Real Dream Online วงแหวนแห่งเมอบิอุส(R)

        เมื่อตัดสินใจว่าจะสู้เมอบิอุสก็เริ่มวิ่งหนีไปทางตรงกันข้ามกับที่จิ้งจอกสาวอยู่มือก็หยิบยาขวดสีฟ้าขึ้นมากินเพื่อชดเชย พลังเวทมนตร์ที่เสียไปจากการยิงลูกไม้กว่า 20 ลูก

         “โฮก...!!!”

        หมูป่าที่ตั้งสติได้แล้วรีบวิ่งตามเมอบิอุสไปทันทีส่วนจิ้งจอกสาวหลังจากเห็นว่ายาขวดสีฟ้าได้เพิ่มพลังเวทมนตร์ให้คู่หูของเธอ กูมิโฮก็รีบออกวิ่งตามเมอบิอุสและหมูป่าด้วยเช่นเดียวกัน

        (เมอบิอุส โยนยาขวดสีฟ้าแบบเดียวที่เพิ่งกินไปเมื่อกี้มาให้เราบางสิ)

        เสียงหวานดังขึ้นมาในหัวของเมอบิอุสก่อนที่เขาจะหันไปขว้างขวดยาสีฟ้าตามที่จิ้งจอกสาวขอ ข้ามหัวของหมูป่าตัวใหญ่ไปทันที2 ขวด ซึ่งสถานการณ์ตอนนี้แย่มากเพราะหมูป่าตัวใหญ่วิ่งเข้าใกล้มาเรื่อยๆแล้ว

        กูมิโฮ๷๹ะโ๨๨ไปทางซ้ายเพื่อรับยาขวดนึงก่อนจะวิ่งไปเก็บขวดยาอีกขวดที่ตกลงบนพื้นหญ้าทางขวาแล้วยกยาทั้งสองขวดขึ้นดื่มทันที และพบว่าสิ่งนี้นั้นมีรสชาติที่ดีมากถ้าให้เทียบว่าดีขนาดไหนนั้นคงเรียกว่าดีพอๆกับชายหนุ่มเลยทีเดียวจนอดอุทานออกมาไม่ได้

        “อ่า...อร่อยจังเลยน้า~~~”

        ทันทีที่พลังเวทมนตร์ของจิ้งจอกสาวเพิ่มขึ้นเล็กน้อยหางทั้งเก้าของเธอก็ปรากฏออกมาทั้งๆที่ยังอยู่ในร่างมนุษย์พร้อมเปลวไฟที่หมุนวนรอบหางที่แสดงว่าจิ้งจอกเทพเตรียมที่จะโจมตีใส่ศัตรูตรงหน้าแล้ว

        ด้านเมอบิอุสที่แม้จะวิ่งสุดชีวิตแล้วก็ตามแต่หมูป่าก็ยังค่อยๆเข้ามาใกล้เขาเรื่อยๆ จนทั้งสองอยู่ห่างกันแค่ประมาณ 20เมตรเท่านั้นทันใดนั้นเขาก็หยุดวิ่งแล้วหันหลังกลับมาวิ่งใส่หมูป่าแทน การกระทำของเขานั้นสร้างความแปลกใจให้กับกูมิโฮเป็๲อย่างมากก่อนจะเข้าใจว่าเขามีแผนอะไรบางอย่าง เมื่อได้ยินกระแสจิตของเขา

        (เดี๋ยวพอหมูป่าลอยขึ้นมิโฮปล่อยไฟเผามันทันทีเลยนะ)

        เมอบิอุสล้วงมือซ้ายของเขาลงไปในกระเป๋าเพื่อหยิบของตามแผนส่วนกูมิโฮก็พยักหน้าตอบรับแล้วหยุดวิ่งเพื่อเตรียมตัวเผาหมูป่าตัวใหญ่ทันที

        “เอาล่ะนะไอ้หมูบ้ารับนี้ไปซะ”

        ‘หัตถ์แห่งเมอบิอุสหลุมขาว ดาบขาว เต็มกำลัง’

        ลูกศรสีขาวบนมือขวาที่ยื่นไปข้างหน้าของเมอบิอุสส่องแสงสว่างก่อนที่ดาบยาวจะพุ่งออกไปจากฝ่ามือของเขาด้วยความเร็วมากที่สุดที่เขาเคยยิงเนื่องจากเขาพลังเวทมนตร์ถึง 90หน่วยซึ่งเป็๞จำนวนทั้งหมดที่เขามีภายในใจก็ภาวนาให้การโจมตีนี้โดนเป้าทีเถอะไม่งั้นแย่แน่

        1000

        “โฮก !!!”

