เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

*ครืน...*

ประตูศิลาบานยักษ์ของห้องปรุงยาลับใต้ดินค่อยๆ เลื่อนเปิดออกกว้าง ส่งกลิ่นอายอุ่นร้อนระเหยไอสปาอโรม่าลอยโชยพวยพุ่งกระจายตัวออกมาภายนอก หลีเฮงในชุดยาวที่เปลี่ยนใหม่เดินเหินก้าวเท้าเคียงคู่มากับไป๋ซือหนิงที่ยามนี้ผิวกายขาวนวลเปล่งปลั่งอมชมพูมีรัศมีสีทองจางๆ เรืองรองห่อหุ้ม ทว่าภาพสถานการณ์ตรงหน้าโถงทางเดินใต้ดินกลับทำให้ทั้งสองคนต้องหรี่ดวงตาลงทันควัน

ฝุ่นละอองหินและไอหมอกพิษสะกดปราณสวรรค์สีม่วงดำคล้ำยังคงหนาแน่นอบอวลคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ยิ่งกว่านั้น ร่างของสามเมียรักของหลีเฮง ได้แก่ หลินเสวี่ยเหยา เยี่ยหลัวอิน และจ้าวฉินซวง พร้อมทั้งกองกำลังองครักษ์บุปผาหิมะ ต่างยืนหอบหายใจเกร็งกำลังป้องหน้าทางเข้าห้องลับอย่างเหนียวแน่น บนเนื้อตัวของพวกนางมีรอยเฉือนเนื้อและรอยคราบเลือดติดตัวบางส่วนจากการปะทะกับระลอกฝูงชนนักฆ่าตระกูลฉู่ที่ดาหน้าเข้ามาหวังบุกทำลายค่ายกลห้องลับใต้ดิน

ตรงข้ามพวกนางคือฉู่เกาหยางในชุดเสื้อมังกรศึกเหี้ยมเกรียม และผู้อาวุโสจงที่สวมเสื้อคลุมยาวขยับกวัดแกว่งไม้เท้าวิเศษ โดยมียอดฝีมือระดับสูงขอบเขตพลังจอมยุทธ์สะสมรังสีสังหารอำมหิตคอยปล่อยแรงกดดันอย่างน่าสะพรึงกลัวป่าเถื่อนปิดล้อมทางออกทั้งหมดไว้ 98 เปอร์เซ็นต์

"หึๆ ไอ้เศษขยะหลีเฮง! ในที่สุดแกกับนางแพศยาตัวเสนียดไป๋ซือหนิงก็ยอมโผล่หัวออกมาจากกระดองเต่าเสียทีนะ!" ผู้อาวุโสจงแผดเสียงหัวเราะแหบกร้าว แววตาเต็มไปด้วยชัยชนะลึกล้ำประหนึ่งคุมสถานการณ์ไว้ได้ทั้งหมด

"ไป๋ซือหนิง ยอมจำนนและส่งมอบความลับจอมแพทย์กับสมาคมมาซะ! ส่วนแก... ไอ้สารเลวหลีเฮง จงคุกเข่าเอาหัวกระแทกพื้นขอขมาตระกูลฉู่ของข้าเดี๋ยวนี้!" ฉู่เกาหยางตวาดสั่งเสียงเหี้ยมเกรียม

ทว่าก่อนที่พวกมันจะขยับจู่โจมซ้ำสอง ไป๋ซือหนิงก้าวเท้าสืบไปข้างหน้าหนึ่งก้าว รอยยิ้มสุภาพอ่อนนุ่มประดับบนใบหน้าสวยงามสะพรั่งดุจเทพธิดาแพทย์กู้ชีพ แววตาคู่สวยปิดลงครึ่งหนึ่งประสานท่องมนตราวิญญาณแพทย์ ยามนี้นางทะลวงขึ้นสู่ขอบเขต **ปราณนักสู้ ขั้นต้น** พลังหยินศักดิ์สิทธิ์ที่ผสานพลังหยางวิสุทธิ์ในร่างเกิดปฏิกิริยาตื่นตัวขยายรัศมีพวยพุ่งสูงเสียดฟ้า

"รังสีกายาแสงสยบมารขยายผล... ชำระล้างมลทิน!"

