Personal Driver : คนขับ(รัก)ส่วนบุคคล

    ตอนที่ 22 พิสูจน์ไปเลยว่าเอกภพไม่ได้ชอบผู้ชาย

    หนี COVID-19 มาอ่านนิยายฟินๆกันดีกว่าจ้า...

    มาบอกใบ้ว่า ตอนที่ 25-29 จะเป็๞ตอนพิเศษสำหรับแฟนๆนะครับ

    รออ่านกันด้วยน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา อิอิอิ

    @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


    ตอนที่ 22 พิสูจน์ไปเลยว่าเอกภพไม่ได้ชอบผู้ชาย


    ไฟดับ?

    “ทำไมมืดจังเลยในนี้” ผ้าม่านของโรงแรมเป็๲แบบหนาพิเศษ เมื่อปิดไฟแล้วเลยมืดไปหมดเลยครับ สายตายังปรับสภาพไม่ได้

    “ก็หนูอยากทำให้ป๋าตื่นเต้น ฮิฮิ” แหมมม เสียงหัวเราะยังเซ็กซี่เลย มึงเอ๊ยยยยย... ผมเดินไปตามเสียงของน้องหนู ล้มตัวลงบนเตียงนัวเนียเรือนร่างเนียนแน่นอย่างหื่นกาม

    “อื้อ” ครางสิครับ เมื่อโดนน้องหนูสอนเชิง น้องชายผมนี่โดนงับจนสุดโคนเลย คอลึกนะเรา...

    “อ๊า” ผมนี่เสียวไปหมดเลยครับ เมื่อน้องลูบแผ่นหลังผมไปด้วย

    แต่เอ๊ะ...ทำไมมือน้องมันสากๆ

    “อื้ออออ” ริมฝีปากน้องดูดที่ซอกคอจนผมตัวสั่น แถมยังเลียหลังหู ส่วนที่ผมอ่อนไหวที่สุดอีกด้วย น้องหนูนี่รู้งานจริงๆ

    แต่.... ทำไมน้องหนูมาไซร้ซอกคอผมได้

    ทั้งๆที่...ปากก็ยังจัดการกับไอ้นั่นของผมอยู่

    เช็ด!

    พรึบ! ผมเปิดไฟสิครับ

    “คะ คุณต่อ” ผมตะลึงสิครับ ทำไมเ๽้านายหนุ่มถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แถมยังเปลือยอกเสียด้วย ใบหน้าบูดบึ้งดูน่ากลัวแถมยังโบกมือไล่น้องหนูผมให้ออกจากห้องไปอีกด้วย “มะ มา ได้ไงครับ”

    “...” เงียบกริบ น้องหนูกวาดเสื้อผ้าตัวเองพุ่งตัวออกไปในสภาพคลุมผ้าขนหนูผืนเดียว แล้วเ๯้านายหนุ่มก็ระดมงับซอกคอผมไม่ยั้ง

    “อื้อ อย่าครับ อ๊า คุณต่อ ไม่เอา” เห็นว่าตัวโตกว่าจะมาทำรุ่มร่ามได้ง่ายๆรึไง ... ผมได้แต่คิดแหละครับ เพราะแรงเ๽้านายหนุ่มเยอะจริงๆ

    “ทีแบบนี้ทำเป็๞บอกไม่เอา จะเอาน้องหนูนมใหญ่นั่นใช่มั้ย” นี่ถามจริง หรือถามประชดเพราะโกรธครับ ผมงง

    “อื้อ ไม่เอาครับ อ๊า” มือใหญ่รูดคลึงน้องชายผมถี่ยิบเลยครับ แถมยังดูดนมผมยังกะเป็๲แม่วัวงั้นแหละ

     “คุณต่อ พอก่อน” ผมขืนตัวสุดแรงจนคนที่ทับอยู่เซออกไป

    “ชอบความรุนแรงเหรอ” ใบหน้านั้นแดงจัดเลยครับ ส่วนผมก็โมโหแล้วเช่นกัน ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย ไม่ให้เกียรติกันเลยให้ตายสิ เป็๲เ๽้านายนะโว้ย ไม่ใช่เป็๲แฟนหรือญาติกัน

    “ไม่ชอบ ไม่ชอบอะไรทั้งนั้น คุณต่อทำแบบนี้ทำไม” ผมขึ้นเสียง

    “ผมต้องถามพี่มากกว่า พี่ทำแบบนี้ทำไม” น้ำเสียงนั้นดุชิบ ไม่เคยเห็นเ๽้านายหนุ่มเวอร์ชั่นนี้มาก่อนเลย พวกเรานี่ต่างอารมณ์ปะทุกันดุเดือด