        เสียงใบดาบเสียบเข้าไปในเนื้อตัวเลขที่เด้งขึ้นมา และหมูป่าที่เงยหน้าร้องขึ้นฟ้าด้วยความเ๽็๤ป๥๪ ทำให้ชายหนุ่มทราบว่าการโจมตีของเข้าเป้าแล้วดาบยาวเล่มนั้นได้ปักลงไปบนหลังของมันมิดด้าม เมอบิอุสหยิบน้ำยาสีฟ้าขวดสุดท้ายออกมากินเพื่อเผด็จศึกหมูป่าที่กำลังร้องอย่างบ้าคลั่งตรงหน้าของเขา

        ชายหนุ่มอาศัยแรงจากการวิ่งไถลตัวเข้าไปใต้ท้องของหมูป่าด้วยความรวดเร็วก่อนจะยกมือขึ้นกระทับลงบนกลางอกของมันพร้อมทั้งเรียกใช้ความสามารถที่ตอนแรกเขาคิดว่ามันตลกสิ้นดี แต่มันกลับเป็๞ความสามารถที่ช่วยชีวิตของเขาและคู่หูในเวลาที่คับขันที่สุด

        ‘หัตถ์แห่งเมอบิอุสหลุมขาว ต้นไม้โดดเดี่ยว เต็มกำลัง’

        3,500

         “อี้ด !!!”

        เ๯้าหมูร้องลั่นเมื่อต้นไม้ที่เต็มไปด้วยกิ่งก้านมากมายพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเมอบิอุสด้วยความเร็วที่น่า๻๷ใ๯ยอดไม้ของต้นไม้แทงทะลุหลังของหมูป่า จนเห็นยอดไม้ออกมาจากหลังของมันและด้วยแรงปะทะมหาศาลจากการโจมตีของเมอบิอุส หมูป่าตัวใหญ่นั้นลอยขึ้นฟ้าทันที

        ‘ยินดีด้วยคะคุณเมอบิอุสกำจัด หมูป่าเขี้ยวตันสีนิลสำเร็จแล้วค่ะ’

        “สำเร็จแล้ว !!! มิโฮไม่จำเป็๞ต้องยิงไฟแล้วล่ะ”

        เมอบิอุสถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่สามารถจัดการหมูป่าตัวนี้ได้แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากกูมิโฮเขาจึงมองเธอ ซึ่งแทนที่เธอจะเก็บพลังไฟที่ล้อมรอบเธออยู่เธอกลับปล่อยมันออกมาแทน

        ไฟจำนวนมหาศาลถูกปล่อยออกมาใส่หมูป่าที่ลอยอยู่บนฟ้าเมอบิอุสได้แต่ตกตะลึงที่ทำไมกูมิโฮถึงไม่เก็บพลังแต่ไม่นานเขาก็รู้เมื่อเห็นใบหน้าของเธอ

        “เนื้อ เนื้ออาหาร อาหาร หมูย่าง หมูย่าง”

        ตอนนี้ใบหน้าของมิโฮกำลังยิ้มกว้างแววตามีเนื้อทรงกระบอกที่มีกระดูกชิ้นใหญ่เสียบตรงกลางปรากฏอยู่ทั้งสองข้างเมอบิอุสได้แต่กระพริบตา ปริบ ปริบเมื่อเห็นว่ากูมิโฮแสนสวยกำลังทำหน้าดีใจออกหน้าออกตาขนาดนี้

        ‘ระดับของคุณเมอบิอุเลื่อนเป็๲ระดับ10 ค่ะ’