หญิงสาวเอ่ยน้ำเสียงหวานก้องสะท้อน กวัดแกว่งเรียวมือสวยสาดส่งเกลียวคลื่นแสงศักดิ์สิทธิ์สีทองเหลืองอร่ามระยิบระยับแผ่กระจายรัศมีวาบจากสองฝ่ามือพุ่งปัดเป่ากวาดล้างไปทั่วโถงสมาคมแพทย์หลงเหมินอย่างรวดเร็วเป็นวงกว้าง ประกายแสงสีทองอุ่นละเอียดชะล้างไอหมอกพิษสะกดปราณสีม่วงคล้ำดำทะมึนให้ละลายแตกสลายหายวับไปกับตาในพริบตาประดุจน้ำแข็งลนไฟ บาดแผลและอาการเมื่อยล้าเคล็ดกระดูกตามกล้ามเนื้อของสามเมียรักและองครักษ์สิบแปดนางพลันสมานเชื่อมต่อฟื้นคืนพละกำลังเปี่ยมล้น กระแสลมปราณที่แห้งกรอบกลับมาไหลแล่นไหลลื่นฉับพลันฟิตเปรี๊ยะมีพลังยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าตัว

ไม่เพียงแค่นั้น แสงศักดิ์สิทธิ์ส่องผ่านกระจายไปทั่วตึกสมาคม รักษาเยียวยาศิษย์แพทย์หมอนับร้อยและคนไข้ที่นอนชักเกร็งทรมานอยู่บนพื้นโถงใหญ่ให้ลุกขึ้นมาเดินเหินสลัดจุดขุ่นหนืดจนหายเป็นปกติในพริบตาสร้างความตื่นตะลึงระเบิดสนั่นหวั่นไหวไปทั่วสมาคมแพทย์!

"สวรรค์โปรด...! หมอกพิษมลายสิ้นแล้ว! พลังรักษานี้มันศักดิ์สิทธิ์และรวดเร็วเหลือเชื่อยิ่งนัก!" ศิษย์หมอร้องอุทานน้ำเสียงระคนยินดีตื่นเต้นสุดขีด

ฉู่เกาหยางและผู้อาวุโสจงหน้าซีดเผือด แววตาสั่นระริกตกตะลึงไร้คำพูดไปชั่วครู่เมื่อแผนการใช้หมอกพิษคุมพื้นที่ล่มสลายในวินาทีเดียว ทว่าผู้อาวุโสจงยังคงหน้าด้านใจคอโหดเหี้ยม รีบชี้หน้าเท้าตวัดตวาดกลบเกลื่อนความพ่ายแพ้ทันที

"ไอ้เศษเดนหลีเฮง! แกคิดว่าการรักษาผู้คนจะช่วยลบล้างความผิดของแกได้รึ! แกคือคนร้ายตัวจริงที่ลักลอบนำขวดยาพิษสะกดปราณสวรรค์เข้ามาผสมในระบบน้ำของสมาคมเพื่อทำร้ายพวกเรา! ข้ามีสายรายงานจากหวังชิงและจ้าวเฟิงคนเฝ้าครัวเรียบร้อยแล้ว!" สุนัขเฒ่าผู้อาวุโสจงพยายามสับเปลี่ยนหน้าป้ายความผิดอย่างหน้าด้านๆ ท้าทายกระแสสังคม