    “ผมจะทำอะไรมันก็เ๹ื่๪๫ของผมปะ” ตอบเพราะโกรธมากนะครับ ปกติไม่เคยต่อล้อต่อเถียง

    “งั้นเหรอ พี่เอกรู้ว่าผมรู้สึกยังไงกับพี่ แต่ก็ไม่เคยสนใจ กลับมาหา...อะไรแบบนี้เนี่ยนะ” น้ำเสียงนั้นดังลั่นเชิงตัดพ้อ

    “...”

    “ถ้าพี่ไม่ชอบผม โอเคได้ ต่อไปผมจะไม่ยุ่งกับพี่อีก” อ้าว งอนเหรอ เมื่องี้โกรธ ตอนนี้งอน หรือว่าทั้งโกรธและงอนในคราวเดียวกันวะ แล้วทำไมต้องทำหน้าจ๋อยแบบนั้นด้วย แถมทำท่าเหมือนจะลุกจากเตียงอีก จะด่าก็ด่ามาดิ ไอ้เอกไม่กลัวหรอกโว้ย

    “คุณต่อ” ไอ้มือเ๯้ากรรม มึงจะไปจับแขนเขาไว้ทำไม

    “พี่มันแม่ง” น้ำเสียงแบบนี้....เชี่ย น้อยใจต้องมา แต่ทำไมกูต้องรู้สึกผิดด้วยวะ แล้วทำไมพอจับแขนไว้แล้วต้องกลับมานั่งที่เดิมด้วยวะเห้ย...

    “ถ้าพี่ไม่คิดอะไรกับผม ผมก็จะปล่อยพี่ไป ผมจะไม่ยุ่งกับพี่อีก” ผมนี่เจ็บจี๊ดที่ใจเลยครับ พูดไม่ออกแล้วเมื่อเจอประโยคนี้สองรอบในเวลาไม่ถึงนาที

    “...ไปหาคุณกรน่ะเหรอ” กรรม สุดท้ายผมก็เผลอพูดชื่อนี้ออกไป นึกอยากตบปากตัวเอง

    “ผมจะไปหาใคร พี่เกี่ยวอะไรด้วย” โดนย้อนสิครับงานนี้ หน้าชาไปเลย เหมือนโดนเยาะเย้ย

    “ใช่สิครับ ผมมันไม่เกี่ยวอะไรอยู่แล้ว คุณต่อจะไปมีใคร หรือจะกลับไปหาคุณกร...” ผมสติหลุด

    “...”

    “คุณทั้งคู่เหมาะสมกันออก เวลาอยู่ด้วยกันยังกับเกิดมาเป็๲ของกันและกัน...” นั่นคือภาพที่ผมเห็นเวลาทั้งสองคนอยู่ด้วยกัน

    “....”

    “ผมซะอีก ที่ไม่มีอะไรเหมาะกับคุณต่อเลย...เชี่ย ทำไมผมต้องคิดมากเ๱ื่๵๹นี้ด้วยวะ” สองมือยีผมจนหัวฟู อยากลบเ๱ื่๵๹ที่กวนใจตอนนี้ออกให้หมด

    “....”

    “ไอ้โท ไอ้เวร ทำไมมึงต้องแนะนำอะไรแบบนี้กับกูด้วยวะ” ผมพล่ามไปเรื่อยละครับ

    “พี่เอก...” เ๯้านายหนุ่มเสียงอ่อน เตียงไหวยวบยาบเมื่อขยับร่างมาใกล้จนประชิดและรวบตัวผมไปกอด

    “ผมขอโทษ” ผมแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลยครับ เ๽้านายพูดขอโษผมเนี่ยนะ

    “คุณต่อ...” ผมยอมให้กอด มันเหนื่อยจนไม่มีเรี่ยวแรงขัดขืน

    “ผมขอโทษ ผมไม่น่าแกล้งพี่เอกเลย ผมแค่อยากรู้ว่าถ้าพี่เอกเห็นผมกับคนอื่น พี่เอกจะหึงผมมั้ย” เ๽้านายผมสารภาพออกมา “ไม่คิดเลยว่าพี่เอกจะทำแบบนี้”

    “แล้วคุณต่อมาที่นี่ได้ไงครับ”

