื่นี้ได้ไง
...เ้านายครับ อย่าสบตาสิ
อื้ออออออออออออออ “....”
ปากผมโดนปิดแน่นเลยครับ จากอะไรน่ะเหรอ ก็จากปากของเ้านายหนุ่มไงล่ะ
เื่นี้ผมไม่เกี่ยวนะ ไม่ตอบเพราะโดนปากประกบไว้ ...ผมล่ะไม่ได้ชอบเขาเลยสักนิด
“อื้อออออออออออออออออออ” แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรซะหน่อย