หลีเฮงแค่นเสียงหัวเราะ *หึๆ* แววตากะล่อนเรียบเฉย แสยะยิ้มกวาดสายตามองและสาวเท้าก้าวเยื้องย่างอย่างกวนประสาทไร้ยางอาย ชายหนุ่มล้วงฝ่ามือเข้าไปในมิติดึงเอาหลักฐานสำคัญออกมาถือไว้อย่างกระชับรวดเร็ว

"จะรีบร้อนยัดข้อหาใส่ความข้าทำไมกันขอรับผู้อาวุโสจงผู้แสนสูงส่งทรงศีลธรรม?" หลีเฮงยกขวดยาพิษหยกดำเนื้อมันวับและถุงสมุนไพรแปลกปลอมขึ้นชูตรงหน้าฝูงชน "นี่คือหลักฐานชิ้นเอกที่ข้ายึดมาจากมือหนอนบ่อนไส้ของท่านในห้องครัวหลังสมาคม พร้อมตัวคนร้ายที่ถูกข้ามัดติดเสาเรียบร้อยแล้ว และในมิติคลังข้อมูลของข้ายังมีเอกสารตรวจสอบลายเซ็นการโอนเงินสมคบคิดระหว่างท่านกับประมุขตระกูลฉู่เพื่อครอบครองผลประโยชน์สมาคมแพทย์อีกด้วยนะขอรับ!"

"โกหกหน้าตาย! กระดาษสัญญาบ้าบอนั่นใครจะเขียนขึ้นมาแอบอ้างสวมรอยก็ได้! ส่วนขวดหยกพิษนั่นแกก็นำมาใส่ความข้าเอง! แกมีหลักฐานประจักษ์พยานชัดแจ้งที่พูดออกมาจากปากข้าจริงหรืออย่างไรกัน?!" ผู้อาวุโสจงแผดเสียงท้าทาย แผ่ลมปราณเตรียมสั่งให้ยอดฝีมือเข้าฆ่าชิงหลักฐาน

หลีเฮงแสยะยิ้มกว้างกวนประสาทยิ่งกว่าเดิม สั่นนิ้วชี้ไปมาอย่างระเริงใจ

"แน่นอนว่าข้ามีขอรับ... ระบบ! เปิดใช้งานไอเทมลับ 'ยันต์บันทึกเสียงแว่วสวรรค์แฉอดีต' ออกแฉเสียงสนทนาของหมาแก่ตัวนี้ด่วนที่สุดเลยขอรับ!"

*วิ้ง...!!!*

ทันทีที่สิ้นเสียงหลีเฮง ยันต์กระดาษอักขระแสงสีทองพลันระเบิดออกกลางอากาศ เกิดค่ายกลโปร่งแสงส่องแสงเจิดจ้าลอยเด่นเป็นเครื่องขยายเสียงวิเศษกึกก้องไปทั่วสมาคมแพทย์หลงเหมิน เสียงพูดคุยสนทนาที่คุ้นเคยเป็นกระแสเสียงของผู้อาวุโสจงและหวังชิงสายลับตระกูลฉู่พลันดังสะท้อนกึกก้องชัดแจ๋วทุกถ้อยคำไร้ร่องรอยตัดต่อสวมรอยใดๆ ทั้งสิ้น

> [เสียงของสายลับ: "ยาพิษสะกดปราณสวรรค์นี่ได้ผลดีนัก ผู้อาวุโสจง... หวังว่าท่านจะช่วยสร้างสถานการณ์ใส่ความหลีเฮงและขจัดไป๋ซือหนิงให้พ้นทางตามข้อตกลง"]

> [เสียงของผู้อาวุโสจง: "ฮ่าๆๆ วางใจเดี๋ยวข้าจัดการเอง หลังกำจัดเศษขยะหลีเฮงและสตรีตัวซวยไปสะเด็ดเรียบร้อย ตึกสมาคมแพทย์แห่งนี้จะเป็นของตระกูลฉู่ครึ่งหนึ่งและข้าครึ่งหนึ่งอย่างแน่นอน!"]

