บทที่ 12 การติดต่อ [ใครคือคนต่อไป] (2)
เมื่อเผชิญกับสายตาแบบนั้น ชีกุกค่อย ๆ เปิดปากของเขา
“ฉันคิดว่าเมื่อกี้ฉันแสดงให้แกเห็นว่าแล้วนะ ว่าฉันเป็ใคร?”
ลีจองฮุนสะดุ้งตัวสั่น เช่นเดียวกับคังบงกิลและฮันมยองโฮ
“สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น พวกแกทุกคนรู้ใช่ไหมว่ามันหมายถึงอะไร”
ลีจองฮุนพยักหน้า ส่วนคังบงกิลและฮันมยองโฮได้แต่เกาหัว
“หมายความว่าเห็นเพียงแค่ครั้งเดียว ดีกว่าถามเป็ร้อย ๆ รอบยังไงล่ะ”
“อ๋อ”
“อาฮะ”
จากนั้นทั้งสองคนก็พยักหน้ารับ
“แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว ฉันบอกพวกแกมามากพอแล้ว จริงไหม?"
อันที่จริงแล้ว ในความรู้สึกของคังบงกิลและฮันมยองโฮไม่ได้้าจะรู้รายละเอียดด้วยซ้ำ
เด็กที่ก่อคดีฆาตกรรมโดยทำเหมือนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น และทำให้ผู้คนรู้สึกกลัวความตายผ่านการกระทำไม่ใช่คำพูด...
ในกรณีของสิ่งที่ไม่สามารถเข้าใจได้เหล่านี้ ทั้งสองคนตระหนักด้วยร่างกายว่าความไม่รู้เป็สิ่งเดียวที่น่าจะช่วยให้รอดไปได้ผ่านประสบการณ์ชีวิตอันธพาล
แต่ลีจองฮุน แตกต่างออกไป
'มันต้องมีอะไรแน่ ๆ'
ลีจองฮุนมองไปที่ชีกุก
ภายในความมืด ชีกุกนั่งอยู่ที่้าสุดของห้องวีไอพีและยิ้มเยาะด้วยท่าทางเหยียดหยาม
แม้ว่าเขาจะยังเป็เด็ก แต่พฤติกรรมที่โเี้และดุร้ายของเขาก็ทำให้ไม่อาจถูกคิดว่าเป็เด็กปกติได้
'ดูไม่เหมือนเด็กทั่วไปแม้แต่น้อย'
แต่คำพวกนี้พวกเขาไม่กล้าพูดออกไป
ท่ามกลางความเงียบของทั้งสามคน ชีกุกก็ได้พูดขึ้นมา “จริง ๆ แล้วสิ่งที่สำคัญไม่ใช่ตัวตนของฉันหรอก สุดท้ายเมื่อเวลาผ่านไปแกก็จะเข้าใจในธรรมชาติ สิ่งที่สำคัญจริง ๆ ในตอนนี้คือต่อจากนี้ใครจะเป็ผู้นำแก๊งของคิมยังกี”
เมื่อพูดจบ แววตาของทั้งสามคนก็เปลี่ยนไปทันที
คำถามที่พวกเขากลับลืมไปเนื่องจากความบ้าคลั่งของชีกุก
...ใครจะมาแทนที่ คิมยังกี?
คำถามที่เกิดขึ้นได้ปลุกความหวาดหวั่นของพวกเขาให้ตื่นขึ้น
‘คราวนี้แหละ มันคือโอกาส!’
นั่นคือความคิดของทั้งคังบงกิลและฮันมยองโฮ
'่เวลาของลูกพี่ยังกีจบลงแล้ว!’ คังบงกิลคิด
'ตอนที่ลูกพี่ยังกียังมีชีวิตอยู่ เขากับคังบงกิลเอาแต่ดูแลคนไร้ค่าพวกนั้น แต่จะไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว!'