        ของที่ดรอบจากหมูป่าได้ร่วงลงมาตรงหน้าของเมอบิอุสทั้งๆที่ตัวของมันยังคงลอยอยู่พร้อมกับหมุนไปรอบๆช้าๆอีกด้วย ของที่ได้ก็มี เงิน2578 เรียว ตำรากลับเมืองเริ่มต้น 1 ม้วน เครื่องรางเขี้ยวหมูป่าสีนิล 1ชิ้นกระเป๋าหน้าตาน่าเกลียดที่ทำจากหนังหมูป่า 1 ใบ ผลึกธาตุดินขนาดกลาง 1 ก้อน

        เมอบิอุสหยิบเครื่องรางมาดูปรากฏว่าเป็๲ของเพิ่มพลังชีวิตขึ้น100 จึงรีบเอาใส่คอ แล้วเปลี่ยนกระเป๋าที่ใส่เป็๲กระเป๋าหนังหมูป่าที่มีความจุมากกว่าเดิมทันที

        เสียงของหนักๆตกลงที่ข้างหน้าของเมอบิอุสไม่ใช่อะไรมันคือหมูป่าที่โดนไฟเทพจิ้งจอกของกูมิโฮย่างจนสุกกำลังดี แม้ว่าเธอจะกินเมอบิอุสมาก่อนแล้วแต่นั่นไม่ได้ช่วยให้ท้องเธออิ่มเลยแม้แต่น้อย เมื่อมีของหนักท้องกองอยู่ตรงหน้าจิ้งจอกสาวก็กระโจนใส่มันทำทันที และจัดการกับมันด้วยปากของเธอ

        ส่วนเมอบิอุสก็เอามีดเล็กค่อยๆแล่เนื้อชิ้นนั้นกินเหมือนกันพร้อมกับมองไปรอบๆตัว ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วเขาควรจะหาที่พักโดยไว แต่สำหรับเขาจะให้นอนกลางแจ้งบนพื้นก็ไม่น่ามีปัญหาแต่ปัญหามันอยู่ที่คู่หูสาวสวยของเขาที่เขาไม่อยากให้มาลำบากด้วยต่างหาก

        “อาอิ่มจังเลยไม่ได้กินเนื้อมาตั้งสามวัน”

        ไม่นานกูมิโฮก็ลงมานอนแผ่กับพื้นด้วยความอิ่มด้านเมอบิอุสนั้นอิ่มนานแล้ว แต่รอให้เธออิ่มก่อนถึงจะทดลองอะไรบางอย่างเขายื่นมือซ้ายออกไปแตะหมูป่าย่างเพื่อที่จะเก็บเนื้อที่เหลือเข้าไปในมิติที่สี่ของเขาแต่ก็ต้องผิดหวังดูเหมือนว่าอาหารจะไม่สามารถถูกดูดเข้าไปในมือของเขาได้

        จึงได้แต่แล่เนื้อหมูไปมากที่สุดที่กระเป๋าใบใหม่ของเขาจะรับได้แม้ตอนที่กระเป๋าของเขาจะเต็มแล้ว หมูป่าก็ยังเหลืออีกครึ่งตัวเลยทีเดียวเขาจึงตัดสินใจทิ้งเนื้อที่เหลือเอาไว้และเดินหน้าต่อ

        "มิโฮเราว่าเดี๋ยวจะใช้ตำรากลับเมืองมือใหม่เลยจะได้หาโรงแรมนอนกันตกลงไหม”

        เมอบิอุสพูดพร้อมกับหยิบตำรากลับเมืองที่ได้จากหมูป่าเมื่อครู่มาถือไว้

        “เอาสิเราก็อยากเห็นเมืองของมนุษย์เหมือนกัน”

         กูมิโฮดูดนิ้วของเธอเพื่อทำความสะอาดมันอย่างร่าเริงก่อนจะเข้ามาจับมือกับเมอบิอุสซึ่งไม่รู้ทำไมเมอบิอุสมองมือเธอที่จับมือเขาด้วยตาสายแปลกๆแล้วทั้งสองก็กลายเป็๞ละอองพุ่งไปยังเมืองมือใหม่ทันที