    “จีพีเอสติดรถยนต์ไงครับ แล้วก็อ่านไลน์ของพี่ที่คุยกับน้องโท”

    “หืม อ่านได้ไง มือถืออยู่ที่ผม” ยังกอดแน่นไม่ปล่อยเลยครับ

    “พี่เอกไม่รู้เหรอ ว่ามันล็อกอินผ่านคอมได้” ผมเงียบ...มันทำแบบนี้ได้ด้วยเรอะ

    “ผมเลยโทรไปถามน้องโท คาดคั้นให้เล่าทุกเ๹ื่๪๫”

    “มันไม่บอกคุณต่อหรอก” ผมมั่นใจในตัวน้องชายมากว่าจะเข้าข้างพี่ชาย

    “ตรงข้ามครับ น้องพี่เล่าทุกอย่าง แม้กระทั่งที่พี่ไปปรึกษาเ๹ื่๪๫ผมกับกร” ไอ้น้องเลว!

    “แล้วคุณต่อรู้ได้ไงว่าผมอยู่ห้องนี้” น้ำเสียงสบายอกสบายใจจนน่าหมั่นไส้มากครับ

    “พี่ลืมแล้วเหรอว่าผมมีเงิน” นั่นไงกู ไม่น่าถามเลย

    “...”

    “พี่เอก พี่อย่าทำแบบนี้อีกนะ ผมโกรธมากนะเวลาที่เห็นคนอื่นมายุ่งกับตัวพี่ ไม่ว่าใครหน้าไหนผมก็ไม่ชอบให้มายุ่งกับพี่ทั้งนั้น”

    “...”

    “ผมหึง หึงมาก” เ๯้านายพูดอะไรอีกเนี่ย

    “หึงทำไมล่ะครับ ในเมื่อคุณต่อมีคุณกรอยู่แล้ว” หลุดชุดใหญ่ละกู แกล้งเหรอ ได้...ไอ้เอกกวนกลับ

    “พี่เอก...” เ๯้านายหนุ่มถอนหายใจ จับไหล่ผมให้ผละจากออกกอดและสบตาอย่างมีความหมาย “ผมกับไอ้กรน่ะไม่เคยมีอะไรกัน ไม่เคยเป็๞แฟนกัน เ๹ื่๪๫ทั้งหมดผมสร้างกระแสขึ้นมาเพื่ออยากให้พี่หึงผมแค่นั้น...”

    “หืมมม” แสดงว่าข่าวลือในออฟฟิศก็....

    “ตอนอยู่เมกาน่ะ ผมสนิทกับไอ้กร แต่ไม่ใช่เชิงชู้สาว ผมไม่ได้ชอบมัน และมันก็มีแฟนแล้วชื่อวีณา ที่จะไปงานเปิดร้านกันวันพรุ่งนี้” น้ำเสียงเ๯้านายดูน่าเชื่อถือ

    “คุณต่อแกล้งผม”

    “ผมขอโทษ...”

    ...กูหนอกู ติดกับจนได้

    “พี่เอกหึงผมใช่มั้ย” มันใช่เวลาถามอะไรแบบนี้มั้ยคุณต่อ

    “ผม เอ่อ...” ถ้าจะจ้องกันขนาดนี้ ผมจะหาคิดคำพูดยังไงดีเนี่ย หน้าร้อนผ่าวอีกต่างหาก หมดกัน...ที่ว่าจะกวนเ๽้านายคืน

    “พี่เอกกกกกกก” จะลากเสียงเพื่อ แถมทำหน้ายิ้มระรื่นอีก

    “....”

    “ไม่พูดก็ไม่พูด” น่ะ ทำใจดี “ผมถือว่าการที่พี่ไม่ตอบ คือพี่ยอมรับสิ่งที่ผมพูดนะ”

    “...”

    “พี่เอกชอบผมบ้างมั้ยครับ” อ้าวกรรม เดี๋ยวๆๆๆๆ โผล่มาเ๹ื่๪๫นี้ได้ไง

    ...เ๽้านายครับ อย่าสบตาสิ

    อื้ออออออออออออออ “....”

    ปากผมโดนปิดแน่นเลยครับ จากอะไรน่ะเหรอ ก็จากปากของเ๽้านายหนุ่มไงล่ะ

    เ๹ื่๪๫นี้ผมไม่เกี่ยวนะ ไม่ตอบเพราะโดนปากประกบไว้ ...ผมล่ะไม่ได้ชอบเขาเลยสักนิด

    “อื้อออออออออออออออออออ” แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรซะหน่อย