เมื่อคังบงกิลและฮันมยองโฮกำลังคิดที่จะต่อสู้กัน ลีจองฮุนก็ได้เอ่ยปากขึ้น
“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”
จากคำถามของลีจองฮุน สายตาของทุกคนก็หันไปหาชีกุก
ชีกุกซึ่งกำลังลูบคางและยิ้มแปลก ๆ
ลีจองฮุนพูดต่อ
“อย่างที่ทราบอยู่ก่อนแล้ว มีแก๊งคู่แข่งของคิมยังกี แก๊งพูชอนอินชอน เป็แก๊งที่ขยายตัวอย่างรวดเร็วในย่านนี้ โดยมีตระกูลโฮนัมเป็ผู้อยู่เื้ั ในความคิดส่วนตัว ฉันคิดว่าเราต้องตัดสินใจเลือกหัวหน้าโดยเร็วที่สุด เพื่อไม่ให้พวกเขาคิดเื่ไร้ประโยชน์ แล้วคุณมีแผนอย่างไร”
คังบงกิลและฮันมยองโฮพยักหน้าตามคำพูดของลีจองฮุน
“ประธานลีพูดถูกครับ ไอ้สารเลวพวกนั้นเข้ายึดผับบางแห่งที่ฉันเคยส่งผู้หญิงไป ยิ่งถ้ามันรู้ว่าพี่ใหญ่ของพวกเราจากไป พวกมันจะต้องประกาศาอย่างแน่นอนครับ”
“ฮึ่มม ฉันยังเคยอยู่ในสถานการณ์ที่ไอ้พวกระยำนั่นตั้งร้านฝั่งตรงข้ามถนนและไล่ผู้พักอาศัยที่ตัวสั่นกลัวออกไป เราต้องเตรียมแผนการรับมือ”
เมื่อมองไปยังฮันมยองโฮและคังบงกิลที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ลีจองฮุนก็คิดบางอย่างขึ้นมา
'จะคังบงกิลหรือฮันมยองโฮ ก็ไม่ควรได้รับตำแหน่งนี้ไป'
โดยพื้นฐานแล้วลีจองฮุนไม่สามารถเปิดเผยความคิดนี้ได้ แต่เขาเพิกเฉยต่อความโง่เขลาของคังบงกิลและฮันมยองโฮ...
'ถ้าหนึ่งในนั้นสืบทอดแก๊งละก็ ภายในหนึ่งปี แก๊งของคิมยังกีคงจะสูญสลายไปแน่'
ในความเป็จริง ผู้ที่เรียกได้ว่าเป็อันธพาลในกลุ่มคิมยังกี คือคังบงกิลกับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาอีกสองสามคน และฮันมยองโฮที่มีผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาสี่คน
เมื่อพิจารณาถึงกำลังคนที่สามารถระดมได้ในกรณีฉุกเฉิน อาจกล่าวได้ว่ากองกำลังของทั้งสองฝั่งมีความคล้ายคลึงกัน
'ทันทีที่หนึ่งในสองคนนั้นกลายเป็หัวหน้าของแก๊ง ากลางเมืองก็เป็สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้'
ถ้าเป็เช่นนั้น เห็นได้ชัดว่าแก๊งคู่แข่งที่มุ่งขยายอาณาเขตของตนก็จะเข้ามาจากภายนอก
'ไม่รู้ว่าหัวหน้าปาร์คจะยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่านะ...’