เสียงคำรามพูดคุยข้อตกลงอันน่าอับอายและชั่วช้าดังก้องสะท้อนถึงสามรอบติด ศิษย์แพทย์และคนไข้นับร้อยชีวิตที่เพิ่งฟื้นตัวต่างเบิกตากว้างสั่นระริก แก้มเนียนร้อนแดงด้วยโทสะสลับตระหนกตกใจอย่างรุนแรง ทุกสายตาหันขวับมามองผู้อาวุโสจงประดุจมองสิ่งปฏิกูลโสมมที่น่าสะอิดสะเอียนขยะแขยงที่สุด

"สารเลวสิ้นดี...! ผู้อาวุโสจงร่วมมือกับตระกูลฉู่วางยาสะกดปราณทำร้ายพวกเราเพื่อแย่งสมาคม!" แพทย์อาวุโสคนหนึ่งตะโกนลั่นสนั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว

"ผู้อาวุโสจง! แกมันหมาลอบกัดชั่วช้าไร้มนุษยธรรม!" เสียงตะโกนสาปแช่งและจิตสังหารของฝูงชนปะทุเดือดพล่านล้อมกรอบเข้าหาคนร้ายทันที

ผู้อาวุโสจงหน้าถอดสีซีดเซียวราวกับคนตาย แข้งขาอ่อนแรงจนไม้เท้าหลุดมือล้มทรุดฮวบคุกเข่าลงพื้นศิลาอย่างไร้ทางสู้ หมดหนทางหนีดิ้นหลุดพ้นความผิดอย่างสิ้นเชิง ส่วนฉู่เกาหยางและสมุนเมื่อเห็นกระแสสังคมกลับด้านและมีพยานมัดแน่นหนา จึงทำได้เพียงหรี่ดวงตากัดฟันกรอดด้วยความเคียดแค้นคลุ้มคลั่งและขยับตัวนำพายอดฝีมือร่นถอยหลังหาทางหลบหนีออกจากพื้นที่สมาคมเพื่อเอาตัวรอด

"ศิษย์แพทย์ทุกคน! ล้อมกุมจับตัวผู้อาวุโสจงและหมารับใช้ตระกูลฉู่ไปส่งสำนักตุลาการลงทัณฑ์เดี๋ยวนี้!" ไป๋ซือหนิงประกาศคำสั่งเด็ดขาดน้ำเสียงทรงพลัง แฝงรังสีแสงศักดิ์สิทธิ์กดดันจนคนชั่วขยับกายหนีไม่รอด

กระดานหมากสงครามสมาคมแพทย์พลิกผันถล่มล้างมลทินสำเร็จ หลีเฮงยืนเอามือไพล่หลังยืดอกหน้าบาน แสยะยิ้มร่าเริงเปี่ยมสุขสุดๆ ในใจ

'ฮ่าๆๆ ข้านี่มันอัจฉริยะกอบกู้โลกเสียจริง! ได้ทั้งกวาดล้างศัตรู ได้ทั้งแต้ม แถมยังช่วยถอนพิษ สอยเมียสุดสวยคนที่สี่เข้าฮาเร็มฟินๆ... ชีวิตหลังเกิดใหม่นี่ช่างมีความสุขเสียนี่กระไร...'

ทว่าในระหว่างที่ชายหนุ่มกำลังนึกฝันหวานมีความสุขเตลิดเปิดเปิงอยู่นั้น สัมผัสอุณหภูมิรอบด้านและบรรยากาศหลังแผ่นหลังของเขากลับพลันหม่นแสงวูบวาบและลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว

หลินเสวี่ยเหยา เยี่ยหลัวอิน และจ้าวฉินซวง สามเมียรักที่เพิ่งเสร็จศึกต่อสู้ เดินเต้าเดินเหินรุดเข้ามาหยุดยืนล้อมกรอบตัวหลีเฮงอย่างพร้อมเพรียงกัน ใบหน้าของพวกนางเรียบนิ่งบึ้งตึง ดวงตาคู่สวยสั่นระริกจ้องมองชายหนุ่มด้วยสายตาคมกริบประดุจปลายมีดที่สะกดจิตวิญญาณ