        ละอองสีขาวก่อตัวกันเป็๲สองคู่หูตรงกลางลานกว้างซึ่งไร้ผู้คนตอนนี้ร้านค้าทั้งหลายได้ปิดกันหมดเพราะว่าเป็๲เวลาดึกมากๆแล้วเมอบิอุสมองขึ้นไปยังป้ายต้อนรับของเมืองที่บอกชื่อเมืองว่า เกตเวย์ทาวน์ก่อนจะมองไปรอบๆเมืองนี้

        เมืองนี้เกิดจากตึกสีขาวนวลสูงประมาณ2 ชั้นเรียงต่อกันเป็๞วงกลม ล้อมรอบตึกตรงกลางที่สูงประมาณ 8ชั้นซึ่งนับเป็๞ตึกที่สูงที่สุดในเมืองโดยมีวงกลมที่สร้างจากตึกขนาดพอๆกับซ้อนกัน2 วงดูแล้วเมืองนี่ก็ไม่ใหญ่เท่าใดนักคงเป็๞เพราะว่าเป็๞แค่เมืองมือใหม่แล้วตอนนี้พวกเขาก็อยู่ตรงลานกว้างหน้าตึกสูงนั่นเอง

        “อะ นั่นไงโรงแรม”

        เมอบิอุสชี้ไปทางตึกที่มีป้ายรูปเตียงนอนติดอยู่ตรงหน้าทางเข้าของตึกอันเป็๞สัญลักษณ์สากลของที่พัก โชคดีที่โรงแรมอยู่ไม่ห่างจากจุดที่พวกเขายืนมากนักจึงสังเกตได้ง่าย

        ภายในโรงแรม ยังคงมีผู้เล่นบางส่วนนั่งเล่นที่ล็อบบี้ของโรงแรมเมื่อเมอบิอุสและกูมิโฮเดินเข้ามาตลอดทางเข้าจนถึงพนักงานต้อนรับ ผู้เล่นชายทุกคนต่างมองจิ้งจอกสาวอย่างไม่วางตาพร้อมส่งออร่าแปลกๆออกมาจนกูมิโฮรู้สึกได้ส่วนเมอบิอุสรู้สึกถึงแรงจิตสังหารมากมายที่ส่งมาให้เขาอย่างท่วมท้นจนทำให้สีหน้าของชายหนุ่มดูแย่และเหงื่อออกอย่างหนัก

        “เป็๞อะไรรึป่าวเมอบิอุสให้กูมิโฮซับเหงื่อให้นะ”

        กูมิโฮเดินมาดักหน้าของเมอบิอุสไว้ก่อนจะใช้แขนเสื้อกิโมโนของเธอเช็คเหงื่อที่หน้าให้กับเมอบิอุสพร้อมทั้งส่งกระแสจิตมาว่า

        (รีบๆเถอะเราง่วงนอนมากๆแล้ว)

        ปริมาณของจิตสังหารเหมือนลมที่มาจากพัดลมจากเปิดเบอร์1 แล้วกลายเป็๲เบอร์ 5 เมอบิอุสจึงรีบไปเปิดห้องกับพนักงานต้อนรับสาวทันที

        “ตอนนี้เราเหลือแต่ห้องสวีตเตียงเดี่ยวนะคะ จะรับไหมคะราคา 500 เรียวต่อคืน”

        พนักงานสาวถามเมอบิอุสพร้อมทั้งประเมินว่าชายคนนี้มีอะไรดีถึงได้พาสาวสวยขนาดนี้เข้าโรงแรมพร้อมกับเขาได้แม้ว่าเกมส์นี่จะไม่มีอะไรที่18+ ก็ตามเถอะ

        “เราเอาห้องนั้นแหล่ะค่ะ”จิ้งจอกสาวตอบ

        จากนั้นพนักงานสาวก็ส่งทั้งสองคนเข้าห้องด้วยระบบวาร์ปทันทีโดยไม่รอคำตอบจากคนจ่ายเงินก่อนเลย

        “อ่า ในที่สุดก็ได้อยู่กันแค่สองคนซะทีนะเมอ~บิ~อุส~”

        จิ้งจอกสาวพูดขึ้นอย่างมีความนัยหรือสุดท้ายคนที่จะมอบความยุติธรรมของระบบให้กับเมอบิอุสจะคือสาวงามคนนี้