อย่างน้อยจากทั้งสามคน หัวหน้าปาร์คซึ่งครั้งหนึ่งเคยมีบทบาทในแก๊งฐานะมือขวาของคิมยังกียังมีชีวิตอยู่และสบายดี แต่น่าเสียดายที่ก่อนหน้านี้หัวหน้าปาร์คต้องเข้ารับการผ่าตัดและได้ลาออกจากโลกของความรุนแรงไปแล้ว
'ถึงแม้ว่าเราจะโชคดีมาก และากลางเมืองยังไม่ได้ปะทุขึ้นมา แต่ก็แน่นอนว่าพวกสมองทึบเหล่านี้จะใช้เงินทองทรัพย์สินทั้งหมดของแก๊งภายในสามปีแน่หากได้รับสืบทอดตำแหน่งไป
...เพราะพวกคนโง่เหล่านี้มักโลภเงินและทะเยอทะยาน
ตอนที่คิมยังกียังมีชีวิตอยู่ คิมยังกีเองก็เก่งเื่ตัวเลข อีกทั้งยังมีลีจองฮุนที่ทำหน้าที่เป็นักบัญชี ดังนั้นทั้งคังบงกิลและฮันมยองโฮจึงไม่กล้ายักยอกเงิน
แต่ตอนนี้คิมยังกีได้เสียชีวิตแล้ว หากทั้งสองคนยึดอำนาจไป มันก็เป็ที่ชัดเจนว่าเงินของแก๊งจะเสียให้ทั้งสองคนใช้จ่ายเพื่อความบันเทิงของตัวเอง
'เหนือสิ่งอื่นใด ฉันสงสัยว่าสองคนนั้นจะคิดกับฉันแบบที่คิมยังกีคิดกับฉันหรือเปล่านะ'
คิมยังกีดูแลลีจองฮุนเป็อย่างดี
ถึงบางครั้งจะพูดไม่สุภาพหรือแสดงท่าทางไม่ดีออกมากับคังบงกิลและฮันมยองโฮ แต่เขาจะแสดงความเคารพต่อประธานลีจองฮุนอยู่เสมอ
ไม่สำคัญว่าคิมยังกีจะอิจฉาการศึกษาหรือทักษะการฟอกเงินที่ยอดเยี่ยมของลีจองฮุนไหม
สิ่งสำคัญคืออย่างน้อยคิมยังกี ก็ให้สิทธิพิเศษแก่ลีจองฮุน
แต่คังบงกิลหรือฮันมยองโฮล่ะ?
พวกเขาสองคนจะปฏิบัติต่อลีจองฮุนเหมือนกันไหมนะ?
'ถ้าอย่างนั้น บอสคนต่อไปก็คือ...….’
ลีจองฮุนมองไปที่ชีกุก
เด็กนั่นมองมาที่คังบงกิลและฮันมยองโฮด้วยรอยยิ้มแปลก ๆ
ความโหดร้าย ความแข็งแกร่ง และพละกำลังที่เขาแสดงออกมาน่าจะเพียงพอที่จะควบคุมคังบงกิลและฮันมยองโฮได้!
เมื่อชีกุกรู้สึกถึงการจ้องมอง ชีกุกก็มองมาที่เขาและยิ้ม
ชีกุกที่ลูบคางอยู่ จู่ ๆ ก็เลื่อนมือมาวางลงบนโต๊ะ
ตึก ตึก ตึก
นิ้วของเขาเคาะลงบนโต๊ะอย่างเป็จังหวะ
“ฮึ่ม…”
แม้ชีกุกจะทำเพียงแค่ส่งเสียงในลำคอไม่ได้พูดอะไรออกมา
ทว่าทั้งสามก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหันไปสนใจชีกุก
“เอาล่ะ ฉันเดาว่าฉันจะต้องตัดสินใจเลือกหัวหน้า คนที่จะมาแก้ไขสถานการณ์นี้”
ทั้งสามคนพยักหน้ารับตามคำพูดของชีกุก
สายตาของทั้งสามหันไปทางชีกุก
ชีกุกค่อย ๆ อ้าปากพูด และจ้องมองไปที่พวกเขาทีละคน
“บอสคนใหม่ก็คือ…….”
สายตาของชีกุกเลื่อนผ่านไปทางคังบงกิลและฮันมยองโฮ ก่อนมาหยุดที่ลีจองฮุน
“ประธานลี คุณนั่นแหละ!”