จมูกโด่งรั้นของพวกนางขยับสูดดมกลิ่นอายรอบตัวหลีเฮงเบาๆ ก่อนจะหันขวับมามองสบตากันอย่างรู้เท่าทัน ยามเมื่อพวกนางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายน้ำมันสปามะลิเหมันต์อันหอมกรุ่นอบอวลปนเปื้อนกับกลิ่นอายหยินแท้ศักดิ์สิทธิ์ของไป๋ซือหนิงที่ชโลมหลั่งเต็มแผ่นอกและแผ่นหลังเปลือยเปล่าของหลีเฮงอย่างหนาแน่นหน่วงเหนี่ยว ทั้งๆ ที่เพิ่งออกจากห้องลับปรุงยาที่ปิดมิดชิดกันสองต่อสองเป็นเวลานานเกือบครึ่งชั่วยาม!

"หลีเฮง..." หลินเสวี่ยเหยาเอ่ยเอ่ยวาจาน้ำเสียงเย็นเยือกปานธารน้ำแข็งแช่แข็งวิญญาณ รอบตัวนางแผ่รัศมีน้ำแข็งสีฟ้าคล้ำเกาะเกล็ดพราว "เจ้าช่วย... บำบัดรักษาโรคภัยไข้เจ็บให้ศิษย์พี่ซือหนิงด้วยวิธีใดเล่า ถึงได้ชุ่มเหงื่อและฟิตเอวกลับมาเปี่ยมล้นปานนี้?"

"นั่นสิจ้ะหมอนวดส่วนตัวของข้า..." เยี่ยหลัวอินแค่นยิ้มมุมปากงดงามอันตราย แผ่เงารัตติกาลทมิฬวนเวียนใต้เท้าหลีเฮงบดบังทิศทาง "มีกลิ่นอายน้ำหวานสวาทชโลมล้างจุดอุดตันติดตัวฟุ้งกระจายหอมกรุ่นขนาดนี้... คงไม่ใช่ว่าแอบไปประสานรักบำเพ็ญคู่กันมาหรอกนะจ้ะ?"

"ไอ้คนบ้ากะล่อนลามกหน้าด้าน!" จ้าวฉินซวงตวาดแผดเสียงต่ำอย่างเดือดดาลระดับร้อยยี่สิบเปอร์เซ็นต์ เปลวไฟสีดำคล้ำปะทุไหม้สะเก็ดปอยผมสั่นสะท้าน "แอบจับกดกินเทพธิดาแพทย์สละซิงไปแล้วล่ะสิ! วันนี้ถ้าเอวของเจ้าไม่พังพินาศคามือพวกข้า อย่าหวังว่าจะได้ก้าวเท้าเดินเหินกะล่อนไปหาใครอีกเลย!"

หลีเฮงหน้าซีดเผือดลงทันควัน เหงื่อกาฬเม็ดโตไหลอาบแก้มหันขวับไปสบตามองไป๋ซือหนิงหวังพึ่งพิง ทว่าเทพธิดาแพทย์สาวกลับหน้าแดงแป๋งก้มใบหน้าหลบเลี่ยงสายตาแก้เขินอายหันหลังเดินหนีไปคุยกับแพทย์คนอื่นทันควัน ทิ้งให้ชายหนุ่มกวนประสาทผู้กอบกู้โลกต้องเผชิญหน้ากับพายุความหึงหวงระดับมหาวินาศสันตะโรของสามเสือสาวรอบเตียงด้วยหัวสมองที่หมุนวนหวาดเสียวซ่านสะท้านรวดร้าวถึงกระดูกเอวรอบใหม่ยามศึกสงบ!

- จบบทที่ 69 -